Ζούμε σε σκοτεινές εποχές διαστροφής των λέξεων και των νοημάτων, όπου η οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ενίσχυση του καθεστώτος απαρτχάιντ και κατοχής του Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστίνιων, κρίνεται άνευ σημασίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ η πολιτική θέση ενάντια στο απαρτχάιντ και στον ρατσισμό, βαφτίζεται «ρατσισμός». Ο νομικός κόσμος οφείλει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή της υπεράσπισης των θυμάτων της γενοκτονίας και του ρατσισμού και όσων διώκονται ποινικά γιατί στέκονται στο πλευρό τους, αποκαθιστώντας τις λέξεις και τα νοήματά τους. Ως Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας, θα προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε σε αυτό το καθήκον.

Συνέντευξη του Τζόζεφ Ντάχερ

Η απελευθέρωση της Παλαιστίνης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς ολόκληρης της περιοχής. «Η περιοχή χρειάζεται έναν πραγματικό άξονα αντίστασης από τα κάτω: τις λαϊκές τάξεις της Παλαιστίνης και της περιοχής, υποστηριζόμενες από την αντιιμπεριαλιστική αλληλεγγύη στις χώρες των μεγάλων δυνάμεων, η οποία βασίζεται στον αγώνα των εργατών ενάντια στις άρχουσες τάξεις τους…» Ο εναλλακτικός «άξονας αντίστασης» είναι τα περιφερειακά εργατικά, γυναικεία, φοιτητικά, προσφυγικά και προοδευτικά κινήματα… Αν η εργατική τάξη πρόκειται να είναι ο φορέας της δικής της απελευθέρωσης, πρέπει να είναι σε θέση να οργανώνεται. Αν οι γυναίκες, οι φοιτητές ή οι εθνικές μειονότητες πρόκειται να αποτελέσουν ανεξάρτητη πολιτική δύναμη, πρέπει να είναι σε θέση να εκφράζονται, να συναθροίζονται και να οργανώνονται. Επομένως, η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, η ελευθερία στη δημιουργία κομμάτων και ο δημοκρατικός χώρος δεν μπορούν να αναβληθούν μέχρι πρώτα «να λυθεί το πρόβλημα του ιμπεριαλισμού». Αντίθετα, ο αγώνας για αυτές τις ελευθερίες δεν μπορεί να διαχωριστεί από την ιμπεριαλιστική δομή και τον πόλεμο.

Hossam el-Hamalawy

Κάθε φορά που οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν νομικούς περιορισμούς, το Ισραήλ παρενέβαινε για να παρέχει όπλα, εκπαίδευση και πληροφορίες στους συμμάχους του. Μια τέτοια συνεργασία ήταν φυσική. Το Ισραήλ και οι χούντες μοιράζονταν την άποψη ότι τα λαϊκά κινήματα ήταν εχθροί που έπρεπε να παρακολουθούνται, να εκτοπίζονται ή να εξοντώνονται. Η ίδια λογική ισχύει και σήμερα. Η Ουάσιγκτον επιβεβαιώνει την κυριαρχία της επί του Καράκας, και μια κυβέρνηση που γεννήθηκε από την αμερικανική παρέμβαση ανοίγει δίαυλο επικοινωνίας με το Ισραήλ. Μια κολομβιανή κυβέρνηση, πρόθυμη να αποκαταστήσει τις στενές σχέσεις με τον Τραμπ, επαναφέρει τις σχέσεις με το Ισραήλ και υποστηρίζει το διάταγμα του Τραμπ για τα Υψίπεδα του Γκολάν…. Οι νίκες των προοδευτικών δυνάμεων είναι επομένως απαραίτητες για να παραμείνει το Ισραήλ απομονωμένο και για να πληρώσουν οι ηγέτες του το πολιτικό τίμημα για την κατοχή, το απαρτχάιντ και τη γενοκτονία. Κάθε εκλογική νίκη κατά της ακροδεξιάς, κάθε επιτυχημένη αντιρατσιστική κινητοποίηση και κάθε χώρος εργασίας ή πανεπιστήμιο που υιοθετεί το μποϊκοτάζ και την απόσυρση επενδύσεων συμβάλλει στο να παραμείνει η Παλαιστίνη στο προσκήνιο.

