Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του Νεπάλ στις 5 Μαρτίου 2026 οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα χωρίς προηγούμενο από το 1959. Το Κόμμα Rastriya Swatantra (Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα) του Μπαλέντρα Σαχ κατέλαβε 182 από τις 275 έδρες, ενώ οι δύο βασικές κομμουνιστικές παρατάξεις κέρδισαν συνολικά λιγότερο από 10%. Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Π. Σάρμα Όλι και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Ραμές Λεκχάκ συνελήφθησαν για την καταστολή του Σεπτεμβρίου 2025, κατά την οποία σκοτώθηκαν 76 νεαροί διαδηλωτές. Ο Άνταμ Νόβακ και ο Πιερ Ρουσέ αναλύουν μια πολιτική αναδιάρθρωση που οδηγεί την αριστερά του Νεπάλ όχι μόνο σε εκλογική ήττα, αλλά σε ιδεολογική κατάρρευση - είκοσι χρόνια αποτυχίας να μετατραπούν οι υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις σε πραγματική πολιτική.

Ο Άνταμ Νόβακ αναλύει τη δομική δυναμική του καθεστώτος Όρμπαν. Η ερμηνεία του βασίζεται στην έννοια του μετακομμουνιστικού κράτους-μαφίας, που διατύπωσε ο πρώην φιλελεύθερος υπουργός Μπάλιντ Μαγιάρ: όχι απλή διαφθορά που συνυπάρχει με ένα υποβαθμισμένο κράτος δικαίου, αλλά η ταύτιση του κράτους με το έγκλημα, που πραγματοποιε'ιται με κοινοβουλευτικά μέσα χάρη στην πλειοψηφία των δύο τρίτων που εξασφάλισε το 2010. Αναλύει τη λειτουργία της Ουγγαρίας ως «απόδειξη ότι λειτουργεί η ιδέα» για την παγκόσμια εθνικιστική δεξιά - και αξιολογεί τις ασύμμετρες επιπτώσεις της ήττας του Όρμπαν στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα και τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο.