Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018 20:30

48ωρη Πανεθνική Απεργία των Εργατών των Πόλεων και της Υπαίθρου στην Ινδία το Γενάρη

Κατηγορία Κόσμος

V. Arun Kumar

48ωρη Πανεθνική Απεργία των Εργατών των Πόλεων και της Υπαίθρου στην Ινδία το Γενάρη

 

Η απεργία στην αγροτική Ινδία, που συμπίπτει με την απεργία των συνδικάτων, θα ενώσει τους αγρότες και τους εργάτες στην αμφισβήτηση της κυριαρχίας της φιλοκαπιταλιστικής και αντιλαϊκής ακροδεξιάς κυβέρνησης του BJP.

Οικοδομώντας μια μαζική αντίσταση ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ινδικής κυβέρνησης, οι οργανώσεις των αγροτών κάλεσαν σε πανεθνική απεργία που συμπίπτει με τη διήμερη γενική απεργία των συνδικάτων. Τον Σεπτέμβριο αυτού του χρόνου, 10 κεντρικές συνδικαλιστικές οργανώσεις και ανεξάρτητες ομοσπονδίες είχαν καλέσει σε πανεθνική απεργία στις 8 και 9 Ιανουαρίου του 2019.

Την Τρίτη 18 Δεκεμβρίου, η Kisan Sabha (AIKS / Akhil Bharatiya Kisan Sabha / Πανινδική Ένωση Αγροτών) που συνδέεται με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (Μαρξιστικό), απηύθυνε έκκληση για διήμερη Gramin Bharat Bandh (Απεργία στην ύπαιθρο) για τις 8 και 9 Ιανουαρίου του 2019. Ο Ασόκ Νταουάλε, πρόεδρος της AIKS, ο οποίος μίλησε στο Peoples Dispatch, είπε: «Η bandh [απεργία] στην αγροτική Ινδία, μαζί με την απεργία των συνδικάτων, θα ενώσουν τους αγρότες και τους εργάτες στην αμφισβήτηση του φιλοκαπιταλιστικού και αντιλαϊκού καθεστώτος του Bharatiya Janata Party (BJP [Ινδικό Λαϊκό Κόμμα]).»

Το κάλεσμα υποστηρίζεται από το Bhumi Adhikar Sabha, μια πλατφόρμα διαφόρων λαϊκών οργανώσεων που δικεδκικούν γη για τους φτωχούς αγρότες για αγροτική εκμετάλλευση.

Η απαλλαγή από αγροτικά δάνεια και η διανομή της γης στους φτωχούς αγρότες είναι οι δύο κύριες διεκδικήσεις που προβάλλονται από την AIKS. Ο Νταουάλε σημείωσε ότι η bandh θα στραφεί επίσης εναντίον της κλιμακούμενης τακτικής της θρησκευτικής πόλωσης που καλλιεργεί η ακροδεξιά κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι.

«Ο λαός αυτής της χώρας θα αντισταθεί στη διαφθορά, τον κοινοτισμό [θρησκευτική πόλωση] και την κυριαρχία των εταιρειών, που σηματοδοτούν τις πολιτικές της εξουσίας του BJP. Έχουμε δει πως το BJP ηττήθηκε στη Μάντια Πραντές, στη Τσατισγκάρ και στο Ρατζαστάν, καθώς οι αγρότες και οι εργαζόμενοι ενώθηκαν για τα δικαιώματά τους», ανέφερε ο Νταουάλε υπογραμμίζοντας ότι τα λαϊκά κινήματα θα ισχυροποιηθούν τις επόμενες ημέρες.

Αγροτική κρίση

Η Ινδία είναι μάρτυρας μιας αγροτικής και οικονομικής κρίσης που χαρακτηρίζεται από συνεχή διάβρωση των δικαιωμάτων των αγροτών και των εργατών. Περισσότερο από το 50% του πληθυσμού, που περιλαμβάνει τους αγρότες και τους εργαζόμενους στον αγροτικό τομέα της χώρας, έχει πληγεί, αλλά έχει παρασχεθεί ελάχιστη υποστήριξη από την κυβέρνηση. Σύμφωνα με το Εθνικό Γραφείο Καταγραφής Εγκλημάτων (NCRB), σχεδόν 48.104 αγρότες και αγρεργάτες αυτοκτόνησαν μεταξύ 2013 και 2016. Και η κρίση επιδεινώνεται από τις κυβερνητικές πολιτικές που υποστηρίζουν την εταιρικοποίηση της γεωργίας και την εντατική εξαγορά γης από ιδιωτικές εταιρείες.

Ο γνωστός δημοσιογράφος Παλαγκούμι Σαϊνάθ, σε ένα άρθρο του σημείωσε ότι «η αγροτική κρίση της Ινδίας δεν είναι πια μόνο αγροτική. Είναι κρίση της κοινωνίας. Μπορεί να είναι ακόμη και μια πολιτισμική κρίση, με το μεγαλύτερο ίσως τμήμα μικρών αγροτών και εργάτων στη Γη να αγωνίζονται να σώσουν το ψωμί τους.»1

Την τελευταία χρονιά, πραγματοποιήθηκαν στη χώρα τρεις μεγάλες κινητοποιήσεις αγροτών, τον Αύγουστο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο. Σ’ αυτά τα κινήματα, πάνω από μισό εκατομμύριο αγρότες διαδήλωσαν στην ινδική πρωτεύουσα ζητώντας τον τερματισμό της νεοφιλελεύθερης και αντι-γεωργικής πολιτικής της κυβέρνησης.