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι το 2ο Φεστιβάλ Μίκη Θεοδωράκη, που διοργανώνει ο Δήμος Νέας Σμύρνης την ερχόμενη εβδομάδα, ξεκινά με συναυλία της Γλυκερίας και παρουσίαση του έργου «Η Μικρά Ασία του Μίκη – Από τον Τσεσμέ στον Ζορμπά». Αναμένουμε από τη δημοτική αρχή να ματαιώσει άμεσα την εμφάνιση της Γλυκερίας αναγνωρίζοντας την επιλογή αυτή ως αβλεψία και ατόπημά της! Η συναυλία μπορεί να διεξαχθεί πολύ καλύτερα αν από το μουσικό σχήμα απουσιάζουν όσοι και όσες σκύβουν το κεφάλι στους σύγχρονους ναζί, τους διασκεδάζουν και τους αντιμετωπίζουν σαν κανονικούς ανθρώπους και όχι ως δολοφόνους!

Το BDS στρέφεται απέναντι σε κράτη, θεσμούς και εταιρείες οι οποίες συνεργούν στη γενοκτονία, την κατοχή και τον εποικισμό που υλοποιεί το ισραηλινό καθεστώς απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό. Δεν στοχοποιεί ανθρώπους λόγω εθνικότητας, καταγωγής ή θρησκείας. Στις 18 Αυγούστου ο Συνήγορος του Πολίτη εξέδωσε δελτίο Τύπου στα ελληνικά και στα αγγλικά για «επαναλαμβανόμενα περιστατικά καταγγελλόμενης άρνησης παροχής υπηρεσιών σε Ισραηλινούς πολίτες». Δεν δίνει αριθμό, δεν περιγράφει περιστατικά, δεν εξηγεί ποια έρευνα προηγήθηκε. Υπενθυμίζει όμως το ενδεχόμενο ποινών φυλάκισης και καλεί τις διωκτικές αρχές να κινηθούν. Η ανακοίνωση αξιοποιήθηκε αμέσως για να στηθεί ευρύτερη αφήγηση περί «αντισημιτισμού» στην Ελλάδα.

Τώρα επιχειρείται η μετατροπή της πολιτικής διαμαρτυρίας σε αντικείμενο ποινικής διερεύνησης, αποδίδοντάς της χαρακτηριστικά που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Όπως οι πάντες γνωρίζουν, οι μέχρι σήμερα κινητοποιήσεις απέδειξαν τον μαζικό και απολύτως ειρηνικό χαρακτήρα τους, με στόχο να εκφραστεί η αντίθεση στον πόλεμο, στη γενοκτονία και στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, χωρίς να προκύπτει οποιοδήποτε στοιχείο που να μπορεί να θεμελιώσει ισχυρισμούς περί υποκίνησης βίας ή μίσους. Η έρευνα αυτή αποσκοπεί στη δημιουργία κλίματος φόβου, ώστε κάθε επόμενη κινητοποίηση να πραγματοποιείται υπό την απειλή ποινικών συνεπειών. Πρόκειται για μια προσπάθεια φίμωσης όσων αντιστέκονται.

Μια συνέντευξη του Andriy Movchan στον Ashley Smith για τον Παγκόσμιο Στόλο Sumud προς τη Γάζα

Συναντήσαμε πολλούς συμμετέχοντες στον στόλο, των οποίων η ζωή, σε διάφορες φάσεις, είχε συνδεθεί στενά με την Ουκρανία. Μεταξύ αυτών ήταν δημοσιογράφοι που είχαν καλύψει τον πόλεμο, παραϊατρικό προσωπικό και νοσηλευτές που είχαν περιθάλψει πολίτες και στρατιώτες στην Ουκρανία, εθελοντές που είχαν παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια, καθώς και αριστεροί ακτιβιστές που, στις χώρες τους, αντιμάχονται ενεργά τη ρωσική προπαγάνδα. Ο αριθμός αυτών των ανθρώπων ήταν εντυπωσιακός. Καταγράψαμε πολλά μηνύματα προς το ουκρανικό κοινό από αυτούς τους συμμετέχοντες. Τους ζητήσαμε να προσθέσουν στο τέλος το σύνθημα «Από την Ουκρανία στην Παλαιστίνη, η κατοχή είναι έγκλημα!», και όλοι συμφώνησαν αμέσως.

