Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019 11:49

Η Βενεζουέλα και η Αριστερά

Gabriel Hetland

Η Βενεζουέλα και η Αριστερά

Πώς πρέπει να ανταποκριθούμε στην τεταμένη κατάσταση στη Βενεζουέλα1; Το ερώτημα έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση στην Αριστερά, τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε όλο τον κόσμο. Η πρόσφατη εντατικοποίηση των προσπαθειών των ΗΠΑ για την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο, αν χρειαστεί με τη βία, έδωσε στο ζήτημα αυτό ξανά ένα χαρακτήρα επείγουσας σημασίας.

Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Αλλά ο τρόπος σκέψης μας θα πρέπει να καθοδηγείται από τρεις αρχές: τον μη παρεμβατισμό, την αυτοδιάθεση και την αλληλεγγύη με τους καταπιεσμένους.

Μη παρεμβατισμός

Ο μη παρεμβατισμός είναι η αρχή ότι τα κυρίαρχα κράτη δεν πρέπει να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κυρίαρχων κρατών. Είναι συνώνυμη με την αρχή της εθνικής κυριαρχίας.

Σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από όλο και λιγότερο ισχυρά κράτη, αυτό είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για όσους ενδιαφέρονται για τη δικαιοσύνη και την ισότητα. Χωρίς εθνική κυριαρχία, το οποιοδήποτε κράτος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει σε οποιοδήποτε άλλο κράτος, αρκεί να έχει επαρκή δύναμη. Τα ισχυρότερα κράτη μπορούν να πιέσουν τα λιγότερο ισχυρά κράτη γύρω τους, και οι παγκόσμιοι ηγεμόνες να επιβάλλουν τη θέλησή τους στον υπόλοιπο πλανήτη. Η αδικία αυτής της αυτοκρατορικής λογικής είναι προφανής.

Η εφαρμογή της αρχής του μη παρεμβατισμού στην περίπτωση της Βενεζουέλας είναι απλή: οι ΗΠΑ δεν έχουν δικαίωμα να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας. Επομένως, εναπόκειται στους αριστερούς στις ΗΠΑ και αλλού να αντιταχθούν σε κάθε προσπάθεια να το πράξουν. Αυτό σημαίνει ότι θα σταθούν ενάντια στις απειλές των ΗΠΑ να κηρύξουν πόλεμο στη Βενεζουέλα, καθώς και στις ολοένα και πιο εξουθενωτικές κυρώσεις του Τραμπ. (Θα πρέπει επίσης να απορρίψουμε τις προσπάθειες άλλων ισχυρών κρατών, όπως η Ρωσία και η Κίνα, να υπαγορεύσουν στη Βενεζουέλα τι να κάνει).

Εκτός από υπόθεση ηθικής, υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι για τον μη παρεμβατισμό. Είναι δύσκολο να δούμε πώς οι δρακόντειες κυρώσεις και οι απειλές, και κυρίως η πραγματοποίηση, της καθοδηγούμενης ή υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ βίας, θα βελτίωνε τη ζωή των απλών Βενεζουελάνων. Αργά ή γρήγορα, οι προσπάθειες αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην απομάκρυνηση του Μαδούρο. Ακόμα κι αν κάποιος αποδεχόταν τη σκοπιμότητα της παραίτησης του Μαδούρο (κάτι που ορισμένοι από την Αριστερά είναι πρόθυμοι να κάνουν), το κόστος αυτού που θα συμβεί λόγω των αμερικανικών κυρώσεων ή του πολέμου θα είναι τεράστιο: Θα χαθούν και θα καταστραφούν ανθρώπινες ζωές. Θα προκληθούν κοινωνικά, οικονομικά, και ψυχολογικά τραύματα και θα καταστραφούν υποδομές. Η υπεροπτική στάση των Τζον Μπόλτον, των Έλιοτ Άμπραμς2 και των Ντόναλντ Τραμπ όλου του κόσμου σε σχέση με αυτό το πόνο είναι αποτρόπαια.

