Τετάρτη, 20 Απριλίου 2022 21:03

Η «ήπια διπλωματία» στην Αίγυπτο απέτυχε

 

 

 

Εισαγωγικό σημείωμα του elaliberta.gr: Παρά το γεγονός ότι η επιστολή των 175 Ευρωπαίων βουλευτών/τριών (της ευρωβουλής και των εθνικών κοινοβουλίων) προς το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, με την οποία ζητούν να υπάρξουν πιέσεις εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος της Αιγύπτου για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (συστηματική και σε απίστευτη έκταση), έχει στην πραγματικότητα απλώς συμβολική σημασία (όπως διαπιστώνει και ο συγγραφέας του άρθρου που μεταφράζουμε), εντούτοις, έχει σημασία να υπάρχουν δημόσιες καταδίκες της αιγυπτιακής δικτατορίας. Από αυτή την άποψη, προκαλεί κατάπληξη η απουσία ελληνικών ονομάτων μεταξύ αυτών των υπογραφών. Για τους βουλευτές/τριες και ευρωβουλευτές/τριες του ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον αναμενόμενο. Ο χασάπης του Καΐρου, Σίσι, υπήρξε προνομιακός σύμμαχος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Φαίνεται όμως ότι και το ΚΚΕ και το ΜΕΡΑ25 τρέφουν επίσης φιλικά αισθήματα για τη δικτατορία της Αιγύπτου. Προέχουν μάλλον τα «εθνικά συμφέροντα» που επιβάλλουν τη συνεργασία του ελληνικού καπιταλισμού με τα πιο αντιδραστικά και αυταρχικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής.

 

 

Sofian Philip Naceur

 

Η «ήπια διπλωματία» στην Αίγυπτο απέτυχε

 

 

Ο ΟΗΕ καλείται να αυξήσει την πίεση στην Αίγυπτο για τα εγκλήματα που διαπράττει σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά η Ευρώπη συνεχίζει να στηρίζει το καθεστώς του Αλ Σίσι με κάθε κόστος.

 

Σε ανοικτή επιστολή τους, 175 Ευρωπαίοι βουλευτές καλούν το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ να αυξήσει την πίεση στο στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου για τα συστηματικά εγκλήματα που διαπράττει σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πιέζοντας για τη λήψη απτών μέτρων, και να δημιουργήσει έναν μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για την Αίγυπτο σε επίπεδο ΟΗΕ. Το κατά πόσον ένα τέτοιο εργαλείο μπορεί να πείσει το καθεστώς να αλλάξει αισθητά πορεία είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολο. Αλλά η πολυμερής πίεση είναι απαραίτητη για να αποτραπεί η επικείμενη καταστροφή των τελευταίων υπολειμμάτων της κάποτε ζωντανής κοινωνίας των πολιτών στη χώρα. Η πρωτοβουλία από τα κοινοβούλια της Ευρώπης είναι ένα διστακτικό διακομματικό μήνυμα, αλλά μέχρι στιγμής δεν είναι κάτι περισσότερο από μια κούφια υπόσχεση.

Συστηματικά βασανιστήρια στα αστυνομικά κρατητήρια1, χρήση στρατιωτικών δικαστηρίων και δικαστηρίων έκτακτης ανάγκης, καθώς και αυστηρές ποινές φυλάκισης και άλλα αντίποινα κατά δημοσιογράφων και στελεχών της αντιπολίτευσης και των οικογενειών τους: ενώ τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και η κοινωνία των πολιτών φιμώνονται συνεχώς και απειλείται η ύπαρξή τους, το αυταρχικό καθεστώς του προέδρου της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι συνεχίζει να καταπνίγει ανελέητα κάθε μορφή ελεύθερου λόγου που ασκεί κριτική στην κυβέρνηση – και όλα αυτά χωρίς σοβαρές καταγγελίες από το Βερολίνο, το Παρίσι ή την Ουάσιγκτον.

Από τότε που ο Αλ Σίσι αποκατέστησε με επιτυχία το καθεστώς του στη διεθνή σκηνή, οι ευρωπαϊκές και βορειοαμερικανικές κυβερνήσεις θεωρούν και πάλι την Αίγυπτο βασικό εταίρο, όπως είχαν ήδη κάνει στο παρελθόν κατά την εποχή του μακροχρόνιου κυβερνήτη Χόσνι Μουμπάρακ. Η κριτική για τις αναρίθμητες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττουν οι αιγυπτιακές αρχές εκφράζεται μόνο πίσω από κλειστές πόρτες ή, αν υπάρχει, πολύ προσεκτικά, ώστε να μην αποξενωθεί ο υποτιθέμενος εγγυητής της σταθερότητας στην περιοχή.

Στα κοινοβούλια της Ευρώπης, ωστόσο, εκδηλώνεται μια δειλή αντίσταση κατά της σιωπής των αξιωματούχων τους και της σχεδόν άνευ όρων υποστήριξής τους προς το καθεστώς του Καΐρου. 175 μέλη του Κοινοβουλίου της ΕΕ και πολλά εθνικά ευρωπαϊκά κοινοβούλια υπέγραψαν από κοινού μια ανοιχτή επιστολή προς το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (UNHRC) που δημοσιεύθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου2, καλώντας το όργανο του ΟΗΕ και τους υπουργούς Εξωτερικών των κρατών μελών του να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για την Αίγυπτο κατά την προσεχή σύνοδο του Συμβουλίου τον Μάρτιο, και να θέσουν έτσι επιτέλους το Κάιρο υπό πιο απτή πίεση. Ένα τέτοιο βήμα είναι «εδώ και καιρό καθυστερημένο», αναφέρεται στην επιστολή.

Ωστόσο, η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι η πρώτη προσπάθεια από τις τάξεις των ευρωπαϊκών κοινοβουλίων να ευαισθητοποιηθούν σχετικά με το καταστροφικό ιστορικό της Αιγύπτου στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να παροτρύνουν τα ευρωπαϊκά κράτη να σταματήσουν να συναινούν στις απολυταρχικές πολιτικές του Αλ Σίσι. Αφού το Κοινοβούλιο της ΕΕ είχε ήδη εγκρίνει ψήφισμα για την κρίση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αίγυπτο το 20203, οκτώ μέλη του Die Linke στη γερμανική Μπούντεσταγκ και το Κοινοβούλιο της ΕΕ ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2021 εκστρατεία αλληλεγγύης4 για τους ακτιβιστές που είναι φυλακισμένοι στην Αίγυπτο.

Αυτές και οι προηγούμενες πρωτοβουλίες απέτυχαν ωστόσο όλες να προκαλέσουν έστω και την παραμικρή αλλαγή πορείας στην αντιμετώπιση της Αιγύπτου. Ωστόσο, η επιστολή που δημοσιεύθηκε πρόσφατα είναι πολύ πιο έντονα διατυπωμένη και καλεί σε πολυμερή δράση. Εκφράζει έτσι την αναγνώριση ότι η διμερής δράση παρέμεινε μέχρι στιγμής ουσιαστικά χωρίς συνέπειες και ως εκ τούτου ποντάρει σε μια πολυμερή πρωτοβουλία στο πλαίσιο του ΟΗΕ.

 

Η ανοικτή επιστολή λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους

«Από το 2013, οπότε και ανατράπηκε ο πρώην πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι, οι αιγυπτιακές αρχές κυβερνούν τη χώρα με σιδηρά πυγμή, καταστέλλοντας βάναυσα και συστηματικά κάθε μορφή διαφωνίας και περιορίζοντας σημαντικά τον χώρο των πολιτών», αναφέρεται στην επιστολή. Η χρήση βασανιστηρίων από την αιγυπτιακή αστυνομία και τις υπηρεσίες πληροφοριών λέγεται ότι είναι ανεξέλεγκτη και αποτελεί συστηματική πρακτική, ενώ η χώρα «έγινε ο τρίτος κορυφαίος εκτελεστής στον κόσμο, με 107 καταγεγραμμένες εκτελέσεις» μόνο το 2020.

«Εν μέσω σοβαρών περιορισμών και εκφοβισμών, τοπικές και διεθνείς οργανώσεις συνεχίζουν να καταγράφουν ένα ευρύ φάσμα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις αιγυπτιακές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαστικών εξαφανίσεων και των εξωδικαστικών εκτελέσεων, της αυθαίρετης κράτησης γυναικών για λόγους “ηθικής”, της δίκης παιδιών μαζί με ενήλικες, της συνεχιζόμενης καταστολής των μελών της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ και της σύλληψης και δίωξης μελών θρησκευτικών μειονοτήτων με την κατηγορία της βλασφημίας».

Ωστόσο, σύμφωνα με την επιστολή, η διεθνής κοινότητα έχει επίμονα αποτύχει να λάβει οποιαδήποτε ουσιαστική δράση για την αντιμετώπιση της κρίσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Αιγύπτου. «Αυτή η αποτυχία, μαζί με τη συνεχιζόμενη υποστήριξη προς την αιγυπτιακή κυβέρνηση και την απροθυμία να μιλήσει ακόμη και κατά των εκτεταμένων παραβιάσεων, έχει απλώς ενισχύσει το αίσθημα ατιμωρησίας των αιγυπτιακών αρχών».

