Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021 00:21

Οι διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου στην Κούβα – Χαιρετισμός για την 26η Ιουλίου

 

 

Comunistas

 

Οι διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου στην Κούβα – Χαιρετισμός για την 26η Ιουλίου

 

 

Ένα δεκαπενθήμερο μετά τις διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου, οι Comunistas αποτίουν φόρο τιμής στους μάρτυρες της 26ης Ιουλίου και αναλύουν τις αμφιλεγόμενες διαδηλώσεις.

Η 26η Ιουλίου σηματοδοτεί την 68η επέτειο της επίθεσης στους στρατώνες της Μονκάδα και 15 ημέρες από τις διαδηλώσεις που συγκλόνισαν την Κούβα στις 11 του περασμένου Ιουλίου.

Και τα δύο γεγονότα απέχουν πολύ από το να είναι παρόμοια ιστορικά γεγονότα, αλλά η αντεπανάσταση προσπαθεί να τα εκμεταλλευτεί. Σύμφωνα με τη δεξιά, οι διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου ήταν η πραγματική ημέρα της εθνικής εξέγερσης και όχι η επίθεση στους στρατώνες της Μονκάδα.

Ωστόσο, πέρα από τις διαστρεβλώσεις και τις ιδεολογικές προσεγγίσεις, το βέβαιο είναι ότι η 11η Ιουλίου θα παραμείνει μια ιστορική ημέρα. Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι η κουβανική κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει και να ποινικοποιήσει τις διαμαρτυρίες της ημέρας εκείνης. Μπορεί να χρησιμεύει ως αμφίβολη πολιτική προπαγάνδα, αλλά αν στην πραγματικότητα οι ηγέτες μας πιστεύουν ότι οι διαδηλώσεις ήταν αποκλειστικό προϊόν της αντεπανάστασης, τότε δεν θα έχουν καταλάβει τι συνέβη στις 11 Ιουλίου. Αυτή η πιθανή κώφωση είναι πολύ επικίνδυνη για την κουβανική κοινωνία. Αν αγνοήσουμε το γεγονός ότι στις 11 Ιουλίου αυτοί που βγήκαν για να διαμαρτυρηθούν εκπροσωπούσαν τον οικονομικά πιο σκληρά δοκιμαζόμενο τομέα, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με κάτι παρόμοιο σε λίγους μήνες.

Είναι αλήθεια ότι η αντεπανάσταση έπαιξε αποτελεσματικό προπαγανδιστικό ρόλο είναι αλήθεια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να πέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα στην Κούβα είναι αλήθεια ότι ο αποκλεισμός έχει αρνητικό αντίκτυπο, αλλά ο αυθορμητισμός των μαζών στις 11 Ιουλίου έχει αιτίες πολύ πιο κοντά στην καθημερινή ζωή της εργατικής τάξης, όπως οι ελλείψεις, η κακοδιαχείριση και η παραμέληση των οικονομικά ευάλωτων γειτονιών. Η κυβέρνηση της Κούβας θα δυσκολευτεί πολύ να διορθώσει τις τρομερές ελλείψεις που υφίσταται η Κούβα. Όμως η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και πολιτική, και αυτό, σε συνδυασμό με τον παράγοντα της πείνας, είναι πολύ επικίνδυνο.

Υπάρχει τόσο μεγάλη δυσπιστία μεταξύ του λαού και της ηγεσίας του κόμματος, που οι σιωπηλές πλειοψηφίες δεν διαβάζουν τον επίσημο Τύπο και ο επίσημος Τύπος αναφέρεται μόνο σε εκείνους που βγήκαν να υπερασπιστούν την κυβέρνηση και υπέστησαν βία.

Τόσο ο κρατικός όσο και ο ιδιωτικός Τύπος χειραγώγησαν και διαστρέβλωσαν τα γεγονότα της 11ης Ιουλίου σε σημείο που να τα κάνουν αγνώριστα. Ξαφνικά, για κάποιους η 11η Ιουλίου ήταν μια καταδικαστέα πράξη βανδαλισμού και για άλλους μια εθνική εξέγερση κατά της «δικτατορίας». Και οι δύο απλουστευτικές εκδοχές ακυρώνουν την πολυπλοκότητα που προκύπτει από τις πεινασμένες μάζες. Τα γεγονότα της 11ης Ιουλίου είχαν την πολιτική νομιμοποίηση της κοινωνικής διαμαρτυρίας και είχαν επίσης καταδικαστέες πράξεις βανδαλισμού.

