Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019 01:14

Οι εργαζόμενοι στη Χιλή απορρίπτουν το «Νέο Σύνταγμα» του Πινιέρα με Γενική Απεργία

Sean Robertson

Οι εργαζόμενοι στη Χιλή απορρίπτουν το «Νέο Σύνταγμα» του Πινιέρα με Γενική Απεργία

Την Τρίτη, μια 24ωρη γενική απεργία παρέλυσε τμήματα της οικονομίας της Χιλής. Έγιναν τεράστιες διαδηλώσεις και στήθηκαν εκατοντάδες οδοφράγματα σε ολόκληρη τη χώρα. Όλο αυτό το διάστημα, ο αναξιόπιστος πρόεδρος Σεμπαστιάν Πινιέρα προσπαθεί να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων απευθύνοντας έκκληση για ένα «Νέο Σύνταγμα».

Η γενική απεργία της 12ης Νοεμβρίου, την οποία οργάνωσε το Τραπέζι Κοινωνικής Ενότητας [Mesa de Unidad Social] –ένας συνασπισμός οργανώσεων, μεταξύ των οποίων η ομοσπονδία των συνδικάτων CUT, η καμπάνια No+AFP κατά ιδιωτικών συνταξιοδοτικών ταμείων, η πανεπιστημιακή ομοσπονδία φοιτητών CONFECH και η Ένωση Λιμενεργατών (UPC)– ήταν μια σημαντική επίδειξη της αποφασιστικότητας των στρωμάτων της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των φτωχών ανθρώπων να συνεχίσουν τον αγώνα εναντίον του Πινιέρα και του σάπιου καθεστώτος.

Αντιμέτωπη με μαζικές διαδηλώσεις, απεργίες και οδοφράγματα, η «αγορά» έδωσε ξαφνικά σήμα συναγερμού. Μόλις άνοιξε η χρηματιστηριακή αγορά στις 12 Νοεμβρίου, το δολάριο ΗΠΑ σημείωσε άνοδο από τα 750 στα 800 πέσος Χιλής. Το τοπικό χρηματιστήριο έχει ήδη χάσει το 14% της αξίας του από τις 18 Οκτωβρίου που ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες.

Πριν από τη 12η Νοεμβρίου είχαν προηγηθεί απεργίες και διαδηλώσεις σε διάφορα μέρη της χώρας. Οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και οι εκπαιδευτικοί προσχολικής ηλικίας, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στην ιδιωτικοποίηση των νηπιαγωγείων, μαζί με τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα και της υγειονομικής περίθαλψης, έκλεισαν τα σχολεία, τα γραφεία και τις κλινικές την προηγούμενη της γενικής απεργίας.

Στο Σαντιάγο, οι διαδηλώσεις στην Πλάζα Ιταλιάνα και στην Αλαμέδα που ξεκίνησαν το πρωί δεχόταν επίθεση από την αστυνομία με δακρυγόνα και κανόνια νερού μέχρι το απόγευμα. Οι μαθητές λυκείου από το γνωστό Εθνικό Ινστιτούτο της πόλης και δώδεκα άλλα σχολεία κατέλαβαν τις αίθουσες διδασκαλίας τους. Στο Πενιαλολέν, στα νοτιοανατολικά της πόλης, μια κατάληψη σε ένα τμήμα του αμπελώνα Κουσίνιο Μασούλ δέχτηκε βίαιη επίθεση από τη στρατιωτική αστυνομία, τους carabineros.

