Μια πραγματική στεγαστική πολιτική πρέπει να ξεκινά από την αντίθετη αφετηρία: από  τις ανάγκες των ενοικιαστών, των χαμηλών εισοδημάτων, των φοιτητών, των αστέγων,  των εργαζομένων και της κοινωνικής πλειοψηφίας που πιέζεται από τα ενοίκια και την  ανασφάλεια.  Αυτό  σημαίνει  έλεγχο  ενοικίων,  αυστηρά  κριτήρια  κατοικησιμότητας,  περιορισμό  της  βραχυχρόνιας  μίσθωσης,  φορολόγηση  της  κερδοσκοπικής  αδράνειας,  προστασία της δημόσιας και δημοτικής γης, τοπικούς φορείς κοινωνικής μίσθωσης και  ανάπτυξη μόνιμου, μη κερδοσκοπικού στεγαστικού αποθέματος. Χωρίς αυτά, η στρατηγική δεν αλλάζει το μοντέλο κατοικίας που γεννά την κρίση. Απλώς  το  οργανώνει  καλύτερα,  το  επιδοτεί  περισσότερο  και  το  παρουσιάζει  ως  κοινωνική  πολιτική.  Η  κατοικία  πρέπει  να  πάψει  να  αντιμετωπίζεται  ως  πεδίο  επένδυσης  και  προσόδου  και  να  αναγνωριστεί  ως  κοινωνικό  δικαίωμα,  όρος  αξιοπρεπούς  ζωής  και  συλλογικής ασφάλειας.

Κατόπιν αυτού θα ήθελα να παρακαλέσω όλους τους σχετικούς φορείς να μην αναπαράγουν και να καταργήσουν άμεσα κάθε ανάρτηση και δημοσίευμα που περιέχει φωτογραφίες και αναφορά σε ονόματα και δεδομένα σχετικά με τα παραπάνω πρόσωπακαι να είναι προσεκτικά στις πληροφορίες που αναπαράγουνγια τη δικογραφία, τον έλεγχο των πηγών της αυθεντικότητας και της αξιοπιστίας τους. Η τροφή στον υπόκοσμο του διαδικτύου και στους κάθε είδους σκοπιμότητας συκοφάντες παρακαλώ να σταματήσει τώρα. Και είναι κάτι που θα συμβάλει στη νηφάλια προσέγγιση της υπόθεσης και θα εκτιμηθεί.

Σε λιγότερο από δύο μήνες, η Ευρώπη επλήγη από  τρία κύματα καύσωνα που ξεχωρίζουν για την πρόωρη εμφάνισή τους, την ένταση, τη διάρκεια και τη γεωγραφική τους έκταση. Οι επιπτώσεις τους στην υγεία είναι πολυάριθμες και δραματικές: αναπνευστικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια· μολυσματικές ασθένειες· οξεία νεφρική ανεπάρκεια· ατμοσφαιρική ρύπανση από τους καπνούς των δασικών πυρκαγιών. Αυτές οι συνέπειες επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες που συνδέονται με τις συνθήκες στέγασης, μετακίνησης, εργασίας και εισοδήματος. Οι πρόσθετοι θάνατοι υπολογίζονται σε χιλιάδες.Οι φτωχότερες περιοχές, όπου οι δυνατότητες προστασίας από τη ζέστη και τη ρύπανση είναι οι πιο περιορισμένες, αντιμετωπίζουν υπερβολικά ποσοστά θνησιμότητας...

Οι συνήγοροι υπεράσπισης νυν και πρώην κατηγορουμένων για την υπόθεση Marfin έκριναν πως είναι χρήσιμο να πραγματοποιήσουν συνέντευξη Τύπου στο καφέ Σαχέλ των Εξαρχείων για να αντιμετωπίσουν την καταιγίδα παραπληροφόρησης και να αποδομήσουν βασικά στοιχεία του αφηγήματος των αρχών... Στα απολύτως βασικά της συνέντευξης Τύπου πρέπει να γίνει σαφές πως κανένας από τους κατηγορούμενους δεν έχει ταυτοποιηθεί. Θεωρούνται είτε μερικώς ταυτοποιημένοι, στην μέση της κλίμακας ταυτοποίησης και σε μια περίπτωση το αποτέλεσμα είναι χωρίς συμπέρασμα. Δηλαδή ακόμα και αν διάλεξαν σωματότυπους κατηγορουμένων που να ταιριάζουν με τους τότε των δραστών, κανένα εργαλείο δεν πέτυχε ταυτοποίηση με τα εξωτερικά χαρακτηριστικά.

Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας στηρίζει τις κινητοποιήσεις για το νέο θύμα αστυνομικής δολοφονίας στο Άργος, καθώς και για τους εγκαυματίες του Ασπρόπυργου, ένας εκ των οποίων κατέληξε. Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης και της αστυνομίας που έσπευσαν να καλύψουν τους αστυνομικούς δράστες της νέας κρατικής δολοφονίας στο Άργος, τα πραγματικά περιστατικά βοούν. Μάλιστα, σε μια εξαίρεση από το καθεστώς γενικευμένης ατιμωρησίας της αστυνομίας, οι δράστες αστυνομικοί έχουν ήδη τεθεί υπό προσωρινή κράτηση.

Τέρμα στην αστυνομική βία. Όχι στην ασυλία και τη συγκάλυψη των εγκληματικών ενεργειών των αστυνομικών. Να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι εκτελεστές αστυνομικοί. Να λογοδοτήσουν οι ηθικοί αυτουργοί που είναι η πολιτική ηγεσία και η ηγεσία της αστυνομίας. Κατάργηση των ειδικών σωμάτων ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ και των πρακτικών που επιτρέπουν ατιμώρητη τη συστηματική αστυνομική βία. Άμεση δικαιοσύνη σε όλα τα θύματα αστυνομικής βίας. Να διώξουμε την κυβέρνηση της ΝΔ και την πολιτική της καταστολής και του ρατσισμού. Καλούμε την Τετάρτη 15 Ιουλίου στις διαδηλώσεις: Αθήνα 19:00 Προπύλαια Θεσσαλονίκη 19:00 Καμάρα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αφενός της σαρωτικής επίθεσης στην κοινωνία και του χαϊδέματος της ακροδεξιάς, αφετέρου της έντονης μαχητικότητας των κινημάτων και συνδικάτων, η Πάολα Ρεβενιώτη και η ομάδα του περιοδικού «Κράξιμο» διοργανώνουν στις 27 Ιουνίου 1992 το πρώτο Gay Pride στον λόφο Στρέφη. Το Pride αυτό έγινε σε μια εποχή που το πρώτο μαζικό κίνημα ομοφυλόφιλων στην Ελλάδα (ΑΚΟΕ) είχε ήδη διαλυθεί και το περιοδικό ΑΜΦΙ είχε σταματήσει την κυκλοφορία του. Οι διεκδικήσεις σε θέματα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων είχαν ατονήσει, όπως και το δικαίωμα αυτής της κοινότητας στην ύπαρξη και την ευτυχία. Προηγούμενο Gay Pride δεν υπήρχε.

Ο Πασκάλ Φρανσέ που μας άφησε  στις 12 Ιουλίου, δεν ήταν ούτε ένας απλός αγωνιστής, ούτε ένας απλός μαρξιστής οικονομολόγος. Ήταν όλα αυτά μαζί και επιπλέον ήταν η ενσάρκωση του πιο έμπρακτου διεθνισμού, πάντα στην υπηρεσία των «από κάτω» τόσο στην πατρίδα του Γαλλία, όσο και σε ολάκερο τον κόσμο. Και ειδικότερα στην Ελλάδα. Βαθύς γνώστης, ως οικονομικός επιθεωρητής που ήταν, των «νόμιμων» και μη οικονομικών «τεχνασμάτων» που μετέρχεται ο καπιταλισμός με τις κυβερνήσεις και τους (δια)κρατικούς μηχανισμούς του, για να διαιωνίζει την κυριαρχία του, ο Πασκάλ δεν μπορούσε παρά να βρει στο δρόμο του την Ελλάδα της μεγάλης κρίσης των τρομακτικών ανισοτήτων, του μεγάλου εξωτερικού χρέους και, φυσικά, των εξωφρενικών πολιτικών λιτότητας που της ετοίμαζαν οι ξένοι «προστάτες».

