Η νέα κυβέρνηση του Μισέλ Μπαρνιέ συνδυάζει δύο βασικά στοιχεία: τον ρατσισμό και τις επιθέσεις στα κοινωνικά δικαιώματα. Το τελευταίο είναι εμφανές στις τρέχουσες κοινοβουλευτικές συζητήσεις για τον προϋπολογισμό του 2025 και τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης….Παρόλο που το αποτέλεσμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, που ακολούθησαν τη διάλυση της Συνέλευσης τον περασμένο Ιούνιο, ήταν απροσδόκητα υψηλό - και πολύ ευπρόσδεκτο - εξακολουθεί να είναι μόνο μια μικρή και σχετική νίκη. Αυτή η κατάσταση είναι απίθανο να αλλάξει, εκτός αν οι διάφορες δυνάμεις του Νέου Λαϊκού Μετώπου ενωθούν, εδραιώσουν τη νίκη τους και ξεκινήσουν μια μεγάλης κλίμακας κινητοποίηση.
Δύο ιστορικά στελέχη του NPA, ο Ολιβιέ Μπεζανσενό και ο Κομ Πιερρόν, απαντούν σε ερωτήσεις του elaliberta.gr για την πολιτική κατάσταση στη Γαλλία την συγκρότηση του Νέου Λαϊκού Μετώπου και τις προοπτικές του, αλλά και για το χαρακτήρα και τις προοπτικές της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στη Γαλλία. Στη σημερινή περίοδο που χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια και επιθέσεις στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων (απολύσεις σε Michelin, Arcelor κλπ) τα μέλη του NPA-l'Anticapitaliste δίνουν κάθε μέρα μάχες για αλληλεγγύη και ενωτικούς αγώνες.
Την 1η Οκτωβρίου, στη Γαλλία, η ανακοίνωση της γενικής πολιτικής του Μισέλ Μπαρνιέ, του πρωθυπουργού που διορίστηκε από τον Μακρόν για να παρουσιάσει μια φάρσα εναλλαγής, πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονα με την πρώτη ημέρα συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων που καλούνται από την CGT, την Solidaires και την FSU ως «έναρξη του αγώνα ρεβάνς κατά της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης» (της μεταρρύθμισης που επιβλήθηκε το 2023, μεταθέτοντας την ηλικία πλήρους συνταξιοδότησης στα 64 έτη). Οι δηλώσεις του Μπαρνιέ επιβεβαίωσαν ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θα είναι τίποτα άλλο από τη συνέχιση των ταξικών επιλογών του Μακρόν.
'Ο λαός, με δική του ευθύνη, έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης... Δεν θα ήταν τότε απλούστερο για την κυβέρνηση να διαλύσει τον λαό και να εκλέξει άλλον;' Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Η λύση», 1953. Η ειρωνική φράση του Μπρεχτ μόλις έγινε πράξη από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Από το 2017 έως το 2024, το κόμμα του συρρικνώθηκε από 314 σε 99 βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση. Ηττήθηκε και στις ευρωεκλογές και τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου/Ιουλίου 2024. Κατά τη διάρκεια αυτών των ίδιων βουλευτικών εκλογών, ένα εκλογικό μέτωπο κατά του ακροδεξιού Rassemblement National (RN) σχηματίστηκε στον δεύτερο γύρο από όλα τα κόμματα…
Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)
Οι ψηφοφόροι δεν ψήφισαν κάτι τέτοιο! Υπό αυτές τις συνθήκες, ένας άνδρας, όχι ακριβώς νέος, φτάνει στο Ματινιόν σχεδόν δύο μήνες μετά τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών. Και με πλήρη αδιαφορία για τα αποτελέσματα. Το μήνυμα του δεύτερου γύρου ήταν σαφές: η πλειοψηφία των ανθρώπων που ψήφισαν εξέφρασε την επιθυμία τους να αποκλείσουν το Rassemblement National και έδωσαν μια σχετική πλειοψηφία στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο. Με την απόφασή του να αποκλείσει το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης από το NFP, ο Μακρόν επέλεξε να καταστήσει το RN ρυθμιστή για την παραμονή στην εξουσία μιας δεξιάς κυβέρνησης. Διόρισε ένα παλιό πολιτικό στέλεχος, από το κόμμα με τους λιγότερους βουλευτές, που έχει υπηρετήσει σε αντικοινωνικές κυβερνήσεις και στα μη εκλεγμένα ευρωπαϊκά όργανα που εγγυώνται τη δημοσιονομική ορθοδοξία, δηλαδή την καταστροφή των δημόσιων υπηρεσιών και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δεν είναι αυτός που θα καταργήσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 1.600 ευρώ!
Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)
Αφού αρνήθηκε όλο το καλοκαίρι να διορίσει πρωθυπουργό από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, ο Μακρόν συνεχίζει να κυβερνά τη χώρα σαν μονάρχης, παρά τις ήττες που υπέστη πρώτα στις ευρωεκλογές και κυρίως μετά στις βουλευτικές εκλογές, μονοπωλώντας έτσι την εξουσία με εντελώς αντιδημοκρατικό τρόπο. Μετά από μια βαριά ήττα στις ευρωεκλογές, ο Μακρόν μας κάλεσε επειγόντως στις κάλπες τον περασμένο Ιούνιο, με τον κίνδυνο, χωρίς κανέναν απολύτως φόβο, να δώσει την εξουσία στο RN, με το οποίο ετοιμαζόταν να συγκατοικήσει. Όμως το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν ξεκάθαρο: όχι μόνο ο Μακρόν υπέστη άλλη μια ήττα, αλλά σε αντίθεση με τις ευρωεκλογές, ήταν το NFP που βγήκε πρώτο, με ένα πρόγραμμα ρήξης με τον Μακρονισμό.
Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)
Μετά από σαράντα ημέρες ολυμπιακής ψευδο-ανακωχής που ακολουθήθηκαν από ψεύτικες διαβουλεύσεις, ο Μακρόν αρνήθηκε να διορίσει πρωθυπουργό από το NFP (Νέο Λαϊκό Μέτρωπο). Τώρα είναι παγιδευμένος σε μια καθεστωτική κρίση. Ο Μακρόν μας κάλεσε επειγόντως στις κάλπες τον περασμένο Ιούνιο, ελπίζοντας να ανακτήσει τον έλεγχο, και στη συνέχεια περιφρόνησε τα αποτελέσματα των εκλογών. Πολλοί εργαζόμενοι γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι το σύστημα δεν είναι σχεδιασμένο να επιτρέπει να ακούγεται η φωνή των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων, ακόμη και εντός των σημερινών εκλογικών ορίων του. Ο Μακρόν δεν θέλει να κάνει αυτό που του υπαγορεύει η θεσμική οδός, παρ’ όλους τους περιορισμούς της, οπότε πρέπει να το επιβάλουμε με άλλα μέσα. Ο Μακρόν πρέπει να φύγει, δεν έχει πλέον καμία νομιμοποίηση, είναι εμπόδιο στη λαϊκή εκπροσώπηση. Όπως ακριβώς και η 5η Δημοκρατία που του δίνει τις εξουσίες του.
Sylvestre Jaffard
Το γαλλικό σύνταγμα δίνει στον πρόεδρο μεγάλη εξουσία, οπότε ο Μακρόν μπορεί να επιλέξει να υπεκφεύγει, όπως κάνει τώρα, χρησιμοποιώντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τις καλοκαιρινές διακοπές ως δικαιολογία. Αλλά δεν μπορεί να συνεχίσει για πολύ με μια πλέον εντελώς παράνομη κυβέρνηση (η οποία έχει πράγματι παραιτηθεί, αλλά εξακολουθεί να είναι στη θέση της, ενώ ο αντικαταστάτης πρωθυπουργός δεν έχει ακόμη οριστεί από τον Μακρόν). Ακόμα και αν δεν αποκτήσουμε μια κυβέρνηση NFP, είναι ένα σημαντικό αίτημα που πρέπει να τεθεί, έστω και από άποψη διαπαιδαγώγησης. Μπορεί να γίνουν νέες εκλογές τον επόμενο χρόνο, και θα μπορούμε να πούμε «ο Μακρόν προσπάθησε να αρνηθεί το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, τώρα είναι η ώρα να δώσουμε στο NFP μια σαφή πλειοψηφία». Εξίσου σημαντικό, ή ακόμα πιο σημαντικό, σε κάθε απεργία και κάθε αγώνα μπορούμε να πούμε ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση, η νομιμοποίηση είναι δική μας.
Για μας είναι ξεκάθαρο ότι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των γαλλικών βουλευτικών εκλογών, ο μαχητικός αντιφασιστικός αγώνας θα πρέπει να είναι στο επίκεντρο των πολιτικών δράσεων. Στη Γαλλία του σήμερα, ο αντιφασισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αντι-αποικιακό και αντιρατσιστικό αγώνα άρα και με τους αγώνες των Κανάκ (στην αποικιοκρατούμενη Νέα Καληδονία) αλλά και με εκείνον της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης. Παρά την ενοχική ακινησία των γαλλικών κινημάτων απέναντι στο αποικιακό παρελθόν της χώρας και τις συνέπειές του, υπάρχουν κομμάτια του κινήματος στις γαλλικές μητροπόλεις που συναντιούνται και κουβεντιάζουν (π.χ. η συλλογικότητα των sanspapier -χωρίς χαρτιά- με το παριζιάνικο pride)…
Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)
Η πρόκληση των επόμενων ημερών είναι να επιβληθούν τα αποτελέσματα της κάλπης στο Μακρόν και την άρχουσα τάξη και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το πρόγραμμα του Νέου Λαϊκού Μετώπου. Σε αυτόν τον συσχετισμό δυνάμεων, ο κόσμος της εργασίας, οι νέοι και ο πληθυσμός στο σύνολό του πρέπει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους για να ασκήσουν όλη τους τη δύναμη... Όλες οι συνιστώσες του Νέου Λαϊκού Μετώπου –τόσο οι πολιτικές δυνάμεις όσο και τα συνδικάτα, οι οργανώσεις και οι συλλογικότητες που έχουν υποστηρίξει– πρέπει να συναντηθούν πολύ γρήγορα για να συζητήσουν τα μέσα δράσης που θα εφαρμοστούν για να δοθεί αυτή η δημοκρατική μάχη. Σε αυτό το πλαίσιο, η πρωτοβουλία των σιδηροδρομικών της CGT, που υποστηρίζεται από τη συνομοσπονδία της CGT, δείχνει τον δρόμο. Το κάλεσμα για συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα την Πέμπτη 18 Ιουλίου, μπροστά από την Εθνοσυνέλευση και τις νομαρχίες, πρέπει να προετοιμαστεί και να γίνει. Σε αυτό το πλαίσιο, η περίοδος των Ολυμπιακών Αγώνων δεν μπορεί να ανακύψει: πρέπει να είναι μια ευκαιρία για να ακουστεί η φωνή μας, ώστε το Νέο Λαϊκό Μέτωπο και το κοινωνικό μας στρατόπεδο να μην επιτρέψουν να τους αφαιρεθεί αυτή η νίκη.
