Claudia Hernández Aliaga

Όταν ξέσπασε η κοινωνική εξέγερση στη Χιλή τον Οκτώβριο του 2019, δεν είχαμε ιδέα ότι έξι χρόνια αργότερα θα βρισκόμασταν στη θέση που βρισκόμαστε σήμερα. Στις προεδρικές εκλογές της 14ης Δεκεμβρίου, 7,2 εκατομμύρια άνθρωποι (58% των ψηφοφόρων) ψήφισαν τον Χοσέ Αντόνιο Καστ, τον προτιμώμενο υποψήφιο της ακροδεξιάς, ο οποίος είναι πλέον ο εκλεγμένος πρόεδρος. Οι μέρες της εξέγερσης του 2019 είναι ακόμα νωπές στη μνήμη μου. Θυμάμαι το τεράστιο αστέρι των Μαπούτσε που είχε τοποθετηθεί στην Πλατεία της Αξιοπρέπειας –όπως ονομάζαμε τότε την Πλατεία Ιταλίας– το κέντρο της πρωτεύουσας Σαντιάγο. Εκατοντάδες χιλιάδες από εμάς φώναζαν συνθήματα διαμαρτυρίας ενώ οι σημαίες των Μαπούτσε ανέμιζαν στον αέρα.

Partido de Trabajadores Revolucionarios

Την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, η Χιλή εξέλεξε έναν ακροδεξιό πρόεδρο. Ο Χοσέ Αντόνιο Καστ, θαυμαστής της στρατιωτικής δικτατορίας του Αουγκούστο Πινοτσέτ, αντιμετώπισε στον δεύτερο γύρο των εκλογών τη Ζανέτ Χάρα, μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος, και κέρδισε το 58% των ψήφων. Αυτές οι εκλογές αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πολιτική ήττα για τη ρεφορμιστική αριστερή κυβέρνηση του Γκαμπριέλ Μπόριτς, η οποία προκάλεσε βαθιά απογοήτευση στην κοινωνική της βάση λόγω της συμβιβαστικής της στάσης απέναντι στη Δεξιά και της αποτυχίας της να υλοποιήσει βασικές πολιτικές. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι καπιταλιστές και οι μεγάλοι εργοδότες χαιρέτησαν αμέσως το αποτέλεσμα των εκλογών, εκφράζοντας την υποστήριξή τους στον εκλεγμένο πρόεδρο και δηλώνοντας την προθυμία τους να συνεργαστούν με τη νέα κυβέρνηση.

Το κείμενο (μπροσούρα) γράφτηκε το 2011, στα πλαίσια μιας συζήτησης και μιας διερεύνησης των προϋποθέσεων, για το αν μπορούσαν αυτοί οι αγώνες να αποκτήσουν την μορφή και τη δομή μιας ενιαίας απεργιακής δράσης, μέχρι την υποχώρηση της κυβέρνησης και της αστικής τάξης, δηλαδή μιας γενικής απεργίας διαρκείας. Εξετάζει το ζήτημα της γενικής απεργίας διαρκείας στην ιστορική του διάσταση, επιχειρώντας να αντλήσει διδάγματα και επιχειρήματα χρήσιμα για τη συγκυρία στην οποία γράφτηκε και τα οποία φυσικά εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρα...Το παγκόσμιο εργατικό κίνημα έχει χρησιμοποιήσει τη γενική απεργία σαν μέσο πάλης από τότε που έγινε υπαρκτή μαζική τάξη, στο καπιταλισμό, αρκετές φορές. Γιατί, «Η γενική απεργία δεν είναι δυνατή παρά μόνο όταν η πάλη των τάξεων υψώνεται πάνω από όλα τα ιδιαίτερα και συντεχνιακά αιτήματα, επεκτείνεται σ’ όλα τα επαγγέλματα και τις περιοχές, σβήνει τα σύνορα ανάμεσα στα συνδικάτα και τα κόμματα, στη νομιμότητα και την παρανομία, και κινητοποιεί την πλειοψηφία του προλεταριάτου, αντιτάσσοντάς τη ενεργητικά στη μπουρζουαζία και κράτος» (Λέον Τρότσκι).

Maryam Alaniz

Οι διαδηλώσεις στους δρόμους έχουν πλέον επεκταθεί σε αρκετές πόλεις, καθώς η οικονομική κρίση εντείνεται. Σε αρκετές πόλεις, στις διαδηλώσεις ακούγονται σαφώς αντι-καθεστωτικά συνθήματα, σηματοδοτώντας ότι η οργή για τον πληθωρισμό και τις συνθήκες διαβίωσης μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε ευρύτερη αντίθεση προς το ίδιο το καθεστώς των κληρικών που κυβερνά. Βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν πλήθη να συγκεντρώνονται στο κέντρο της Τεχεράνης, μεταξύ άλλων κοντά στην οδό Σααντί και στις γειτονιές γύρω από το Μεγάλο Παζάρι. Μια εικόνα που έγινε viral διεθνώς έδειχνε έναν μοναχικό διαδηλωτή να αντιμετωπίζει τις δυνάμεις ασφαλείας, ξυπνώντας μνήμες από ιστορικές στιγμές αντίστασης όπως η Τιενανμέν – ένα ισχυρό σύμβολο αντίστασης εν μέσω καταστολής.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια τοπικής γιορτής ο δήμαρχος σταμάτησε το μουσικό συγκρότημα Banda Entopica γιατί στο ρεπερτόριό του υπήρχαν και τραγούδια της μακεδονικής μουσικής παράδοσης που δεν ήταν στα ελληνικά! Ο δήμαρχος επιτέθηκε φραστικά στο συγκρότημα που δεχόταν απειλές και τραμπουκισμούς την ίδια ώρα, ενώ σε μια ακραία επίδειξη αυταρχισμού και αυθαιρεσίας δήλωσε ότι δεν επιτρέπει να …τραγουδάνε σλάβικα, λες και τον όρισε κάποιος λογοκριτή. Δεν είναι η πρώτη φορά, που εκπρόσωποι των τοπικών και κρατικών αρχών λειτουργούν ως εθνικιστές χωροφύλακες της μετεμφυλιακής Ελλάδας επιχειρώντας να φιμώσουν την σλαβοφωνία, την μακεδονική γλώσσα και την παράδοση της περιοχής.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος καταδικάζει απερίφραστα την απαράδεκτη κίνηση του δημάρχου Φλώρινας Βασίλη Γιαννάκη, που διέκοψε την συναυλία των "Banda Entopica". Είναι απαράδεκτο στις ημέρες μας, να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι προσβάλλουν μουσικούς με χυδαία λόγια, διακόπτουν συναυλίες και προπηλακίζουν μουσικούς, με το νταηλίκι του "εγώ πληρώνω". Αυτή η νοοτροπία δεν υπάρχει ούτε στα χειρότερα σκυλάδικα και παραπέμπει στο παρακράτος της δεκαετίας του '60...Η γελοία αιτιολογία ότι τραγουδούσαν στα σλάβικα αλυτρωτικά τραγούδια, αποδεικνύει την παντελή έλλειψη ιστορικής γνώσης και πολιτιστικού επιπέδου του εν λόγω δημάρχου και της κουστωδίας του...Η μουσική μόνο ενώνει!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «Η ΚΟΚΚΙΝΗ»  «Είχαν αλλάξει οι καιροί, τώρα δε σκότωναν, σ’ έδειχναν μόνο με το δάχτυλο, κι αυτό αρκούσε. Ύστερα, κάνοντας έναν κύκλο που όλο στένευε, σε πλησιάζανε σιγά σιγά, εσύ υποχωρούσες, στριμωχνόσουνα στον τοίχο, ώσπου, απελπισμένος, άνοιγες μόνος σου μια τρύπα να χωθείς». (Τάσος Λειβαδίτης). Το βράδυ της Δευτέρας, 22 Δεκέμβρη 2025, η Φλώρινα έγινε το σκηνικό μιας απροκάλυπτης πράξης λογοκρισίας, που προσβάλλει κάθε έννοια -έστω στοιχειώδους- δημοκρατικού και λαϊκού δικαιώματος. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για το παραδοσιακό άναμμα των «Φωτιών», ο δήμαρχος της πόλης, Βασίλης Γιαννάκης, παρενέβη προσωπικά για να διακόψει το μουσικό συγκρότημα Banda Entopica την ώρα που βρισκόταν στη σκηνή.

Μια από τις μεγαλύτερες ταξικές αντιπαραθέσεις της εποχής μας εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή στην Ουάσιγκτον – οι φάκελοι Επστάιν. Ξέρουμε ότι αυτό ακούγεται πραγματικά πολύ παράξενο. Αλλά κοιτάξτε τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2025, περίπου είκοσι γυναίκες της εργατικής τάξης εμφανίστηκαν για να μιλήσουν στα ΜΜΕ στην Ουάσινγκτον και να ζητήσουν τη δημοσιοποίηση των φακέλων Επστάιν. Ορισμένες ήταν στην τρίτη δεκαετία της ζωής τους, άλλες στην αρχή της μέσης ηλικίας. Κρύωναν – ο χειμώνας πλησίαζε. Ήταν επιζώσες της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης του Επστάιν. Και ήταν τρομοκρατημένες. Οι περισσότερες δεν μίλησαν, αλλά στάθηκαν δίπλα σε όσες μίλησαν. 

Ο Lyés Touati  (ηγετικό στέλεχος του PST [Parti Socialiste des Travailleurs/Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα),χαιρετίζει την τεράστια κινητοποίηση αλληλεγγύης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο που του επιδείχθηκε από την πρώτη στιγμή της αυθαίρετης απόφασης για φυλάκισή του. Ευχαριστούμε όλους για την αδιάκοπη αλληλεγγύη. Να σταματήσει η αυθαιρεσία και η καταστολή! Λευτεριά στον σύντροφό μας Λυές Τουάτι! Λευτεριά σε όλους τους πολιτικούς κρατούμενους και τους κρατούμενους για τις απόψεις τους! Ζήτω οι δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες! Ο αγώνας συνεχίζεται! Υπογράψτε το κείμενο υποστήριξης

Η ΤΝ θα μεταμορφώσει βαθιά την κοινωνία, ή -πιο σωστά- θα χρησιμοποιηθεί για να την μεταμορφώσει. Γιατί η τεχνική, αν και δεν είναι ποτέ ουδέτερη, δεν διαθέτει ούτε δική της βούληση. Η ΤΝ αποτελείται από ένα σύνολο από τεχνικές και, από επιστημονική άποψη, μπορούμε να θαυμάσουμε την πρόοδό τους. Ωστόσο, είναι προϊόντα, που έχουν αναπτυχθεί από καπιταλιστές με μοναδικό κίνητρο το κέρδος. Είναι άραγε δυνατόν, από τις επιστημονικές γνώσεις που επέτρεψαν την ανάπτυξη αυτών των προϊόντων, να αντλήσουμε κάτι πραγματικά χρήσιμο;... θα πρέπει και η αριστερά να προβλέψει τι μπορούν να κάνουν οι καπιταλιστές με αυτά τα εργαλεία και να θέσει το ερώτημα τι θα μπορούσε να κάνει και η εργατική τάξη με αυτά.