Η Κούβα δεν είναι δικτατορία, αλλά τα δικαιώματα πολλών πολιτών που βγήκαν για να διαδηλώσουν έχουν παραβιαστεί. Είναι αλήθεια ότι έχει γίνει κατάχρηση της τρομερής λέξης «εξαφανίστηκε», αλλά εκατοντάδες κρατούμενοι έχουν περάσει μέρες χωρίς να μπορούν να επικοινωνήσουν με τις οικογένειές τους και η τύχη τους είναι άγνωστη. Είναι αλήθεια ότι η Κούβα είναι ένα σοσιαλιστικό κράτος που διέπεται από το κράτος δικαίου, αλλά σε περισσότερες από μερικές δίκες, με συνοπτικές διαδικασίες παραβιάστηκαν οι καθιερωμένες νομικές διαδικασίες και επιβλήθηκαν ποινές σχεδόν ενός έτους για το απλό γεγονός ότι συμμετείχαν στη διαδήλωση. Είναι αλήθεια ότι όλα αυτά μπορεί να χρησιμεύσουν για να τρομάξουν και να αποτρέψουν περαιτέρω διαμαρτυρίες, αλλά αν αυτό συμβεί ξανά στις 11 Ιουλίου, οι διαδηλωτές θα βγουν έξω μεταφέροντας την οργή που δημιουργήθηκε από αυτές τις παραβιάσεις. Ο εξαναγκασμός σταματά τη διαμαρτυρία, αλλά αυξάνει το διαχωρισμό μεταξύ της κυβέρνησης και του κουβανικού λαού.

Αναπαράγοντας τη ρητορική ότι οι χιλιάδες διαδηλωτές της 11ης Ιουλίου ήταν αντεπαναστάτες είναι σαν να δίνουμε στην αντεπανάσταση μια νίκη που δεν έχει. Η αναπαραγωγή της ρητορικής ότι οι διαδηλώσεις της 11ης Ιουλίου προετοιμάστηκαν από την αντεπανάσταση, σημαίνει ότι αναγνωρίζεται στη δεξιά μια ικανότητα οργάνωσης και κινητοποίησης που δεν διαθέτει. Μόνο από μια κριτική μαρξιστική ανάλυση μπορούμε να καταλάβουμε τι συνέβη στις 11 Ιουλίου. Ο άκριτος λόγος μόνο απομονώνει την κυβέρνηση από την κοινωνία και ενισχύει την αντεπαναστατική πολιτική προπαγάνδα. Είναι επείγον για την κουβανική κυβέρνηση να αναλύσει τι έκανε λάθος και να το εξηγήσει δημόσια. Οι μάζες έχουν κουραστεί να ακούνε ότι για όλα φταίει ο ιμπεριαλισμός των Γιάνκηδων. Οι πλειοψηφίες θέλουν να ακούσουν την κυβέρνηση να κάνει μια βαθιά αυτοκριτική, αναγνωρίζοντας ότι η 11η Ιουλίου είναι σε μεγάλο βαθμό μέρος των λαθών της –μια χειρονομία που θα πρόσφερε μεγάλη δόση πολιτικής νομιμοποίησης στην ηγεσία– αλλά η τυφλή αλαζονεία της γραφειοκρατίας την εμποδίζει να το κάνει. Οι σιωπηλές πλειοψηφίες διαχωρίζουν ολοένα και περισσότερο τον Φιντέλ Κάστρο από τη σημερινή κυβέρνηση, βλέποντας στον Κομαντάντε κάποιον που θα έλυνε την οικονομική κρίση μαζί με τον λαό και όχι τη σημερινή ηγεσία της χώρας, την οποία θεωρούν απόμακρη και εκτός επαφής με την πραγματικότητά τους. Πρόκειται για άλλη μια ανησυχητική κατάρρευση της πολιτικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης.

