Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017 21:37

Το κίνημα της Ανεξαρτησίας αντιστέκεται, χωρίς όμως να διευκρινίζει τη στρατηγική

Κατηγορία Κόσμος

Martí Caussa

Το κίνημα της Ανεξαρτησίας αντιστέκεται, χωρίς όμως να διευκρινίζει τη στρατηγική

Οι περιφερειακές εκλογές της Καταλανίας στις 21 Δεκεμβρίου 2017 (21-D) επιβεβαίωσαν και πάλι την απόλυτη πλειοψηφία των δυνάμεων υπέρ της ανεξαρτησίας στο καταλανικό Κοινοβούλιο [Parlament]. Αυτό σηματοδοτεί την πολιτική ήττα του άρθρου 155, παρά το γεγονός ότι αυτό το άρθρο και οι συνέπειές του εξακολουθούν να ισχύουν. Από την άλλη πλευρά, το «ενωτικό» μπλοκ που υπερασπίζεται το άρθρο 155 έγινε ισχυρότερο και πιο επιθετικό. Οι Ciudadanos κέρδισαν τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων και βουλευτών, και έγιναν η ηγεμονική δύναμη σε αυτό το μπλοκ. Η πλειοψηφία υπέρ της ανεξαρτησίας όσον αφορά τις ψήφους και τις έδρες νομιμοποιεί τον αγώνα για την Καταλανική Δημοκρατία και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 1ης Οκτωβρίου. Ωστόσο, η έλλειψη στρατηγικής σαφήνειας συνεχίζεται. Η 27η Οκτωβρίου, έδειξε ότι η στρατηγική της πλειοψηφίας υπέρ της ανεξαρτησίας ήταν άχρηστη. Ωστόσο, δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο για την επανεξέταση αυτού του προσανατολισμού. Και ορισμένες από τις προτάσεις που υποβάλλονται επί του παρόντος βρίσκονται σε ανησυχητική κατεύθυνση.

Η πλειοψηφία υπέρ της ανεξαρτησίας στο Κοινοβούλιο (JuntsxCat, εκπροσωπούμενη από τον Carles Puigdemont, την ERC, εκπροσωπούμενη από τον Oriol Junqueras και την Υποψηφιότητα Λαϊκής Ενότητας-CUP) επιβεβαιώθηκε και πάλι, παρά την απώλεια 2 εδρών (70 αντί 72). Το ποσοστό παρέμεινε ουσιαστικά το ίδιο (47,49 σε σύγκριση με 47,74% το 2015) σε κατάσταση εξαιρετικά υψηλού ποσοστού συμμετοχής (σχεδόν 82%). Και ο αριθμός των ψήφων στις 21 Δεκεμβρίου αυξήθηκε ελαφρά σε σύγκριση με το δημοψήφισμα της 1ης Οκτωβρίου και εκείνο της 27ης Σεπτεμβρίου 2014 που προκηρύχθηκε από τον Artur Mas (αντιστοίχως 2.063.361 ψήφοι έναντι 2.044.038 και 1.897.274), αλλά σε ένα πλαίσιο όπου καταγράφηκε ένας μεγαλύτερος αριθμός έγκυρων ψήφων (245.000) σε σύγκριση με την 27η Σεπτεμβρίου.

Η ισορροπία δυνάμεων μέσα στο μπλοκ υπέρ της ανεξαρτησίας έχει αλλάξει αισθητά, αλλά όχι θεμελιωδώς. Η υποψηφιότητα του Puigdemont κατάφερε να διατηρήσει την ηγεσία, χάρη στην αυξημένη αυτονομία από το PDeCat [Καταλανικό Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα]. Η ERC [Καταλανική Ρεπουμπλικανική Αριστερά] έχει σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα με το JuntsxCat, αλλά δεν κατάφερε να το ξεπεράσει, όπως προέβλεπαν οι περισσότερες δημοσκοπήσεις - αυτό θα σήμαινε ότι η μετριοπαθής αριστερά θα είχε πλειοψηφία στο μπλοκ υπέρ της ανεξαρτησίας και πιθανώς θα οδηγούσε στην προεδρία τον Oriol Junqueras. Αλλά η πιο σημαντική αλλαγή ήταν η πτώση της αντικαπιταλιστικής υποψηφιότητας της CUP, η οποία έχασε περισσότερες από 140.000 ψήφους και 6 βουλευτές. Αυτό σημαίνει ότι θα είναι πολύ λιγότερο αποφασιστική από ό,τι πριν στην ικανότητά του να καθορίζει την πολιτική του μπλοκ υπέρ της ανεξαρτησίας και την εκλογή του προέδρου.

Η Catalunya en Comú-Podem (ένας συνασπισμός πέντε σχηματισμών: Catalunya en Comú, Podem, Barcelona en Comú, Iniciativaper Catalunya Verds και Esquerra Unida i Alternativa), η οποία θα πρέπει να εξακολουθήσει να χαρακτηρίζεται ως αριστερή και υπέρ της [καταλανικής] κυριαρχίας δύναμη, παρά την εκλογική της εκστρατεία, έχασε σχεδόν 43.000 ψήφους και 3 βουλευτές. Πήρε 323.695 ψήφους και 8 βουλευτές, λιγότερο από το συνασπισμό Catalunya Sí Que es Pot το 2015 (366.494 ψήφοι και 11 βουλευτές) και το ICV / EUiA (Πρωτοβουλία για την Πράσινη Καταλονία - Ενωμένη και Εναλλακτική Αριστερά) το 2012 (359.705 ψήφοι και 13 βουλευτές).

Τα ενωτικά κόμματα και οι υποστηρικτές του άρθρου 155 δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη νίκη του κινήματος υπέρ της ανεξαρτησίας. Παρ’ όλα αυτά, κατάφεραν να είναι πολύ κοντά στα προηγούμενα αποτελέσματα σε ψήφους (174.000 λιγότερα) και σε ποσοστιαίες μονάδες (4% λιγότερο). Η διαφορά στις έδρες είναι μεγαλύτερη (13). Αυτό σημαίνει ότι η Καταλωνία χωρίζεται σε δύο μεγάλα μπλοκ: ένα μπλοκ υπέρ της ανεξαρτησίας, με ισοδύναμη επιρροή μεταξύ του νεοφιλελεύθερου κέντρου και της μετριοπαθούς αριστεράς· και ένα άλλο "ενωτικό" μπλοκ, που υπερασίζεται το αντιδημοκρατικό άρθρο 155 και ηγεμονεύεται από τη νεοφιλελεύθερη δεξιά. Η αρεστερά υπέρ της ρήξης είναι πολύ μικρή μειοψηφία εντός του μπλοκ της ανεξαρτησίας και η Catalunya en Comú-Podem δεν μπορεί να συμπεριληφθεί σε κανένα από τα δύο.

Οι Ciudadanos είναι η γενικά ηγεμονική δύναμη του ενωτικού μπλοκ που υποστηρίζει το άρθρο 155: αύξησαν τις ψήφους τους κατά 367.000 και κέρδισαν 12 έδρες περισσότερες από τις εκλογές του 2015, και τα αποτελέσματά τους ήταν ιδιαίτερα καλά στη Βαρκελώνη (τη διοικητική περιφέρεια της οποίας αποτελεί το κέντρο η Βαρκελώνη), το Vallés (την περιοχή της οποίας είναι ιστορική πρωτεύουσα η Caldas de Montbui) και την Tarragonés (την περιοχή της επαρχίας Tarragona). Σε όλες τις περιοχές που ήταν η κόκκινη ζώνη του Καταλανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και της ICV μέχρι το 2015, κυριαρχεί το πορτοκαλί των Ciudadanos. Ένα πολύ σημαντικό μέρος της αύξησης των Ciudadanos προέρχεται από την κατάρρευση του ΡΡ, το οποίο έχασε 164.000 ψήφους και 8 βουλευτές. Το πιο σημαντικό είναι ότι οι Ciudadanos έχουν καταφέρει να κινητοποιήσουν ψηφοφόρους που παραδοσιακά απείχαν απο τις εκλογές. Χωρίς αμφιβολία, η ήττα του ΡΡ, του κόμματος με τις λιγότερες ψήφους και τις λιγότερες έδρες, είναι καλή είδηση και αυτός ο λογαριασμός θα πληρωθεί πιθανότατα από τον Rajoy, δεδομένου ότι δεν μπόρεσε να νικήσει το μπλοκ ανεξαρτησίας και κατέστρεψε το κόμμα του στην Καταλονία .

