Áron Rossman-Kiss Την τελευταία δεκαετία, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν έχει αναδειχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους –και πιο αμφιλεγόμενους– πολιτικούς της Ευρώπης: δεν είναι μικρό κατόρθωμα για τον ηγέτη μιας χώρας της οποίας η οικονομική ή στρατηγική σημασία τόσο σε ευρωπαϊκή όσο και σε παγκόσμια κλίμακα παραμένει, στην καλύτερη περίπτωση, μέτρια. Έχοντας καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς για την ακροδεξιά παγκοσμίως, ο Όρμπαν έχει επίσης γίνει αντικείμενο συνεχούς κριτικής, παρεξήγησης και καθαρής φαντασιοπληξίας σε όλο το πολιτικό φάσμα. Πιστός στον εαυτό του, έκανε προεκλογική εκστρατεία με την πλατφόρμα «όχι μετανάστευση, όχι φύλο, όχι πόλεμος» ενόψει των εκλογών του 2024 για…

Όπως και οι σύντροφοί του, ο Ilya Budraitskis έχει υποστεί διώξεις από το καθεστώς Πούτιν. Μέλος του Ρωσικού Σοσιαλιστικού Κινήματος (RSM), αντιτίθεται στον πόλεμο στην Ουκρανία και στον Βλαντιμίρ Πούτιν. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, μίλησε στο «esquerda.net» για την τεχνική της πολιτικής δίωξης και το ιδεολογικό μοντέλο που υιοθετεί η ρωσική κυβέρνηση για να νομιμοποιήσει τον ιμπεριαλισμό και την εισβολή της στην Ουκρανία. Η εισβολή στην Ουκρανία οδήγησε σε έναν πόλεμο, ο οποίος, δύο χρόνια αργότερα, συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος.

Οι πρόσφατες αλλαγές προσωπικού στο ουκρανικό υπουργικό συμβούλιο υπό το σύνθημα Επανεκκίνηση δείχνουν ότι το νεοφιλελεύθερο σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση και αδυνατεί να διορθώσει τα λάθη του. Η ανανέωση περίπου του 50% των προσώπων (κυρίως δευτερεύοντα πρόσωπα) δεν συνοδεύτηκε από καμία συζήτηση για την ανάγκη αναθεώρησης της τρέχουσας πολιτικής και κοινωνικής πορείας. Και χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω εξηγήσεις, είναι σαφές: η μεγάλης κλίμακας ιδιωτικοποίηση της οικονομίας θα συνεχιστεί, οι ολιγάρχες θα διατηρήσουν την επιρροή τους στις στρατηγικές βιομηχανίες (συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας), οι κοινωνικές λειτουργίες του κράτους θα αμβλυνθούν και οι απλοί άνθρωποι θα σηκώσουν το βάρος του πολέμου.

Karmína Οι σημερινές συνθήκες κατοχής φαίνεται να προαναγγέλλουν την μετατροπή σε «Λαϊκή Δημοκρατία» νέων εδαφών, όπως η περιφέρεια Χερσώνα – εκτός αν απελευθερωθούν από τον ουκρανικό στρατό, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο με τρομερό ανθρώπινο κόστος. Η καταστροφή ζωών και παραγωγικών δυνατοτήτων σε άλλες περιοχές έχει ήδη επιφέρει τεράστιο πόνο και μια άνευ προηγουμένου παρακμή της οικονομίας. Ακόμα και αν ο πόλεμος τελείωνε αύριο, με οποιονδήποτε συμβιβασμό, θα έχει γυρίσει την ανάπτυξη της Ουκρανίας πολλά χρόνια πίσω, βαθαίνοντας την εξάρτηση της χώρας από τη διεθνή οικονομική βοήθεια και επισπεύδοντας περαιτέρω εκροές εργατικής δύναμης. Επιπλέον, η άρχουσα τάξη στην Ουκρανία…

Denys Gorbach Η ημιπεριφερειακή οικονομία της Ουκρανίας προέκυψε από ένα σύνολο διαρθρωτικών ανισοτήτων και εξαρτήσεων, οι οποίες καθόρισαν την πορεία που ακολούθησε για να ενταχθεί στις παγκόσμιες αγορές. Χαρακτηρίζεται από τη στενή διασύνδεση των τομέων του οικονομικού και του πολιτικού, και παραδειγματίζεται από τον όρο «ολιγάρχης». Ένας ολιγάρχης διαφέρει από έναν βεμπεριανό καπιταλιστή όχι μόνο ποσοτικά (από το επίπεδο συγκέντρωσης του κεφαλαίου) αλλά και ποιοτικά – από την ικανότητά του να διοικεί τους τυπικά ξεχωριστούς τομείς της πολιτικής και της δημόσιας διοίκησης, συσσωρεύοντας κεφάλαιο με τη μετατροπή του από το ένα είδος στο άλλο.