Η “Σοσιαλιστική” Οικοδόμηση του 20ου αιώνα (2).

Το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (πριν 70 χρόνια), η σταλινική αποσταλινοποίηση - γράφει ο Θοδωρής Μαράκης

Η προσωπολατρεία ήταν συνέπεια…. Και είχε συνέπειες

Αντί προλόγου

Ο Τρότσκι από το 1936 στο έργο του “Η προδομένη επανάσταση” με ένα διαζευκτικό τρόπο προβλέπει το ενδεχόμενο της καπιταλιστικής παλινόρθωσης:

“Στο βαθμό, που προς όφελος ενός ανώτερου στρώματος (ΣΣ γραφειοκρατίας) δίνει στους αστικούς κανόνες διανομής όλο και πιο ακραία έκφραση προετοιμάζει μια καπιταλιστική παλινόρθωση. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στις μορφές ιδιοκτησίας και τους κανόνες διανομής, δεν μπορεί να μεγαλώνει επάπειρο. Είτε ο αστικός κανόνας  με τη μια ή την άλλη μορφή, θα απλωθεί και στα μέσα παραγωγής, είτε οι κανόνες διανομής, πρέπει να έρθουν σε συμφωνία με το σοσιαλιστικό ιδιοκτησιακό σύστημα”. ( σελ 199 εκδ “αλλαγή” υπογρ δική μας)

Τι ειπώθηκε στην εισήγηση (συνέχεια)

Υπενθυμίζουμε ότι οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας

“Ο Στάλιν εισήγαγε την έννοια “εχθρός του λαού”. (….) Η έννοια του “εχθρού του λαού” ουσιαστικά καταργούσε , απέκλειε την δυνατότητα  οποιασδήποτε ιδεολογικής μάχης ή διατύπωσης της γνώμης σου για οποιοδήποτε ζήτημα, ακόμη και πρακτικής σημασίας.

(…) η “ομολογία” του ίδιου του κατηγορημένου, “ομολογία” μάλιστα, η οποία όπως έδειξε ο έλεγχος, γινόταν μετά από άσκηση σωματικών βασανιστηρίων στον κατηγορούμενο.

(…) συχνά δεν υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις ώστε να εξοντωθούν φυσικά. Για τη θεμελίωση της φυσικής εξόντωσης…. Επινοήθηκε η έννοια του “εχθρού του λαού”.

“(…) έντιμοι κομμουνιστές τους οποίους συκοφάντησαν, ενώ ορισμένες φορές και οι ίδιοι μη αντέχοντας τα κτηνώδη βασανιστήρια, ομολογούσαν ( καθ’ υπαγόρευση των ανακριτών ) κάθε είδους απίστευτα πράγματα”.

Αλήθεια η συκοφαντία και ψέματα; Αλήθεια ιστορικά και ντοκουμενταρισμένα επαληθευμένη!!

(….) Ορισμένοι απ’ αυτούς και όσο ζούσε ο Λένιν είχαν κάνει σφάλματα, αλλά ανεξάρτητα από αυτό ο Λένιν συνεργάστηκε μαζί τους, τους διόρθωνε, προσπαθούσε να τους επαναφέρει στα πλαίσια της κομματικότητας, τους έπαιρνε μαζί του”.

Αλήθεια ή συκοφαντία; Αλήθεια!

Και ακολουθεί από την εισήγηση το πασίγνωστο παράδειγμα:

“(…) ο Καμένεφ και ο Ζινόβιεφ (ΣΣ παραμονές της Οκτωβριανής) διατύπωσαν απόψεις αντίθετες ως προς το λενινιστικό σχέδιο ένοπλης εξέγερσης….. δημοσιεύσαν την ανακοίνωσή τους για την προετοιμασία των Μπολσεβίκων να εξεγερθούν και για το ότι θεωρούν ότι η εξέγερση αυτή είναι μια τυχοδιωκτική κίνηση”.

Σύμφωνα με το Λένιν:

“...πρόδωσαν στον Ροντζιάνκα και στον Κερένσκι την απόφαση της Κ. Ε. του κόμματός τους…

(…) όπως είναι γνωστό ο Ζινόβιεφ και ο Καμένεφ προωθήθηκαν σε ανώτερες καθοδηγητικές θέσεις. Ο Λένιν τους ώθησε… να συμμετέχουν δραστήρια στα καθοδηγητικά κομματικά και σοβιετικά όργανα”. Αλήθεια!