 

Έκκληση προς τα κυβερνώντα κόμματα

Δεδομένου ότι η επιστολή υπογράφηκε από βουλευτές των Πρασίνων, των Σοσιαλδημοκρατών, της Αριστεράς και των Φιλελευθέρων, μπορεί επίσης να εκληφθεί ως μια ασυνήθιστα ειλικρινής έκκληση προς τα κόμματα εκείνα που ενέκριναν εξαγωγές όπλων στην Αίγυπτο τα τελευταία χρόνια και υποστήριξαν πολιτικά τον Αλ Σίσι. Ως εκ τούτου, ο Özlem Demirel, ευρωβουλευτής του Die Linke, ελπίζει ότι τώρα θα ασκηθεί ισχυρότερη πίεση στις κυβερνήσεις από το εσωτερικό των κομμάτων. «Χαίρομαι που πολλοί συνάδελφοί μου από τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους υπέγραψαν την επιστολή, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν επανειλημμένα παραμείνει σιωπηλοί όταν οι δικοί τους υπουργοί Εξωτερικών και Οικονομικών διατηρούσαν τη συνεργασία με το αιγυπτιακό καθεστώς ή πραγματοποιούσαν εξαγωγές όπλων προς αυτό», λέει ο Demirel.

Εν τω μεταξύ, οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες (SPD) που συμμετέχουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση τα τελευταία οκτώ χρόνια, συμφώνησαν με όλες τις εξαγωγές όπλων στην Αίγυπτο και αγνόησαν σε μεγάλο βαθμό την ενίοτε έντονη δημόσια κριτική για τις εξαγωγές αυτές. Αμέσως πριν από την πρόσφατη κυβερνητική αλλαγή στο Βερολίνο, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο είναι αρμόδιο για την έγκριση των εξαγωγών όπλων, έδωσε το πράσινο φως για την εξαγωγή τριών φρεγατών MEKO A-200 από τη γερμανική εταιρεία εμπορίας όπλων ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) και 16 συστημάτων αεράμυνας από τη νοτιογερμανική εταιρεία Diehl Defence στην Αίγυπτο5, συνολικής αξίας άνω των 4 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 2021, οι εξαγωγές όπλων προς την Αίγυπτο ανέρχονταν «μόνο» σε 0,18 δισ. ευρώ. Μετά από αυτόν τον ελιγμό της τελευταίας στιγμής της απερχόμενης κυβέρνησης της Άνγκελα Μέρκελ, το ποσό αυτό αυξήθηκε στα 4,34 δισεκατομμύρια ευρώ6 σχεδόν εν μία νυκτί – ένα νέο ρεκόρ όλων των εποχών.

 

Η εποχή της «ήπιας διπλωματίας» πρέπει να τελειώσει

Οι βουλευτές/τριες στη Γαλλία, την Ιταλία ή την Ισπανία χρησιμοποίησαν επίσης την επιστολή ως ευκαιρία για να χτυπήσουν τις πολιτικές των αντίστοιχων κυβερνήσεών τους για την Αίγυπτο. Η κυβέρνηση της Ισπανίας υπό την ηγεσία των Σοσιαλδημοκρατών είναι –όπως και η ΕΕ– «ένας ακόμη συνεργάτης του αιγυπτιακού καθεστώτος», δήλωσε στο Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ ο Ισπανός αριστερός πολιτικός και ευρωβουλευτής Miguel Urbàn Crespo.

«Τον Δεκέμβριο του 2021, ο Pedro Sánchez έγινε ο πρώτος Ισπανός πρωθυπουργός που επισκέφθηκε την Αίγυπτο από το 2009. Στην εμφάνισή του με τον Αλ Σίσι, ο Sánchez δεν έκανε καμία αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα και διαβεβαίωσε ότι οι δύο χώρες θα ενισχύσουν τις εμπορικές τους σχέσεις μετά την επίσκεψή του», αναφέρει ο Urbán Crespo.

Ωστόσο, από τότε που ο Αλ-Σίσι ανέβηκε στην εξουσία το 2013, «η Αίγυπτος έχει γίνει μια μαύρη τρύπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα», εξηγεί, και ως εκ τούτου ζητά να εγκαταλειφθεί επιτέλους η πολιτική της «ήπιας διπλωματίας» που ακολουθείται εδώ και χρόνια. Αιγυπτιακές και διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχαν ήδη ζητήσει κάτι τέτοιο στο παρελθόν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Εν τω μεταξύ, στην Ισπανία και τη Γερμανία, καθώς και στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι κυβερνήσεις των οποίων υποστηρίζουν εξίσου σταθερά τον Αλ Σίσι, τέτοια αιτήματα εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται με σιωπή.

Αντιθέτως, το Παρίσι συνάπτει εδώ και χρόνια πιθανά αμέτρητες συμφωνίες όπλων πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ με το Κάιρο7 και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δεν προσποιείται πλέον καν ότι ενδιαφέρεται για τα εγκλήματα κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττουν οι αιγυπτιακές αρχές8. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δίνει επίσης στο στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου πολλά περιθώρια. Παρόλο που η Ουάσινγκτον παρακράτησε στρατιωτική βοήθεια ύψους 130 εκατομμυρίων δολαρίων προς την Αίγυπτο τον Σεπτέμβριο του 2021 και συνέδεσε την αποδέσμευσή της με όρους που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπέγραψε μια συμφωνία πώλησης όπλων ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για μαχητικά αεροσκάφη και συστήματα ραντάρ για το αιγυπτιακό καθεστώς μόλις λίγους μήνες αργότερα9.

Ακόμα και αν η παρακράτηση ενός μικρού μέρους της στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ προς την Αίγυπτο για λόγους που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν φαίνεται να έχει καίρια σημασία, το στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου αντιλαμβάνεται σίγουρα τέτοια μέτρα ως πολιτικά μηνύματα, ιδίως σε πολυμερές επίπεδο.

 

Η πολυμερής δράση ως η τελευταία ελπίδα

Υπό αυτή την έννοια, το Κάιρο είχε ανταποκριθεί με προσοχή στην υιοθέτηση μιας δήλωσης κατά την τελευταία σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ το 2021, στην οποία δεκάδες κράτη καταδίκασαν την Αίγυπτο για τα εγκλήματα που διαπράττει στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και μάλιστα εισήγαγαν διακοσμητικά μέτρα. Η «Εθνική Στρατηγική για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα»10 που εγκαινίασε ο πρόεδρος Αλ Σίσι την ίδια χρονιά είναι λιγότερο αποτελεσματικό εργαλείο και περισσότερο κόλπο δημοσίων σχέσεων, αλλά δείχνει ότι η Αίγυπτος λαμβάνει σοβαρά υπόψη της το όργανο του ΟΗΕ.

Η διακήρυξη του 2021 της UNHRC αποτέλεσε σημαντικό προηγούμενο, τονίζει ο διευθυντής του γραφείου της Γενεύης του Ινστιτούτου Μελετών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Καΐρου (CIHRS), Jeremie Smith. «Αυτή ήταν η πρώτη φορά μετά από επτά χρόνια που τα κράτη ασχολήθηκαν από κοινού με την κρίση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Αιγύπτου στον ΟΗΕ. Αυτό συνέβαλε στην εξασφάλιση της απελευθέρωσης αρκετών πολιτικών κρατουμένων». Αλλά απαιτείται συνέχεια για την προστασία χιλιάδων άλλων που συνεχίζουν να αγωνίζονται για τα βασικά δικαιώματα, λέει ο Smith.

Εν τω μεταξύ, παραμένει αμφισβητούμενο το πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι πραγματικά ένα τέτοιο εργαλείο παρακολούθησης του ΟΗΕ, το οποίο ζητούν αμέτρητες ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τώρα και ευρωβουλευτές/τριες. Όπως εξηγεί ο Smith, ο όρος αυτός αναφέρεται σε «μια γενική έκφραση που χρησιμοποιείται για ένα ευρύ φάσμα εργαλείων παρακολούθησης και λογοδοσίας που μπορούν να δημιουργηθούν από το UNHRC». Αυτού του είδους ο μηχανισμός, που συνήθως εγκαθίσταται για ένα έτος, μπορεί να δημιουργηθεί με ψήφισμα που θα υποβληθεί στο UNHRC και αφού εγκριθεί με πλειοψηφία, λέει ο εκπρόσωπος του CIHRS.

Για την Αίγυπτο, δεν υπάρχει επί του παρόντος ένα τέτοιο εργαλείο που θα επέτρεπε στον ΟΗΕ να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα την κυβέρνηση του Καΐρου για τις συστηματικές παραβιάσεις των διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η σύνοδος του UNHRC τον Μάρτιο μπορεί να είναι μια από τις τελευταίες ευκαιρίες για να αντιμετωπιστεί η διαφαινόμενη καταστροφή των τελευταίων υπολειμμάτων της κάποτε ζωντανής και ποικιλόμορφης κοινωνίας των πολιτών στη χώρα. Και ο χρόνος τελειώνει. Ενώ ακόμη και βαριά ονόματα της αιγυπτιακής κοινωνίας των πολιτών, όπως το Αραβικό Δίκτυο για την Ενημέρωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ANHRI)11 τον Ιανουάριο, έχουν ήδη σταματήσει το έργο τους λόγω των συνεχιζόμενων αντιποίνων και του εκφοβισμού από την αιγυπτιακή αστυνομία και τις υπηρεσίες πληροφοριών, αμέτρητες άλλες ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα απειλούνται με διάλυση λόγω των ρυθμίσεων του νέου περιοριστικού νόμου της Αιγύπτου για τις ΜΚΟ12.

