Ervand Abrahamian Η 1η Μαΐου 1979 ήταν μια μεγάλη δημόσια γιορτή στο Ιράν. Κύματα χαρούμενων διαδηλωτών ξεχύθηκαν στους δρόμους γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών καθώς και «την αληθινή άνοιξη της ελευθερίας μετά από 2.500 χρόνια μοναρχίας». Από τότε η Ισλαμική Δημοκρατία συνεχίζει να γιορτάζει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την Πρωτομαγιά. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο παράδοξο. Η Πρωτομαγιά είναι μια «επινοημένη παράδοση» του σοσιαλιστικού κινήματος του 19ου αιώνα στη Δύση. Φέρνει στο νου εικόνες από την τραγωδία του Χέιμαρκετ· τους μάρτυρες του Σικάγου στην αγχόνη να επιβεβαιώνουν την πίστη τους στον σοσιαλισμό, τον αναρχισμό…

Πλοία του στόλου αναχαιτίστηκαν παράνομα στην ελληνική ζώνη SAR με το ελληνικό λιμενικό να «κοιτάει από μακριά». Δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Όλοι και όλες στους δρόμους. Δεν σταματάμε να πλέουμε. Θα πραγματοποιηθεί κινητοποίηση στο Υπουργείο εξωτερικών Πέμπτη 30/4 στις 18.00 στην Αθήνα! Σας καλούμε σε κάθε πόλη , σε κάθε γωνιά της Ελλάδας να βγούμε στους δρόμους για να υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στην ελληνική συνενοχή αλλά και για να εγγυηθούμε ότι ο στόλος θα συνεχίσει την πορεία του προς τη Γάζα! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Ervand Abrahamian Ένα κρύο πρωινό του χειμώνα του 1971, δεκατρείς νεαροί Ιρανοί οπλισμένοι με τουφέκια, πολυβόλα και χειροβομβίδες επιτέθηκαν στο φυλάκιο της χωροφυλακής στο χωριό Σιακάλ, στην άκρη των δασών της Κασπίας. Σκοτώνοντας τρεις χωροφύλακες, προσπάθησαν να απελευθερώσουν δύο συντρόφους τους που είχαν συλληφθεί λίγες μέρες νωρίτερα και, αφού δεν βρήκαν τους κρατούμενους στο φυλάκιο της χωροφυλακής, διέφυγαν στα απόκρημνα βουνά του Γκιλάν. Χωρίς να το γνωρίζουν ούτε οι συμμετέχοντες ούτε ο έξω κόσμος, αυτό το περίφημο «περιστατικό του Σιακάλ» πυροδότησε οκτώ χρόνια έντονης ανταρτικής δραστηριότητας και ενέπνευσε πολλούς άλλους ριζοσπάστες, τόσο ισλαμιστές όσο και μαρξιστές, να πάρουν τα όπλα…

Από τις εκδόσεις Τόπος κυκλοφόρησε το 2025 το βιβλίο του Γκέοργκ Λούκατς, «Για την Οντολογία του Κοινωνικού Είναι. Ι. Marx. ΙΙ. Εργασία». Περιλαμβάνει δυο κεντρικά κεφάλαια από το μεγάλο καταληκτικό έργο του Λούκατς, αφιερωμένα στον Μαρξ και την Εργασία, καθώς και ένα εκτενές εισαγωγικό δοκίμιο του Νικόλας Τερτουλιάν. Με αυτή την αφορμή ο Κώστας Καλλωνιάτης πήρε την ακόλουθη συνέντευξη από το μεταφραστή του έργου Χρήστο Υφαντή, ο οποίος προλογίζει και την έκδοση.

Σήμερα, στο δρόμο του Σικάγο, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαίο ένα μαχητικό εργατικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στις λογικές του «ρεαλισμού» της εθνικής συμμαχίας και της ταξικής συνεργασίας. Ένα κίνημα που θα βάζει στο στόχαστρο την καρδιά του προβλήματος, δηλαδή το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ένα κίνημα ταξικό και διεθνιστικό που θα παλεύει  για την ειρήνη των λαών, ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, για την ήττα της πολεμικής εκστρατείας του κεφαλαίου. Για να ανοίξει ο δρόμος για τις επαναστατικές αλλαγές και την εργατική εξουσία, για την κοινωνική απελευθέρωση και την εργατική χειραφέτηση. Όλοι κι όλες στις πρωτομαγιάτικες…