Πρόκειται για ένα τεράστιο πλήγμα στην ελεύθερη, μη εμπορευματοποιημένη και δημόσια διάθεση και αυτοδιάθεση της καλλιτεχνικής δημιουργίας στο κοινό της πόλης. Στα πλαίσια της πολιτικής «Νόμος Τάξη Κέρδη» της κυβέρνησης και της δημαρχίας Μπακογιάννη, η επίθεση που δέχεται το «Εμπρός» δεν είναι τυχαία. Χρησιμοποιούνται μάλιστα επικοινωνιακά ψέματα: κανένα παράπονο δεν εκφράστηκε από τη γειτονιά, καθώς ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος παραμένει κλειστός όλο το διάστημα της πανδημίας.

Ημέρα Πανελλαδικής Δράσης ενάντια στην Καύση Απορριμμάτων και τις Μ.Ε.Α. το Σάββατο 29 Μάη, στον Βόλο, την Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Εύβοια, τα Χανιά, το Ηράκλειο κ.ά., διεκδικώντας ανάσα υγείας κι ελευθερίας! Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην ΚΑΥΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ, Νέοι για το Περιβάλλον (Βόλος), Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου, Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων, Πρωτοβουλία ενάντια στην “Πράσινη Ανάπτυξη” και τα Αιολικά Γρεβενών, Πρωτοβουλία Πολιτών Βόλου ενάντια στην καύση σκουπιδιών NO BURN, Support Earth (Αθήνα), Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Αλιβερίου και Περιχώρων, Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου κατά της Καύσης Σκουπιδιών, Χωματερή STOP -Πολίτες εν δράσει (Αθήνα)

Πρόσφυγες-ισσες από το Αφγανιστάν που μένουν στο στρατόπεδο της Ριτσώνας την Τρίτη 11/5 και την Τετάρτη εκδήλωσαν την αποδοκιμασία και την οργή τους για τη μαζική δολοφονία στο Αφγανιστάν από βομβιστική επίθεση με 3 μεγάλες εκρήξεις που είχε 68 θύματα και πολλούς τραυματίες. Η επίθεση έγινε κοντά σε σχολείο θηλέων που βρισκόταν σε σιιτική μουσουλμανική συνοικία Νταστ-ε-Μπαρσί των Χαζάρων στην Καμπούλ. Τα περισσότερα θύματα της σκοταδιστικής φανατικών θρησκόληπτων είναι μικρά κορίτσια, ηλικίας από 11 έως 15 ετών.

Όλο και πιο συχνά, πρόσφυγες χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας της έλλειψης επαρκούς φροντίδας για τη σωματική και ψυχική υγεία τους, που μαζί με τις άθλιες συνθήκες διαμονής, αποτελούν τις αιτίες αυξημένων θανάτων στα στρατόπεδα προσφύγων. Τελευταίο θύμα, ένας 51χρονος Ιρανός πρόσφυγας. Έχασε τη ζωή του από καρδιακό επεισόδιο το βράδυ στις 9/5, στη δομή της ΒΙΑΛ στη Χίο όπου διέμενε από το 2018, ενώ ήταν γνωστό ότι έπασχε από στεφανιαία νόσο. Πάλι στο ίδιο στρατόπεδο στις 3/5, είχε πεθάνει ένας 28χρονος Σομαλός που το σώμα του βρέθηκε καλυμμένο από τρωκτικά, με προβλήματα εξάρτησης από το αλκοόλ.

Στις αρχές του 1970 το Κίνημα Γυναικείας Απελευθέρωσης στην Βρετανία (Women’s Liberation Movement) επεδίωξε να συνδικαλίσει τις νυκτερινές καθαρίστριες. Μία μακρά και εντατική καμπάνια κατέληξε σε δύο απεργίες και σε μία μεγαλύτερη συνειδητότητα στο συνδικαλιστικό κίνημα για αυτό το παραγνωρισμένο τμήμα εργατριών. Παρ’ όλο την δημοσιότητα που δημιουργήθηκε μέσω άρθρων σε εφημερίδες, συναντήσεων και από την παραγωγή δύο ντοκιμαντέρ που εστιάζανε στις καθαρίστριες και στις συνθήκες εργασίας τους, η οργάνωση αποδείχθηκε πολύ δύσκολη. Αυτό οφειλότανε στο οικονομικό και πολιτικό κλίμα των τελών του 1970 και στις συνέπειες των ιδιωτικοποιήσεων οι οποίες συνέβαλλαν στην αύξηση της ανισότητας στον Βρετανική κοινωνία…