Μια ακόμη απόδειξη ότι το ισραηλινό καθεστώς κατοχής αντιμετωπίζει ακόμη και την απλή πράξη της διεθνούς εργατικής αλληλεγγύης ως «απειλή». Αντιπροσωπεία Ελλήνων συνδικαλιστών, που είχε προσκληθεί επίσημα από τη Γενική Ομοσπονδία Σωματείων Παλαιστίνης για να επισκεφθεί τη Ραμάλα και άλλες πόλεις της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, απελάθηκε από τις ισραηλινές αρχές αμέσως μετά την άφιξή της στο Τελ Αβίβ και επαναπροωθήθηκε στην Αθήνα με την επόμενη πτήση. Σκοπός της αποστολής ήταν η συνάντηση με παλαιστινιακά εργατικά σωματεία και εργαζόμενους, προκειμένου να ενημερωθούν από πρώτο χέρι για τις συνθήκες ζωής και εργασίας κάτω από το καθεστώς κατοχής, αποκλεισμών και στρατιωτικού ελέγχου.

Vjosa Musliu, Brunilda Pali

Klodiana Millona, Kristina Millona

Diana Malaj, Drivalda Delia

Ερευνητές όπως ο Πίρο Ρετζέπι υποστηρίζουν ότι οι χώρες των Βαλκανίων, διαμορφωμένες από μια ιστορία εξωτερικής αυτοκρατορικής κυριαρχίας –από την Οθωμανική Αυτοκρατορία έως τις ευρωπαϊκές αποικιακές επεμβάσεις– συχνά επιδιώκουν την ασφάλεια και την αναγνώριση ευθυγραμμίζοντας τη στάση τους με τις κυρίαρχες δυνάμεις και προσαρμοζόμενες στις σύγχρονες παγκόσμιες ιεραρχίες. Για τις χώρες που βρίσκονται στα πολιτικά περιθώρια της «κεντρικής Δύσης», η πρόσβαση στη φιλελεύθερη τάξη που υποστηρίζεται από τη Δύση εξαρτάται επίσης από τη σιωπή, τη λήθη ή, στη χειρότερη περίπτωση, τη συνενοχή στη γενοκτονία στη Γάζα. Σε αυτό το πλαίσιο, η Αλβανία δεν είναι απλώς ένας πρόθυμος εταίρος του Ισραήλ. Επιτελεί επίσης τον ρόλο που της έχουν επιβάλει οι γεωπολιτικές προσδοκίες της Δύσης. Σε αυτόν τον ρόλο, η παλαιστινιακή δυστυχία δεν αντιμετωπίζεται ως ηθική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που απαιτεί αντίδραση. Αντίθετα, αντιμετωπίζεται ως μια ενοχλητική μεταβλητή που πρέπει να διευθετηθεί, να ελαχιστοποιηθεί και, τελικά, να αγνοηθεί στην πορεία προς τις Βρυξέλλες.

Fabio Bosco

Παρά τη συμμετοχή στις εκλογές, οι προσδοκίες των Παλαιστινίων όσον αφορά τα δημοτικά συμβούλια και την Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή είναι χαμηλές. Από τη μία πλευρά, η βία της γενοκτονίας στη Γάζα και της εθνοκάθαρσης στη Δυτική Όχθη αποκλείει κάθε αίσθηση κανονικότητας. Από την άλλη πλευρά, η εμπειρία με της συνεργασίας της Παλαιστινιακής Αρχής με το Ισραήλ, της οποίας ο πρόεδρος εκλέχθηκε το 2005 και το νομοθετικό σώμα το 2006, είναι πολύ αρνητική. Οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι ψήφισαν για πρακτικούς λόγους, καθώς αυτά τα συμβούλια είναι υπεύθυνα για βασικές υπηρεσίες όπως η αποκομιδή απορριμμάτων και η ύδρευση. Όλοι όμως γνωρίζουν ότι αυτές οι εκλογές δεν αποτελούν μέρος ενός εθνικοαπελευθερωτικού εγχειρήματος.