Άνθρωποι περπατούν σε ένα δρόμο κατά τη διάρκεια ενός μπλακάουτ στην Αβάνα, 10 Σεπτεμβρίου 2025
Διακοπές ρεύματος
Από Comunistas Cuba
Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2025
Όσο περισσότερο επεκτείνεται η ενεργειακή κρίση στην Κούβα και όσο λιγότερο φαίνεται να υπάρχει μια βιώσιμη λύση για τις συνεχείς διακοπές ρεύματος, τόσο περισσότερο η κουβανική κυβέρνηση στρέφεται προς τα δεξιά και επιχειρεί µια υπεράσπιση των πολιτικών της που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αναρωτιέται κανείς αν κάθε πρωί ο μέσος Κουβανός, που έχει αποδεχθεί να ζει στην Κούβα, ελπίζει ότι κάποια στιγμή οι διακοπές ρεύματος θα εξαφανιστούν. Η χρονιά τελειώνει και η επίμονη προσήλωση της κυβέρνησης σε ένα στοίχημα υπέρ της συνέχισης της τουριστικής βιομηχανίας, η οποία είναι προφανώς σε πτώχευση, δεν επιτρέπει στη χώρα να βγει από τους αρνητικούς δείκτες. Αλλά είναι ένας φαύλος κύκλος: οι συνεχείς κριτικές που δέχονται τα κουβανέζικα ξενοδοχεία all inclusive αποκαλύπτουν μια αμφισβητήσιμη ποιότητα. Η οικονομική κρίση και η έλλειψη προμηθειών είναι τόσο σοβαρές που οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία κλέβουν μαζικά τρόφιμα. Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η ιδέα να προμηθεύουν τα ξενοδοχεία απευθείας οι κουβανοί αγρότες αποτυγχάνει, επειδή η γεωργία είναι εντελώς υποχρηματοδοτημένη και με άροτρα που σέρνονται από βόδια δεν είναι δυνατόν να τροφοδοτηθούν τα εστιατόρια των ξενοδοχείων. Επιπλέον, οι ιστορίες για τις διακοπές ρεύματος βγαίνουν από τα κουβανέζικα μέσα ενημέρωσης και εμφανίζονται συνεχώς στον ξένο Τύπο. Οι τουρίστες δεν έχουν πάντα τη δυνατότητα να μείνουν σε ένα all inclusive κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους και, επιπλέον, ο παραθαλάσσιος τουρισμός δεν είναι ο μόνος τομέας αυτού του κλάδου. Για παράδειγμα, μια χώρα που βυθίζεται σε διακοπές ρεύματος κάθε τέσσερις ώρες, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Αβάνα, δεν μπορεί να εγγυηθεί το ελάχιστο επίπεδο άνεσης στον μέσο τουρίστα που θέλει να κάνει τουρισμό στην πόλη. Πού θα πάει ο τουρίστας μετά από μια βόλτα στο Μαλεκόν της Αβάνας, αν λόγω των διακοπών ρεύματος δεν υπάρχουν μέρη για να πιει κάτι κρύο ή να βρει καταφύγιο σε ένα κλιματιζόμενο χώρο; Σε ποιο νυχτερινό μαγαζί θα πάει όταν η πόλη βυθίζεται στο σκοτάδι και μόνο τα ξενοδοχεία παραμένουν σαν φάροι σε μια καταιγίδα στην άσφαλτο;
Η Αβάνα είναι αυτή τη στιγμή μια πόλη σε μεταθανάτια κατάσταση. Χωρίς νέους (οι μισοί έφυγαν από τη χώρα και χάρη σε αυτό η κυβέρνηση έχει δει τις διαδηλώσεις να μειώνονται), με σπίτια τόσο ερειπωμένα που έχουν χάσει κάθε παραδοσιακή γοητεία και με μια σιωπή που σε συνθλίβει κατά τη διάρκεια των διακοπών ρεύματος. Σε αυτό προστίθενται μέσοι μισθοί κάτω των είκοσι δολαρίων και καμία προοπτική βελτίωσης.
Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση δεν λέει τίποτα καινούργιο. Δεν υπάρχει διέξοδος από την πλευρά τους. Ζητούν μόνο να αντισταθούμε και να εμπιστευτούμε τα συνθήματά τους. Δεν έχει υπάρξει ούτε μία επιτυχία στην κυβέρνηση του Ντίαζ-Κανέλ. Διαδηλώσεις όπως δεν έχουν ξαναγίνει στην Κούβα. Το μεγαλύτερο μεταναστευτικό κύμα (δύο εκατομμύρια μετανάστες σε τρία χρόνια). Οικονομική κρίση που δεν έχει ξαναζήσει η χώρα από τη δεκαετία του 1990. Η άνοδος του δολαρίου είναι μεγαλύτερη από ό,τι στη δεκαετία του 1990. Ο χειρότερος πληθωρισμός των τελευταίων δεκαετιών. Ενεργειακή κρίση που συγκρίνεται μόνο με εκείνη της Ειδικής Περιόδου και μείωση της εκλογικής συμμετοχής που δεν είχε ξαναγίνει στην Κούβα μετά το 1959: κατά τη θητεία του Κανέλ, η εκλογική συμμετοχή έπεσε από 92% σε 62%.
Στην πραγματικότητα, θα ήταν άδικο να πούμε ότι η κρίση αυτή είναι ευθύνη του Ντίαζ-Κανέλ, όπως δεν είναι και ευθύνη της κυβέρνησης. Σε κάθε περίπτωση, αυτοί είναι οι φορείς ενός αποτυχημένου συστήματος: και δεν είναι ο σοσιαλισμός που απέτυχε. Αυτό που πληρώνει η Κούβα είναι ότι προσπάθησε να οικοδομήσει τον σοσιαλισμό χωρίς εργατική δημοκρατία και όταν οι γραφειοκράτες κουράστηκαν να προσπαθούν να αντισταθούν, στράφηκαν προς έναν καπιταλισμό από τον οποίο δεν μπορούν να αποκομίσουν τίποτα καλό. Δεν υπάρχει καμία υπανάπτυκτη χώρα που, μετά από τη λήψη διαδοχικών πακέτων νεοφιλελεύθερων μέτρων, να έχει προχωρήσει μπροστά. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει ο αμερικανικός αποκλεισμός, αλλά είναι οι κουβανοί ηγέτες που σήμερα προκαλούν τη μεγαλύτερη ζημιά στην Κούβα. Η κατάσταση είναι τόσο καταστροφική που ανακύπτει το ερώτημα αν όλη αυτή η καταστροφή δεν είναι προμελετημένη με στόχο να δικαιολογηθεί μια πλήρης στροφή προς τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, όπως συνέβη στην ΕΣΣΔ. Σήμερα, το να συζητάμε αν η Κούβα είναι κρατικός καπιταλισμός ή σοσιαλισμός είναι σχεδόν μια συζήτηση καφενείου. Το ερώτημα είναι: Τι να κάνουμε;
https://www.comunistascuba.org