Στο Βαλπαραΐσο, χιλιάδες κατέβηκαν στους δρόμους μια ημέρα πριν από τη γενική απεργία. Στην Κονσεπσιόν, οι περισσότεροι από 5.000 νέους που διαδήλωσαν, δέχτηκαν για άλλη μια φορά επίθεση από την αστυνομία. Στην Τάλκα, τα γραφεία του γερουσιαστή Χουάν Αντόνιο Κολόμα από την Ανεξάρτητη Δημοκρατική Ένωση (UDI) πυρπολήθηκαν. Αυτό το δεξιό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε από τους συνεργάτες του Πινοτσέτ και συνδέεται με την Opus Dei, έχει γίνει ιδιαίτερος στόχος για τους διαδηλωτές, ενώ τα κεντρικά γραφεία του UDI και στο Σαντιάγκο και στην Κονσεπσιόν έχουν ήδη καεί την περασμένη εβδομάδα. Στο Λινάρες, εκατοντάδες διαδηλωτές κατέστρεψαν το μνημείο του Πινοσέτ στην πλατειούλα «Capitán General Augusto Pinochet Ugarte», ένα από τα λίγα μέρη στη Χιλή που εξακολουθεί να αποτίει φόρο τιμής στον δικτάτορα.

Μαζικές διαδηλώσεις εργαζομένων, νέων και κοινωνικών οργανώσεων

Κατά τη γενική απεργία στις 12 Νοεμβρίου έγιναν τεράστιες διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη Χιλή. Στην πρωτεύουσα Σαντιάγο κινητοποιήθηκαν περισσότεροι από 300.000 εργαζόμενοι, νέοι και κατοίκοι της περιοχής, που συγκεντρώθηκαν στην κύρια οδό της πόλης από ανατολή προς δύση, την Αλαμέδα και προσπάθησαν να κατευθυνθούν προς τη Μονέδα Παλάσε πριν δεχτούν επίθεση από την αστυνομία. Οι εργαζόμενοι του δήμου και του δημόσιου τομέα –είτε προσωρινής, είτε περιστασιακής, είτε πλήρους απασχόλησης– συμμετείχαν όλοι, ενώ κινητοποιήθηκαν επίσης καθηγητές και βοηθοί εκπαιδευτικών. Συμμετείχαν ορισμένοι εργαζόμενοι στη βιομηχανία, καθώς και οι εργαζόμενοι από την ταχυδρομική υπηρεσία Correos de Chile και άλλες κρατικές επιχειρήσεις.

Στο Βαλπαραΐσο, περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους. Ανάμεσά τους υπήρχε μια τεράστια προσέλευση λιμενεργατών, καθώς και εργαζόμενων από το μετρό της πόλης, φοιτητών, νέων και κατοίκων της περιοχής, μαζί με εκπαιδευτικούς, βοηθούς στην εκπαίδευσης, εργαζόμενους του δημόσιου τομέα και άλλους. Στο Τεμούκο, περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι διέσχισαν την πόλη και οι εργαζόμενοι και η νεολαία ενώθηκαν με τους διαδηλωτές Μαπούτσε, ένα από τα σημαντικότερα στιγμιότυπα της διαδήλωσης. Στην Αγκόλ επίσης διαδήλωσαν ο δημόσιος τομέας, οι δάσκαλοι, οι υπάλληλοι της δημόσιας υγείας και άλλοι εργαζόμενοι από διαφορετικούς τομείς. Στο Λονκιμάι, τα λύκεια, τα νοσοκομεία και οι κλινικές έκλεισαν όλα από τους νέους και τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα.

Στην Κονσεπσιόν, πραγματοποιήθηκαν πέντε διαφορετικές πορείες στις διάφορες κοινότητες, με λιμενεργάτες στην κορυφή των πορειών σε μέρη όπως το Ταλκαουάνο και το Λιρκέν, μαζί με τους εργαζόμενους από τα ναυπηγεία Ασμάρ που ανήκουν στο Ναυτικό. Κάποιοι υπολογίζουν ότι συμμετείχαν 200.000 άνθρωποι. Οι εργαζόμενοι από το Correos de Chile διαδήλωσν στην Αβενίδα Ο’Χίγκινς. Αργότερα το απόγευμα συνέβησαν κάποιες συγκρούσεις και ξέσπασε πυρκαγιά στο κτίριο της επαρχιακής κυβέρνησης στην Κονσεπσιόν.