«Ενώ η κυβέρνηση αρνείται να χορηγήσει απαλλαγές από δάνεια σε φτωχούς αγρότες, τα τεράστια δάνεια των εταιρειών παραγράφονται. Αυτή η κυβέρνηση είναι για τις επιχειρήσεις και αυτό που θέλουμε είναι μια λαϊκή κυβέρνηση», επισήμανε ο Νταουάλε.

Η πρόσφατη πορεία των αγροτών στις 29 και 30 Νοεμβρίου απαιτούσε να διεξαχθεί ειδική σύνοδος του Κοινοβουλίου για να συζητηθεί η αγροτική κρίση και η έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τους αγρότες του 2006. Η έκθεση συνιστούσε την εξαγορά της συγκομιδής από το κράτος σε μια ελάχιστη τιμή στήριξης (MSP2), η οποία είναι κατά 50% υψηλότερη από το πλήρες κόστος παραγωγής και την αναδιανομή της πλεονάζουσας γης στους ακτήμονες3.

Το κάλεσμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων για καθολική απεργία

Αφότου η ινδική συντηρητική κυβέρνηση του BJP ήρθε στην εξουσία το 2014, υπήρξαν προσπάθειες να αποδυναμωθεί η εργατική νομοθεσία κάτω από το έμβλημα της «διευκόλυνσης της επιχειρηματικής δραστηριότητας». Τα συνδικάτα προειδοποίησαν ότι η συνεχής καταπάτηση των δικαιωμάτων των εργατών θα αντιμετωπιστεί με σοβαρή αντίσταση. Τον Νοέμβριο του 2017, περισσότεροι από 3.00.000 εργάτες από διάφορες συνδικαλιστικές οργανώσεις (εκτός από τη Bharatiya Mazdoor Sangh -BMS / Ένωση Ινδών Εργατών- συνδικαλιστική οργάνωση με στενές σχέσεις με την κυβέρνηση) διοργάνωσαν έναν Mahapadav απαιτώντας από την κυβέρνηση να σταματήσει την επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της.

Εξαγγέλλοντας κάλεσμα για πανεθνική γενική απεργία, το εργατικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2018, πρότεινε έναν χάρτη διεκδικήσεων 12 σημείων, ο οποίος περιελάμβανε αυστηρή επιβολή όλων των βασικών εργατικών νόμων και αυστηρά μέτρα τιμωρίας για παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας, καθολική κοινωνική ασφάλιση που να καλύπτει όλους τους εργαζομένους, ελάχιστο μισθό τουλάχιστον 18.000 ρουπίες μηνιαίως με πρόβλεψη τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, να σταματήσει η αποεπένδυση σε κεντρικές/κρατικές Επιχειρήσεις Δημοσίου Τομέα4 και οι πωλήσεις στρατηγικών επιχειρήσεων, την κατάργηση των συμβάσεων προσωρινής απασχόλησης για μόνιμη πολυετή εργασία, ίση αμοιβή για ίση εργασία, επείγοντα μέτρα για τη συγκράτηση της ανόδου των τιμών μέσω της γενίκευσης του δημόσιου συστήματος διανομής και περιορισμό της ανεργίας μέσω συγκεκριμένων μέτρων για τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Μετάφραση: e la libertà

V. Arun Kumar, «India’s urban and rural working class to embark on two day nationwide strike in January», PeoplesDispatch.Org, 19 Δεκεμβρίου 2018· Europe Solidaire Sans Frontières, 19 Δεκεμβρίου 2018· LeftEast, 24 Δεκεμβρίου 2018· International Viewpoint, 27 Δεκεμβρίου 2018·

Διαβάστε επίσης: «Ινδία, Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2016: Η μεγαλύτερη Γενική Απεργία που έχει γίνει στον κόσμο» 

Σημειώσεις

1 [Σ.τ.Μ.:] Palagummi Sainath, «A Long March of the Dispossessed to Delhi», CounterPunch, 25 Ιουνίου 2018

2 [Σ.τ.Μ.:] «Minimum Support Price», Wikipedia

3 [Σ.τ.Μ.:] Η πλεονάζουσα γη είναι οι καλλιεργούμενες εκτάσεις οι οποίες ξεπερνάνε το ανώτατο όριο καλλιεργούμενων εκτάσεων που μπορεί να κατέχει ο κάθε αγρότης ή αγροτική οικογένεια. Η πλεονάζουσα γη πρέπει να παραχωρείται στους ακτήμονες αγρότες. Το μέτρο αυτό επιβλήθηκε μετά την ανεξαρτησία και τη διάλυση του συστήματος των Ζαμιντάρ (μεγάλοι γαιοκτήμονες/αριστοκράτες) που είχε επιβάλει η βρετανική αποικιοκρατία.

4 [Σ.τ.Μ.:] «Public sector undertakings in India», Wikipedia

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018 20:37
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.