Φέτος η βία κατά των γυναικών έχει αποτελέσει ένα από τα πιο κεντρικά ζητήματα του κινήματος. Οι καταγεγραμμένες γυναικοκτονίες φέτος στην Ελλάδα είναι 13, περισσότερες από κάθε άλλη χρονιά. Ζούμε μια καταιγιστική αύξηση της βίας κατά των γυναικών, για την οποία δεν φταίει γενικά κι αόριστα ο εγκλεισμός. Είναι οι πολιτικές της κυβέρνησης της Ν.Δ. που εντείνουν την ενδοοικογενειακή και σεξιστική βία. Πολιτικές διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, επισφάλειας και καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων, διάλυσης του κράτους πρόνοιας, που δυσκολεύουν την απόφαση των γυναικών για διαζύγιο και τις κάνουν ευάλωτες στους εκβιασμούς των εργοδοτών.

Παλεύουμε για: Ασφαλείς ξενώνες στέγασης για επιζώσες & επιζώντα. Προγράμματα ένταξης για αποκλεισμένες και μετανάστριες. Οικονομική, νομική και ψυχολογική υποστήριξη για όλ@. Ανατροπή του νόμου Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Ανατροπή του νόμου Χατζηδάκη για τα εργασιακά που καταργεί το 8ωρο και ανοίγει το δρόμο για απολύσεις όσων καταγγέλουν περιστατικά έμφυλης βίας στους χώρους εργασίας. Να ανοίξουν ιατροδικαστικά κέντρα σε κάθε νομό. Να αναγνωριστεί νομικά ο όρος γυναικοκτονία.Καμία Λιγότερη | Κανένα Μόνο

Συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος στις 6 μ.μ. Θα ακολουθήσει πορεία. Φέρνουμε πανό, πλακάτ, πικέτες Την 25η Νοέμβρη αγωνιζόμαστε για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, όπως και κάθε μέρα του χρόνου. Οι γυναικείες οργανώσεις έχουν φέρει στη δημόσια σφαίρα τον θεσμικό χαρακτήρα της βίας αυτής. Αυτή η βία εξακολουθεί να είναι διαδεδομένη και να επηρεάζει τις γυναίκες σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, ανεξαρτήτως ηλικίας, εκπαίδευσης, εισοδήματος, κοινωνικής θέσης και χώρας καταγωγής ή διαμονής, αποτελεί δε ένα από τα σοβαρότερα εμπόδια για την επίτευξη της ισότητας των φύλων και εμείς αγωνιζόμαστε να μην συνεχίσει στο παρόν και το μέλλον...

Έπειτα από ναυάγιο, επιζών αντιμετωπίζει ποινή μεγαλύτερη των 230 ετών με την κατηγορία ότι «οδηγούσε την βάρκα» και πατέρας κατηγορείται για τον θάνατο του εξάχρονου παιδιού του. Στα ελληνικά νησιά, η πολιτική της ποινικοποίησης και της αποτροπής των προσφύγων κλιμακώνεται: σε μία πρωτοφανή δίωξη, ο Ν., ένας νεαρός πατέρας, κατηγορείται για τον πνιγμό του εξάχρονου γιου του κατά τη διάρκεια ενός ναυαγίου. Θα δικαστεί μαζί με τον συνεπιβάτη του, τον Χασάν, ο οποίος αντιμετωπίζει ισόβια κάθειρξη με την κατηγορία ότι οδηγούσε τη λέμβο – μια συνήθης πρακτική στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Daniel Tanuro Η Διάσκεψη της Γλασκώβης (COP26) θα έπρεπε κατά προτεραιότητα: 1) να συγκεκριμενοποιήσει την υπόσχεση των «αναπτυγμένων» χωρών να δώσουν στο Πράσινο Ταμείο για το κλίμα, από το 2020 και μετά, τουλάχιστον εκατό δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να βοηθήσουν τον παγκόσμιο Νότο να αντιμετωπίσει την κλιματική πρόκληση, 2) να αναγκάσει αυτές τις χώρες να παρέμβουν οικονομικά για να καλύψουν τις τεράστιες απώλειες «των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών» και των νησιώτικων κρατών, 3) «να μεγαλώσει τις κλιματικές φιλοδοξίες» των κυβερνήσεων για να συγκεκριμενοποιήσει τον στόχο που είχε υιοθετήσει η COP21 (Παρίσι, 2015): «να διατηρηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας αρκετά κάτω…