Φέτος, συμπληρώνονται 50 χρόνια από την μεγαλειώδη εξέγερση του Μάη του ‘68, που τα διαχρονικά διδάγματά του είναι πιο επίκαιρα από ποτέ και συνεχίζουν να μας φωτίζουν τον δρόμο για τις δικές μας εξεγέρσεις.
Ο Μάης του 1968, γνωστός και ως Γαλλικός Μάης, έχει περάσει στην ιστορία ως ένα από τα σημαντικότερα επαναστατικά γεγονότα της μεταπολεμικής περιόδου. Ξεκίνησε με τον αγώνα των φοιτητών ενάντια στην εισβολή της αστυνομίας στο Καρτιέ Λατέν και στη Σορβόνη, πολύ γρήγορα γενικεύτηκε συμπαρασύροντας ολόκληρη την εργατική τάξη και τα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα: μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, αλλά και πλατύτερα στρώματα.
Η νεολαία έγινε πυροκροτητής μιας εξέγερσης, με εξαιρετικά βίαιες συγκρούσεις με τους μηχανισμούς καταστολής του αστικού κράτους. Έγιναν απεργίες, καταλήψεις εργοστασίων, διαδηλώσεις στους δρόμους στο Παρίσι και όλη τη χώρα. Το καπιταλιστικό κράτος παρέλυσε για πολλές εβδομάδες και ξαναστηρίχτηκε τελικά στα πόδια του χάρη όχι τόσο στις δικές του δυνάμεις όσο στην αδράνεια και ακόμα χειρότερα προδοσία της συνδικαλιστικής και ρεφορμιστικής γραφειοκρατίας, που έλεγχε την πλειοψηφία της εργατικής τάξης.
Διαβάστε εδώ το 4-σέλιδο της ΟΚΔΕ