Επιπλέον, ενισχύθηκε το κόμμα που αμφισβητεί την ηγεμονία του στο επίπεδο του ισπανικού κράτους. Ο Miquel Iceta (πρώτος γραμματέας του Καταλανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος) τοποθέτησε στην τρίτη θέση τον Ramón Espadaler (πρώην γραμματέα του κόμματος Δημοκρατική Ένωση της Καταλονίας και του σημερινού Σύγκλιση και Ενότητα-CiU) στο ψηφοδέλτιο του PSC καθώς και υποψήφιους από την Καταλανική Κοινωνία των Πολιτών ή από τον Τρίτο Δρόμο. Προσπάθησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως υποστηρικτή ενός αποδεκτού άρθρου 155. Έτσι, υποστήριξε ότι θα ζητούσε αμνηστία για πολιτικούς κρατουμένους, αλλά υποχώρησε όταν το ενωτικό μπλοκ του επιτέθηκε. Τα αποτελέσματα όλων αυτών των ελιγμών ήταν μέτρια: αύξησε τα αποτελέσματά του κατά 80.000 ψήφους και έναν βουλευτή.

Εν ολίγοις, τα αποτελέσματα της 21ης Δεκεμβρίου πρέπει να επιτρέψουν την επιλογή μιας αυτονομιστικής κυβέρνησης και την προεδρία του Puigdemont ως επικεφαλής του δημοφιλέστερου ψηφοδελτίου υπέρ της ανεξαρτησίας. Η ERC έχει ήδη κάνει την πρότασή της. Αλλά θα πρέπει να δούμε πώς θα ξεπεραστούν οι δυσκολίες που προκύπτουν από την εξορία του Puigdemont και τις κατηγορίες του Ανώτατου Δικαστηρίου, οι οποίες συνεχίζουν να διευρύνουν τον κατάλογο εκείνων που διώχθηκαν για εξέγερση συμπεριλαμβάνοντας τους Artur Mas, Marta Pascal, Marta Rovira, Anna Gabriel και Neus Lloveras.

Στην πραγματικότητα, το πλέον επείγον καθήκον μετά τις εκλογές εξακολουθεί να είναι η ουσιαστική απόσυρση του άρθρου 155 και όλες οι συνέπειές του, ιδίως η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, η επιστροφή των εξόριστων και η παύση των δικών. Η καμπάνια της κίτρινης κορδέλας που συμβολίζει αυτές τις διεκδικήσεις πρέπει να αποκτήσει νέα ώθηση.

Δεύτερον, πρέπει να διευκρινίσουμε με ποιο τρόπο θα προχωρήσουμε στην κατάκτηση της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Καταλωνίας. Οι εκλογές της 21ης Δεκεμβρίου έδωσαν για άλλη μια φορά σαφή ένδειξη του κύριου προβλήματος: πώς θα ξεπεράσουμε κατά πολύ τα δύο εκατομμύρια ψήφους, πώς θα αυξήσουμε την κοινωνική στήριξη για τη δημοκρατία, ειδικά στις πόλεις των Barcelonés, Vallés και Tarragonés κ.ο.κ. Η προεκλογική εκστρατεία απέτυχε να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση και, αντίθετα, προκάλεσε σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με το κύρος των μονομερών ενεργειών. Η συζήτηση για το τι απέτυχε και για το τι πρέπει να διορθωθεί στη στρατηγική της αποσχιστικής πλειοψηφίας παραμένει άλυτο. Αλλά είναι πιο απαραίτητο από ποτέ να αποφευχθούν αυτοσχέδιες και βιαστικές επιπολεότητες ή αδικαιολόγητες υποχωρήσεις.

Μετάφραση: e la libertà

Martí Caussa, «Independence movement resists, but without clarifying strategy», International Viewpoint, 28 Δεκεμβρίου 2017.

Ο Martí Caussa είναι ακτιβιστής του Procés Constituent, ένα καταλανικό κοινωνικό κίνημα που ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2013 για να προβάλει έναν πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό για την ανατροπή του καπιταλισμού και την ανεξαρτησία της Καταλονίας.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017 21:52
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.