Στην πόλη Πούντα Αρένας υπήρχαν περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι στους δρόμους της πόλης, με εργαζόμενους από το ανθρακωρυχείο Mina Invierno, υγειονομικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, καθηγητές νηπιαγωγείων, εργαζόμενους από τα ναυπηγεία Ασμάρ, εργαζόμενους από την μονάδα επεξεργασίας ψαριών Integra, τις κρατικές υπηρεσίες προστασίας των παιδιών (Sename) και τους εργαζόμενους από το νότιο λιμάνι. Στο Πουέντο Νετάλες, τα συνδικάτα στο Unimarc έκλεισαν δύο σούπερ μάρκετ. Στην Λα Σερένα, περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι διέσχισαν το κέντρο. Στην Αρίκα, διαδήλωσαν περίπου 10.000 άνθρωποι και μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές αποδοκίμασαν τους στρατιώτες του συντάγματος Αρίκα.

Εκατοντάδες οδοφράγματα και αποκλεισμοί δρόμων σε ολόκληρη τη χώρα

Η γενική απεργία δεν περιλάμβανε μόνο τεράστιες διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Από τις πρώτες πρωινές ώρες της 12ης Νοεμβρίου, έγιναν εκατοντάδες αποκλεισμοί δρόμων και στήθηκαν οδοφράγματα σε ολόκληρη τη χώρα. Για παράδειγμα, ο αυτοκινητόδρομος 5, ο οποίος συνδέει το Περού στα βόρεια με το Σαντιάγκο, αποκλείστηκε με οδοφράγματα σε σημεία όπως το Πόζο Αλμόντε (Ταραπακά), τη Λα Καλέρα (Βαλπαραΐσο), το Πουρράνκε (Λος Λάγος) και τη Πάργκου (Λος Λάγος).

Στο Σαντιάγο υπήρξαν δεκάδες αποκλεισμοί δρόμων και οδοφράγματα. Στην Πλάζα ντε Μαΐπου στο κέντρο της πόλης, εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν νωρίς το πρωί για να διακόψουν την κυκλοφορία και να αρχίσουν την πορεία. Άλλοι κύριοι δρόμοι, όπως η Αβενίδα Αμέρικο Βεσπούκιο και η Αβενίδα Σάντα Ρόσα, μπλοκαρίστηκαν από εκατοντάδες ανθρώπους. Ο αυτοκινητόδρομος 5 Βόρεια μπλοκαρίστηκε και στις δύο κατευθύνσεις με οδοφράγματα στην περιοχή Γιάι Γιάι, ενώ ο αυτοκινητόδρομος Αουτοπίστα ντελ Σολ που οδηγεί στο Βαλπαραΐσο μπλοκαρίστηκε σε πολλά σημεία. Εκτός του σταθμού Εστασιόν Σεντράλ του μετρό, το κίνημα των κατοίκων Ουκαμάου απέκλεισε την Αλαμέδα, τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει το κέντρο της πόλης, και δέχτηκε επίθεση από την αστυνομία. Στα νότια της πόλης, η Γκραν Αβενίδα αποκλείστηκε από τις 9 π.μ. από εκατοντάδες εργαζόμενους από το Μπάρριο Μπάρρος Λούκο και άλλα νοσοκομεία, καθώς και από φοιτητές, οι οποίοι απέκλεισαν δρόμους και στη συνέχεια ανέβηκαν προς τη Μονέδα Παλάσε. Στη νοτιοδυτική κοινότητα του Ελ Μόντε υπήρχαν οδοφράγματα και εμπόδια για τα φορτηγά. Οδοφράγματα παρατηρήθηκαν επίσης στην κοινότητα Νιουνιόα και στην Αβενίδα Ιραρράζαβαλ και στη Ντιαγονάλ Οριέντε πάνω από το σταθμό του μετρό Βίγια Φρέι. Στο Κέρρο Νάβια προς τα δυτικά, οι αποκλεισμοί έξω από τους σταθμούς λεωφορείων της Transantiago επηρέασαν διάφορες υπηρεσίες λεωφορείων στην γραμμή 5.

