ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΡΤΗ παλλαϊκο συλλαλητήριο για την Υγεία 6μμ Σύνταγμα. ΠΕΜΠΤΗ 18 ΜΑΡΤΗ απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στην απόλυση του Κ. Καταραχιά 1:30μμ Υπ. Υγείας Πέρασε ήδη ένας χρόνος από το ξέσπασμα της πανδημίας του νέου κοροναϊού στην Κίνα. Μίας πανδημίας που κάθε άλλο από "απρόσμενη" δεν ήταν, όπως θέλουν να παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις, αλλά αποτέλεσμα της διείσδυσης της αγοράς και του κεφαλαίου σε απομακρυσμένες περιοχές με την εντατική γεωργία και κτηνοτροφία, φέρνοντας έτσι με βίαιο τρόπο σε επαφή την ανθρωπότητα με την άγρια φύση.

Η σύγκριση Ασίας και Ευρώπης (καθώς και ασιατικών και ευρωπαϊκών χωρών) στην ιστορία της πανδημίας μας βοηθάει να συζητήσουμε και για τα μέσα και τις επιλογές μιας υγειονομικής πολιτικής. Η απάντηση σε ορισμένα ερωτήματα μπορεί να είναι κραυγαλέα προφανής, αλλά μπορεί και να είναι πιο περίπλοκη. Η ιστορία κάθε επιδημίας (και ακόμα περισσότερο μιας πανδημίας) συνδυάζει πολλούς χώρους: βιολογικό και οικολογικό, ιατρικό και επιστημονικό, πολιτικό, κοινωνικό ή πολιτιστικό... Για αυτό και δοκιμάζει σκληρά τα συστήματα υγείας (με την πλατιά έννοια), την αλληλεγγύη (διαγενεακή, κοινωνική και διεθνή), τα κράτη.

Το δίκιο κρίθηκε στη συνείδηση της κοινωνίας. Και νίκησε. Με την απόφαση τερματισμού της απεργίας πείνας από πλευράς ΔΚ, νίκησε και η ζωή. Η κυβέρνηση καταρρακώθηκε ηθικά και πολιτικά. Και η αναμενόμενη στάση μεγαλοσύνης επιδείχτηκε τελικά, όχι από την οργανωμένη πολιτεία, αλλά από τον κρατούμενο, που απέδειξε στην πράξη ότι πάλευε όχι για τον θάνατο, αλλά για τη ζωή.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την επέμβαση της αστυνομίας σήμερα το πρωί στην Πρυτανεία του ΑΠΘ και την προσαγωγή των 33 φοιτητών που υλοποιώντας αποφάσεις των ΓΣ των συλλόγων τους περιφρουρούσαν την κατάληψη. Δεν πέρασε μια μέρα από το όργιο βίας και καταστολής στη Ν. Σμύρνη και το "ενωτικό διάγγελμα" Μητσοτάκη και η κυβέρνηση του μίσους και του αίματος κλιμακώνει διαρκώς τον κύκλο της βίας απέναντι στον λαό και την νεολαία, με στόχο να συντρίψει τις λαϊκές και νεολαιίστικες αντιδράσεις που κλιμακώνονται, όπως έδειξε και η μεγαλειώδης λαϊκή κινητοποίηση στην Ν. Σμύρνη.

Περιορισμοί, απαγορεύσεις, αντιλαϊκή επίθεση, κρατική τρομοκρατία και καταστολή, γιγαντώνουν την αγανάκτηση, την οργή του λαού και την αναζήτηση διεξόδου από την κοινωνική ασφυξία. Δεν υπάρχει πεδίο της κίνησης και της ζωής των ανθρώπων του λαού και της νεολαίας που να μη χτυπιέται με αγριότητα από την πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. και του συστήματος συνολικά.