Σχόλιο της Νίνας Γεωργιάδου . Όλη η χώρα έχει μήκος σαν από την Αθήνα ως την Πάτρα και πλάτος σαν απ’ τον Πειραιά ως την Κηφισιά. Μια μικρή χώρα, με μεγάλη ιστορία και μεγάλη καρδιά. Λουμπνάν! Το σταυροδρόμι της ανθρωπιάς, το λιμάνι των μεγάλων τριήρεων, το κονταροχτύπημα των κατακτητών, απ’ τον καιρό των Φοινίκων. Με 6 περίπου εκατομμύρια κατοίκους, φιλοξενεί 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες. Το ένα τέταρτο του πληθυσμού της. Αν κρατούσαμε μια τέτοια αναλογία, τη μεγάλη καρδιά που όριζε κάποτε η ξένια ιστορία μας, θα φιλοξενούσαμε 2,5 εκατομμύρια πρόσφυγες.

Ο γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) και Διευθυντής Νευροχειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας, μίλησε στη Μαρία Λούκα για την κατάσταση στο ΕΣΥ και τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας… «Έτυχε να ναι χρόνια δίσεκτα» λέει σε μια αποστροφή του ποιήματος ο Σεφέρης και κόλλησε πάνω μας το 2020 ο στίχος μαζί με τη μάσκα και το αντισηπτικό. Αδίστακτος Αύγουστος, με καμπύλες νοσηρότητας να τραβούν την ανηφόρα και το φόβο να φωλιάζει ξανά κάτω από το δέρμα μας. Αναδημοσίευση-https://popaganda.gr

Οι σκέψεις και η καρδιά μας βρίσκονται στο λαό της Βηρυτού και του Λιβάνου αυτές τις δύσκολες στιγμές. Εκφράζουμε ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη στις αγώνες και τις διεκδικήσεις του λιβανέζικου λαού, που μας δείχνει έμπρακτα ότι δεν υπάρχει τίποτα που να χωρίζει τους λαούς, αλλά αντίθετα τους ενώνει η ανάγκη και το χρέος να ανατρέψουν τους καταπιεστές τους για την ολική κατάργηση του συστήματος εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Από την Ελλάδα μέχρι το Λίβανο μόνο ο λαός θα σώσει το λαό!

Πιστή ακόλουθος των πρακτικών Τράμπ, η ελληνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί ανορθόδοξες μεθόδους με μυστικούς πράκτορες (με βάσιμες πληροφορίες ότι δεν είναι μόνο Έλληνες), που σε συνεργασία με τις επίσημες αρχές (επίσης μασκοφορεμένων αστυνομικών και λιμενικών) απαγάγουν πρόσφυγες και μετανάστες και παράνομα επαναπροωθούν (“push back”) στην Τουρκία. Το φαινόμενο έχει ήδη καταγγελθεί από διεθνείς οργανώσεις και αναφορά σε αυτό έγινε και στην γαλλική εφημερίδα Liberation στις 22.06.2020 (στο άρθρο της της Maria Malagardis που αναδημοσιεύουμε μεταφρασμένο), ενώ η χθεσινή καταγγελία που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών αποδεικνύει ότι το φαινόμενο αυτό δεν αφορά πλέον μεμονωμένα περιστατικά.

Tην Τρίτη 21/7 περίπου στις 12 το βράδυ, περίμενα φιλικό μου πρόσωπο καθήμενος σε ένα πεζούλι στη συμβολή των οδών Αραχόβης και Θεμιστοκλέους. Σε κοντινή απόσταση βρισκόντουσαν, επίσης, καθήμενοι τρεις-τέσσερις μετανάστες τους οποίους δεν γνώριζα. Ξαφνικά εμφανίστηκαν μπάτσοι της ομάδας “Δράση” και μας περικύκλωσαν χωρίς καμία αφορμή. Μέχρι εκείνη την στιγμή δυστυχώς δεν εξεπλάγην, καθώς όντας κάτοικος Εξαρχείων, έχω πολύ καθαρή εικόνα σχετικά με την τραμπουκική και φασιστική συμπεριφορά των ταγμάτων εφόδου της ΕΛ.ΑΣ, ειδικά στη συγκεκριμένη γειτονιά. Παρόλα αυτά μπορώ να πω πως τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν πρωτόγνωρα.