Στην Αντοφαγάστα υπήρξαν δεκάδες οδοφράγματα σε όλη την πόλη καθώς και στην κοντινή πόλη Καλάμα. Επίσης, έγιναν δεκάδες πικετοφορίες έξω από διάφορα ορυχεία στην περιοχή. Στην Αβενίδα Σαλβαδόρ Αλιέντε, την κύρια οδός που διασχίζει την Αντοφαγάστα και κατευθύνεται προς την Καλάμα, εκατοντάδες νέοι και εργαζόμενοι μπλόκαραν το δρόμο με οδοφράγματα και μάλιστα έσπασαν πινακίδες της αστυνομίας και κάμερες ασφαλείας.

Στο Βαλπαραΐσο στήθηκαν οδοφράγματα από τις 7 το πρωί σε μέρη όπως η Αβενίδα Εσπάνια, στον παράκτιο δρόμο που συνδέει το Βαλπαραΐσο με τη Βίνια ντελ Μαρ, στις αγορές ψαριών στην Καλέρα Πορτάλες καθώς και σε άλλα σημεία της πόλης. Οδοφράγματα και αποκλεισμοί σημειώθηκαν επίσης στη Λα Καλέρα, μια πόλη βορειοανατολικά του Βαλπαραΐσο. Εμποδίστηκε επίσης η κυκλοφορία φορτηγών προς το Βαλπαραΐσο στο Ελ Νονισιάδο στην εθνική οδό 68, τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει το Βαλπαραΐσο με το Σαντιάγο. Μια ομάδα επιτέθηκε στα αυτοκίνητα των γερουσιαστών Ιβάν Πορέιρα και Βίκτορ Πέρεζ Βαρέλα από την Ανεξάρτητη Δημοκρατική Ένωση (UDI), καθώς ταξίδευαν στην εθνική οδό 60 Λα Καλέρα Σαντιάγκο.

Παρόμοιες σκηνές επαναλήφθηκαν στην Κονσεπσιόν και την περιφέρειά της. Αποκλεισμοί και οδοφράγματα σημειώθηκαν στην Αβενίδα Κοστανέρα μεταξύ Ταλκαουάνο και Κονσεπσιόν, καθώς και στη Πλάζα Ασεβέδο στο κέντρο της πόλης. Στο Ταλκαουάνο στήθηκαν οδοφράγματα μεταξύ της Μπρίσας ντελ Μαρ και της Σεντινέλα. Ο δρόμος Ελ Λαουρέλ – Παταγουάλ – Λότα αποκλείστηκε με ένα οδόφραγμα κομένων δέντρων. Εκατοντάδες διαδηλωτές διαμαρτυρήθηκαν μπροστά στη φυλακή του Ελ Μανζάνο και οδοφράγματα εμφανίστηκαν στο Κορονέλ και στο δρόμο που ενώνει την Κονσεπσιόν και το Πένσο. Αποκλείστηκε επίσης ο δρόμος στο Πουέντε Περάλες ντελ Ταλκαουάνο, όπου δουλεύουν εκατοντάδες εργαζόμενοι στα ναυπηγεία Ασμάρ που ανήκουν στο Ναυτικό.

Στη νότια πόλη Αϊσέν, οι διαδηλωτές διέκοψαν την κυκλοφορία στη γέφυρα Κάρλος Ιμπάνιεζ ντελ Κάμπο στο Πουέρτο Αϊσέν, στο ίδιο μέρος απ’ όπου ξεκίνησν οι συγκρούσεις κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Αϊσέν το 2012. Στην περιοχή Λος Λάγος υπήρχαν οδοφράγματα στα διόδια στο Πουρράνκε στον αυτοκινητόδρομο 5 Νότου, οδοφράγματα στην περιοχή Φράνκε μπροστά από την εταιρεία Soprole, επίσης στην Καρρετέρα Αουστράλ (αυτοκινητόδρομος 7) στο ύψος της Τσαμίζα.