Οι κυρώσεις των ΗΠΑ έχουν ήδη επιδεινώσει τη βαθιά ανθρωπιστική κρίση της Βενεζουέλας, όπως αναγνωρίζει η έκθεση της Υπηρεσίας Ερευνών του αμερικανικού Κογκρέσου τον Νοέμβριο του 20183. Οι πετρελαϊκές κυρώσεις που ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα αναμφίβολα θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο αυτή την κρίση, παρατείνοντας και αυξάνοντας την ταλαιπωρία των απλών Βενεζουελάνων. Και υπάρχει κάθε λόγος να πιστεύουμε ότι μια στρατιωτική σύγκρουση δεν θα είναι σύντομη, δεδομένης της σημερινής υποστήριξης του Μαδούρο από τον στρατό της Βενεζουέλας, και της σχεδόν βεβαιότητας ότι μια αμερικανική εισβολή θα προκαλούσε σημαντική λαϊκή αντίσταση, ιδιαίτερα μεταξύ της βάσης των Τσαβιστών. Επιπλέον, η προσπάθεια των ΗΠΑ για την απομάκρυνση του Μαδούρο θα αποτελέσει ένα τρομερό προηγούμενο – επιβεβαιώνοντας το δικαίωμα των ισχυρότερων κρατών να καταπιέζουν τα λιγότερο ισχυρά κράτη.

Υπάρχουν εξαιρέσεις από την αρχή του μη παρεμβατισμού. Εάν μπορεί εύλογα να διαπιστωθεί ότι συμβαίνει είτε γενοκτονία είτε ανθρωπιστική καταστροφή, η παρέμβαση ενάντια στην παράνομη κατάσταση είναι ενδεχομένως δικαιολογημένη. Τέτοιες περιπτώσεις απαιτούν πολύ προσεκτική ανάλυση του κατά πόσον μια συγκεκριμένη παρέμβαση θα μπορούσε να θέσει τέλος στην τρομερή απειλή, καθώς και το κόστος και τα οφέλη της παρέμβασης έναντι της μη παρέμβασης. Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι ισχυρά κράτη, ιδιαίτερα οι ΗΠΑ4, συχνά χρησιμοποιούν επιχειρήματα σχετικά με την «ανθρωπιστική παρέμβαση» για να προωθήσουν αυτοκρατορικά σχέδια που δεν έχουν καμία πιθανότητα (και συνήθως δεν έχουν πραγματική πρόθεση) να αντιμετωπίσουν τις κοινωνικές ανάγκες.

Αυτή είναι σαφώς και η περίπτωση της Βενεζουέλας. Οι προσπάθειες των ΗΠΑ να επιφέρουν αλλαγή καθεστώτος δεν είναι δικαιολογημένη άσκηση του ανθρωπιστικού παρεμβατισμού5. Στην πραγματικότητα, οι προηγούμενες και παρούσες αμερικανικές ενέργειες είναι ένας σημαντικός –αν και όχι ο μοναδικός, ούτε και ο πρωταρχικός– λόγος για την ανθρωπιστική κρίση που αντιμετωπίζει η Βενεζουέλα. Δεν μπορεί να υπάρχει εμπιστοσύνη ότι θα επιλύσει μια τραγωδία κάποιος που αποτελεί μέρος της6.

Τέλος, θα μπορούσε κανείς να κάνει μια αριστερή υπόθεση για μια «προοδευτική» παρέμβαση, στην οποία μια αριστερή κυβέρνηση ή μεμονωμένες αριστερές ομάδες παίρνουν μέρος σε μια εσωτερική σύγκρουση, με στόχο την προώθηση της ισότητας ή της κοινωνικής δικαιοσύνης. Έρχονται στο νου η εμπλοκή της Κούβας στην Αγκόλα κατά τη δεκαετία του 1970 και η συμμετοχή ξένων αριστερών στο ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Ωστόσο, οι ενέργειες της Ουάσινγκτον στη Βενεζουέλα δεν μπορούν να έχουν μια εύλογη ανάγνωση μέσα από αυτό το πρίσμα. Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία7 για αμερικανικές κυρώσεις ή στρατιωτική παρέμβαση.

Αυτοδιάθεση

Η αυτοδιάθεση είναι η αρχή ότι οι λαοί πρέπει να έχουν έναν πραγματικό λόγο στη διαμόρφωση των αποφάσεων που επηρεάζουν τη ζωή τους. Το αξίωμα εφαρμόζεται συνήθως για πολιτικές αποφάσεις, αλλά στην πιο ριζοσπαστική μορφή του ισχύει8 και για οικονομικές, κοινωνικές και άλλες αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινή ύπαρξη των ανθρώπων.

Η εφαρμογή αυτής της αρχής στη Βενεζουέλα είναι λιγότερο απλή από τον μη επεμβατισμό. Πολλοί αριστεροί υποστηρίζουν ότι ο Μαδούρο αξίζει στήριξη επειδή εκλέχθηκε δημοκρατικά. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η αρχή της αυτοδιάθεσης (τουλάχιστον στην πιο περιορισμένη αντιπροσωπευτική δημοκρατική παραλλαγή της) εξακολουθεί να ισχύει για τη Βενεζουέλα. Η υπεράσπιση του Μαδούρο είναι συνεπώς ταυτόσημη με την υπεράσπιση της αυτοδιάθεσης στη Βενεζουέλα.

Αλλά ο Μαδούρο δεν εκλέχθηκε δημοκρατικά. Είναι αλήθεια, όπως τονίζουν οι αριστεροί που υποστηρίζουν τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης της Βενεζουέλας, ότι ο Μαδούρο ανακηρύχθηκε νικητής των προεδρικών εκλογών της χώρας του Μαΐου του 2018. Είναι επίσης αλήθεια ότι πολλοί επικριτικοί ισχυρισμοί των μέσων μαζικής ενημέρωσης σχετικά με τις εκλογές –ότι υπήρξε εκτεταμένη απάτη και νόθευση ψήφων– δεν έχουν τεκμηριωθεί και μοιάζουν με τους αμέτρητους αβάσιμους ισχυρισμούς της εκλογικής απάτης κατά τα χρόνια του Τσάβες. Και είναι αλήθεια ότι ο Μαδούρο στάθηκε τυχερός όταν η αντιπολίτευση αποφάσισε να μποϋκοτάρει τις εκλογές του 2018. Εάν η αντιπολίτευση ενώνονταν υποστηρίζοντας τον Ενρί Φαλκόν, είναι πιθανό ότι ο Μαδούρο θα είχε χάσει.

Ωστόσο, όλα αυτά παρακάμπτουν το κρίσιμο γεγονός ότι ο Μαδούρο απαγόρευσε9 στους ηγέτες και στους υποψηφίους της αντιπολίτευσης στην Βενεζουέλα –κυρίως στον Ενρίκε Καπρίλες Ραντόνσκι– να είναι υποψήφιοι. Οι αριστεροί δικαιολογημένα θα κατήγγειλαν ένα δεξιό κυβερνών κόμμα που εφαρμόζει τέτοιες τακτικές. Και πρέπει να επικρίνουμε για αυτό και τον Μαδούρο επίσης. Επιπλέον, οι ενέργειες του Μαδούρο αποτελούν μέρος, από τις αρχές του 2016, ενός αυξανόμενου αυταρχισμού. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν την ακύρωση από το κράτος ενός δημοψηφίσματος ανάκλησης εναντίον του Μαδούρο τον Οκτώβριο του 201610· την αναβολή ενός έτους για τις περιφερειακές εκλογές του 201611· την παράκαμψη και κατ’ επέκταση ουσιαστικά τη διάλυση της ελεγχόμενης από την αντιπολίτευση Εθνοσυνέλευσης από το Ανώτατο Δικαστήριο που υποστηρίζει τον Μαδούρο τον Μάρτιο του 201712· την απόφαση του Μαδούρο να προκηρύξει εκλογές για μια νέα Συντακτική Συνέλευση τον Ιούλιο του 201713· την απροκάλυπτη νοθεία στην καταμέτρηση των ψήφων14 και, ακόμα πιο ξεδιάντροπα, η κλοπή15 της πιο αμφίρροπης αναμέτρησης στις μετατεθείσες περιφερειακές εκλογές του Οκτωβρίου του 2017.

Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε τη χρήση καταστολής από το κράτος, όχι μόνο ενάντια στη βία της αντιπολίτευσης αλλά και ενάντια στην ειρηνική διαμαρτυρία, με πολυάριθμους θανάτους το 2017, και εκτιμάται, σαράντα θανάτους την περασμένη εβδομάδα. Ο ίδιος ο ρόλος της αντιπολίτευσης στην προώθηση της βίας16 αξίζει την ίδια καταδίκη, όπως και η υποστήριξη των ΗΠΑ σε αυτήν την βία.

Αλλά δεν αλλάζει και το γεγονός ότι με την πρόσδεση στην εξουσία με αυταρχικά μέσα, η κυβέρνηση Μαδούρο έχει μπλοκάρει συστηματικά την ικανότητα του λαού της Βενεζουέλας να εκφράζεται πολιτικά. Ενόψει αυτού, η Αριστερά πρέπει να αγκαλιάσει την έκκληση για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές στη Βενεζουέλα. Αν απότύχει να το κάνει, θα είναι αποτυχία στην προώθηση της αρχής της αυτοδιάθεσης.

Οι εκλογές δεν είναι, φυσικά, η μόνη ή και η πρωταρχική μορφή αυτοδιάθεσης. Κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει αν η κυβέρνηση Μαδούρο έχει απορρίψει τη φιλελεύθερη δημοκρατία υπέρ της «επαναστατικής δημοκρατίας», στην οποία οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί ασκούν άμεσο έλεγχο στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή τους. Όποια και αν ήταν κατά το παρελθόν η αξιοπιστία ενός τέτοιου επιχειρήματος, τίποτα τέτοιο δεν συμβαίνει τώρα.

Οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί δημιούργησαν θεσμούς λαϊκής εξουσίας τις τελευταίες δεκαετίες (συνελεύσεις βάσης, δίκτυα διανομής τροφίμων κ.λπ.), τα οποία ο Τσάβες βοήθησε και προώθησε και τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν υπό κάποια μορφή. Ωστόσο, η έκταση της λαϊκής εξουσίας στη Βενεζουέλα έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, κυρίως εξαιτίας της κρίσης. Όπως δήλωναν οι τοπικοί υπεύθυνοι των Τσαβίστας το 2015 και το 2016, οι οικονομικές δυσκολίες (για τις οποίες η κυβέρνηση φέρει την πρωταρχική ευθύνη) έχουν καταστήσει πολύ πιο δύσκολο το έργο των αγωνιστών της βάσης.

Η αποδυνάμωση των λαϊκών θεσμών οφείλεται επίσης στην άμεση καταστολή από τη διοίκηση Μαδούρο. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα ήταν η άρνηση του κράτους να αναγνωρίσει τη σαρωτική νίκη του κοινοτικού ηγέτη Άνχελ Πράδο στις δημοτικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2017. Αντί να ευθυγραμμιστούν με τους ανθρώπους του Σιμόν Πλάνες, που εξέλεξαν τον Πράδο με ένα επιβλητικό 57,92% των ψήφων, η κυβέρνηση έβαλε το Πράδο υπό καθεστός έρευνας17. (Παρά τις κριτικές του, ο Πράδο δεσμεύτηκε να υπερασπιστεί τον Μαδούρο μπροστά στην επιθετικότητα των ΗΠΑ).

Αλληλεγγύη στους καταπιεσμένους

Το πρώτο καθήκον των αριστερών είναι να προσφέρουν αλληλεγγύη προς τους καταπιεσμένους: υποτελείς τάξεις, γυναίκες, φυλετικοποιημένες ομάδες που υπόκεινται σε διακρίσεις και σε όσους είναι οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά ή πολιτικά περιθωριοποιημένοι. Ένα βασικό μέρος αυτής της αρχής είναι ότι οι καταπιεσμένοι αξίζουν αλληλεγγύη πέρα και πάνω από κρατικούς φορείς, ανεξάρτητα από το αν τέτοιοι φορείς αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, σοσιαλιστές ή επαναστάτες. Η αλληλεγγύη προς τους καταπιεσμένους σημαίνει πολλά πράγματα, μεταξύ των οποίων και η τεκμηρίωση της καταπίεσης τους, η δουλειά για να κατανοηθούν οι βαθύτερες αιτίες της καταπίεσής τους και οι δράσεις με τρόπους που στηρίζουν τις προσπάθειές τους για να ξεπεράσουν την καταπίεση τους.

