Yavor Tarinski Το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι μια αντισημιτική θεωρία συνωμοσίας έχει διεισδύσει επιτυχώς στον δημόσιο λόγο. Μιλώ για την καχυποψία που εξέφρασαν επίσημα εκπρόσωποι της κυβέρνησης, καθώς και δημοσιογράφοι μεγάλων μέσων ενημέρωσης σχετικά με τον ρόλο των ΜΚΟ στο ζήτημα των προσφύγων. [Αναδημοσίευση από: αυτολεξεί]
-Καμία συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε πολέμους. -Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης-hot spot. -Ανοιχτά σύνορα, ελευθερία κίνησης και χαρτιά για τους πρόσφυγες/μετανάστες/στριες. -Ακύρωση της συμφωνίας Ελλάδας-Τουρκίας-ΕΕ και κανένας περιορισμός στα νησιά. -Σίτιση, περίθαλψη και στέγαση μέσα στον αστικό ιστό για όλους τους ανθρώπους. -Κοινοί αγώνες ντόπιων-μεταναστών
Να καταργηθούν τα στρατόπεδα. Διαμονή των προσφύγων σε κατοικίες μέσα στις πόλεις. Όχι στον εγκλεισμό. Να απεγκλωβιστούν οι πρόσφυγες από τα νησιά. Ελεύθερη μετακίνηση σε όποια περιοχή ή χώρα θέλουν να μείνουν. Όχι σε φράκτες στον Έβρο και το Αιγαίο και επαναπροωθήσεις. Ανεμπόδιστη είσοδος στη χώρα μας και σε όλες τις χώρες. Άσυλο για όλα τα θύματα των πολέμων και των διώξεων. Όχι στις καθυστερήσεις και τον πλαστό αποχαρακτηρισμό χωρών από εμπόλεμες. Αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης των προσφύγων μέσα στις πόλεις σε κατοικίες. Ένταξή τους στον κοινωνικό ιστό. Πρόσβαση σε υγεία, παιδεία, πρόνοια εργασία με ίσα δικαιώματα. Καμιά συμμετοχή της χώρας…
Η συνέλευση θα γίνει το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2020 στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στις 12.00μ.μ. ,στα πλαίσια του εορτασμού των γενεθλίων της ΒΙΟΜΕ, η οποία γιορτάζει τα 7 χρόνια αυτοδιαχείρισης της.
«Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες στις γειτονιές μας» Εκφράζουμε το αίσθημα της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης, της νεολαίας, των λαϊκών στρωμάτων και το κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί σε όλη τη χώρα όλο το προηγούμενο διάστημα.
Η παγκόσμια φεμινιστική απεργία της 8ης Μάρτη αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις μέρες μας που η καπιταλιστική κρίση εντείνει τις ταξικές ανισότητες και αναπαράγει με μεγαλύτερη ένταση διακρίσεις με βάση το φύλο και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Οι φασίζουσες απόψεις που στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσονται στις κοινωνίες, ευνοούν φαινόμενα έμφυλης καταπίεσης και βίας. Οι γυναικοκτονίες όπως της Ελένης στη Ρόδο πολλαπλασιάζονται, η δολοφονία του Ζακ/Zackie Oh παραμένει αδικαίωτη. Σε ένα άλλο επίπεδο ζούμε τις αθρόες απολύσεις εγκύων γυναικών, τη στέρηση αδειών μητρότητας, την καθημερινή εκμετάλλευση γυναικών και θηλυκοτήτων στο εργασιακό αλλά και στο κοινωνικό επίπεδο.
Σελίδα 1 από 234