Κώστας Κούσιαντας
Οι περισσότερες μαρξιστικές αναλύσεις του μεσοπολέμου για το φασισμό, επιμένουν σε ένα σημείο: ο φασισμός προκύπτει ως συνέπεια της υποκειμενικής αδυναμίας του εργατικού κινήματος να καθορίσει τις πολιτικές εξελίξεις και να επιλύσει το πρόβλημα της κρίσης από τη σκοπιά των συμφερόντων των υποτελών τάξεων, ύστερα από μία περίοδο όπου αντικειμενικά έχει υπάρξει αυτή η δυνατότητα
Το κόκκινο νήμα που συνδέει τα κείμενα του Ανδρέα Κλόκε είναι η ανησυχία για το πώς οι παραδόσεις του επαναστατικού μαρξισμού μπορεί να αξιοποιηθούν στον αγώνα για το σοσιαλισμό στην εποχή μας, καθώς και για την οικοδόμηση σύγχρονων επαναστατικών μαρξιστικών κομμάτων που θα καθοδηγήσουν με επιτυχία αυτό τον αγώνα.
Η 15η Ιουλίου ήταν οπωσδήποτε σημείο καμπής. Ήταν η μέρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εισηγήθηκε την ελληνική εκδοχή του δόγματος της Μάργκαρετ Θάτσερ «Τhere Ιs Νo Alternative» και προσχώρησε αποφασιστικά στη λογική και την πρακτική των μνημονίων. Εισηγήθηκε και ψήφισε την ελληνική εκδοχή της «ΤΙΝΑ» μαζί με το ΠΑΣΟΚ τη ΝΔ και το Ποτάμι, τα οποία νεκρανάστησε χαρίζοντάς τους νομιμοποίηση και κύρος που είχαν χάσει. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φέρει πλέον «επάξια» τον τίτλο της μνημονιακής κυβέρνησης. Η μετάλλαξης της κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, συντελείται καθημερινά και δεν παύει να εκπλήσσει για την ταχύτητα και την σφοδρότητά της. Σαν έτοιμοι από καιρό…
Η κυβέρνηση της Αριστεράς, ή η κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ ή η αντιμνημονιακή κυβέρνηση έχει ήδη πέσει.
Φρόντισε ο ίδιος ο Τσίπρας να την μετατρέψει σε παρένθεση, με την υπογραφή του στο νέο φρικιαστικό πρόγραμμα λιτότητας, που θα στείλει τους εργαζόμενους και την ελληνική κοινωνία κυριολεκτικά στην κόλαση!
Η εβδομάδα που πέρασε, ήταν χωρίς αμφιβολία ιδιαίτερα πυκνή σε πολιτικά γεγονότα.
Εξελίχτηκε μια διαδικασία μαζικής και γρήγορης πολιτικής εκπαίδευσης των λαϊκών μαζών, που κλήθηκαν να πάρουν θέση πάνω σε κρίσιμα ζητήματα και γεγονότα και να βγάλουν γρήγορα συμπεράσματα για τη στάση πολιτικών ηγεσιών, να σταθούν απέναντι στον βόθρο των ΜΜΕ, στην ανοιχτή επίθεση του ιμπεριαλισμού και της ΕΕ, στις κλειστές τράπεζες, στους οικονομικούς εκβιασμούς.
Ο θρίαμβος του ΟΧΙ με ποσοστό 61,3%, το βράδυ της Κυριακής, σφράγισε την είσοδο στη νέα περίοδο με ολονύκτιους πανηγυρισμούς στο Σύνταγμα και στις Πλατείες.
Πρόκειται για τεραστίων διαστάσεων πολιτικό γεγονός, που πραγματοποιήθηκε ξεπερνώντας τις πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων της κοινοβουλευτικής αριστεράς και αγνοώντας τις τοποθετήσεις ταξικής προδοσίας των εργοδοτικών ηγεσιών ΓΣΕΕ και ΟΤΟΕ.