Η εφαρμογή της αρχής αυτής στη Βενεζουέλα σήμερα απαιτεί, ως πρώτο βήμα, να αναγνωρίσουμε την τεράστια έκταση της ανθρωπιστικής κρίσης της χώρας - κάτι που η κυβέρνηση συχνά δεν κατάφερε να κάνει τα τελευταία χρόνια. Οι Βενεζουελάνοι υποφέρουν από έλλειψη τροφίμων, φαρμάκων και βασικών αγαθών. Ο υπερπληθωρισμός καταστρέφει τη χώρα. Τρία εκατομμύρια έχουν εγκαταλείψει τη Βενεζουέλα τα τελευταία χρόνια18 και πολλοί φοβούνται ότι θα φείγουν ακόμα περισσότεροι φέτος19.

Η αλληλεγγύη στους καταπιεσμένους απαιτεί, δεύτερον, μια σωστή ανάλυση των αιτιών της κρίσης της Βενεζουέλας20. Ο πρωταρχικός παράγοντας είναι η κακή διαχείριση των εσόδων της από το πετρέλαιο, μέσα από μια καταστροφική νομισματική πολιτική και, μαζί μ’ αυτά, η αποτυχία να περιοριστεί μια διαφθορά της τάξεως των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με πρώην αξιωματούχους του Τσάβες21. Η πολιτική των ΗΠΑ επιδείνωσε επίσης την κρίση, ιδιαίτερα τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες. Οι κυρώσεις που εφαρμόστηκαν τον Αύγουστο του 2017 προκάλεσαν σημαντική πτώση της παραγωγής πετρελαίου και των εσόδων από το πετρέλαιο22. Οι πετρελαϊκές κυρώσεις που μόλις εγκρίθηκαν από τη διοίκηση Τραμπ θα έχουν ακόμη πιο καταστροφικές συνέπειες.

Αντί να παίζεται το ένα ή το άλλο παιχνίδι, πρέπει να αναγνωριστούν και οι δύο πηγές της κρίσης της Βενεζουέλας: η εγκληματική κακοδιαχείριση της κυβέρνησης (η οποία δεν μπορεί να απορριφθεί ως «λάθος», καθώς η συστηματική διαφθορά υπάρχει σε πολύ υψηλά επίπεδα). Και η βάρβαρη πολιτική των ΗΠΑ να αυξάνουν εσκεμμένα τα βάσανα ως έναν τρόπο να πιέσουν τον πληθυσμό να στραφεί εναντίον της κυβέρνησης.

Η αλληλεγγύη στις καταπιεσμένους απαιτεί, τρίτον, την υποστήριξη των καταπιεσμένων στις προσπάθειές τους να ξεπεράσουν τις πηγές της καταπίεσης και του πόνου τους. Αυτό σημαίνει να δουλέψουμε για να αποτρέψουμε τις αυξανόμενες ταλαιπωρίες από τον πόλεμο των ΗΠΑ και τις εξουθενωτικές κυρώσεις. Αυτό από μόνο του, σημαίνει να αντισταθούμε ξεκάθαρα στην αμερικανική παρέμβαση στη Βενεζουέλα, όχι μόνο επειδή παραβιάζει την αρχή του μη επεμβατισμού, αλλά και επειδή θα αυξήσει τα βάσανα των καταπιεσμένων. Αλλά η αλληλεγγύη απαιτεί επίσης ότι οι αριστεροί στις ΗΠΑ θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υποστηρίξουμε τους αγώνες των ίδιων των Βενεζουελάνων ενάντια στις καταστρεπτικές πολιτικές της κυβέρνησης Μαδούρο, την εγκληματική ανικανότητα και την καταστολή. Η αντιπολίτευση στο Μαδούρο είναι πλέον κοινή όχι μόνο ανάμεσα στις ανώτερες και τις μεσαίες τάξεις (όπως ήταν εδώ και καιρό), αλλά και στα λαΐκά στρώματα. Οι δημοσκοπήσεις23 δείχνουν ότι οι περισσότεροι Βενεζουελάνοι θέλουν να φύγει ο Μαδούρο (μέσω διαπραγματεύσεων και όχι ξένης επέμβασης). Η αποτυχία να ακούσουμε δεν είναι μόνο κώφωση. Είναι αθέτηση του καθήκοντός μας για αλληλεγγύη.

Παρ’ όλ’ αυτά, ενώ φαίνεται ότι οι περισσότεροι Βενεζουελάνοι απορρίπτουν το Μαδούρο, αυτό δεν σημαίνει ότι οι περισσότεροι υποστηρίζουν την αντιπολίτευση - συμπεριλαμβανομένου του Χουάν Γουαϊδό, ο οποίος αυτοανακηρύχτηκε πρόεδρος την περασμένη εβδομάδα και υποστηρίζεται σθεναρά από τις ΗΠΑ. Η επιθυμία των Βενεζουελάνων για νέα ηγεσία, δεν πρέπει να εξομοιωθεί με την υποστήριξη μορφών νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που η αντιπολίτευση που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ θα εφαρμόσει πιθανώς. Μια δημοσκόπηση της 3ης Φεβρουαρίου 201924 έδειξε ότι το 33% των Βενεζουελάνων προσδιορίζονται ως Τσαβιστές, το 19% ως αντιπολίτευση και το 48% ως ούτε-ούτε. Παράλληλα με φωτογραφίες που δείχνουν σημαντική συμμετοχή τόσο στις αντιπολιτευτικές όσο και στις κυβερνητικές συγκεντρώσεις το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου, αυτό υποδηλώνει ότι η Βενεζουέλα παραμένει μια βαθιά πολωμένη κοινωνία.

Το να υποστηρίζεις τους καταπιεσμένους απαιτεί την εναντίωση τόσο στην αμερικανική κυβέρνηση όσο και στην κυβέρνηση Μαδούρο. Σημαίνει την υποστήριξη σε προσπάθειες, όπως αυτές στις οποίες ηγούνται το Μεξικό και η Ουρουγουάη, για την προώθηση του ειρηνικού μετασχηματισμού στη Βενεζουέλα. Και απαιτεί, πάνω απ ’όλα, να υποστηρίξουμε επιλογές που επιτρέπουν στους καταπιεσμένους να έχουν πραγματικό λόγο αποφασίζοντας το δικό τους μέλλον.

Κοιτάζοντας μπροστά

Με ανθρώπους όπως οι Τζον Μπόλτον και Έλιοτ Άμπραμς που κατευθύνουν την πολιτική του Τραμπ στη Βενεζουέλα, οι πιθανότητες μιας καταστροφικής αμερικανικής επέμβασης φαίνεται να αυξάνονται. Πρέπει να αντιταχθούμε σε αυτό με κάθε τρόπο. Αλλά αυτό δεν αρκεί.

Λαμβάνοντας υπόψη τις τρεις αρχές που διατυπώσαμε παραπάνω, το καλύτερο που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να στηρίξουμε τις πολυμερείς προσπάθειες για την προώθηση μιας ειρηνικής επίλυσης της κρίσης της Βενεζουέλας. Πρέπει επίσης να υποστηρίξουμε την έκκληση για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, με τρόπο που να αναγνωρίζεται η αυξανόμενη αντιπαράθεση με το Μαδούρο (από όλους τους τομείς της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των λαϊκών στρωμάτων), η συνεχιζόμενη υποστήριξη του Τσαβικού σχεδίου και ακόμα -πολύ λιγότερο - του Μαδούρο. Η στήριξη των ελεύθερων και δίκαιων εκλογών δεν σημαίνει την υποστήριξη ενός σχεδίου νεοφιλελεύθερου μετασχηματισμού υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ή την υποστήριξη των ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει να εργαστούμε για να επεκτείνουμε το χώρο μέσα στον οποίο οι Βενεζουελάνοι θα μπορούν να κάνουν τις δικές τους επιλογές για το μέλλον.

