Κάθε χρόνο οι Ιταλοί παραπονιούνται για το γεγονός ότι η «spiaggia libera» (παραλία ελεύθερης πρόσβασης) ελαττώνεται συνεχώς. Ταυτόχρονα, τα ιδιωτικά θαλάσσια κέντρα, όπου πρέπει να πληρώσεις για μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες, υπερασπίζονται την ιδιωτικοποιημένη περιοχή τους με κάθε είδους φράγματα και τοίχους, προκειμένου να εμποδίσουν τους ανθρώπους να περάσουν από την παραλία τους. Ο νόμος ορίζει ότι 5 μέτρα της ακτογραμμής πρέπει να παραμένουν ανοιχτά για όλους – οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών παραλιών δεν μπορούν να τοποθετούν τις ξαπλώστρες τους ακριβώς δίπλα στο νερό. Έτσι, συνήθως δυσκολεύουν τη διέλευση από την ελεύθερη παραλία προς την παραλία με εισιτήριο.

Όλο και περισσότερο βλέπουν το φως της δημοσιότητας εκθέσεις και αναφορές σε σχέση με τις απώλειες σε υγειονομικό προσωπικό και τις καταστροφές στις νοσοκομειακές υποδομές στις περιοχές που υπάρχουν πολεμικές συγκρούσεις ανά τον κόσμο, οι οποίες έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια εκθετικά. Οι επιθέσεις έχουν υπερδιπλασιαστεί παγκοσμίως από το 2021, με την τάση να κορυφώνεται τα δύο τελευταία χρόνια. Πλέον, υπάρχουν πάνω από 2.500 καταγεγραμμένα περιστατικά σε 33 χώρες, με θύματα γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό και σοβαρές καταστροφές σε νοσοκομεία.

Μέσω της υποστήριξης, για παράδειγμα, της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο «καμπισμός» περιθωριοποιεί όχι μόνο τις φεμινιστικές, αντικαπιταλιστικές και εξισωτικές πτυχές της εξέγερσης «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», αλλά και τις πιθανές διεθνιστικές συνδέσεις της με άλλους αγώνες στην περιοχή. Ανάγοντας την αντίσταση στον δυτικό ιμπεριαλισμό σε «πρωταρχική αντίφαση», όλοι οι άλλοι αγώνες αναβάλλονται σε ένα αόριστο «όχι τώρα». Ο «καμπισμός» επιβάλλει έτσι έναν ψευδή συγχρονισμό: ετερογενείς αγώνες με διαφορετικούς ορίζοντες, επείγοντα ζητήματα και ρυθμούς υποτάσσονται σε έναν ενιαίο ρυθμό πολέμου. Αντίθετα, ο διεθνισμός υποστηρίζει μια διαφορετική πολιτική του χρόνου, που δεν διέπεται από την εθνικιστική επιταγή «πρώτα η εθνική ασφάλεια, μετά…

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Κουκκίδα το βιβλίο του Γιάννη Φελέκη «Παρά μόνο τις αλυσίδες… -Οι Ιστορίες του Γιάννη Φελέκη», σε επιμέλεια Ελένης Λάλου... Προφορική ιστορία; Βιογραφία; Πρωτογενής πηγή και μαρτυρία; Κοινωνική ιστορία; Ιστορία της άκρας Αριστεράς; Πολιτική ιστορία; Πολιτισμική ιστορία; Φευγαλέες ματιές ενός υποκειμένου που βρέθηκε -άθελά του ή όχι- μπροστά σε μεγάλα γεγονότα; Ή είναι μια ιστορία που έχει συντεθεί από αυτοτελή διηγήματα που «τσακώνουν» τον άνθρωπο και τα πάθη του μπροστά σε ακραία διλήμματα και οριακές καταστάσεις; Το βιβλίο ισορροπεί ανάμεσα σε όλα αυτά και μπορεί να διαβαστεί είτε ως μυθιστόρημα μαθητείας, ως βιογραφία, ως μια ιστορία της…

Στηρίζουμε την πανελλαδική Ημέρα Δράσης Ενάντια στη Γενοκτονία στην Παλαιστίνη στις 9 Αυγούστου και την συγκέντρωση ενάντια στην επίσκεψη του κρουαζιερόπλοιου Crown Iris των γενοκτόνων στον Πειραιά στις 14 Αυγούστου. Ως Παρεμβάσεις ΠΕ στηρίζουμε το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και καλούμε τους/τις συναδέλφους/ισσες, όπου κι αν βρίσκονται, να συμμετέχουν στην πανελλαδική Ημέρα Δράσης Ενάντια στη Γενοκτονία και τους υποστηρικτές της, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, που καλεί το MarchtoGazaGreece, το BDS και η Παλαιστινιακή Παροικία. Στην Αθήνα η συγκέντρωση είναι την Κυριακή 9//8/2026 στις 19:00, στην πλ. Μοναστηρακίου.