Η αξιόλογη συμμετοχή αγωνιστών της αριστεράς, τόσο στην προηγούμενη, πριν ένα χρόνο, όσο και σε αυτή της 17ης Οκτώβρη 2026 για την παρουσίαση των “θέσεων διαλόγου” για την ίδρυση πολιτικής κίνησης, της ενωτικής πρωτοβουλίας, δείχνει το καυτό ενδιαφέρον παλαιών και νέων αγωνιστών για να ξεπεραστεί η πολυδιάσπαση στο χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ... Είναι αξιόλογες, σημαντικές και αναγκαίες αυτές οι πρωτοβουλίες. Ωστόσο για να είναι στέρεες να έχουν προοπτική και να βρουν απήχηση στο εργατικό κίνημα και τη νεολαία χρειάζεται να πατούν σε ξεκάθαρες αρχές και  πολιτικές θέσεις.

Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη είναι μια πρόκληση για το αντιφασιστικό, το εργατικό και το φοιτητικό κίνημα που έδωσαν τη μάχη για να μπουν οι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν στη φυλακή, για να μπει τέλος στις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου στις γειτονιές. Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων έτρεξαν να εντάξουν το ναζιστικό μόρφωμα Κασιδιάρη, την Συμμαχία Ελλήνων ναζί στις σφυγμομετρήσεις. Η κυβέρνηση ανοίγει τον δρόμο στους ναζί του Κασιδιάρη με την βαθύτερη εμπλοκή της κυβέρνησης στους πολέμους στο πλευρό του Ισραήλ και των ΗΠΑ, με την κλιμάκωση των επιθέσεων κατά των μεταναστών και των προσφύγων

Συγκέντρωση – Πορεία: Κυριακή 1 Νοέμβρη, 6.00 μμ, Πλατεία ΗΣΑΠ Ηρακλείου. Κάθε χρόνο την 1η Νοέμβρη φασιστικές γκρούπες προσπαθούν να στήσουν ναζιστική «φιέστα» στη γειτονιά μας, στο Ηράκλειο, για να σκορπίσουν το ρατσιστικό και εθνικιστικό δηλητήριο τους και να προβούν σε επιθέσεις σε κόσμο της γειτονιάς. Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη ενθαρρύνει τη δράση τους. Αυτό αποδεικνύει η δολοφονική επίθεση με μαχαίρι κατά αντιφασίστα από δύο νεοναζί στην Ελευσίνα αλλά και το μαχαίρωμα του Αιγύπτιου μαθητή μπροστά από το σχολείο του στο κέντρο της Αθήνας αλλά και οι επιθέσεις σε αγωνιστές και Γραφεία αριστερών οργανώσεων και συλλογικοτήτων.

Η φοροδιαφυγή και η απάτη είναι έγκλημα απέναντι στο αστικό κράτος; Ναι! Αλλά είναι ασύγκριτα πιο μεγάλο έγκλημα να πεταχτούν οι εργαζόμενοι στο δρόμο. Γιατί οι εργαζόμενοι στις εν λόγω επιχειρήσεις δεν φταίνε και ουδεμία ευθύνη φέρνουν για την απάτη. Με τον ιδρώτα και εις βάρος τους, ίσον εκμετάλλευσή οι φερόμενοι ως απατεώνες επιχειρηματίες έχτισαν τις περιουσίες, τις οποίες κατάσχει το αστικό κράτος. Οι περιουσίες αυτές και οι επιχειρήσεις ανήκουν πριν απ’ όλα στους εργαζόμενους και όχι στο “δημόσιο”. Δεν έχουν καμία ευθύνη για την απάτη γιατί το αστικό κράτος δεν τους επιτρέπει δια νόμου να ασκούν στις επιχειρήσεις που εργάζονται εργατικό και διαχειριστικό έλεγχο.

Άλλο ένα βήμα προς την εφαρμογή του «Δόγματος Ντονρόε», της ηγεμονικής δηλαδή παρουσίας των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, φαίνεται ότι κάνει η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία ετοιμάζεται να στείλει στρατεύματα στην περιοχή με το πρόσχημα της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών. Ήδη, 600 στρατιώτες έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται στις ζούγκλες του Παναμά για να διεξάγουν ασκήσεις μαζί με τον τοπικό στρατό. Μέλη του ίδιου αποσπάσματος θα συμμετάσχουν σε επιχειρήσεις και σε άλλες χώρες, όπως στην Κολομβία και την Ονδούρα, ενώ μια νέα στρατιωτική διοίκηση, με έδρα το Μαϊάμι, θα συντονίζει τη δράση των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο.

