NPA-l’Anticapitaliste

Το αποτέλεσμα ήταν αδιαμφισβήτητο: 331 ψήφοι υπέρ της πρότασης μομφής. Η κυβέρνηση Μπαρνιέ παραιτήθηκε και ο προϋπολογισμός λιτότητας έπεσε. Αυτή η παράνομη κυβέρνηση, σύμβολο του Μακρονισμού σε αποσύνθεση, δεν είχε μέλλον. Η υπόσχεση για όλο και περισσότερη λιτότητα και αυταρχισμό απορρίφθηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού… Αυτό σημαίνει απεργιακές κινητοποιήσεις τις επόμενες ημέρες, στις 5 Δεκεμβρίου στη δημόσια διοίκηση και από τις 12 Δεκεμβρίου σε όλους τους τομείς. Μετά τον Μακρόν, αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να ηττηθεί η Rassemblement National, η οποία βρίσκεται στο κατώφλι της εξουσίας. Αυτό είναι που το NPA, μαζί με τους εταίρους του στο NFP, θα εργαστεί για να οικοδομήσει τις επόμενες ώρες και ημέρες.

Δύο ιστορικά στελέχη του NPA, ο Ολιβιέ Μπεζανσενό και ο Κομ Πιερρόν, απαντούν σε ερωτήσεις του elaliberta.gr για την πολιτική κατάσταση στη Γαλλία την συγκρότηση του Νέου Λαϊκού Μετώπου και τις προοπτικές του, αλλά και για το χαρακτήρα και τις προοπτικές της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στη Γαλλία. Στη σημερινή περίοδο που χαρακτηρίζεται από πολιτική αστάθεια και επιθέσεις στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων (απολύσεις σε Michelin, Arcelor κλπ) τα μέλη του NPA-l'Anticapitaliste δίνουν κάθε μέρα μάχες για αλληλεγγύη και ενωτικούς αγώνες.

Η ευθύνη του NFP είναι να συγκεντρώσει όλες τις πολιτικές, συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις που συμμετέχουν στην προεκλογική εκστρατεία, να προετοιμάσει αυτές τις κινητοποιήσεις και να τις ζωντανέψει στους χώρους εργασίας, στα σχολεία και στις γειτονιές, δημιουργώντας τοπικές επιτροπές του NFP. Οι διαδηλώσεις της 7ης Σεπτεμβρίου ήταν ένα πρώτο επιτυχημένο βήμα για να επιβεβαιωθεί ότι η μομφή της κυβέρνησης προετοιμάζεται στους δρόμους. Η απεργία της 1ης Οκτωβρίου που καλέστηκε από πολλά συνδικάτα είναι ο επόμενος σταθμός και πρέπει να αποτελέσει την αρχή ενός παρατεταμένου αγώνα για να μπει ένα τέλος στον Μακρόν και την ακροδεξιά!

Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)

Οι ψηφοφόροι δεν ψήφισαν κάτι τέτοιο! Υπό αυτές τις συνθήκες, ένας άνδρας, όχι ακριβώς νέος, φτάνει στο Ματινιόν σχεδόν δύο μήνες μετά τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών. Και με πλήρη αδιαφορία για τα αποτελέσματα. Το μήνυμα του δεύτερου γύρου ήταν σαφές: η πλειοψηφία των ανθρώπων που ψήφισαν εξέφρασε την επιθυμία τους να αποκλείσουν το Rassemblement National και έδωσαν μια σχετική πλειοψηφία στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο. Με την απόφασή του να αποκλείσει το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης από το NFP, ο Μακρόν επέλεξε να καταστήσει το RN ρυθμιστή για την παραμονή στην εξουσία μιας δεξιάς κυβέρνησης. Διόρισε ένα παλιό πολιτικό στέλεχος, από το κόμμα με τους λιγότερους βουλευτές, που έχει υπηρετήσει σε αντικοινωνικές κυβερνήσεις και στα μη εκλεγμένα ευρωπαϊκά όργανα που εγγυώνται τη δημοσιονομική ορθοδοξία, δηλαδή την καταστροφή των δημόσιων υπηρεσιών και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δεν είναι αυτός που θα καταργήσει τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος και θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 1.600 ευρώ!

Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)

Αφού αρνήθηκε όλο το καλοκαίρι να διορίσει πρωθυπουργό από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, ο Μακρόν συνεχίζει να κυβερνά τη χώρα σαν μονάρχης, παρά τις ήττες που υπέστη πρώτα στις ευρωεκλογές και κυρίως μετά στις βουλευτικές εκλογές, μονοπωλώντας έτσι την εξουσία με εντελώς αντιδημοκρατικό τρόπο. Μετά από μια βαριά ήττα στις ευρωεκλογές, ο Μακρόν μας κάλεσε επειγόντως στις κάλπες τον περασμένο Ιούνιο, με τον κίνδυνο, χωρίς κανέναν απολύτως φόβο, να δώσει την εξουσία στο RN, με το οποίο ετοιμαζόταν να συγκατοικήσει. Όμως το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν ξεκάθαρο: όχι μόνο ο Μακρόν υπέστη άλλη μια ήττα, αλλά σε αντίθεση με τις ευρωεκλογές, ήταν το NFP που βγήκε πρώτο, με ένα πρόγραμμα ρήξης με τον Μακρονισμό.

Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)

Μετά από σαράντα ημέρες ολυμπιακής ψευδο-ανακωχής που ακολουθήθηκαν από ψεύτικες διαβουλεύσεις, ο Μακρόν αρνήθηκε να διορίσει πρωθυπουργό από το NFP (Νέο Λαϊκό Μέτρωπο). Τώρα είναι παγιδευμένος σε μια καθεστωτική κρίση. Ο Μακρόν μας κάλεσε επειγόντως στις κάλπες τον περασμένο Ιούνιο, ελπίζοντας να ανακτήσει τον έλεγχο, και στη συνέχεια περιφρόνησε τα αποτελέσματα των εκλογών. Πολλοί εργαζόμενοι γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι το σύστημα δεν είναι σχεδιασμένο να επιτρέπει να ακούγεται η φωνή των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων, ακόμη και εντός των σημερινών εκλογικών ορίων του. Ο Μακρόν δεν θέλει να κάνει αυτό που του υπαγορεύει η θεσμική οδός, παρ’ όλους τους περιορισμούς της, οπότε πρέπει να το επιβάλουμε με άλλα μέσα. Ο Μακρόν πρέπει να φύγει, δεν έχει πλέον καμία νομιμοποίηση, είναι εμπόδιο στη λαϊκή εκπροσώπηση. Όπως ακριβώς και η 5η Δημοκρατία που του δίνει τις εξουσίες του.