Στα βόρεια, υπήρχαν αποκλεισμοί δρόμων και οδοφράγματα στο Ικίκε, σε τουλάχιστον πέντε διαφορετικά σημεία της πόλης. Στο Κοπιαπό, ένα μεγάλο οδικό κόμβο, κόπηκε ο αυτοκινητόδρομος 5 Βορρά στα μισά του Τσανιαράλ, προκαλώντας κυκλοφοριακή συμφόρηση που επεκτάθηκε σε πάνω από πέντε χιλιόμετρα. Στο Λος Ρίος της Βαλδίβια, οι εργαζόμενοι της ενεργειακής εταιρείας Socoepa πραγματοποίησαν μερικό αποκλεισμό της εθνικής οδού 5 Νότου στην κοινότητα Παϊγιάκο. Παρόμοιες εικόνες παρατηρήθηκαν σε αρκετές άλλες πόλεις όπως στην Αρίκα, την Πούντα Αρένας, το Πουέρτο Μοντ και το Τεμούκο και σε όλες υπήρξαν δεκάδες οδοφράγματα και αποκλεισμοί μεγάλων δρόμων και αυτοκινητοδρόμων.

Η Γενική Απεργία και ο ρόλος της γραφειοκρατίας

Η γενική απεργία ήταν ιδιαίτερα μαζική μεταξύ των εκπαιδευτικών, των βοηθών εκπαιδευτικών, των εργαζόμενων στα νηπιαγωγεία, των εργαζομένων του δημόσιου τομέα (προσωρινής, περιστασιακής και πλήρους απασχόλησης), των εργαζόμενων στους δήμους και των εργαζόμενων στον τομέα της υγείας στα νοσοκομεία και τις κλινικές. Στον ιδιωτικό τομέα, οι σημαντικότερες απεργίες ήταν των λιμενεργατών, οι οποίοι, σύμφωνα με την Ένωση Λιμενεργατών (UPC), έκλεισαν το 95% των λιμανιών της Χιλής και οι λιμενεργάτες συμμετείχαν στις μεγάλες διαδηλώσεις όπως στην Κονσεπσιόν, το Τλκαουάνο, το Βαλπαραΐσο, την Αρίκα, το Ικίκε και την Αντοφαγάστα.

Αντιφατικές πληροφορίες έρχονται από τον τομέα των ορυχείων. Η απεργία είχε καθολική συμμετοχή στο ορυχείο χαλκού Los Bronces στην κεντρική Χιλή, στο ορυχείο Mina Invierto στην Πούντα Αρένας και στο ορυχείο χρυσού El Peñón στην Αντοφαγάστα στο βορρά, στα οποία υπήρξε 100% διακοπή σε όλη την παραγωγή. Οι εργάτες των ορυχείων της πόλης και των πεδίων εξόρυξης του Ελ Σαλβαδόρ στην έρημο Ατακάμα, καθώς και σε άλλους τομείς εξόρυξης στην Αντοφαγάστα έκαναν διαδηλώσεις. Μπλόκα και αποκλεισμοί δρόμων πραγματοποιήθηκαν στο Λος Άντες, όπου βρίσκεται το ορυχείο Los Bronces, στη Ρανσάγουα, την περιοχή του ορυχείου χαλκού El Teniente και στα ορυχεία χαλκού Escondida και Codelco στην περιοχή της Αντοφαγάστα.

Η Ομοσπονδία Εργατών Ορυχείων Χιλής (FMC / Federación Minera de Chile), η οποία συγκεντρώνει 8.000 εργαζόμενους από 15 συνδικάτα στον ιδιωτικό τομέα εξόρυξης, δήλωσε ότι υποστηρίζει το κίνημα, αλλά δήλωσε ότι «κάθε συνδικαλιστική οργάνωση είναι ελεύθερη να καθορίσει και να συντονίσει τις δικές της ειδικές δράσεις.»

