Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017 18:25

Φρίκη χωρίς τέλος στη Συρία: Βομβαρδισμοί, βασανιστήρια, εκτελέσεις

Γράφτηκε από

Κώστας Κούσιαντας

Φρίκη χωρίς τέλος στη Συρία: Βομβαρδισμοί, βασανιστήρια, εκτελέσεις

Η φρίκη συνεχίζεται στη Συρία: η αεροπορία του Άσαντ, της Ρωσίας και των ΗΠΑ βομβαρδίζουν περιοχές ελεγχόμενες από τους αντάρτες στο Ιντλίπμ και στις γειτονιές της Δαμασκού. Την ίδια στιγμή, η μπααθική δικτατορία συνεχίζει, περισσότερο ανενόχλητη από πριν, να συλλαμβάνει, να βασανίζει και να δολοφονεί τους ανθρώπους που της αντιστάθηκαν.

Την περασμένη εβδομάδα συνεχείς αεροπορικές επιθέσεις στο Ιντλίμπ είχαν σαν αποτέλεσμα τη δολοφονία δεκάδων ανθρώπων, κυρίως γυναικών και παιδιών1 (ο αριθμός των θυμάτων μπορεί να φτάνει τους 46)2.

Οι γειτονιές του Ιντλίμπ, όπου βρίσκεται η έδρα του Μετώπου Φατάχ ασ-Σαμ δέχτηκε σφοδρούς και αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς, τα ξημερώματα της Τρίτης - τουλάχιστον 10 αεροπορικές επιθέσεις σύμφωνα με τον επικεφαλής του Συριακού Παρατηρητηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν3.

Οι ΗΠΑ και η Ρωσία αρνήθηκαν την ευθύνη και η Μόσχα δήλωσε ότι δεν έχει βομβαρδίσει το Ιντλίμπ μέσα στο 2017. Φυσικά καμιά από τις δύο πλευρές δεν είναι αξιόπιστη4. Η ρωσική αεροπορία συνεχίζει να βομβαρδίζει περιοχές των ανταρτών γύρω από τη Δαμασκό5. Παρ’ όλ’ αυτά, φαίνεται ότι οι περισσότερες τουλάχιστον αεροπορικές επιθέσεις στο Ιντλίμπ, από τις αρχές ήδη του Ιανουαρίου6, έχουν γίνει από μη επανδρωμένα αμερικανικά αεροσκάφη.

Η ίδια η αμερικανική κυβέρνηση, έχει παραδεχτεί αρκετές από αυτές τις επιθέσεις εναντίον θέσεων των ισλαμιστικών οργανώσεων στο Ιντλίπμ και στις γύρω περιοχές.

Σύμφωνα με δηλώσεις εκπροσώπου του αμερικανικού Πενταγώνου, η αμερικανική αεροπορία βομβάρδισε την επαρχία του Ιντλίμπ και σκότωσε 100 περίπου «μαχητές της Αλ-Κάιντα»7. Στις 4 Φεβρουαρίου εκπρόσωπος του Πενταγώνου περηφανεύτηκε ότι η αμερικανική αεροπορία κατάφερε να σκοτώσει κάποιον επικεφαλής της Αλ-Κάιντα, τον Αμπού Χάνι αλ-Μάσρι, μαζί με άλλους 11 «τρομοκράτες»8. Δυο μέρες πριν, αμερικανικά μαχητικά χτύπησαν την έδρα της συριακής Ερυθράς Ημισελήνου, καταστρέφοντας εντελώς την κτιριακή υποδομή και τον ιατρικό εξοπλισμό και τραυματίζοντας μέλη του προσωπικού9.

Μέχρι τώρα, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην περιοχή είχαν επικεντρωθεί στις περιοχές που ελέγχονταν από την ISIS κυρίως, χτυπώντας βέβαια αρκετές φορές και δυνάμεις της Φάταχ ασ-Σαμ (πρώην Τζάμπχατ αν-Νούσρα, πριν διακόψει τις σχέσεις της με την Αλ-Κάιντα). Όχι όμως στην περιοχή του Ιντλίμπ, την οποία βομβάρδιζε ανηλεώς η ρωσική αεροπορία και η αεροπορία του Άσαντ.

