Μετά από 52 μέρες απεργίας πείνας και 6 μέρες απεργία δίψας, η ζωή του Δημήτρη Κουφοντίνα, που βρίσκεται στην εντατική, κρέμεται από μια κλωστή. Διεκδικεί αυτονόητα δικαιώματα, τα οποία η κυβέρνηση αρνείται, καταστρατηγώντας τις διατάξεις που αφορούν στη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού, ακόμα και του εκδικητικού νόμου τον οποίο η ίδια ψήφισε. 

Με απίστευτο κυνισμό, ο Μηταράκης προχώρησε στον βίαιο τερματισμό του προγράμματος ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ, της στέγασης ευάλωτων οικογενειών προσφύγων, γυναικών και παιδιών σε πολλά ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα. Κάποιοι από αυτούς ξεπαγιάζουν στην Πλατεία Βικτωρίας από χθες. Μάλιστα, τα λαγωνικά του Χρυσοχοίδη έτρεξαν σήμερα και μοίρασαν πρόστιμα για παραβίαση της καραντίνας!!! Λίγο μετά αξιωματικός της ΕΛΑΣ τους έδιωχνε από την πλατεία! Την ίδια ώρα περισσεύουν τα κροκοδείλια δάκρυα της κυβέρνησης και η απύθμενη υποκρισία για την σεξουαλική κακοποίηση των προσφυγόπουλων από τον Λιγνάδη.

Σάββατο 27/2 στις 12 το μεσημέρι στην πλατεία Ρήγα Φεραίου... Αισθάνονται τόσο δυνατοί, που νομίζουν ότι, όταν κακοποιούν και βιάζουν, κανείς δε θα τους αγγίξει. Θεωρούν ότι το σώμα μας, η ζωή μας, η αξιοπρέπειά μας είναι για ποδοπάτημα και για αυτούς δεν έχει αξία. Γελάστηκαν! Μετατρέπουμε τον φόβο σε δύναμη και τη σιωπή σε συλλογική κραυγή! Δεν ανεχόμαστε κακοποιητικές, σεξιστικές και αντεργατικές συμπεριφορές. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες σε όλες/ους όσες/ους τολμούν να μιλήσουν για κακοποίηση κάθε μορφής, που συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες των χωρών δουλειάς.

Το να αποδομείς την προσωπικότητα, την εργασιακή ζωή, το ήθος των μαρτύρων με σκοπό να υποβαθμίσεις τη σημασία των καταγγελιών είναι μια απεχθής τακτική των συνηγόρων θυτών. «ποιος νομίζετε ότι είναι πιο αξιόπιστος σε ένα δικαστήριο, ένας νοικοκύρης που ξυπνάει το πρωί να πάει στη δουλειά του ή ένας ομοφυλόφιλος που πάει στην πλατεία να βρει πελάτες;» αναρωτήθηκε ο κύριος Κούγιας σε τηλεοπτική εκπομπή. Δεν είναι κάτι πρωτόφαντο το victim blaming. Δεν είναι η πρώτη φορά που τα θύματα θα είναι αυτά που θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις για το πόσο ήπιαν, τι φορούσαν, γιατί βρέθηκαν στο σπίτι ενός θύτη,…

Χίος - (ΚΥΤ) Κέντρο υποδοχής και ταυτοποίησης-ΒΙΑΛ. Αν η κόλαση είχε όνομα θα έφερε τον τίτλο αυτού του κειμένου. Το κείμενο αυτό γράφτηκε μετά από μία σύντομη επίσκεψη μέλους μας, στη ΒΙΑΛ το στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων της Χίου. Στο χώρο όπου αργά και μεθοδευμένα η κυβέρνηση επιλέγει να εξοντώσει τους πρόσφυγες με τις πλάτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των δύο μεγάλων κολοσσών, της Ύπατης Αρμοστείας του Ο.Η.Ε (UNHCR) και του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ).