Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών.Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και η κατάργηση του πυρηνικού του προγράμματος είναι ο διακηρυγμένος στόχος του προέδρου Τραμπ. Αλλά στο παρασκήνιο, υπάρχουν κρίσιμα επιχειρηματικά συμφέροντα. Από το πετρέλαιο μέχρι το φυσικό αέριο, μέχρι τα λεγόμενα κρίσιμα ορυκτά, υπάρχει μεγάλο κρυφό δυναμικό στη χώρα που δέχεται επίθεση. Η ιδέα ενός πιθανού μελλοντικού άξονα του Ιράν με τη Δύση, αλλά κυρίως με τις ΗΠΑ, είναι το μεγάλο ζητούμενο.
Η ήττα του αμερικανοσιωνιστικού ιμπεριαλισμού είναι κάτι που όλοι ευχόμαστε!! Όμως έχοντας πει αυτό σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε το καθεστώς των μουλάδων, παρ’ ότι θέλουμε να διώξει τους ιμπεριαλιστές με την ουρά στα σκέλια, ηττημένους. Πιστεύω ότι στις ΗΠΑ το γόητρο της κυβέρνησης Τράμπ θα καταπέσει και αυτό θα ενδυναμώσει το no kings και γενικά τη ριζοσπαστικοποίηση που βλέπουμε να αναπτύσσεται στις ΗΠΑ. Θα συμβεί κατ’ αναλογία αυτό που ο Τρότσκι ισχυρίζεται ότι θα συμβεί σε μια ενδεχόμενη “ήττα της Αγγλίας. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν για να συμβεί αυτό στις ΗΠΑ.
Σήμερα το αντιπολεμικό κίνημα σε τίποτα δεν μοιάζει με αυτό του 2003, όταν ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μαζί με τους πρόθυμους εισέβαλε στο Ιράκ για να ανατρέψει το λαομίσητο καθεστώς του Σαντάμ, που υποτίθεται ότι είχε στη κατοχή του δηλητηριώδη αέρια και όπλα μαζικής καταστροφής… Είναι επίσης φανερό ότι υστερεί και από το κίνημα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη, ενάντια στη σιωνιστική γενοκτονία. Σήμερα το αντιπολεμικό κίνημα, σε σχέση με τη σημασία και την επικινδυνότητα του πολέμου που εξελίσσεται…υστερεί επικίνδυνα... Είχαμε αντιπολεμικές διαδηλώσεις με πορείες αλλά η συμμετοχή περιοριζόταν στους οργανωμένους και τους ελάχιστους ανένταχτους. Να βλέπουμε την πραγματικότητα κατάματα για να γνωρίζουμε πως θα την αλλάξουμε...
Είναι καιρός, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μάθει από τα λάθη της και να τα διορθώσει. Έγραψα αυτά με την ελπίδα ότι μια ΑΝΤΑΡΣΥΑ ριζικά αλλαγμένη θα βάλει τις βάσεις για το Ενωτικό Μέτωπο της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς έτσι θα γίνει ελκυστική στα μάτια του εργατικού και λαϊκού κινήματος, δίνοντας του την εναλλακτική λύση. Μια μετωπικά ενωμένη αντικαπιταλιστική αριστερά θα ασκεί πίεση, μέσω της βάσης του ΚΚΕ, προς την ηγεσία για την πιθανότητα έως δυνατότητα για συμμαχίες.
Ο Τράμπ θέλει να δείξει στους διαφωνούντες ότι πρόκειται για ένα πόλεμο, όχι μόνο ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, αλλά ένας πόλεμος όλων ενάντια στο Ιράν, αυτό είναι το πρώτο. Αυτό θα του επιτρέψει τη νομιμοποίηση στα μάτια, του αντίθετου με την επέμβαση στο Ιράν λαού των ΗΠΑ την ανάγκη του πολέμου. Μη ξεχνάμε ότι κέρδισε τις εκλογές και με το χαρτί του ειρηνοποιού. Ο λαός των ΗΠΑ δεν είδε κανένα καλό γι αυτόν αποτέλεσμα ή όφελος από τις συνεχείς επεμβάσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ανά τον πλανήτη. Για παράδειγμα ο πόλεμος στο Ιράκ στοίχησε 2 τρις $ και πολλές ζωές.
Ο Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ έκανε την απίστευτη και για γέλια δήλωση: “Εγώ και ο Πρόεδρος Τραμπ γνωρίζουμε πότε θα τελειώσει ο πόλεμος αλλά δεν το ανακοινώνουμε”!!! Ο λόγος προφανής για να μη χάσουν το σασπένς της ταινίας οι θεατές, θέλει η αγωνία μας να παραταθεί μέχρι το απρόβλεπτο τέλος!! Μάλλον τάχουνε λίγο χαμένα, φαίνεται ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα περίμεναν!!! Και αυτό τους κάνει πιο επικίνδυνους, με τα μέσα που διαθέτουν.
Πολλά είναι τα ερωτήματα που κρύβονται πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας της επίσκεψης Μητσοτάκη, Μακρόν και του υπερεξοπλισμού της Κύπρου. Η επίσημη αιτιολόγηση είναι ότι: Η Κύπρος πρέπει να προστατευτεί αυτή τη δύσκολη στιγμή. Στη Κύπρο είχαμε επίθεση από δύο drones τα οποία αναχαιτίστηκαν. Το ερώτημα γιατί η Κύπρος δέχτηκε επίθεση, όταν ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ακατάπαυστα και με έμφαση διαμηνύει – προφανώς προς Ιρανούς – ότι: Δεν εμπλεκόμαστε σε κάθε είδους στρατιωτικές επιχειρήσεις; Αν η επίθεση με τα drones ήρθε από το Ιράν, τότε, - στο βαθμό που οι μουλάδες δεν τάχουν χαμένα για να βαράνε προς κάθε κατεύθυνση, και γιατί άλλωστε να επιλέξουν την Κύπρο – σημαίνει ότι θα υπάρχει κάποιου είδους εμπλοκή.
“Κάτω από την αυξανόμενη ένταση της καπιταλιστικής αποσύνθεσης οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί φτάνουν σ’ ένα αδιέξοδο, που στην κορυφή του οι διάφορες συγκρούσεις και αιματηρές τοπικές ταραχές …. πρέπει άφευκτα να συγχωνευτούν σε μια πυρκαγιά παγκόσμιας έκτασης…(…) κι αυτό στην ερχόμενη ιστορική περίοδο μια καταστροφή απειλεί ολόκληρο τον πολιτισμό της ανθρωπότητας. Τώρα είναι η σειρά του προλεταριάτου, δηλαδή κυρίως της επαναστατικής πρωτοπορίας του. Η ιστορική κρίση της ανθρωπότητας έχει αναχθεί σε κρίση της επαναστατικής ηγεσίας”. ( Λ. Τρότσκι στο Μεταβατικό )
Κολύμπησαν στα λεφτά οι μεγαλοξενοδόχοι - Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν, ο εργατικός έλεγχος αναγκαίος - Σχεδόν 1 δισ. ευρώ από την τσέπη μας για τα φάρμακα που μας «γράφει» ο γιατρός. Οι εκτιμήσεις μελέτης της Deloitte, η οποία τονίζει ότι το πρόβλημα της φαρμακευτικής δαπάνης είναι διαρθρωτικό και όχι συγκυριακό. - Ακόμη και η ΑΑΔΕ έχει έλλειψη σε προσωπικό - Η κοροϊδία - Οι εφοπλιστές πήραν καλά λεφτά για τις άγονες - Τρώνε από τα έτοιμα όσοι έχουν έτοιμα - 60 πολέμους και ένοπλες συγκρούσεις - Σχετικά με την υδροληψία ειπώθηκαν λύσεις
Η Σοβιετική Ένωση γεννήθηκε από την Επανάσταση του Οκτώβρη σαν εργατικό κράτος. (…) Αλλά ταυτόχρονα ο μηχανισμός του κράτους υποβλήθηκε σε έναν πλήρη εκφυλισμό, μεταμορφώθηκε από όπλο της εργατικής τάξης σε όπλο της γραφειοκρατικής βίας ενάντια στην εργατική τάξη και, ολοένα και περισσότερο, σε όπλο για σαμποτάζ της οικονομίας της χώρας. Η γραφειοκρατικοποίηση του καθυστερημένου και απομονωμένου εργατικού κράτους και η μεταμόρφωση της γραφειοκρατίας σε μια παντοδύναμη προνομιούχα κάστα αποτελεί την πιο πειστική αναίρεση – όχι μονάχα θεωρητική, αλλά, αυτή τη στιγμή, και πρακτική- της θεωρίας του σοσιαλισμού σε μια μόνη χώρα.
