ο 25ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθήνα επιστρέφει για να δείξει ότι από την Πύλο εώς την Παλαιστίνη: “Δεν υπάρχει ειρήνη, χωρίς δικαιοσύνη!” Φέτος το Φεστιβάλ θα δανειστεί ένα σύνθημα που ακούγεται εδώ και δεκαετίες στους αγώνες ενάντια στο ρατσισμό και τους αποκλεισμούς σ’ όλη τη Γη. Από τις κινητοποιήσεις του κινήματος για τα πολιτικά δικαίωμα στις ΗΠΑ, από τις διαμαρτυρίες ενάντια στο apartheid στην Ν. Αφρική, μέχρι τους πρόσφατους αγώνες ενάντια στη συνεχιζόμενη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Ενώνουμε τις φωνές μας

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2024, 11:00, στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας (Ακαδημίας 60, Αθήνα). Έναν χρόνο μετά το πιο πολύνεκρο ναυάγιο που καταγράφηκε στη Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια, νεκροί, αγνοούμενοι/ες, συγγενείς και επιζώντες αναζητούν δικαίωση και δικαιοσύνη. Περιμένουν την ολοκλήρωση της διερεύνησης μιας τραγωδίας, που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Οι αιτιάσεις της μήνυσης των 53 -μέχρι τώρα- επιζώντων για τις ευθύνες των ελληνικών λιμενικών αρχών τελούν υπό διερεύνηση στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης της Εισαγγελέως του Ναυτοδικείου Πειραιά. Οι μηνυτές εγκαλούν τις ελληνικές λιμενικές αρχές για εγκληματικές πράξεις και παραλείψεις

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ διοργανώνει ΕΚΔΗΛΩΣΗ και ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στον ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ στην πλ. Νέας Σμύρνης το ΣΑΒΒΑΤΟ 13/4 στις 7.00 μμ. Στην εκδήλωση θα μιλήσει εκπρόσωπος της Ένωσης Παλαιστίνιων Εργαζομένων στην Ελλάδα, εκπρόσωπος της BDS Ελλάδας και θα παρέμβουν εργατικά σωματεία και συλλογικότητες. Θα ακολουθήσει χορευτικό πρόγραμμα από την Ομάδα Παραδοσιακών Χορών της ΕΛΝΣ και θα ολοκληρωθεί με ROCK συναυλία με τα συγκροτήματα νέων καλλιτεχνών ΤΕΧΝΗ ΧΡΩ, BUSTEDtm, CODASICKS, ΕΞΩ ΦΡΕΝΩΝ.

Στην εκδήλωση προχτές παρουσιάστηκε το project με όνομα “Mama Klorin” της Αλβανίδας καλλιτέχνιδας Doreida Xhogu. Πέρα από την εξαιρετικά δημιουργική της δουλειά ως καλλιτέχνιδα το συγκεκριμένο έργο έχει τεράστιο ενδιαφέρον γιατί η ίδια έχει και προσωπικά βιώματα ως εργαζόμενη στην καθαριότητα, όπως και η μητέρα της, “ακολουθώντας” την “οικογενειακή κληρονομιά”. Μια δουλειά η οποία περιορίζεται κατά κύριο λόγο για την γυναίκα Αλβανίδα, Βουλγάρα, Αφρικανή, Φιλιππινέζα, δηλαδή γυναίκες που ταξικά είναι “προορισμένες” για να την κάνουν, ακόμα και όταν αυτή η γυναίκα έχει τέτοιες σπουδές και ταλέντο, όπως αυτής της καλλιτέχνιδας.

Στις 8 Μαρτίου, Αλβανίδες μετανάστριες ακτιβίστριες από την πρώιμη περίοδο 1995-2005 προσκλήθηκαν από τον Σύνδεσμο των Αλβανίδων Γυναικών στην Ελλάδα για επιβράβευση για τη συνεισφορά τους. Μεταξύ άλλων, η πρόσκληση ήρθε σε εμένα προσωπικά και τους ευχαριστώ για αυτό. Αυτό που όμως είναι απαραίτητο να τονιστεί, είναι το γεγονός ότι εκτός από επαινετικές επιστολές, βραβεία και εορταστικές βραδιές, ουσιαστική σημασία έχει η επαφή και η καλή θέληση για συνεργασία για τα μεγάλα ζωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι μετανάστριες, τόσο της πρώτης όσο και της δεύτερης γενιάς.