Η “Ανταρσία στο Αιγαίο” χωρίς ταλαντεύσεις, μισόλογα και αυταπάτες δήλωσε την άρνηση της να συμμετάσχει στα συλλαλητήρια που θέλουν να διοργανώσουν η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, οι Δήμοι και άλλοι φορείς των νησιών στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου της 15ης Ιανουαρίου. Αρνούμαστε να γίνουμε ουρά των συνοδοιπόρων της δολοφονικής πολιτικής που ακολουθούν οι ελληνικές κυβερνήσεις και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αρνούμαστε την ρητορική του μίσους και την δαιμονοποίηση των προσφύγων.

Σχεδόν πέντε χρόνια από την έναρξη της δίκης η πολιτική αγωγή είναι αποφασισμένη να μην πάει χαμένη καμία μέρα της εξαντλητικής ακροαματικής διαδικασίας και παραθέτει ένα προς ένα τα στοιχεία που αναδείχθηκαν, κόντρα στους αδύναμους ισχυρισμούς της υπερασπιστικής γραμμής και στα έωλα επιχειρήματα της εισαγγελικής πρότασης. Χρ. Παπαδοπούλου: Η Πολιτική Αγωγή αποδομεί την εισαγγελική παραφωνία. Κ. Σκαρμέας: Ατράνταχτα τα πειστήρια ενοχής των ναζιστών, Θ. Καμπαγιάννης: Γερά θεμέλια στο κατηγορητήριο.

Την Παρασκευή 17 Γενάρη 2020 διαδηλώνουμε αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά με αφορμή τη συμπλήρωση 7 χρόνων από τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, του Πακιστανού εργάτη που μαχαιρώθηκε στην καρδιά στις 17 Γενάρη 2013 στα Πετράλωνα.

Νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε κάτι πιο φιλόδοξο, που να αγκαλιάζει όλο το φάσμα των αντιστάσεων και των κινηματικών δραστηριοτήτων στον τομέα της ενέργειας. Και αυτό δεν μπορεί να ξεκινήσει με κάτι λιγότερο από μια πανελλαδική συνάντηση - συνέλευση, με δημόσια, ανοιχτή ατζέντα, χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς καχυποψίες, χωρίς αυτοπεριορισμούς και χωρίς το φόβο της έκθεσης των διαφορετικών προσεγγίσεων. Για να δράσουμε από κοινού, πρέπει πρώτα να γνωριστούμε μεταξύ μας ουσιαστικά. Αυτό είναι κάτι που μας λείπει.

Μαρία Λούκα.  Το 2019 διαπράχθηκαν τουλάχιστον άλλες 12 γυναικοκτονίες (η καταγραφή έγινε από άτυπα δίκτυα, αφού δεν υφίσταται επίσημο σύστημα καταγραφής)...Είναι κρίσιμο στη δίκη που ξεκινάει τη Δευτέρα όχι μόνο να αποδοθούν ακέραιες και χωρίς αστερίσκους οι ευθύνες στους δράστες για να δικαιωθεί η μνήμη της και ο αγώνας που δίνει η οικογένεια της αλλά και να ενταχθεί ξεκάθαρα αυτό το έγκλημα στο συγκείμενο της έμφυλης βίας. Για την Ελένη, για κάθε Ελένη που η ζωή της μέτρησε λιγότερο, αξίζει να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα μπας και σταματήσει να παράγει πόνο, αδικία και θάνατο.