Joseph Daher

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Συριακός Εθνικός Στρατός (SNA), ένας συνασπισμός ένοπλων ομάδων που αποτελείται κυρίως από πρώην ομάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού και ισλαμιστικές ομάδες, ο οποίος ενεργεί ως πληρεξούσιος της Τουρκίας στη Συρία από την ίδρυσή του το 2017 και λαμβάνει χρηματοδότηση, εκπαίδευση και στρατιωτική υποστήριξη από την Άγκυρα, με την υποστήριξη του τουρκικού στρατού, εξαπέλυσε θανατηφόρες επιθέσεις σε περιοχές που ελέγχονται από την υπό κουρδική ηγεσία Αυτόνομη Διοίκηση στη βορειοανατολική Συρία και τις ένοπλες δυνάμεις της, τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Στις 23 Δεκεμβρίου, οι SDF εξαπέλυσαν αντεπίθεση κατά των δυνάμεων του SNA, αναγκάζοντάς τις να αποσυρθούν από διάφορες περιοχές που είχαν καταλάβει τις τελευταίες εβδομάδες και φτάνοντας στα περίχωρα της πόλης Μανμπίτζ.

Κάλεσμα για διαδηλώσεις την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2024 στις κεντρικές πλατείες όλων των συριακών πόλεων ενάντια στη σιωνιστική επίθεση και εισβολή στην Συρία» απευθύνει το «Επαναστατικό Αριστερό Ρεύμα» στη Συρία. Όπως αναφέρει: «Την Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2024, κάτοικοι των πόλεων της λεκάνης Yarmouk στη δυτική επαρχία Daraa διαδήλωσαν προς έναν στρατώνα όπου σταθμεύουν εχθρικές δυνάμεις, κοντά στην πόλη Maariya σε μια διαδήλωση κατά της σιωνιστικής κατοχής η οποία έχει διεισδύσει και καταλάβει επιπλέον περιοχές του συριακού εδάφους. Οι δυνάμεις του εγκληματικού στρατού κατοχής που σταθμεύουν στους στρατώνες, αντιμετώπισαν τους Σύριους διαδηλωτές με καταστολή και σφαίρες.

Η Συρία βρίσκεται σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Η κατάρρευση του δικτατορικού καθεστώτος Μπάαθ του Μπασάρ αλ-Άσαντ προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να επαναπροσδιοριστεί το μέλλον του έθνους. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, υπάρχει επείγουσα ανάγκη να δημιουργηθεί μια νέα Συρία – μια Συρία που αγκαλιάζει τις ποικίλες εθνικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές ταυτότητες της, προωθώντας παράλληλα τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ισότητα για όλους τους λαούς της.

Michael Karadjis

Το καθεστώς εξαφανίστηκε από την ιστορία μέσα σε 10 ημέρες. Η ταχύτητα της κατάρρευσης αποδεικνύει ότι η βάση του καθεστώτος ακόμη και σε περιοχές που θεωρούνταν κεντρικές γι’ αυτό είχε εξαφανιστεί, ότι κανείς δεν είναι πλέον διατεθειμένος να πολεμήσει για μια γενοκτονική και υπερ-διαφθαρμένη κληρονομική μοναρχία και ότι η αξιοσημείωτα θετική στάση της ηγεσίας των ανταρτών απέναντι στις μειονότητες –που υποτίθεται ότι ήταν μια από τις βάσεις του Άσαντ– έχει αφαιρέσει τον φόβο πάνω στον οποίο στηριζόταν η αποδοχή της δικτατορίας. Θα υπάρξουν πολλοί αγώνες μπροστά μας, αλλά σήμερα είναι η μέρα που οι Σύριοι και οι λαοί που αγωνίζονται κατά της καταπίεσης σε όλο τον κόσμο θα γιορτάσουν μια από τις πιο καθοριστικές και λαϊκές επαναστάσεις όλων των εποχών.

Η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον πλανάται στον αέρα μετά την πτώση του Άσαντ, αλλά η οικονομική αναζωογόνηση παραμένει μια σημαντική πρόκληση για τη βελτίωση της ζωής των Σύριων. Θα χρειαστεί διεθνής βοήθεια για την αντιμετώπιση των διαρθρωτικών οικονομικών προβλημάτων, αλλά και μια αλλαγή στη μελλοντική πολιτική οικονομία της Συρίας μακροπρόθεσμα, προκειμένου να αποφευχθεί η επανάληψη των λαθών του παρελθόντος. Όλα αυτά συνδέονται με την ικανότητα των Σύριων να ανασυγκροτήσουν τους αγώνες από τα κάτω και να θέσουν στο επίκεντρο την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και τη δημοκρατία. Τουλάχιστον τώρα, υπάρχει η ευκαιρία για κάτι τέτοιο.

Ενώ παρατηρούσαμε τα εκπληκτικά ιστορικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν από την περασμένη Παρασκευή, το πρώτο πράγμα που ήλθε στο νου ήταν η ανακούφιση και η χαρά από τις εικόνες των κρατουμένων που απελευθερώθηκαν από την κόλαση της κοινωνίας/φυλακή που είχε γίνει η Συρία υπό το καθεστώς της οικογένειας Άσαντ. Τα συναισθήματά μας κατακλύστηκαν επίσης από χαρά στη θέα των συριακών οικογενειών που ξαφνικά ήταν σε θέση να επιστρέψουν από την κοντινή εξορία, είτε από άλλη περιοχή εντός της Συρίας είτε από την Ιορδανία, τον Λίβανο ή την Τουρκία, για να επισκεφθούν τις πόλεις και τα σπίτια από τα οποία αναγκάστηκαν να φύγουν πριν από χρόνια.

Anand Gopal

Σε αντίθεση με την προπαγάνδα των ασαντιστών, δεν υπήρξαν σφαγές και εθνοκάθαρση στα εδάφη που ανήκαν στο πρώην καθεστώς∙ στην πραγματικότητα, οι χριστιανικές γειτονιές υπήρξαν τόποι χαρούμενων πανηγυρισμών. Σε μια γενικά σκοτεινή εποχή σε όλο τον κόσμο, η νίκη της συριακής επανάστασης είναι κάτι που κάθε αριστερός, και στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος, πρέπει να πανηγυρίσει. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι όλα είναι ρόδινα... Πολλές προκλήσεις βρίσκονται μπροστά μας. Αλλά είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι για πενήντα χρόνια, ήταν ουσιαστικά αδύνατο να κάνεις πολιτική, ή να είσαι πολιτικός, στη Συρία του Άσαντ. Μόνο τώρα, με την πτώση του καθεστώτος, μπορεί να ξεκινήσει πραγματικά ο αγώνας για τη δημοκρατία.

Joseph Daher

Δεν υπάρχουν προφανείς απαντήσεις παρά μόνο περισσότερα ερωτήματα. Θα είναι δυνατός ο αγώνας από τα κάτω και η αυτοοργάνωση στις περιοχές από τις οποίες έχει εκδιωχθεί το καθεστώς; Θα μπορέσουν οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών (όχι με τον στενό ορισμό των ΜΚΟ, αλλά με την γκραμσιανή έννοια των λαϊκών μαζικών σχηματισμών έξω από το κράτος) και οι εναλλακτικές πολιτικές δομές με δημοκρατική και προοδευτική πολιτική να συγκροτηθούν, να οργανωθούν και να αποτελέσουν μια πολιτική και κοινωνική εναλλακτική λύση απέναντι στην HTS και τον SNA; Θα αφήσει η εξάπλωση των δυνάμεων της HTS και του SNA χώρο για οργάνωση σε τοπικό επίπεδο; Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα, κατά τη γνώμη μου, χωρίς σαφείς απαντήσεις.

Robin Yassin-Kassab

Περιμένω επίσης όλες οι φασιστικές δυνάμεις σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο να κάνουν ό,τι μπορούν για να σταματήσουν τη συριακή αυτοδιάθεση, συμπεριλαμβανομένου του γενοκτονικού σιωνιστικού κράτους, το οποίο ο πατέρας και ο γιος Άσαντ υπηρέτησαν τόσο καλά. Το Ισραήλ σίγουρα επιθυμεί να συντρίψει τη Χεζμπολάχ και το ιρανικό σύστημα πολιτοφυλακών, αλλά δεν θέλει να ανατρέψει τη δικτατορία που παρέδωσε το Γκολάν και που φυλακίζει έφηβες (όπως την Ταλ αλ-Μαλλούχι) αν γράφουν ποιήματα για την Παλαιστίνη. Ήδη, υπάρχουν σιωνιστές που φωνάζουν για τον «κίνδυνο τα χημικά όπλα να πέσουν στα χέρια των τζιχαντιστών» – άνθρωποι που δεν ανησυχούσαν για τα χημικά όπλα στα χέρια του Άσαντ, ο οποίος εξόντωσε χιλιάδες αθώους με αυτά, ή στα χέρια των ιρανικών πολιτοφυλακών που υποτίθεται ότι αποτελούν τόσο μεγάλη απειλή γι’ αυτούς.

Leila al-Shami

Οκτώ χρόνια αφότου το Χαλέπι υποβλήθηκε σε βάναυση πολιορκία πείνας, σφυροκοπήθηκε από το καθεστώς Άσαντ, τις ρωσικές και ιρανικές βόμβες και χιλιάδες κάτοικοί του σφαγιάστηκαν ή εκτοπίστηκαν βίαια, η σημαία της Ελεύθερης Συρίας κυματίζει πάνω από την ακρόπολη. Η προέλαση των ανταρτών και η συνακόλουθη κατάρρευση των δυνάμεων του καθεστώτος αιφνιδίασε τους πάντες, αλλάζοντας γρήγορα τον χάρτη των δυνάμεων στη βόρεια Συρία, ο οποίος είχε παραμείνει σε μεγάλο βαθμό παγωμένος μετά τις συμφωνίες του 2020 για την κατανομή δυνάμεων μεταξύ της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν.