Πάρης Μακρίδης Το κείμενο αυτό έχει διπλό στόχο: από τη μια να καταγράψει και να αποτιμήσει τα γεγονότα του Νοέμβρη, όσον αφορά τις εθνικιστικές καταλήψεις στα σχολεία και την απάντηση του αντιφασιστικού κινήματος. Από την άλλη, να κάνει μια κριτική σε θέσεις που εκφράστηκαν στο site της Iskra για το συγκεκριμένο ζήτημα, θέσεις που έχουν συνολικότερες προεκτάσεις για το πώς βλέπει αυτός ο χώρος (ο χώρος του Αριστερού Ρεύματος και της Λαϊκής Ενότητας) σημαντικές πτυχές του Μακεδονικού.

Μερικά λόγια για το τελευταίο επεισόδιο αυτού του πλανητικού “φαιού κύματος”, δηλαδή για το φαινόμενο Μπολσονάρο στη Βραζιλία. Αυτό μοιάζει να είναι το πιο κοντινό στην κλασική μορφή του φασισμού, μέσα από τη λατρεία της βίας και το ενδογενές του μίσος για την αριστερά και το εργατικό κίνημα, αλλά -και σε αντίθεση με διάφορα ευρωπαϊκά κόμματα, από το αυστριακό FPO ώς το γαλλικό FN (που τώρα έγινε RN = Εθνική Συσπείρωση)- δεν διαθέτει ρίζες σε φασιστικά κινήματα του παρελθόντος, όπως στην περίπτωση της Βραζιλίας την AIB (Δράση Βραζιλιανής Ενσωμάτωσης) του führer Πλίνιο Σαλγκάδο της δεκαετίας του 1930.