Τα κινήματα των λαϊκών μαζών στην Ουκρανία (Μαϊντάν και αντι-Μαϊντάν) έχουν εγκλωβιστεί στις αντιφάσεις που παράγει και αναπαράγει το αστικό πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας και η πολιτική του θέση ανάμεσα στον δυτικό και ανατολικό ιμπεριαλισμό. Η αριστερά δεν κατάφερε να τα ενοποιήσει σε μία ενιαία κατεύθυνση έκφρασης των ταξικών συμφερόντων των εργαζόμενων μαζών. Τα αιτήματα για περισσότερη δημοκρατία (είτε ενάντια στον αυταρχισμό του πολιτικού συστήματος, είτε ενάντια στις εθνικές διακρίσεις, είτε ενάντια στις φασιστικές οργανώσεις) και τα αιτήματα που στρεφόταν «αντικειμενικά» ενάντια στο κεφάλαιο (ενάντια στην διαφθορά, ενάντια τους «ολιγάρχες», ενάντια στην πολιτική λιτότητας) δεν μπόρεσαν να μετασχηματιστούν από την αριστερά σε μία πολιτική που θα αποσκοπούσε στην ενοποίηση των αντιστάσεων των λαϊκών μαζών στην δυτική και στην ανατολική Ουκρανία.
Το ΝΑΙ και το ΟΧΙ στην πρόταση των διεθνών δανειστών του ελληνικού καπιταλισμού κινούνται σε μια κατά μέτωπο αντιπαράθεση, μια αντιπαράθεση ταξική, μια σύγκρουση εκμεταλλευτών εναντίον των εκμεταλλευόμενων και υποτελών τάξεων.
Κώστας Κούσιαντας
Από νωρίς το μεσημέρι είχε κυκλοφορήσει η φήμη (δεν διατυπώθηκε επίσημα) ότι η πορεία θα απαγορευόταν επειδή αυτές τις μέρες είναι το Ραμαζάνι (ιερός μήνας των μουσουλμάνων), αλλά ο κόσμος δεν μπορούσε να αποδεχτεί κάτι τέτοιο, επειδή και το περσινό gay pride έγινε τις ημέρες του Ραμαζανιού, όπως επίσης και η διαδήλωση trans pride πριν από μια εβδομάδα. Έτσι δεκάδες χιλιάδες κόσμου έμεινε για πολλές ώρες προσπαθώντας να σπάσει τον αποκλεισμό των δρόμων από την αστυνομία, συγκρούστηκε, κυνηγήθηκε και σε πολλές περιπτώσεις βρήκε καταφύγιο στα γύρω μαγαζιά, τα περισσότερα από τα οποία άνοιγαν για να του δώσουν καταφύγιο.
Κώστας Κούσιαντας
Ένα τμήμα της αριστεράς αντιλαμβάνεται τις κινητοποιήσεις τύπου «κατσαρόλας» που έγιναν στις 18 και στις 22 Ιουνίου στο Σύνταγμα, μέσα από μια απλοϊκή σύγκριση με τη λαϊκή εξέγερση του Μαϊντάν, επειδή και στις δύο περιπτώσεις υπήρχαν/κυριαρχούσαν οι σημαίες της ΕΕ.
Η 84η Γενική Συνέλευση Αντιπροσώπων (συνέδριο) της ΔΟΕ, τελείωσε με την καταγραφή μιας μεγάλης αλλαγής. Η πλειοψηφία των ΠΑΣΚ (σήμερα ΔΗΣΥ) –ΔΑΚΕ στο ΔΣ της ΔΟΕ, πλειοψηφία ακλόνητη για δεκαετίες, άλλαξε χέρια. Η άλλοτε πανίσχυρη παράταξη της ΠΑΣΚ (σήμερα ΔΗΣΥ), με βάση τα αποτελέσματα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση πλέον, ενώ στη δεύτερη θέση πέρασαν οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις. Η παράταξη της ΔΑΚΕ παραμένει πρώτη, καταγράφοντας πτώση των δυνάμεών της. Οι παρατάξεις των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ που παλιότερα έφταναν αθροιστικά το 80%, τώρα συγκεντρώνουν και οι δυο μαζί 41%.