Τό πρῶτο «Κράξιμο» ἐκυκλοφόρησε καί ἔγινε ἀνάρπαστο ἄν καί κυκλοφόρησε σέ ὁρισμένα στέκια τῆς ᾿Αθήνας καί μερικά παιδιά μέ δική τους πρωτοβουλία τό κυκλοφόρησαν στή Θεσσαλονίκη καί στήν Κρήτη. ῎Ακουσα ἀπ᾿ ὅλους καλά λόγια. Τό «Κράξιμο» εἶναι μιά ἐφημερίδα ἔκφρασης. Δέν πουλᾶμε ὅ,τι ζητάει τό κοινό, ἀλλά ὁ καθένας ὅπως εὐαισθητοποιεῖται κάθε στιγμή. ᾿Εμεῖς τῆς Συντακτικῆς ᾿Επιτροπῆς θά θέλαμε τό «Κράξιμο» νά διαβάζεται ἀπ᾿ ὅλους ὅσους ἔχουν κοινές ἀνησυχίες μέ μᾶς, ἀπ᾿ ὅσους θέλουν νά μάθουν καί νά ποῦν γιά τήν ὁμοφυλοφιλία ἀλλά καί γιά τίς φυλακές, τήν καθημερινή ἀποξένωση καί καταπίεση στή δουλειά, στήν οἰκογένεια, στό σχολεῖο. Τό δεύτερο «Κράξιμο» γιά νά βγεῖ συνάντησε οἰκονομικές δυσχέρειες καί τό τρίτο θά ἔχει περισσότερες γιατί δέν βγάζει κέρδος. ᾿Εξ ἄλλου οἱ περιπτεράδες δέν τό παίρνουν κι ἄν τό πάρουν ζητᾶνε μεγάλο κέρδος. Φιλοδοξία μας εἶναι κάποτε νά τό διανέμουν τά πρακτορεῖα σέ ὅλη τήν ῾Ελλάδα ἀλλά γιά νά γίνει αὐτό χρειάζονται χρήματα καί νά ἀνέβει ἡ κυκλοφορία του. ᾿Ελπίζω ὅσοι πιστεύουν στό «Κράξιμο» νά βοηθήσουν αὐτό.

Faisal Garba

Η αφροφοβία στη Νότια Αφρική παρουσιάζεται συχνά ως πρόβλημα μεταξύ «ξένων και ντόπιων», σαν να προκύπτει φυσιολογικά από πολιτισμική εχθρότητα ή ανταγωνισμό μεταξύ φτωχών ανθρώπων. Ωστόσο, αυτή η εξήγηση αποκρύπτει τις βαθύτερες πολιτικές και οικονομικές πραγματικότητες που γεννούν τη βία κατά των μεταναστών και την ξενοφοβική κινητοποίηση. Η άνοδος της αφροφοβίας στη Νότια Αφρική δεν μπορεί να κατανοηθεί εκτός του πλαισίου της βαθιάς ανισότητας, της ανεργίας, της απαλλοτρίωσης, της πολιτικής χειραγώγησης και των αποτυχιών της μετα-απαρτχάιντ μεταρρύθμισης. Δεν πρόκειται απλώς για προκατάληψη. Πρόκειται για την ανακατεύθυνση της κοινωνικής οργής μακριά από τα συστήματα εκμετάλλευσης και σε βάρος ευάλωτων ανθρώπων που είναι οι ίδιοι θύματα αυτών των ίδιων συστημάτων.