Υπάρχουν δύο αξιοσημείωτα στοιχεία σ’ αυτούς τους βομβαρδισμούς. Το ένα στοιχείο είναι ότι οι αμερικανικές επιθέσεις στο Ιντλίμπ ξεκίνησαν ήδη επί προεδρίας Ομπάμα και συνεχίζονται - μάλλον αυξανόμενες- επί προεδρίας Τραμπ. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι μεταξύ των στόχων που επλήγησαν (στις 4 Φεβρουαρίου) δεν ήταν μόνο η Φάταχ ασ-Σαμ, αλλά και ο Άχραρ ασ-Σαμ, μια ισλαμιστική οργάνωση η οποία δεν συμπεριαλβάνεται στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους10.

Αυτές οι αεροπορικές επιθέσεις, τις περισσότερες από τις οποίες έχουν αναλάβει επίσημα οι ΗΠΑ, δεν σηματοδοτούν μια στροφή της αμερικανικής πολιτικής στη Συρία, αλλά μια ενεργητικότερη αποφασιστικότητα στην υλοποίηση μιας πολιτικής η οποία βαθμιδωτά και αναποφάσιστα εφάρμοζαν οι ΗΠΑ τουλάχιστον μετά το 2014. Η αρχική βασική επιδίωξη των ΗΠΑ να απομακρύνουν τον Άσαντ από την εξουσία, χωρίς να ανατραπεί η μπααθική δικτατορία, εγκαταλείφθηκε τότε οριστικά, όταν πια έγινε σαφές ότι δεν μπορούσαν να βρουν πρόθυμους συνεργάτες σε κανένα τμήμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη Συρία, ενώ ταυτόχρονα άρχισε να αναπτύσσεται και να εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς η ISIS/Ντά’ες - εκμεταλλευόμενη την αδυναμία της συριακής αντιπολίτευσης να απαντήσει στρατιωτικά στις ενωμένες στρατιωτικές δυνάμεις του καθεστώτος, του Ιράν και της Χεζμπολάχ. Η εξάπλωση του Ντά’ες αξιολογήθηκε τότε ως η μεγαλύτερη απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή. Ο Ντά’ες, θα μπορούσε να καταλάβει το Ιράκ και να θέσει σε κίνδυνο την πολιτική σταθερότητα στα Εμιράτα και στη Σαουδική Αραβία - τους βασικούς συμμάχους των ΗΠΑ στον αραβικό κόσμο της Μέσης Ανατολής11.

Η αυξανόμενη εμπλοκή της Ρωσίας, η οποία τελικά κορυφώθηκε με την στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στη Συρία, ανάγκασαν τις ΗΠΑ να αφήσουν στον Άσαντ ελεύθερο το πεδίο δράσης για να εξοντώσει την αντιπολίτευση με τη βοήθεια των Ρώσων και των σιιτικών συμμάχων του. Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονταν μόνο να μην επιτρέψουν στον Άσαντ να επεκτείνει τις επιχειρήσεις καταστολής και στις περιοχές που ελέγχονται από τον βασικότερο σύμμαχο τους στη Συρία, το YPG της Ροζάβα.

Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής οι ΗΠΑ όχι μόνο άφησαν τον Άσαντ και τη Ρωσία να εξοντώσει τον λαό του Χαλεπιού που συνέχιζε να αντιστέκεται, αλλά εμπόδισαν και κάθε βοήθεια προς το Χαλέπι.

Στις άλλες, νότιες κυρίως περιοχές της Συρίας, που ελέγχονται από κομμάτια της αντιπολίτευσης, των οποίων η επιβίωση εξαρτάται από την βοήθεια της Ιορδανίας και των άλλων χωρών του Κόλπου, οι ΗΠΑ άσκησαν πιέσεις για να μην κινηθούν εναντίον του Άσαντ και προς βοήθεια του Χαλεπιού12.

Μέσα από ανάλογες πιέσεις και εκβιασμούς που ασκούνταν από τους συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, αναγκάστηκαν μια σειρά από απελευθερωμένες πόλεις να παραδοθούν στον Άσαντ - από τα τέλη του καλοκαιριού, με συμφωνίες με τις οι οποίες ο πληθυσμός τους μπορούσε να φύγει για να γλιτώσει τη σφαγή από τις καθεστωτικές και φιλοκαθεστωτικές πολιτοφυλακές13.

Η πλειοψηφία αυτού του κόσμου, χιλιάδες μαχητές/τριες και άμαχοι, κατέφυγαν σε άλλες απελευθερωμένες περιοχές, κυρίως στο Ιντλίμπ, το οποίο βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Τζάις αλ-Φάταχ, ενός συνασπισμού στον οποίο κυριαρχεί η Φάταχ ασ-Σαμ (πρώην Τζάμπχατ αν-Νούσρα) και συμμετέχουν κι άλλες ισλαμιστικές οργανώσεις. Η οργάνωση αυτή ασκεί μια σκληρή και αυταρχική διακυβέρνηση στις περιοχές που ελέγχει με συχνές επιθέσεις εναντίον των δημοκρατικών δυνάμεων της συριακής επανάστασης και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εντούτοις όμως, δεν έχει τη δύναμη να επιβληθεί στις συριακές λαϊκές μάζες. Οι διαδηλώσεις και οι κινητοποιήσεις εναντίον των αυταρχικών πρακτικών της είναι πολύ συχνές σ’ αυτές τις περιοχές14 και οι μαζικές οργανώσεις λαϊκής αυτοοργάνωσης15 περιορίζουν κατά πολύ τον έλεγχο του Τζάις αλ-Φάταχ πάνω στον πληθυσμό. Να αναφέρουμε ενδεικτικά, την μικρή πόλη Καφρ Νάμπιλ (ή Καφρανμπέλ) στην οποία οι κάτοικοί της έχουν αναπτύξει μια εκπληκτική κολλεκτιβιστική δραστηριότητα δημιουργίας εναλλακτικών μορφών ενημέρωσης και προβολής των δημοκρατικών και ανεξίθρησκων συνθημάτων της συριακής επανάστασης. Στην Καφρ Νάμπιλ υπάρχει εκλεγμένο τοπικό συμβούλιο16, το οποίο έχει αναλάβει την οργάνωση της ζωής της πόλης.

Όμως ταυτόχρονα, η αιματηρή τρομοκρατία του καθεστώτος και η καταστολή κάθε αντιπολιτευτικής δραστηριότητας που ανάγκασαν χιλιάδες Σύριους να καταφύγουν στην επαρχία του Ιντλίμπ, τους αναγκάζουν επίσης να αποδέχονται τον στρατιωτικό έλεγχο αυτής της περιοχής από τον Τζάις αλ-Φάταχ. Αυτές οι ισλαμιστικές στρατιωτικές δυνάμεις είναι η μόνη στρατιωτική προστασία αυτή τη στιγμή στην επαρχία του Ιντλίμπ, απέναντι στις στρατιωτικές δυνάμεις του δικτατορίας και των συμμάχων της. Η συντριβή λοιπόν της λαϊκής αντίστασης στο Χαλέπι και σε άλλες περιοχές, θα έχει ως πιθανό αποτέλεσμα την ενίσχυση αυτών των ισλαμιστών οργανώσεων.

Όμως για τις ΗΠΑ, οι οποίες βιάζονται να απεμπλακούν από το μέτωπο της Συρίας, το Ιντλίμπ είναι ένα πρόβλημα για την επιδιωκόμενη σταθερότητα. Αυτό το πρόβλημα προσπαθούν να διορθώσουν με τις αεροπορικές επιθέσεις που ξεκίνησαν από τα μέσα περίπου Ιανουαρίου στο Ιντλίμπ. Φυσικά δεν είναι οι ΗΠΑ αυτή η στρατιωτική δύναμη που θα παραδώσει το Ιντλίμπ στον Άσαντ, αλλά οι επιθέσεις αυτές, εναντίον του πιο σοβαρού στρατιωτικού αντιπάλου του μπααθικού καθεστώτος αυτή τη στιγμή, διαμορφώνουν πιθανόν τις προϋποθέσεις για την εξεύρεση μιας λύσης κοινά αποδεκτής από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία για τη Συρία. Η οποία φυσικά, δεν μπορεί να μην περιλαμβάνει τον Άσαντ στη θέση του αρχηγού του συριακού καθεστώτος και των φυλακών του.

Φυλακές, βασανιστήρια, εκτελέσεις

Σύμφωνα με την έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, κατά τη διάρκεια της συριακής επανάστασης, το συριακό καθεστώς βασάνισε και εκτέλεσε στις φυλακές του περισσότερους από 13 χιλιάδες πολιτικούς κρατουμένους17. Πολλοί από αυτούς κρατήθηκαν σε απάνθρωπα κελιά μέχρι να πεθάνουν από κρύο, βασανιστήρια, έλλειψη φαρμάκων και αρρώστιες ή από πείνα και δίψα.

Στο σφαγείο όμως της στρατιωτικής φυλακής της Σεντνάγια18 στη Δαμασκό, οι διαδικασίες είναι πιο σύντομες και πιο μεθοδικές: κατά την άφιξή τους οι πολιτικοί κρατούμενοι έχουν να αντιμετωπίσουν το «πάρτι της υποδοχής», δηλαδή έναν ανελέητο ξυλοδαρμό από τους δεσμοφύλακες. Στη συνέχεια τους κατηγοριοποιούν με βάση το DNA και τους μετέφεραν στο «κόκκινο κτίριο» στο οποίο τους βασανίζουν μέχρι τα μεσάνυχτα. Ύστερα τους βάζουν σε λεωφορεία και τους μεταφέρουν στο «λευκό κτίριο», όπου και απαγχονίζονται. Τα σώματά τους φορτώνονται σε φορτηγά και θάβονται σε μαζικούς τάφους. Επίσημα, στα πρακτικά της φυλακής καταγράφεται ότι ο θάνατός τους προήλθε από φυσικά αίτια. Ποτέ δεν ενημερώνουν τους συγγενείς τους. Στη φυλακή της Σεντνάγια, σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, απαγχονίζονταν κατά μέσο όρο, 20 έως 50 κρατούμενοι την εβδομάδα. Ανάμεσα στα θύματα της συριακής δικτατορίας υπάρχουν χιλιάδες απλοί διαδηλωτές, αλλά ακόμα και γιατροί οι οποίοι είχαν βοηθήσει ανθρώπους που τραυματίστηκαν από τις δυνάμεις καταστολής.

Χιλιάδες άνθρωποι που αντιστάθηκαν στη δικτατορία στο Χαλέπι και στις άλλες πόλεις, φοβούνται ότι θα έχουν αυτή την τύχη. Γι’ αυτό και όσοι μπορούν, προσπαθούν να εγκαταλείψουν τη Συρία. Οι υπόλοιποι, παραμένουν και συνεχίζουν να αντιστέκονται.

Σημειώσεις

1 «Idlib airstrikes deadly to at least 15, mostly civilians, blamed on either Russia, U.S. Coalition», The Japan Times, 8 Φεβρουαρίου 2017. - «Air strikes on Syrian ex-Qaeda branch in Idlib city kill 26: Sources», The New Indian Express, 7 Φεβρουαρίου 2017. 

2 «ΗΠΑ και Ρωσία βομβαρδίζουν τα εδάφη των αντικαθεστωτικών στη Συρία», Athens Indymedia, 9 Φεβρουαρίου 2017. 

3 «Rebel held Idlibs residents hit by deadly strikes», World Bulletin, 8 Φεβρουαρίου 2017.

4 «Idlib airstrikes deadly to at least 15...», ό.π.

6 «US B-52 bombed Idlib, Syria, killing over 20 civilians – Russian MoD», PrisonPlanet, 10 Ιανουαρίου 2017. - «Syria conflict: US says Idlib strike kills 100 al-Qaeda fighters», BBC News, 20 Ιανουαρίου 2017.

7 «Air Strikes in Idlib, Syria Kill 26», Morocco World News, 7 Φεβρουαρίου 2017. - «Idlib airstrikes deadly to at least 15...», ό.π. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Πενταγώνου Τζεφ Ντέιβις, περισσότεροι από 150 «μαχητές της Αλ-Κάιντα» έχουν σκοτωθεί από τις αρχές του 2017: Nandini Krishnamoorthy, «Over 100 al-Qaeda fighters killed in latest US air strike in Idlib, Pentagon says», International Business Times, 21 Ιανουαρίου 2017.