Πάνω απ’ όλα, η Αριστερά πρέπει να δρα αλληλέγγυα προς τους καταπιεσμένους. Για τους αριστερούς στις ΗΠΑ αυτό απαιτεί να κοιτάξουμε τόσο προς τα έξω όσο και προς τα μέσα. Σημαίνει ότι εργαζόμαστε για να τερματίσουμε τις κυρώσεις των ΗΠΑ (ιδίως στον πετρελαϊκό τομέα) και να οργανωθούμε για να εμποδίσουμε έναν πόλεμο των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα. Αυτό σημαίνει να υποστηριχθεί το δικαίωμα των Βενεζουελάνων να επιλέξουν τη δική τους κυβέρνηση. Στο όχι απίθανο γεγονός να αναλάβει μια νέα κυβέρνηση, ένα κρίσιμο καθήκον θα είναι να αποφευχθεί ο αποκλεισμός και η δαιμονοποίηση των Τσαβίστας, του Τσαβισμού και της Αριστεράς γενικά. Ο κίνδυνος να συμβεί αυτό είναι πολύ πραγματικός.

Τέλος, σημαίνει να εργαστούμε για να μετασχηματίσουμε την αμερικανική πολιτική - όχι μόνο να αμφισβητούμε τον τυχοδιωκτισμό του Τραμπ, αλλά και να πιέσουμε τους Δημοκρατικούς να αλλάξουν την εξωτερική τους πολιτική. Καθώς η μηχανή του πολέμου επιταχύνεται, αυτό είναι ένα κρίσιμο καθήκον για την Αριστερά. Διαφορετικά, θα εξακολουθεί να καταπνίγεται η ικανότητα των Βενεζουελάνων και άλλων που βρέθηκαν στην αντίπαλη πλευρά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού να αποφασίζουν ποιό θα είναι το μέλλον τους.

Μετάφραση: e la libertà

Gabriel Hetland, «Venezuela and the Left», Jacobin, 5 Φεβρουαρίου 2019 https://www.jacobinmag.com/2019/02/venezuela-noninterventionism-self-determination-solidarity και Europe Solidaire Sans Frontières, 5 Φεβρουαρίου 2019 http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article47792

Σημειώσεις

1 Max B. Sawicky, «8 Points on Venezuela», Jacobin, 31 Ιανουαρίου 2019 https://jacobinmag.com/2019/01/venezuela-maduro-united-states-intervention-sanctions

2 Jon Schwarz, «Elliott Abrams, Trump’s Pick to Bring “Democracy” to Venezuela, Has Spent His Life Crushing Democracy», The Intercept, 30 Ιανουαρίου 2019 https://theintercept.com/2019/01/30/elliott-abrams-venezuela-coup/

3 Mark P. Sullivan, «Venezuela: Overview of U.S. Sanctions», Congressional Research Service, 1 Φεβρουαρίου 2019 https://fas.org/sgp/crs/row/IF10715.pdf

4 Julian Emiridge, «The Forgotten Interventions», Jacobin, 12 Ιανουαρίου 2017 https://jacobinmag.com/2017/01/russia-hacks-election-meddling-iran-mossadegh-chile-allende-guatemala-arbenz-coup

5 Guillaume Long, «The US Should Stay out of Venezuela», Jacobin, 29 Ιανουαρίου 2019 https://www.jacobinmag.com/2019/01/venezuela-crisis-maduro-guiado-united-states-intervention

6 Gabriel Hetland, «Stop Talking About Coups», Jacobin, 17 Σεπτεμβρίου 2018 https://jacobinmag.com/2018/09/venezuela-maduro-coup-trump-united-states-intervention

7 Julian Emiridge, «The Forgotten Interventions», Jacobin, 12 Ιανουαρίου 2017 https://jacobinmag.com/2017/01/russia-hacks-election-meddling-iran-mossadegh-chile-allende-guatemala-arbenz-coup

8 Shawn Gude, «Democratic Socialism Is About Democracy», Jacobin, 25 Ιουλίου 2018 https://jacobinmag.com/2018/07/democratic-socialism-democracy-ocasio-cortez

9 «Venezuela opposition leader Capriles banned from politics», BBC, 8 Απριλίου 20217 https://www.bbc.com/news/world-latin-america-39534732

10 Corina Pons, Alexandra Ulmer, «Venezuela electoral body suspends referendum drive, opposition fumes», Reuters, 21 Οκτωβρίου 2016 https://www.reuters.com/article/us-venezuela-politics/venezuela-electoral-body-suspends-referendum-drive-opposition-fumes-idUSKCN12K2US?il=0

11 Corina Pons, Alexandra Ulmer, «Venezuela electoral body suspends referendum drive, opposition fumes», Reuters, 21 Οκτωβρίου 2016 https://www.reuters.com/article/us-venezuela-politics/venezuela-electoral-body-suspends-referendum-drive-opposition-fumes-idUSKCN12K2US?il=0

12 Rafael Romo, «Venezuela’s high court dissolves National Assembly», CNN, 30 Μαρτίου 2017 https://edition.cnn.com/2017/03/30/americas/venezuela-dissolves-national-assembly/index.html

13 «Venezuela’s President Maduro calls for new constituent body», BBC, 2 Μαΐου 2017 https://www.bbc.com/news/world-latin-america-39775092

14 Gabriel Hetland, «Venezuela May Be on the Brink of Civil War», The Nation, 9 Αυγούστου 2017 https://www.thenation.com/article/venezuela-agony/

15 Anatoly Kurmanaev, «How Hundreds of Mysterious Votes Flipped a Venezuelan Election», The Wall Street Journal, 2 Νοεμβρίου 2017 https://www.wsj.com/articles/how-venezuela-fell-victim-to-clear-manipulation-in-election-1509615002

16 Gabriel Hetland, «A History of Violence», Jacobin, 11 Σεπτεμβρίου 2016 https://www.jacobinmag.com/2016/09/venezuela-opposition-maduro-chavez-coup-protests/

17 Rachael Boothroyd Rojas, «Commune Activist Angel Prado to be Investigated by Regional Police», Venezuelanalysis, 8 Ιανουαρίου 2018 https://venezuelanalysis.com/news/13584

18 «Number of refugees and migrants from Venezuela reaches 3 million», UNHCR - The UN Refugee Agency, 8 Νοεμβρίου 2018 https://www.unhcr.org/news/press/2018/11/5be4192b4/number-refugees-migrants-venezuela-reaches-3-million.html

19 Stephanie Nebehay, «Two million more Venezuelans could flee next year: U.N.», Reuters, 14 Δεκεμβρίου 2018 https://www.reuters.com/article/us-venezuela-migration/two-million-more-venezuelans-could-flee-next-year-u-n-idUSKBN1OD2CD

20 Gabriel Hetland, «Why Is Venezuela in Crisis?», The Nation, 17 Αυγούστου 2018 https://www.thenation.com/article/why-is-venezuela-in-crisis/

21 Roland Denis, «Chavez Didn't Dare to Do What He Had to Between 2002 and 2003», Venezuelanalysis, 12 Ιουνίου 2015 https://venezuelanalysis.com/analysis/11414

22 Francisco Rodríguez, «Crude Realities: Understanding Venezuela’s Economic Collapse», WOLA, 20 Σεπτεμβρίου 2018 https://venezuelablog.org/crude-realities-understanding-venezuelas-economic-collapse/

23 David Smilde, «Most Venezuelans Want Maduro Out, but Oppose Military Intervention», WOLA, 10 Ιανουαρίου 2019 https://www.wola.org/analysis/venezuelans-want-president-maduro-oppose-foreign-military-intervention-remove/

24 «¿Se considera chavista u opositor? Esto responden los venezolanos (+Hinterlaces)», la iguana, 3 φεβρουαρίου 2019 https://www.laiguana.tv/articulos/426502-encuesta-chavsta-opositor-hinterlaces/

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019 16:49

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.