Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία και του αγώνα των Ουκρανών εργαζομένων για αυτοδιάθεση. Ήταν επίσης ένας χρόνος ‎αυξανόμενης καταστολής στη Ρωσία εναντίον των αντιπάλων του πολέμου του Κρεμλίνου, καθώς το καθεστώς Πούτιν χρησιμοποιεί τις κυρώσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ για να τους παρουσιάσει ως «προδότες». Τη συζήτηση θα ανοίξουν: Μωυσής Λίτσης, δημοσιογράφος. Επισκέφθηκε την Ουκρανία το 2014, στον απόηχο της εξέγερσης του Μαϊντάν.‎ Μπάμπης Μισαηλίδης, συνδικαλιστής στο αεροδρόμιο Αθηνών και συνεκδότης του βιβλίου «Ουκρανία: Ο αγώνας των εργαζομένων για εθνική κυριαρχία
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/04 στις 20.30 Στο TRISE (2ος όροφος & ταράτσα) - Κολοκοτρώνη 31, Σύνταγμα. Oι άνθρωποι της Ουκρανίας δεν σταματούν να αγωνίζονται ενάντια στον επεκτατισμό του Πούτιν με όποιον τρόπο μπορούν. Μαζί με πολυάριθμες πρωτοβουλίες πολιτών και οριζόντιες κοινωνικές ομάδες, σύντροφοι και συντρόφισσες μας αντιστέκονται και προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν, στον βαθμό που μπορούν, τα δικά τους μέσα, με αυτοοργάνωση, φροντίδα και αλληλεγγύη. Το Solidarity Collectives αποτελεί ένα τέτοιο σημαντικό οριζόντιο δίκτυο ομάδων με κύριο στόχο τη φροντίδα συντρόφων/συντροφισσών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, αλλά και αποστολή άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας στις περιοχές που πλήττονται περισσότερο από τις επιθέσεις.
Ξεκινά την Πέμπτη στην Αθήνα, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το δεύτερο συνέδριο Historical Materialism Athens Conference, σε συνεργασία με το Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου. Ο γενικός τίτλος του συνεδρίου είναι State in/And Crisis: Theory and Movement in a Dangerous World (Κράτος σε/και Κρίση: Θεωρία και κίνημα σε έναν επικίνδυνο κόσμο) και προσπαθεί να ψηλαφίσει πώς τα καπιταλιστικά κράτη βρίσκονται στο επίκεντρο των πολλαπλών σύγχρονων κρίσεων, αφού έχουν συμβάλει στις πανάκριβες διασώσεις των τραπεζικών συστημάτων, έχουν εμπορευματοποιήσει και ιδιωτικοποιήσει κοινωφελείς υπηρεσίες και αγαθά, ενισχύουν την αναπαραγωγή του ρατσισμού και του σεξισμού, υπονομεύουν την ενότητα των υποτελών τάξεων…
Ευτυχώς που αναπνέουμε στις πλατείες και στις απεργίες, ευτυχώς που ο κόσμος καταλαβαίνει ότι "δεν ήταν ατύχημα ούτε κακιά στιγμή, είναι το κέρδος πάνω από τη ζωή". Την ίδια ώρα που όλες μα όλες οι κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα γίνονται ακριβώς για να μην αποδοθεί η ευθύνη μόνο στον Σταθμάρχη και στον επόπτη του….…νομίζοντας ότι έβγαλαν "κομματικό λαυράκι", καταπίνουν αμάσητη την προπαγάνδα Μητσοτάκη για το "αναξιοκρατικό κράτος", για να μη μιλήσουν για την ιδιωτικοποίηση και για τα εκατομμύρια που πήγαν στην ΑΚΤΩΡ και την ALSTOM αντί να πάνε τα μισά από αυτά στο να λειτουργούν τα συμβατικά φανάρια και…
Εδώ και πολλούς μήνες η Μεγάλη Βρετανία βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση... Μια νέα εργατική τάξη αρχίζει να κινητοποιείται μαζικά και να διαμορφώνει τις δυνατότητες μιας ουσιαστικής μετατόπισης του ταξικού συσχετισμού δύναμης, αυτή τη φορά υπέρ των συμφερόντων της εργατικής τάξης και ολόκληρης της κοινωνίας.
Επί μέρες τώρα σε ολόκληρη τη χώρα κυριαρχεί η αίσθηση της ανυπόφορης αηδίας, από τους τηλεμαραθώνιους όλων των ΜΜΕ σχετικά με το θάνατο του έκπτωτου μονάρχη και το χλιδάτο σόου της κηδείας του. Με σαδιστική επιμονή και επί πολλές ώρες τα κανάλια μας βομβαρδίζουν με τις εικόνες από τα εστεμμένα παράσιτα που κουβαλήθηκαν στην κηδεία, από το σόι της μισητής οικογένειας των κρετίνων Γλύξμπουργκ, από τους βουλευτές και τους πολιτευτές της δεξιάς, που ποτέ άλλωστε δεν έκρυψαν την αγάπη τους για κάθε τι ακροδεξιό και αντιλαϊκό και τις συγγενικές σχέσεις της δεξιάς με το θεσμό της βασιλείας.
Σελίδα 18 από 42