8 «Rebel held Idlibs residents hit by deadly strikes», ό.π. - «US says senior al Qaeda leader killed in Syria strike», France24, 9 Φεβρουαρίου 2017. - Ryan Browne, «US says it killed bin Laden-era al Qaeda leader in Syria», CNN, 2 φεβρουαρίου 2017. - «U.S. strike kills top al-Qaeda leader in Syria», USAToday, 8 Φεβρουαρίου 2017.

9 «US Led Coalition Bombs Syrian Red Crescent HQ in Idlib - Hideous Attack Kills and Staff Injured», The Truth Library, 2 Φεβρουαρίου 2017. 

10 Robert Cusack «Suspected US strike kills Ahrar al-Sham commander in Syria», The New Arab, 5 Φεβρουαρίου 2017.

11 Βλ. σχετική αρθρογραφία για τη Συρία στο e la libertà

12 Michael Karadjis, «Save Aleppo! Oh, hang on, Aleppo is not Kobani …», Syrian Revolution Commentary and Analysis, 31 Δεκεμβρίου 2016. - Michael Karadjis, «Brief comments on the Russia-Turkey colonialist “ceasefire”», Syrian Revolution Commentary and Analysis, 31 Δεκεμβρίου 2016. 

13 Robin Yassin-Kassab, «Η Τραγωδία της Ντάραγια», Παραναγνώστης, 31 Αυγούστου 2016 και e la libertà, 7 Σεπτεμβρίου 2016. 

14 «مظاهرة في الأتارب، ريف حلب، ضد محاولات من فتح الشام للسيطرة على فرن البلدة - Demonstrations in al-Atareb, Aleppo countryside, against attempts by jihadist group of Jabhat Fateh al-Sham to take over the oven of the town»,سوريا الحرية للأبد - Syria Freedom Forever, 3 Φεβρουαρίου 2017. 

«مظاهرة بمدينة كفرنبل, ‏ادلب, تطالب الفصائل بعدم التدخل بشؤون المدنيين، وتطالب جبهة النصرة بالإفراج عن المعتقلين الذين اعتقلتهم - Demonstration in ‪Kafer Nobul, in Idlib,‬ demanding the factions not to interfere in civilians’ affairs and demanding Jabhat Al-Nusra the release of the detainees that they arrested»,سوريا الحرية للأبد - Syria Freedom Forever, 21 Μαΐου 2016. Σ’ αυτό το blog υπάρχει πλούσια αρθρογραφία για τις λαϊκές κινητοποιήσεις υπέρ της δημοκρατίας, της ανεξιθρησκίας/εκκοσμίκευσης και υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών στις περιοχές που ελέγχονται από τις ισλαμιστικές ομάδες.

15 Ενδεικτικά για τις μορφές τοπικής λαϊκής αυτοοργάνωσης, βλ: Λέιλα Αλ Σάμι, «Η ζωή και το έργο του αναρχικού Ομάρ Αζίζ και η επίδραση του στην αυτο-οργάνωση στην Συριακή επανάσταση», Provo, 18 Μαΐου 2016 και e la libertà, 17 Οκτωβρίου 2016. 

16 «انتخاب مجلس محلي جديد في كفرنبل بريف إدلب – Election of a new Local Council in the town of Kafr Nabl, Idlib Province, December 11, 2016»,سوريا الحرية للأبد - Syria Freedom Forever, 16 Δεκεμβρίου 2016. 

17 «Syria: Secret campaign of mass hangings and extermination at Saydnaya Prison», Amnesty International, 7 Φεβρουαρίου 2017. Στα ελληνικά: «Διεθνής Αμνηστία: Χιλιάδες εκτελέσεις και βασανιστήρια από την κυβέρνηση στη Συρία», CNN Greece, 7 Φεβρουαρίου 2017 - Σοφία Χρήστου, «Μέσα στους θαλάμους θανάτου του Ασαντ - Εκεί όπου εξολόθρευσε 13.000 αιχμαλώτους», iefimerida, 9 Φεβρουαρίου 2017.

18 Για τις φυλακές του καθεστώτος Άσαντ, βλ.: R. Shareah Taleghani, «Breaking the Silence of Tadmor Military Prison», MERIP (Middle East Research and Information Project), τεύχος 275, καλοκαίρι 2015. 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019 16:30

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.