Χιλιάδες Ιταλοί και Ιταλίδες διαδήλωσαν την περασμένη εβδομάδα, στην πόλη Αμεντολάρα της Καλαβρίας, μετά τη φρικτή δολοφονία τεσσάρων μεταναστών εργατών γης από τους εργοδότες τους, επειδή διεκδίκησαν τα μεροκάματά τους. Αποτρόπαιος ο τρόπος της δολοφονίας, αφού τους κλείδωσαν στο φορτηγάκι που τους μετέφερε στα χωράφια και τους πυρπόλησαν. Τρία από τα θύματα ήταν Αφγανοί, ο τέταρτος ήταν Πακιστανός. Τα ονόματά τους ήταν Βασίμ, Ουλάχ, Αμίν και Σάφι. Ο μεγαλύτερος ήταν 29 ετών, ενώ ο νεότερος μόλις 19. Είχαν κανονικές άδειες παραμονής στην Ιταλία και δούλευαν χρόνια, θύματα ενός σκληρού εκμεταλλευτικού συστήματος που ισοδυναμεί με σύγχρονη δουλεία.
Ervand Abrahamian Τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής, 19 Ιουλίου 1988, το καθεστώς, ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση, απομόνωσε τις κύριες φυλακές από τον έξω κόσμο. Έκλεισε με αποφασιστικότητα τις πύλες τους· ακύρωσε τις προγραμματισμένες επισκέψεις και τις τηλεφωνικές συνομιλίες· απαγόρευσε όλες τις εφημερίδες· απομάκρυνε τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις από τα κελιά· δεν επέτρεπε την παραλαβή επιστολών, δεμάτων με είδη πρώτης ανάγκης, ακόμη και ζωτικών φαρμάκων· και απαγόρευσε στους συγγενείς να συγκεντρώνονται έξω από τις πύλες των φυλακών – ιδιαίτερα στο Λούνα Παρκ έξω από το Εβίν. Επιπλέον, τα σημαντικότερα δικαστήρια σταμάτησαν τη λειτουργία τους λόγω έκτακτων αδειών για διακοπές,…
Η διάκριση μεταξύ της καπιταλιστικής στρατιωτικοποίησης και του δικαιώματος των λαών που δέχονται επίθεση στην αυτοάμυνα είναι κρίσιμη σήμερα, καθώς οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις επιστρέφουν ανοιχτά σε πολέμους λεηλασίας. Η στρατιωτική παραγωγή αναζωογονείται με προφανείς στόχους: την αρπαγή πλούτου και εδαφών και την ενίσχυση της θέσης τους έναντι των ανταγωνιστών τους, εις βάρος των λαών. Σε αυτό το πλαίσιο, η Gauche Anticapitaliste υπερασπίζεται το δικαίωμα των λαών που δέχονται επίθεση να αμυνθούν ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, ακόμη και με όπλα. Η ήττα του επιτιθέμενου είναι, εξάλλου, γενικά η προϋπόθεση για την ειρήνη. Αυτό ήταν ένα από τα διδάγματα της ήττας των…
Σε ένα διεθνές κλίμα που επαναλαμβάνει αδιάκοπα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, των αγορών και των επενδυτών, οι Αλβανοί διαδηλωτές προτείνουν μια άλλη εκδοχή: καμία ανάπτυξη δεν μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη όταν υλοποιείται ενάντια στη βούληση των εμπλεκόμενων πληθυσμών. Πίσω από την υπεράσπιση μιας λιμνοθάλασσας, μιας παραλίας ή ενός νησιού, τελικά διακυβεύεται το δικαίωμα των λαών να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους. Το ζητούμενο πλέον είναι η πολιτική διαμόρφωση αυτού του αγώνα...
Το Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών επιστρέφει από Πέμπτη 18 έως Κυριακή 21 Ιουνίου 2026 στα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, 12 χρόνια μετά τις αξέχαστες βραδιές του καλοκαιριού του 2014. Αυτή τη φορά όμως όχι μόνο για να γιορτάσουμε την ελεύθερη ζωή και την κοινότητα αλλά ως κάλεσμα και ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα για την υπεράσπιση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών. Τα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι ένα διατηρητέο συγκρότημα οκτώ πολυκατοικιών με συνολικά 228 διαμερίσματα, χαρακτηρισμένο διατηρητέο για το ιστορικό, πολιτισμικό, κοινωνικοπολιτικό και αρχιτεκτονικό του υπόβαθρο.
Επέστρεψε στη φυλακή ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Αναβιώνει η εποχή του Πιουριφόι! Ο διαβόητος εκπρόσωπος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα του 1950, που φωτογραφιζόταν με τα πόδια πάνω στο γραφείο του Έλληνα πρωθυπουργού, υπαγόρευε δημόσια στην κυβέρνηση το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα. Και, βέβαια, εισακουόταν… Με ανάλογο τρόπο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, έσπευσε να υπαγορεύσει στη δικαστική και πολιτική εξουσία της Ελλάδας την αναίρεση της Απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά για την υφ’ όρον αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου μετά από 24 χρόνια. Μιας απόφασης που μεταξύ άλλων, συνεκτιμούσε και λόγους υγείας του 82χρονου πολυϊσοβίτη.
Σελίδα 12 από 1793