Και ο σύμφωνα με τις υποδείξεις του “άξιος συνεχιστής του Λένιν” πλέον είναι γνωστό, όχι επειδή θα μας το πει η εισήγηση ότι:

“ Στο Στάλιν ήταν ξένα τα λενινιστικά χαρακτηριστικά… Απέρριψε τη λενινιστική μέθοδο πειθούς και διαπαιδαγώγησης, πέρασε από την άποψη της ιδεολογικής μάχης στο δρόμο της διοικητικής επιβολής, στο δρόμο των μαζικών διώξεων, στο δρόμο της τρομοκρατίας”.

Αλήθεια!!

“ Όσο ζούσε ο Λένιν τα συνέδρια του κόμματος πραγματοποιούνταν τακτικά”.

Και αναφέρεται ότι:

“(…) το 1918 όταν πάνω από τη χώρα κρεμόταν η απειλή των καπιταλιστικώνεισβολέων… συγκλήθηκε το 7ο Συνέδριο….Το 1919, μέσα στις φλόγες του εμφυλίου πολέμου, συγκαλείται το 8ο Συνέδριο….Το 1920 συγκαλείται το 9ο Συνέδριο… Το 1921 το 10ο…”.

Αλλά: “(…) ο Στάλιν άρχισε ολοένα και πιο πολύ να καταχράται την εξουσία (…) μεταξύ του 18ου και του 19ου Συνεδρίων του κόμματος μεσολάβησαν περισσότερο από δεκατρία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων τόσο στο κόμμα, όσο και η χώρα μας βίωσαν τόσα γεγονότα…. μετά τον τερματισμό του πολέμου, συνέδριο δεν έγινε για περισσότερα από επτά χρόνια.

Σχεδόν δεν συγκαλούνταν ολομέλειες της Κεντρικής Επιτροπής… καθ’ όλη την διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου δεν έγινε ούτε μία ολομέλεια… Το γεγονός αυτό μας λέει πόσο χαμηλό ηθικό είχε ο Στάλιν τους πρώτους μήνες του πολέμου….”.

Αλήθεια ή συκοφαντία; Αλήθεια ασφαλώς, γιατί μιλούν τα γεγονότα!!

Και αποσιωπώντας τα όσα πριν το 1934 συνέβηκαν στο κόμμα μια και αφορούν τους μπολσεβίκους που πάλεψαν ενάντια στα προνόμια και τις λαθεμένες πολιτικές της σταλινικής γραφειοκρατίας, επιλεκτικά αναφέρεται για την τύχη των μελών της εκλεγμένης από το 17ο συνέδριο ( 1934) Κεντρικής Επιτροπής και των συνέδρων, που ωστόσο μας δίνουν την γενικότερη εικόνα της σταλινικής τρομοκρατίας.

“ Η Επιτροπή (ΣΣ είχε ορισθεί για να ελέγξει για τις διώξεις πριν του 20ου Συνέδριου) κατέθεσε στο προεδρείο της ΚΕ μεγάλο αριθμό ντοκουμέντων και υλικών για τις μαζικές διώξεις εναντίον των αντιπροσώπων του 17ου Συνεδρίου και των μελών της Κεντρικής Επιτροπής που είχε εκλεγεί σ’ αυτό το συνέδριο.

Αποδείχτηκε ότι από τα 139 μέλη και αναπληρωματικά… συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν δια τουφεκισμού ( 1938 ) 98 άνθρωποι, δηλαδή το 70%.

(…..) Από τους 1966 αντιπροσώπους…. συνελήφθησαν κατηγορούμενοι για αντεπαναστατικά εγκλήματα 1108,άνθρωποι δηλαδή πολύ περισσότεροι από τους μισούς….

Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι το 17ο Συνέδριο του κόμματος έμεινε στην ιστορία ως το συνέδριο των νικητών”.

Αλήθεια η συκοφαντία; Ασφαλώς αλήθεια!

“Μετά την άθλια δολοφονία του Σ. Μ. Κίροφ άρχισαν οι μαζικές διώξεις και οι βάρβαρες παραβιάσεις της σοσιαλιστικής νομιμότητας.

Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα περιστατικά που συνδέονται με την δολοφονία του συν. Κίροφ, μέχρι σήμερα δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως  και ότι υπάρχουν πολλά σημεία σκοτεινά… Υπάρχουν ενδείξεις ότι τον δολοφόνο του Κίροφ Νικολάγιεφ τον βοήθησαν άνθρωποι οι οποίοι ήταν εντεταλμένοι να φυλάσσουν τον Κίροφ”.

Είναι φανερό ότι αφήνει υπόνοιες ότι πίσω από τη δολοφονία του Κίροφ βρίσκεται, ποιος άλλος από τον “πατερούλη” Στάλιν! Στο 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ θα αναφερθούν περισσότερα και εκτεταμένα στοιχεία που ενισχύουν τις υποψίες για τον ηθικό αυτουργό. Σε επόμενη ενότητα θα τα αναφέρουμε.

“Οι μαζικές διώξεις στο μεταξύ εκείνη την εποχή γινόταν με το πρόσχημα της πάλης κατά των τροτσκιστών… Στο διάστημα των 10 ετών που μεσολάβησαν από το 15ο Συνέδριο… ο τροτσκισμός είχε συντριβεί ολοκληρωτικά”.

Αλήθεια ή ψέματα; Ψέματα, γιατί μπορεί τους τροτσκιστές να τους εξόντωσε φυσικά, αλλά οι ιδέες του Τρότσκι, σαν η συνέχεια του Μπολσεβικισμού – Λενινισμού παραμένουν ζωντανές! Είναι γι αυτό, τότε, που ο Στάλιν και οι επίγονοί του έβλεπαν παντού τροτσκιστές!

Επιδιώκοντας ο Στάλιν να δώσει θεωρητική κάλυψη στους διωγμούς, στις δίκες, στις εκτελέσεις και στην τρομοκρατία, η εισήγηση μας πληροφορεί ότι:

“ Στην εισήγηση του Στάλιν στην ολομέλεια Φεβρουαρίου – Μαρτίου 1937…. ( είπε ) … ότι στο βαθμό που εμείς κινούμαστε προς τα εμπρός προς το σοσιαλισμό η ταξική πάλη θα πρέπει, δήθεν, να οξύνεται”. (!!)

“ Ο Λένιν…. Όταν τον Ιανουάριο του 1920 ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε το Ροστόφ και νικήθηκε πανηγυρικά ο Ντενίκιν, ο Λένιν έδωσε εντολή στο Τζερζίνσκι να σταματήσει η μαζική τρομοκρατία και να καταργηθεί η θανατική ποινή”.

Και συμπληρώνουμε με αποσπάσματα από την “ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΕΚΘΕΣΗ ΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΡ(μπ)” 27 Μάρτη του 1923, όπου ο Λένιν χαρακτηριστικά λέει:

“Κι εδώ πρέπει να βάλουμε καθαρά το ζήτημα: που βρίσκεται η δύναμή μας και τι μας λείπει; Πολιτική εξουσία έχουμε υπεραρκετή….. Η βασική οικονομική δύναμη είναι στα χέρια μας. Όλες οι αποφασιστικού χαρακτήρα μεγάλες επιχειρήσεις… βρίσκονται στα χέρια μας. Τι μας λείπει λοιπόν; Είναι καθαρό τι μας λείπει: το στρώμα των κομμουνιστών που διοικεί δεν έχει ένα ανώτερο επίπεδο πολιτισμού. Αν πάρουμε λ. χ  τη Μόσχα, εκεί υπάρχουν 4 700 υπεύθυνοι κομμουνιστές κι αν πάρουμε τη γραφειοκρατική αυτή μηχανή, αυτό το βουνό – τότε ποιος ποιον οδηγεί εδώ; Αμφιβάλλω  πολύ, αν μπορεί κανείς να πει ότι οι κομμουνιστές οδηγούν αυτό το βουνό. Για να πούμε την αλήθεια δεν οδηγούν αυτοί, αλλά οδηγούνται”.  ( Άπαντα τ 45 σελ 95 υπογρ δική μας )

Κι αυτό ενώ ο Τρότσκι δεν ήταν εξορία και οι τροτσκιστές εν ζωή και εκτός εξορίας και Γκούλαγκ!! Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι σήμερα το ΚΚΕ (νομοτελειακά!!) συμφωνεί με το Στάλιν, σχεδόν 90 χρόνια μετά, σε πιο Μαρξισμό – Λενινισμό ο Στάλιν και το ΚΚΕ το βρήκαν γραμμένο, γιατί ο γνήσιος Μαρξισμός -Λενινισμός μας διδάσκει ότι το κράτος “ στο βαθμό που εμείς κινούμαστε προς τα εμπρός προς το σοσιαλισμό” εξασθενεί και τείνει να εξαφανιστεί επειδή ο ταξικός εχθρός έχει συντριβεί! Αλλά η σταλινική γραφειοκρατία είχε ανάγκη το κράτος, τη τρομοκρατία τους διωγμούς και τα Γκούλαγκ για να υπερασπίζει τα προνόμια της από τους σοβιετικούς εργάτες!! Είναι φανερό ότι ο πραγματικός κίνδυνος για το Λένιν βρίσκονταν στο “γραφειοκρατικό βουνό!!

Και ένα ακόμη στοιχείο για τους διωγμούς:

“..ο αριθμός των συλληφθέντων με την κατηγορία των αντεπαναστατικών εγκλημάτων αυξήθηκε το 1937 σε σχέση με το 1936 κατά δέκα φορές”.

Αλήθεια ή συκοφαντία; Αλήθεια γιατί όπως μας εισηγήθηκε ο Στάλιν: “ στο βαθμό που εμείς κινούμαστε προς τα εμπρός προς το σοσιαλισμό η ταξική πάλη οξύνεται”.!!!

Οι συνέπειες κατά το Χρουστσόφ ήταν ότι:

“ Οι μαζικές συλλήψεις επέδρασαν αρνητικά στο πολιτικό ηθικό ( ΣΣ του εκφυλισμένου, πλέον γραφειοκρατικού )κόμματος, προκάλεσαν ανασφάλεια, διέδωσαν την καχυποψία, έσπειραν την καχυποψία μεταξύ των κομμουνιστών ( ΣΣ διάβαζε γραφειοκρατών, δεν γνώριζαν τι τους ξημερώνει το αύριο, από το πως θα τους κοιτάξει ο Στάλιν!! )”.

Αλήθεια ή συκοφαντία; Αλήθεια, υπάρχουν πολλές μαρτυρίες από τους επιζήσαντες γραφειοκράτες.

Ο Χρουστσόφ επιβεβαιώνει, με τα παραπάνω το Τρότσκι ο οποίος στο έργο του “ΤΑ ΕΓΛΉΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ” αναφέρει ότι:

‘Οι κατηγορίες για σαμποτάζ που σκορπίστηκαν άφθονα σ’ όλες τις κατευθύνσεις αποδιοργάνωσαν τη διοίκηση. Κάθε πραγματική δυσκολία ερμηνεύεται  σαν προσωπικό σφάλμα. Κάθε σφάλμα γίνεται… σαμποτάζ…. Οι μηχανικοί των υπηρεσιών του σχεδίου, οι διευθυντές των τραστ και των επιχειρήσεων, οι αρχιεργάτες τρέμουν για τη ζωή τους. Κανείς δε δέχεται να αναλάβει οποιαδήποτε υπευθυνότητα. Μα μπορείς να φυλακιστείς και για έλλειψη πρωτοβουλίας”.

Επίσης η εισήγηση μας λέει το αυτονόητο ότι: ούτε ο Γιάκοντα, ούτε ο Γιέζοφ  και ούτε ο Μπέρια έπρατταν χωρίς δίχως τις εντολές του Στάλιν. Και προσπερνάμε την ψυχολογική ανάλυση της εισήγησης για το χαρακτήρα του Στάλιν για να πάμε στην απομυθοποίηση του μεγάλου στρατάρχη, από αυτόν, Χρουστσόφ, ο οποίος υπενθυμίζουμε στον αναγνώστη όπως είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο μας, είχε εισηγηθεί να “μουμιάσουν” τον Στάλιν με τη στολή του στρατάρχη.

Συνεχίζεται: Η απομυθοποίηση του “μεγάλου στρατάρχη”