Φωτογραφία: Τρακτέρ στην ήσυχη οδό O’Connell το Σάββατο 11 Απριλίου, με το άγαλμα του Τζιμ Λάρκιν, το GPO και το Spire στο βάθος.

Ιρλανδία: Διαμαρτυρίες για την αύξηση τιμών στα καύσιμα. Η ευθύνη βαρύνει την κυβέρνηση, όχι τους διαδηλωτές

ΠΗΓΗ: People Before Profit

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr

Υποστηρίξτε τα βασικά αιτήματα. Υπερασπιστείτε το δικαίωμα στη διαμαρτυρία. Αντιταχθείτε στις απάτες της ακροδεξιάς και συζητήστε για τους ηγέτες των διαδηλώσεων, αλλά εστιάστε στο πραγματικό ζήτημα των αφόρητων αυξήσεων των τιμών και στην προέλευσή τους. Εργαζόμενοι, συνδικάτα – ας ενισχύσουμε το κίνημα, για μια χώρα στην οποία μπορούμε όλοι να ζήσουμε.

Το βασικό αίτημα είναι δίκαιο!

Εδώ και αρκετές ημέρες, η Ιρλανδία βιώνει μερικές από τις πιο μαχητικές διαμαρτυρίες των τελευταίων ετών: δρόμοι μπλοκαρισμένοι, αποθήκες καυσίμων και το διυλιστήριο του Whitegate στο στόχαστρο, ο εφοδιασμός με καύσιμα σε χάος. Η κυβέρνηση βρίσκεται υπό πραγματική πίεση, επειδή το βασικό αίτημα είναι σωστό και απολαμβάνει τεράστια λαϊκή υποστήριξη: ανώτατα όρια τιμών στα καύσιμα, εν μέσω μιας κρίσης του κόστους διαβίωσης που συνθλίβει τους απλούς ανθρώπους. Ζητάμε τέτοια όρια εδώ και χρόνια.

Επειδή η κυβέρνηση δεν έδρασε, έχουμε μια κρίση του κόστους διαβίωσης πάνω σε μια ακόμη κρίση του κόστους διαβίωσης. Από την πανδημία, οι τιμές έχουν αυξηθεί κατά 25%, αλλά τα βασικά αγαθά, όπως τα τρόφιμα και η ενέργεια, έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο. Οι μισθοί έχουν μειωθεί σε πραγματικούς όρους. Στον τελευταίο προϋπολογισμό, η κυβέρνηση έδωσε τεράστιες φορολογικές ελαφρύνσεις σε κατασκευαστικές εταιρείες και αλυσίδες γρήγορου φαγητού και αφαίρεσε τις ενισχύσεις από τα νοικοκυριά.

Περίπου 320.000 νοικοκυριά έχουν καθυστερήσει την πληρωμή των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου. Σύμφωνα με την οργάνωση Barnardos, δύο στους πέντε γονείς μείωσαν τις μερίδες των γευμάτων, παρέλειψαν γεύματα ή έμειναν χωρίς φαγητό για να ταΐσουν τα παιδιά τους. Δεν είναι περίεργο που ο κόσμος είναι εξοργισμένος.

Οι περικοπές που επέβαλε η κυβέρνηση στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης πριν από τρεις εβδομάδες ήταν συμβολικές και εξαφανίστηκαν σχεδόν αμέσως λόγω της κλίμακας της παγκόσμιας κρίσης των βασικών εμπορευμάτων. Ζητήθηκε από τον κόσμο να είναι ευγνώμων για τα ψίχουλα, ενώ οι δαπάνες συνέχιζαν να αυξάνονται. Σε πολλές εργατικές κοινότητες, αυτές οι διαμαρτυρίες είναι δημοφιλείς ακριβώς για αυτόν τον λόγο.

Υπερασπίστε το δικαίωμα στην διαμαρτυρία!

Η απόφαση της κυβέρνησης να καλέσει σήμερα τον στρατό στο Whitegate αποτελεί επίθεση στο δικαίωμα διαμαρτυρίας και την καταδικάζουμε ανεπιφύλακτα. Στο Whitegate, οι διαδηλωτές δέχθηκαν ψεκασμό σπρέι πιπεριού και οι Ένοπλες Δυνάμεις αναπτύχθηκαν για να απομακρύνουν τα οχήματα. Πρόκειται για χρήση βίας από το κράτος εναντίον ανθρώπων που ασκούν ένα δημοκρατικό δικαίωμα. Για να είναι αποτελεσματική, η διαμαρτυρία πρέπει να είναι ανατρεπτική και να προκαλεί πόλωση, αλλά όπως είπε ο Τζέιμς Κόννολι, είναι η «ενσάρκωση της προόδου» – οι απεργίες, οι διαμαρτυρίες και η πολιτική ανυπακοή έχουν παίξει κεντρικό ρόλο σε κάθε κοινωνική πρόοδο που έχουμε επιτύχει, από το δικαίωμα ψήφου μέχρι τα δικαιώματα στον χώρο εργασίας.

Δεν πρέπει να επιτραπεί αυτή η καταστολή να αποτελέσει προηγούμενο. Οι κατασταλτικές δυνάμεις που χρησιμοποιήθηκαν εδώ θα χρησιμοποιηθούν ξανά: εναντίον εργαζομένων που συμμετέχουν σε συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις, εναντίον κινημάτων για τη στέγαση, εναντίον διαδηλωτών αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, εναντίον οποιουδήποτε αμφισβητεί σοβαρά τα συμφέροντα που προστατεύει αυτή η κυβέρνηση. Το δικαίωμα στη διαμαρτυρία δεν είναι ένα προνόμιο που παραχωρεί το κράτος όταν το βολεύει. Είναι ένα δικαίωμα που πρέπει να υπερασπιστούμε, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούμε με τα αιτήματα αυτών που βγαίνουν στους δρόμους.

 Ποιοί συμμετέχουν σε αυτό το κίνημα και γιατί

Πρέπει επίσης να είμαστε ειλικρινείς όσον αφορά τον ταξικό χαρακτήρα αυτών των διαδηλώσεων. Аυτό το κίνημα είναι υπό την ηγεσία ανθρώπων που κατέχουν εταιρείες, απασχολούν εργαζομένους και έχουν πρόσβαση σε ακριβό μηχανολογικό εξοπλισμό. Αν και οι εργαζόμενοι και οι αγρότες συμμετέχουν σε μεγάλο αριθμό, δεν καθορίζουν τον ρυθμό ούτε τα αιτήματα σε αυτό το στάδιο.

Μερικοί από τους πιο γνωστούς ηγέτες έχουν κάνει δημόσια ρατσιστικές, μισογυνιστικές και ομοφοβικές δηλώσεις.

Αλλά αυτό δεν είναι όλη η ιστορία. Υπάρχει μια πραγματική ποικιλία ανθρώπων μέσα και γύρω από αυτό το κίνημα, συμπεριλαμβανομένων πολλών ανθρώπων της εργατικής τάξης που το παρακολουθούν με συμπάθεια, σε ορισμένες περιπτώσεις εμπνευσμένοι από τη μαχητικότητα των διαδηλώσεων. Αυτό συνέβη επειδή το κίνημα των οργανωμένων εργατών, το συνδικαλιστικό κίνημα, απέτυχε πλήρως να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην κρίση του κόστους διαβίωσης. Σε αυτό το κενό, οι άνθρωποι θα στραφούν σε όποιον φαίνεται πρόθυμος να αγωνιστεί.

Οι αιτίες της ραγδαίας αύξησης των τιμών

Η ραγδαία αύξηση των τιμών των καυσίμων οφείλεται στην κερδοσκοπία των ενεργειακών εταιρειών, αλλά και στον πόλεμο του Τραμπ και του Ισραήλ κατά του Ιράν. Η ιρλανδική κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει δράση. Εξακολουθεί να επιτρέπει στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο του Σάννον ως στρατιωτικό αεροδρόμιο, επιτρέποντας την πτήση αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών, ακόμη και όταν ορισμένοι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ έχουν αρνηθεί να το κάνουν. Αυτό αποτελεί δειλία εκ μέρους του Micheál Martin και της κυβέρνησής του, και τροφοδοτεί άμεσα την κρίση που πλήττει τους πολίτες στα βενζινάδικα και στους λογαριασμούς τους. Είναι αδύνατο να διαχωριστεί ο αγώνας για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στον κόσμο από τον αγώνα για την αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη στην πατρίδα μας. Η άκρα δεξιά είναι απατεώνες σε αυτό το ζήτημα