Οι εργαζόμενοι στον κατασκευστικό τομέα που απασχολούνται στο νοσοκομείο Curicó Hospital νοτίως του Σαντιάγο απέκλεισαν τον αυτοκινητόδρομο 5 και σε άλλες πόλεις οι ενώσεις εργαζόμενων στον κατασκευστικό τομέα συμμετείχαν σε διαδηλώσεις.

Στον τομέα των μεταφορών, τα οδοφράγματα, και οι αποκλεισμοί δρόμων προκάλεσαν τη μεγαλύτερη αναστάτωση. Οι ηγέτες των συνδικαλιστικών οργανώσεων αρνήθηκαν να πραγματοποιήσουν μαζική απεργία στο μετρό του Σαντιάγο, το οποίο, εκτός από τέσσερις μόνο σταθμούς, λειτουργούσε κανονικά. Δεν υπήρχε κάλεσμα για απεργία ούτε στα λεωφορεία της Transantiago ή στα αεροδρόμια, τα οποία εκτός από τις διαδηλώσεις στο αεροδρόμιο από δημόσιους υπαλλήλους, λειρούργησαν επίσης κανονικά. Οι εργαζόμενοι του μετρό του Σαντιάγο κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις αλλά να μην σταματήσουν να εργάζονται. Ωστόσο, λόγω των τεράστιων διαδηλώσεων και των οδοφραγμάτων, αποφασίστηκε να ακυρωθούν όλες οι υπηρεσίες του μετρό και της Transantiago στις 5 μ.μ. Οι υπηρεσίες που σταμάτησαν λόγω απεργιακής παρέμβασης περιελάμβαναν το μετρό του Βαλπαραΐσο και των διαπεριφερειακών μεταφορών στο Ταλαγάντε και το Πενιφλόρ.

Παρόμοια κατάσταση υπήρχε και στον τομέα του λιανικού εμπορίου, όπου ήταν οι διαδηλώσεις και οι αποκλεισμοί που εμπόδισαν τα ανοίγματα των καταστημάτων, και όχι μια απεργία καλεσμένη από τα συνδικάτα. Μεγάλα ονόματα όπως το Unimarc, το Cencosud, το Jumbo, το Santa Isabel, η Falabella και το Ripley άνοιξαν κανονικά και έκλεισαν μόνο όταν ξέσπασαν ταραχές. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι ήθελαν να συμμετάσχουν στις διαδηλώσεις, αλλά οι συνδικαλιστές τους δεν κάλεσαν ούτε απεργία ούτε πραγματική κινητοποίηση.

Στην κρατική πετρελαϊκή εταιρεία ENAP έγιναν απεργίες του προσωπικού της διοίκησης στο Κονκόν και στην Κονσεπσιόν, αλλά οι υπάλληλοι στα εργαστήρια και στη συντήρηση δεν απήργησαν, παρόλο που πραγματοποιήθηκαν πορείες γύρω από ορισμένα διυλιστήρια.

Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο αγώνα

Το κάλεσμα για τη γενική απεργία της 12ης Νοεμβρίου από το Τραπέζι Κοινωνικής Ενότητας ήταν μία από τις σημαντικότερες διακηρύξεις που έγιναν πρόσφατα και επέτρεψε την ενοποίηση της νεολαίας με τομείς του εργατικού κινήματος και του ευρύτερου πληθυσμού. Αυτή η ενότητα είναι το κλειδί της διατήρησης της δύναμης στους δρόμους και της προώθησης ενός αγώνα που κορυφώνεται σε μια γενική απεργία για την ανατροπή του Πινιέρα και ολόκληρου του αντιλαϊκού καθεστώτος που κληρονόμησε από τη δικτατορία.

Ωστόσο, οι γραφειοκρατικές ηγεσίες των συνδικάτων δεν το θέλουν αυτό. Δεν κάλεσαν σε επόμενο δυναμικό βήμα ως μέρος ενός σχεδίου κλιμάκωσης του αγώνα, όπως μια 48ωρη απεργία στην οποία οι εργάτες δεν θα μείνουν στο σπίτι, αλλά θα κινητοποιηθούν και θα κατέβουν στους δρόμους και θα μπορούσαν στη συνέχεια να προετοιμαστούν για μια μεγάλη γενική απεργία με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης Πινιέρα.

