Θυμηθείτε πως δεν ξύπνησα ένα πρωί κι αποφάσισα να γίνω πρόσφυγας, ούτε παρακάλεσα τον θεό γι' αυτό. Μια σειρά από αναπάντεχα γεγονότα με ανάγκασαν να χάσω την πρότερη υπόστασή μου και να περιέλθω σ' αυτή του πρόσφυγα. Παρόλα αυτά, εξακολουθώ να είμαι άνθρωπος με συναισθήματα και ανάγκες όπως κι εσύ. Χρειάζομαι κι εγώ αυτά που χρειάζεσαι κι εσύ για να ζήσεις, έχω κι εγώ τα ίδια όνειρα κι ελπίδες για τα παιδιά μου, όπως κι εσύ για τα δικά σου.

Στην κατάληψη του 5ου Λυκείου, ζούσαν οικογένειες και δεχόντουσαν την βοήθεια εθελοντών που τους εφοδίαζαν με ρούχα, κλινοσκεπάσματα και τρόφιμα...Δείτε εικόνες της καθημερινότητας στην κατάληψη του 5ου Δημοτικού πριν την έφοδο των δυνάμεων καταστολής.

«Αυτό δεν ήταν ατύχημα», τονίζει ο διευθυντής του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Όταν έχεις 12.000 άτομα σε χώρο για 3.000, ο θάνατος παραμονεύει παντού και με κάθε τρόπο. Μπορεί να έρθει έτσι μπορεί να έρθει αλλιώς, οι πιθανότητες είναι με το μέρος του θανάτου πάντως.

Θέλουμε τους συμμαθητές των παιδιών μας πίσω. Γιατί είναι υποχρέωσή όλων μας να εξασφαλιστεί επιτέλους για αυτούς ένα ασφαλές περιβάλλον. Γιατί χάρη σε αυτούς πολλά από τα σχολεία του κέντρου έμειναν ανοιχτά. Γιατί δεν είναι δυνατόν πολιτικά παιχνίδια να παίζονται πάνω στις πλάτες παιδιών και κατατρεγμένων ανθρώπων.

Με έκθεση αυτοψίας που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14 Αυγούστου η Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας επιβάλλει την άμεση διακοπή πάσης δραστηριότητας του παιδότοπου που βρίσκεται στα 100 περίπου μέτρα από το ΚΥΤ Μόριας και στο οποίο πήγαιναν κάθε απόγευμα από το 2018, χίλια προσφυγόπουλα με τις μητέρες τους.