Simon Pirani Οι πενιχρές επιτυχίες του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία –όπως η κατάληψη της κατεστραμμένης πόλης Αβντίεφκα, με τρομακτικό ανθρώπινο κόστος– έχουν προκαλέσει έναν νέο γύρο από δηλώσεις δυτικών πολιτικών και από άρθρα σχολιαστών για πιθανές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις… Μεταξύ των «αριστερών» συγγραφέων, οι «καμπίστες» και οι μονόπλευροι «αντιιμπεριαλιστές», που αρνούνται το δικαίωμα της Ουκρανίας να αντισταθεί στη ρωσική επιθετικότητα, λένε ότι οι ειρηνευτικές συνομιλίες θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τώρα ... αρκεί οι δυτικές δυνάμεις να μην στέκονταν εμπόδιο… Η «καμπιστική» επιχειρηματολογία προβάλλεται κυριολεκτικά αγνοώντας τι πραγματικά συμβαίνει στην Ουκρανία και τη Ρωσία και εστιάζοντας –συχνά αποκλειστικά– στα πολιτικά και διπλωματικά…

Γράφοντας από μια Ρωσική φυλακή, ο κοινωνιολόγος Boris Kagarlitsky έγραψε την ακόλουθη ανοιχτή επιστολή για να υποστηρίξει μια πλατιά εκστρατεία αλληλεγγύης με τους αριστερούς Ρώσους πολιτικούς κρατούμενους. Ο ίδιος ο Kagarlitsky φυλακίστηκε για πέντε χρόνια στις 13 Φεβρουαρίου με την κατασκευασμένη κατηγορία της "δικαιολόγησης της τρομοκρατίας". Στην πραγματικότητα, το μόνο του έγκλημα ήταν ότι μίλησε ενάντια στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η επιστολή μεταφράστηκε από τον Ρένφρι Κλαρκ από την πρωτότυπη ρωσική έκδοση.

Hanna Perekhoda Όπως αποδεικνύεται από πολυάριθμες δημόσιες δηλώσεις Ρώσων κρατικών αξιωματούχων, η Ουκρανία κατέχει δυσανάλογα σημαντικό ρόλο στην κοσμοθεωρία τους. Το αφήγημά τους είναι το εξής: Η ξεχωριστή εθνική ταυτότητα των Ουκρανών είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα που δημιουργήθηκε από τους δυτικούς εχθρούς (Πολωνούς, Αυστριακούς, Γερμανούς, Ναζί, Αμερικανούς) και τους πράκτορές τους (Λένιν και Μπολσεβίκους).

Ilya Matveev Τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου για τον Στάλιν (και τον Τσόρτσιλ και τον Ρούσβελτ) στη Γιάλτα είναι ένα γεγονός εξωφρενικό και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό. Είναι σαφές γιατί είναι εξωφρενικό, αλλά είναι αποκαλυπτικό για τους ακόλουθους λόγους.

από τη Leyla LATYPOVA «Στην αρχή του ακτιβισμού μου, η ‘αποαποικιοποίηση’ για μένα ήταν απλώς να μάθω την ιστορία του λαού μου και να φέρω πίσω τους στρατιώτες [από τα μέτωπα στην Ουκρανία]. Τώρα είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό», λέει η ακτιβίστρια από την Μπουριάτια Βικτόρια Μαλαντάεβα. «Τώρα έχει να κάνει με το να δώσουμε φωνή στους αυτόχθονες λαούς, να τους δώσουμε περισσότερη αυτονομία για να τους επιτρέψουμε να είναι οι κύριοι της μοίρας τους και οι υπερασπιστές της αξιοπρέπειάς τους. Δεν θέλω ο λαός μας να αισθάνεται πια ως ο ‘μικρός αδελφός’ των Ρώσων».