Το πρόγραμμά τους είναι να ασκήσουν πιέσεις για «διάλογο χωρίς αποκλεισμούς» με τη δολοφονική κυβέρνηση. Τώρα που ο Πινιέρα ανακοίνωσε μια «συντακτική» διαδικασία, θέλουν να πιέσουν για την έναρξη μιας «Συνταγματικής Συνέλευσης», η οποία θα εξακολουθεί να βασίζεται στα παλιά θεσμικά όργανα του καθεστώτος, όπως την τόσο απεχθή Γερουσία. Μας λένε ότι η κυβέρνηση «πρέπει να ακούσει», αλλά αυτή η κυβέρνηση έχει ήδη δείξει ότι είναι κουφή, μουγκή και τυφλή στις διαμαρτυρίες που ήδη γίνονται.

Μπορούν να μιλούν σε πιο «μαχητικούς» τόνους, αλλά χρησιμοποιούν τη απεργία της 12ης Νοεμβρίου και τις τεράστιες διαδηλώσεις μόνο για να πιέσουν για διάλογο με την κυβέρνηση και για διαπραγματεύσεις με το παλαιό καθεστώς. Είναι ο ίδιος δρόμος στον οποίο βαδίζουν το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Frente Amplio (Ευρύ Μέτωπο). Αυτές οι δυνάμεις προσβλέπουν προς ένα «δημοψήφισμα» που θα προκηρυχθεί από την παλιά Γερουσία των πολυεκατομμυριούχων που εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων. Και τώρα έχουν εκδώσει ένα κοινό ανακοινωθέν μαζί με τα παλαιά κόμματα του κεντροαριστερού συνασπισμού Concertación για να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση – τα ίδια κόμματα που για τριάντα χρόνια δεν έχουν κάνει τίποτα παρά μόνο να εδραιώνουν περισσότερο την κληρονομιά της δικτατορίας.

Η γενική απεργία της 12ης Νοεμβρίου απέδειξε ότι υπάρχει η δύναμη για να συνεχίσουμε και να αγωνιστούμε για πολύ περισσότερα, η δύναμη για να απαλλαγούμε από την κυβέρνηση Πινιέρα και απ’ αυτό το καθεστώς και να επιβάλλουμε μια πραγματικά δημοκρατική, ελεύθερη και κυρίαρχη Συντακτική Συνέλευση χωρίς τον Πινιέρα και χωρίς Γερουσία, έτσι ώστε ο ίδιος ο λαός να μπορεί πραγματικά να αποφασίσει. Για το σκοπό αυτό, είναι απαραίτητο να προετοιμάσουμε ένα σχέδιο αγώνα με περισσότερες απεργίες και να σταματήσουμε να προετοιμάζουμε τα πάντα «από τα πάνω», με τη σύγκληση συνελεύσεων στους χώρους εργασίας και το συντονισμό τους σε συντονιστικές επιτροπές, όπως οι επιτροπές έκτακτης ανάγκης και προστασίας στην Αντοφαγκάστα, προκειμένου να ενοποιηθεί ο αγώνας εναντίον της κυβέρνησης και του καθεστώτος. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να προχωρήσουμε σε μια πραγματική γενική απεργία διαρκείας, με οδοφράγματα και μαζικές διαδηλώσεις, με την οποία θα ηττηθούν η κυβέρνηση και τα αφεντικά.

Μετάφραση: e la libertà
Sean Robertson, «Chilean Workers Reject Piñera’s “New Constitution” with a General Strike», LeftVoice, 15 Νοεμβρίου 2019.
Το άρθρο του Sean Robertson βασίστηκε στο εκτενέστερο άρθρο του Pablo Torres, «Una contundente huelga general mostró que la rebelión popular continúa en Chile», La Izquierda Diario, 12 Νοεμβρίου 2019. 
Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019 13:07

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.