Εκτός από τις συλλήψεις της 11ης Ιουλίου και τις δίκες με συνοπτικές διαδικασίες που ακολούθησαν, άρχισαν να λαμβάνονται και άλλα μέτρα διοικητικών αντιποίνων, όπως απολύσεις και πολιτικές κυρώσεις, εναντίον όσων απλώς συμμετείχαν στις διαδηλώσεις ή έστω εικάζεται ότι συμμετείχαν. Αυτή η κατάσταση έχει επίσης χρησιμεύσει για την εκκαθάριση των διανοουμένων που δεν αισθάνονται άνετα με τον επίσημο λόγο, ακόμη και αν είναι μαρξιστές. Δεν αρκεί πλέον να ασκεί κανείς κριτική εντός του κατεστημένου· μπορεί να ασκεί κριτική μόνο όταν και για ό,τι επιτρέπεται. Με τη βοήθεια του φαντάσματος της 11ης Ιουλίου, οι οπορτουνιστές θα αφήσουν ελεύθερο πεδίο για εκκαθαρίσεις και πολιτική ανθρωποφαγία. Αν κάτι θα πληγεί, αυτό θα είναι το σοσιαλιστικό ιδανικό, το οποίο ένα τμήμα της εργατικής τάξης θα συνεχίσει να συνδέει όλο και περισσότερο με τη λογοκρισία και την καταστολή. Αλλά ας θυμόμαστε πάντα ότι ο σταλινισμός και οι εκδοχές του δεν είναι παρά αντεπαναστατικές παραμορφώσεις του κομμουνιστικού ιδανικού.

Μεγάλο μέρος της βίας που σημειώθηκε στις 11 Ιουλίου θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν η κουβανική κυβέρνηση είχε νομιμοποιήσει το δικαίωμα στην ειρηνική διαδήλωση. Το κάλεσμα του προέδρου της Κούβας Μιγκέλ Ντίαζ Κανέλ για διαδήλωση κινητοποίησε εκατοντάδες κομμουνιστές, αλλά επίσης απορρίφθηκε ευρύτατα. Πολλοί από αυτούς που βγήκαν να υπερασπιστούν την κυβέρνηση την κατανόησαν κυριολεκτικά ως «διαταγή μάχης». Δεκάδες από αυτούς κρατούσαν μπαστούνια, προφανώς προετοιμασμένα εκ των προτέρων για παρόμοιες καταστάσεις. Ήταν όλα κατασκευασμένα στο ίδιο χρώμα, στο ίδιο μέγεθος και στο ίδιο σχέδιο. Η αστυνομία και τα παρόμοια όργανα υπάρχουν για να καταστέλουν τους βίαιους.

Για την καταστολή, δεν φτιάχνουν μπαστούνια και δεν τα δίνουν σε πολίτες που γνωρίζουν ότι προστατεύονται από το νόμο, ακόμη και αν ασκούν βία εκτός νόμου.

Όλο το βάρος του νόμου θα πρέπει να επιβληθεί σε όσους έκαναν βανδαλισμούς ή, ακόμη χειρότερα, απόπειρες δολοφονίας. Αλλά όχι σε εκείνους που άσκησαν το δικαίωμά τους να διαμαρτύρονται, το οποίο δεν είναι νομοθετημένο στην Κούβα, αλλά είναι νόμιμο.

Κάτω η αντεπανάσταση!

Ζήτω η εργατική τάξη!

Ζήτω η ελευθερία!

Ζήτω η 26η Ιουλίου!

Πατρίδα ή θάνατος!

Για τον κομμουνισμό!

Ας καθοδηγήσει τον αγώνα μας η πορεία της 26ης Ιουλίου!

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Comunistas, «Saludo al 26 de Julio», Comunistas, 25 Ιουλίου 2021, https://www.comunistascuba.org/2021/07/saludo-al-26-de-julio.html.

Comunistas, “What was behind the 11 July protests? Greetings for 26 July from Cuban communists”, Socialist Worker, 25 Ιουλίου 2021, https://socialistworker.co.uk/art/52164/What+was+behind+the+11+July+protests+Greetings+for+26+July+from+Cuban+communists.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021 21:28

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.