Η πρόσφατη παράταση κατά ένα έτος της προθεσμίας για την εγγραφή βάσει του νόμου ελάχιστα αλλάζει το γεγονός αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο, το διακύβευμα είναι υψηλό, εξηγεί ο Smith. «Αν τα κράτη δεν δράσουν, η ανεξάρτητη κοινωνία των πολιτών στην Αίγυπτο μπορεί να εξαλειφθεί», προειδοποιεί.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Sofian Philip Naceur, “Quiet Diplomacy in Egypt Has Failed”, Rosa Luxemburg Stiftung, 8 Φεβρουαρίου 2022, https://www.rosalux.de/en/news/id/45897/quiet-diplomacy-in-egypt-has-failed

 

 

Σημειώσεις

1 Ruth Michaelson, “‘We’re next’: Prisoner’s secret filming appears to show torture in Cairo police station”, The Guardian, 24 Ιανουαρίου 2022, https://www.theguardian.com/global-development/2022/jan/24/cairo-egypt-police-station-secret-filming-appears-to-show-torture

2 “Joint Letter Urging for the Establishment of a UN Human Rights Monitoring Mechanism on Egypt”, 3 Φεβρουαρίου 2022, https://www.jcoetjen.de/artikel/joint-letter-urging-for-the-establishment-of-a-un-human-rights-monitoring-mechanism-on-egypt

3 “The deteriorating situation of human rights in Egypt, in particular the case of the activists of the Egyptian Initiative for Personal Rights (EIPR)”, European Parliament, 18 Δεκεμβρίου 2020, https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-9-2020-0384_EN.html

4 “6 von 60.000: Solidarität mit inhaftierten Sozialistinnen und Sozialisten in Ägypten!”, Christine Buchholz, 25 Ιανουαρίου 2021, http://christinebuchholz.de/2021/01/25/solidaritaet-mit-inhaftierten-sozialistinnen-und-sozialisten-in-aegypten/

5 “Germany: Merkel government greenlit controversial arms deal with Egypt”, DW, https://www.dw.com/en/germany-merkel-government-greenlit-controversial-arms-deal-with-egypt/a-60152751

6 “Umfangreiche Last-Minute-Rüstungsgenehmigungen unter Merkel”, DW, https://www.dw.com/de/umfangreiche-last-minute-r%C3%BCstungsgenehmigungen-unter-merkel/a-60255297

7 Maged Mandour, “The Cairo-Paris Axis”, Carnegie Endowment for International Peace, 21 Ιανουαρίου 2022, https://carnegieendowment.org/sada/86239

8 “Al-Sissi à Paris : Macron refuse de conditionner le partenariat France-Egypte aux droits de l’Homme”, Youtube, https://www.youtube.com/watch?v=oCK-eWa2XdE

9 “US approves $2.5 bn arms sale to Egypt despite human rights criticism”, Mada Masr, 26 Ιανουαρίου 2022, https://www.madamasr.com/en/2022/01/26/news/u/us-approves-2-5-bn-arms-sale-to-egypt-despite-human-rights-criticism/

10 “Egypt: National Strategy for Human Rights a ruse to show international community and donor states that political reform is underway”, Cairo Institute for Human Rights Studies, 15 Νοεμβρίου 2021, https://cihrs.org/egypt-national-strategy-for-human-rights-a-ruse-to-show-international-community-and-donor-states-that-political-reform-is-underway/?lang=en

11 “In the absence of the bare minimum of the rule of law and respect for human rights The Arabic Network for Human Rights Information decides to suspend its activities”, Arabic Network for Human Rights Information, 10 Ιανουαρίου 2022, https://www.anhri.info/?p=28614&lang=en

12 “Long-delayed bylaws regulating civil society spark concern over restrictive potential”, Mada Masr, 17 Ιανουαρίου 2021, https://www.madamasr.com/en/2021/01/17/feature/politics/long-delayed-bylaws-regulating-civil-society-spark-concern-over-restrictive-potential/

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 20 Απριλίου 2022 21:11

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.