Μερικές από τις πιο φωνακλάδες προσωπικότητες που προσχωρούν σε αυτές τις διαδηλώσεις είναι υποστηρικτές του Τραμπ, του ρατσισμού και, σε ορισμένες περιπτώσεις, του Ισραήλ. Θέλουν να ρίξουν το φταίξιμο στους μετανάστες, στα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας ή σε όποιον άλλον τους βολεύει, αντί για τους κερδοσκόπους, τους πολεμοκάπηλους και τους πολιτικούς που είναι πραγματικά υπεύθυνοι. Οι άνθρωποι που έκαναν τα πράγματα δύσκολα στον Πολ Μέρφι και το κίνημα «People Before Profit» στη γέφυρα Ο’ Κόνελ αυτή την εβδομάδα δεν ήταν αγρότες που υπερασπίζονταν τα μέσα διαβίωσής τους. Ήταν πολιτικοί απατεώνες που προσπαθούσαν να οδηγήσουν αυτό το κίνημα σε μια τοξική κατεύθυνση. Προς όσους μας επιτίθενται επειδή στηρίζουμε τα LGBT άτομα ή την Παλαιστίνη: δεν ήταν ένα τρανς άτομο ή ένας μετανάστης που ξεκίνησε τους βομβαρδισμούς στο Ιράν. Η δύναμη της εργατικής τάξης προέρχεται από την ενότητα και τη μαχητικότητα της εργατικής τάξης – αν αφήσουμε χώρο στον ρατσισμό ή την ομοφοβία να αναπνεύσουν, γυρίζουμε την πλάτη σε μερικούς από τους πιο μαχητικούς ανθρώπους της ιρλανδικής κοινωνίας και διαιρούμε την εργατική τάξη στο σύνολό της.

Χρειάζεται μια ευρύτερη κινητοποίηση

Αυτή η κρίση αποκαλύπτει επίσης ένα βαθύτερο πρόβλημα. Η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα αφήνει τους εργαζόμενους εκτεθειμένους κάθε φορά που συμβαίνει μια παγκόσμια κρίση. Χρειαζόμαστε μια δίκαιη μετάβαση, η οποία όμως θα στηρίζει τους εργαζόμενους αντί να τους τιμωρεί. Η κυβέρνηση και οι Πράσινοι έχουν προσπαθήσει να φορτώσουν το βάρος στους απλούς πολίτες μέσω φόρων άνθρακα και υψηλότερων λογαριασμών, ενώ οι εταιρείες συνεχίζουν να ρυπαίνουν και τα κέντρα δεδομένων καταναλώνουν ηλεκτρική ενέργεια σε φθηνότερες τιμές από τα νοικοκυριά. Αυτά τα κέντρα δεδομένων αναμένεται να καταναλώνουν το 30% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ιρλανδία έως το 2030. Τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις πιέζονται οικονομικά, ενώ σε μια χούφτα τεχνολογικών γίγαντων παρέχεται φθηνή ενέργεια σε μεγάλη κλίμακα. Αυτό πρέπει να σταματήσει.

Είναι ώρα οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα να αναλάβουν δράση!

Η οργή στους δρόμους είναι πραγματική και δικαιολογημένη. Όμως, ένα κίνημα στο οποίο κυριαρχούν οι ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων και οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί, με ακροδεξιές προσωπικότητες να παραμονεύουν στα περιθώρια, δεν μπορεί να κερδίσει τα αιτήματα που πραγματικά χρειάζονται οι εργαζόμενοι.

Πρέπει να απαιτήσουμε από τα συνδικάτα μας να μπουν στον αγώνα. Οι εργαζόμενοι δεν προκάλεσαν αυτή την κρίση. Την προκάλεσαν οι εταιρείες ενέργειας, οι πολεμοκάπηλοι και μια κυβέρνηση που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εταιρειών. Τα συνδικάτα έχουν τα μέλη, τους πόρους και τη δύναμη να επιβάλουν πραγματική αλλαγή στο κόστος ζωής. Είναι ώρα να τα χρησιμοποιήσουμε. Κάθε συνδικαλιστική οργάνωση, κάθε εκπρόσωπος εργαζομένων, κάθε κοινοτική οργάνωση πρέπει να συζητήσει ποιες ενέργειες μπορούν να γίνουν και να προετοιμαστεί για αυτές τώρα.

Τα αιτήματά μας

Ενώ υποστηρίζουμε το αίτημα για την επιβολή ανώτατων ορίων στις τιμές, θέλουμε επίσης να προχωρήσουμε πιο πέρα. Το «People Before Profit» ζητά άμεση δράση για την αντιμετώπιση της κρίσης του κόστους διαβίωσης:

- Άμεση επιβολή ανώτατων ορίων στις τιμές των καυσίμων και της ενέργειας

- Ειδικό φόρο επί των τεράστιων κερδών των εταιρειών ενέργειας που αποκομίζουν ρεκόρ κερδών από την κρίση αυτή

- Ενεργειακό επίδομα 500 ευρώ για όλα τα νοικοκυριά, και 400 ευρώ ως επίδομα αναπηρίας

- Διπλασιασμό των επιδομάτων για τους δικαιούχους κοινωνικής πρόνοιας

- Δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες για τη μείωση του κόστους για τους μετακινούμενους και της ζήτησης καυσίμων

- Ενίσχυση των ενεργειακών αναβαθμίσεων για τη μείωση του ενεργειακού κόστους

- Τερματισμός των ευνοϊκών συμβολαίων ηλεκτρικής ενέργειας για τα data center· να πληρώνουν τιμές οικιακής χρήσης

- Απαγόρευση της κατασκευής νέων data center

- Να φύγουν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις από τα ιρλανδικά αεροδρόμια και τον ιρλανδικό εναέριο χώρο - Να υπερασπιστούμε την ουδετερότητά μας.

- Όχι φόροι άνθρακα στα απλά νοικοκυριά - να πληρώνουν αυτοί που πραγματικά ρυπαίνουν!

Η θέση μας

Το βασικό δίδαγμα εδώ είναι απλό. Όταν οι εργαζόμενοι πλήττονται από μια κρίση του κόστους διαβίωσης και τα συνδικάτα αποτυγχάνουν να αναλάβουν ηγετικό ρόλο, ο κόσμος στρέφεται προς όποιον είναι πρόθυμος να αγωνιστεί. Η απάντηση δεν είναι να περιφρονούμε αυτή τη μαχητικότητα. Είναι να την ενισχύσουμε, να την διευρύνουμε, να την εδραιώσουμε στα αιτήματα της εργατικής τάξης, να την υπερασπιστούμε από την καταστολή και να εμποδίσουμε τους αντιδραστικούς να την οικειοποιηθούν. Πρέπει να αντλήσουμε έμπνευση από το γεγονός ότι οι τρέχουσες αναταραχές αναγκάζουν την κυβέρνηση να λάβει μέτρα.

Το People Before Profit υποστηρίζει αυτές τις διαμαρτυρίες, υπερασπίζεται το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και έχει δεσμευτεί να χτίσει ένα ευρύτερο κίνημα για μια χώρα στην οποία μπορούμε όλοι να ζήσουμε. Ξεκινήσαμε την εκστρατεία «Affordable Ireland» και θα συζητήσουμε με άλλους συμμετέχοντες στην εκστρατεία για τα βήματα που είναι απαραίτητα για να χτίσουμε αυτό το κίνημα τώρα.

Θα βγούμε στους δρόμους το επόμενο Σάββατο για να αντιταχθούμε στον πόλεμο του Τραμπ και του Ισραήλ, την κύρια αιτία της τρέχουσας κρίσης, και να απαιτήσουμε το τέλος της συνενοχής της κυβέρνησής μας στον πόλεμο. Χρειαζόμαστε τεράστια συμμετοχή για να στείλουμε το μήνυμα ότι οι απλοί άνθρωποι θέλουν το τέλος του πολέμου και της κρίσης του κόστους διαβίωσης που έχει προκαλέσει.

12 Απριλίου 2026

https://www.pbp.ie/the-fuel-protests-blame-the-government-not-the-protesters/

https://internationalviewpoint.org/The-Fuel-Protests-Blame-The-Government-Not-the-Protesters#nb1