ΕΞΩ Η ISRAEL SHIPYARDS – ΕΞΩ ΟΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ! Σάββατο 31 Οκτωβρίου, στις 12 μ.μ. Συγκέντρωση στο Δημαρχείο Λαυρίου και πορεία προς το λιμάνι. Η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Λαυρίου βρίσκεται σε κρίσιμη φάση. Ο διαγωνισμός για την πώληση του 51% του Οργανισμού Λιμένος Λαυρίου οδηγεί στην εκχώρηση μιας στρατηγικής δημόσιας υποδομής σε ιδιωτικά συμφέροντα έως το 2062. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, στη διεκδίκηση παραμένει η Israel Shipyards Industries, μία από τις σημαντικότερες εταιρείες της ισραηλινής ναυπηγικής και πολεμικής βιομηχανίας. Η εταιρεία κατασκευάζει πυραυλακάτους και ταχύπλοα περιπολικά, συνεργάζεται άμεσα με το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό και προβάλλει τα προϊόντα της ως «δοκιμασμένα στη μάχη».

Στις 30 Οκτώβρη στηρίζουμε τη διεθνή απεργία των λιμενεργατών  –  συγκέντρωση στο Λαύριο στις 7 μ.μ. στο λιμάνι. Στις 31 Οκτωβρίου, στις 12 μ.μ., συγκέντρωση στο Δημαρχείο Λαυρίου και πορεία προς το λιμάνι ενάντια στην ιδιωτικοποίηση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει τη διεθνή απεργία των λιμενεργατών στις 30 Οκτώβρη και τους αγώνες ενάντια στη μετατροπή των λιμανιών σε κρίκους της πολεμικής μηχανής... Κάτω τα χέρια από το λιμάνι του Λαυρίου! Δεν θα επιτρέψουμε το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και τη μετατροπή της περιοχής σε πολεμικό κόμβο

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την απεργία στα λιμάνια όλης της χώρας την Παρασκευή 30 Οκτώβρη, την οποία καλούν τα ναυτεργατικά σωματεία, καθώς και Εργατικά Κέντρα, ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία. Η απεργία πραγματοποιείται στο πλαίσιο της παγκόσμιας δράσης ενάντια στη χρήση των λιμανιών ως βάσεων εξόρμησης για πολεμικές επιχειρήσεις και ως κόμβων μεταφοράς εξοπλισμού προς το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.

Mike Haynes

«Πες μου τι πιστεύεις για την Ουγγαρία και θα σου πω ποιος είσαι», είπε ένας Πολωνός συγγραφέας στα τέλη Νοεμβρίου του 1956. Με αυτό λοιπόν το πνεύμα, ας κάνουμε μια δήλωση. Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956 ήταν μια αυθεντική εργατική επανάσταση. Υπήρχαν και άλλοι παράγοντες· οι επαναστάσεις είναι πολύπλοκα φαινόμενα. Όμως, οι κινητήριες δυνάμεις της Ουγγρικής Επανάστασης ήταν οι δράσεις των εργατών. Αρχικά, ίδρυσαν όργανα λαϊκής εξουσίας. Στη συνέχεια, πάλεψαν για να τα επεκτείνουν, προκειμένου να υπερασπιστούν την Ουγγαρία ενάντια στις σοβιετικές δυνάμεις εισβολής, οι οποίες τελικά επέτρεψαν στην κυβέρνηση μαριονέτα του Γιάνος Καντάρ να συντρίψει την εξέγερση: «Τα περισσότερα εργατικά συμβούλια της επαρχίας και της πρωτεύουσας έγιναν, σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό, εκφραστές μιας στάσης άγνωστης στην Ουγγαρία: της πίστης στην αυτοδιοίκηση ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, στη διακυβέρνηση από σοβιέτ, με την αρχική έννοια του όρου – δηλαδή, λαϊκά συμβούλια, όργανα τοπικής εξουσίας.»

Elias Koenig

Τι απασχολεί την άρχουσα τάξη αυτές τις μέρες; Αν οι σελίδες του The Economist αποτελούν αξιόπιστο δείκτη, είναι το φάντασμα του «σοσιαλισμού της Γενιάς Ζ»: η αυξανόμενη υποστήριξη των νέων για τη φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων, την κοινωνικοποίηση της οικονομίας και τον τερματισμό της γενοκτονίας στη Γάζα, όπως αποδεικνύεται από τη δημοτικότητα πολιτικών όπως ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι, ο ηγέτης του Πράσινου Κόμματος της Αγγλίας Ζακ Πολάνσκι ή ο υποψήφιος για την προεδρία της Γαλλίας Ζαν–Λυκ Μελένσον. Νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι, το περιοδικό αφιέρωσε ένα ολόκληρο τεύχος στην «αντίσταση» ενάντια σε αυτή την «απειλή για την ευημερία», καλώντας τους ομοϊδεάτες φιλελεύθερους της ελεύθερης αγοράς να «σταματήσουν να απολογούνται» και να προβάλουν μια «πιο δυναμική υπεράσπιση του καπιταλισμού». Το δόλωμα της οργής πέτυχε: το γραμματοκιβώτιο του περιοδικού πλημμύρισε με επικριτικές απαντήσεις, μια επιλογή από τις οποίες δημοσίευσε αργότερα σε μια ενότητα με τίτλο «Μήπως βιαστήκαμε να επιτεθούμε στον σοσιαλισμό της Γενιάς Ζ;»