Η σημερινή δομή μετατρέπει την αλληλεγγύη σε χρέος: αγορές όπλων που χρηματοδοτούνται μέσω δανείων της ΕΕ τα οποία θα αποπληρώσει η Ουκρανία, οικονομική στήριξη που συνδέεται με 325 όρους μεταρρυθμίσεων. Το Sotsialnyi Rukh υποστηρίζει, ορθώς, ότι η Ουκρανία πρέπει να χρηματοδοτήσει μεγαλύτερο μέρος της άμυνας και της ανασυγκρότησής της μέσω προοδευτικής φορολόγησης του πλούτου των ολιγαρχών και όχι μέσω ξένων δανείων.  Όμως, το αίτημα που απευθύνεται στη διεθνή αριστερά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό: η αλληλεγγύη των εργαζομένων της Δύσης προς τους Ουκρανούς εργαζόμενους σημαίνει να απαιτήσουν από τις κυβερνήσεις τους να παρέχουν υποστήριξη χωρίς προϋποθέσεις — όχι ως πηγή γεωπολιτικής επιρροής, όχι ως ευκαιρία για εταιρική ανασυγκρότηση, και όχι ως χρέος που θα υποτάξει την ουκρανική πολιτική για μια ολόκληρη γενιά.

Η Ρωσία αρνείται την ίδια την ύπαρξη της Ουκρανίας ως έθνους. Η Δύση δεν αρνείται την ύπαρξή της — την υποτάσσει όμως στα δικά της συμφέροντα. Η υποταγή και η εξόντωση είναι διακριτές μορφές κυριαρχίας. Το να τις αντιμετωπίζουμε ως ισοδύναμες αποτελεί λάθος που διαπράττουν όσοι στην αριστερά αντιτίθενται στη δυτική υποστήριξη προς την πολιτική και ένοπλη αντίσταση του ουκρανικού λαού και διαμαρτύρονται για την αποστολή όπλων στο Κίεβο. Ομοίως, το να αγνοούμε τις συντονισμένες προσπάθειες της Δυτικής Ευρώπης να επεκτείνει τις στρατιωτικές της δυνατότητες και να θέσει την Ουκρανία υπό τον έλεγχό της αποτελεί το αντίθετο λάθος, το οποίο διαπράττουν όσοι θεωρούν την ΕΕ και άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης ως φίλους της Ουκρανίας.

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του Νεπάλ στις 5 Μαρτίου 2026 οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα χωρίς προηγούμενο από το 1959. Το Κόμμα Rastriya Swatantra (Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα) του Μπαλέντρα Σαχ κατέλαβε 182 από τις 275 έδρες, ενώ οι δύο βασικές κομμουνιστικές παρατάξεις κέρδισαν συνολικά λιγότερο από 10%. Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Π. Σάρμα Όλι και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Ραμές Λεκχάκ συνελήφθησαν για την καταστολή του Σεπτεμβρίου 2025, κατά την οποία σκοτώθηκαν 76 νεαροί διαδηλωτές. Ο Άνταμ Νόβακ και ο Πιερ Ρουσέ αναλύουν μια πολιτική αναδιάρθρωση που οδηγεί την αριστερά του Νεπάλ όχι μόνο σε εκλογική ήττα, αλλά σε ιδεολογική κατάρρευση - είκοσι χρόνια αποτυχίας να μετατραπούν οι υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις σε πραγματική πολιτική.

Ο Άνταμ Νόβακ αναλύει τη δομική δυναμική του καθεστώτος Όρμπαν. Η ερμηνεία του βασίζεται στην έννοια του μετακομμουνιστικού κράτους-μαφίας, που διατύπωσε ο πρώην φιλελεύθερος υπουργός Μπάλιντ Μαγιάρ: όχι απλή διαφθορά που συνυπάρχει με ένα υποβαθμισμένο κράτος δικαίου, αλλά η ταύτιση του κράτους με το έγκλημα, που πραγματοποιε'ιται με κοινοβουλευτικά μέσα χάρη στην πλειοψηφία των δύο τρίτων που εξασφάλισε το 2010. Αναλύει τη λειτουργία της Ουγγαρίας ως «απόδειξη ότι λειτουργεί η ιδέα» για την παγκόσμια εθνικιστική δεξιά - και αξιολογεί τις ασύμμετρες επιπτώσεις της ήττας του Όρμπαν στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα και τον πρωθυπουργό της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίκο.