Denijal Jegić

Γιατί η Γερμανία είναι τόσο φανατικά κατά των Παλαιστινίων;

Η γερμανική υποστήριξη προς το Ισραήλ χρησιμοποιείται ως κάλυψη για την ενίσχυση των ρατσιστικών αντιμεταναστευτικών πολιτικών και τη συγκάλυψη του ενχώριου αντισημιτισμού.

Από τότε που το Ισραήλ ξεκίνησε τον τελευταίο του πόλεμο στη Γάζα, η Γερμανία στάθηκε σταθερά στο πλευρό του συμμάχου της. Ακόμη και όταν οι προειδοποιήσεις για γενοκτονία που διαπράττουν οι ισραηλινές δυνάμεις αυξήθηκαν, η γερμανική κυβέρνηση δεν μετοπίστηκε. Στις 12 Οκτωβρίου, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς διακήρυξε ότι «υπάρχει μόνο μια θέση για τη Γερμανία»^[1], η οποία είναι «δίπλα στο Ισραήλ» και πράγματι δεν έχει μετακινηθεί από αυτή τη στάση.

Η γερμανική κυβέρνηση όχι μόνο έχει παράσχει ευρεία πολιτική και διπλωματική υποστήριξη στο Ισραήλ, αλλά έχει επίσης επιταχύνει τις εξαγωγές όπλων για να διευκολύνει την ισραηλινή σφαγή των Παλαιστινίων αμάχων.

Η γερμανική πολιτική ελίτ απέρριψε κατηγορηματικά τις εκκλήσεις για κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και επανέλαβε αμείλικτα τον ψευδή ισχυρισμό^[2] ότι, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, το Ισραήλ έχει το «δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του» ενάντια στον κατεχόμενο παλαιστινιακό πληθυσμό. Συνεχίζει να παραβλέπει δεκαετίες απαρτχάιντ και εθνοκάθαρσης.

Η γερμανική πολιτική ελίτ δικαιολόγησε τη στάση της με το υποτιθέμενο αίσθημα ενοχής για το Ολοκαύτωμα και την ανάγκη να επανορθώσει υποστηρίζοντας το Ισραήλ, θεωρώντας την ασφάλειά του «λόγο ύπαρξης του κράτους της Γερμανίας». Όμως, υπό την κάλυψη της «ηθικής συμπεριφοράς» και της «εξιλέωσης για τα εγκλήματά της», οι Γερμανοί πολιτικοί και αξιωματούχοι επιδιώκουν στην πραγματικότητα να κανονικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τον αντιαραβικό και αντιμουσουλμανικό ρατσισμό, να δικαιολογήσουν πιο δρακόντειες αντιμεταναστευτικές πολιτικές και να συγκαλήψουν τον διαρκή αντισημιτισμό μεταξύ των λευκών Γερμανών.

Ο αντιπαλαιστινισμός ως κρατική πολιτική

Η περιθωριοποίηση των Παλαιστινίων εντός της γερμανικής κοινωνίας και η καταστολή του φιλοπαλαιστινιακού ακτιβισμού δεν αποτελούν νέο φαινόμενο στη Γερμανία. Πολύ πριν από την 7η Οκτωβρίου, η αντιπαλαιστινιακή τακτική των γερμανικών αρχών είχε ήδη κλιμακωθεί^[3]. Οι διαδηλώσεις είχαν απαγορευτεί, οι φιλοπαλαιστινιακές φωνές, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων ακτιβιστών, είχαν φιμωθεί^[4] και πολιτιστικές εκδηλώσεις και τελετές βράβευσης είχαν ακυρωθεί.

Δεν προκαλεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι η καταστολή των διαδηλώσεων^[5] και η αστυνομική βία έχουν αυξηθεί τις τελευταίες εβδομάδες^[6]. Πολυάριθμες διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων έχουν απαγορευτεί^[7], μερικές φορές μόνο λίγα λεπτά πριν από την προγραμματισμένη έναρξή τους, ή έχουν επιτραπεί να πραγματοποιηθούν μόνο με ισχυρή αστυνομική παρουσία. Οι γραφειοκράτες επικαλέστηκαν ως αιτιολογία για τις απαγορεύσεις τις απειλές για τη δημόσια ασφάλεια και την πιθανή εκδήλωση αντισημιτισμού.

Εκατοντάδες διαδηλωτές συνελήφθησαν τις πρώτες εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα. Πολλοί αντιμετώπισαν αστυνομική βία και ορισμένοι υποβλήθηκαν σε έρευνα για υποκίνηση μίσους. Ακόμη και αντισιωνιστικές φωνές μεταξύ της μικρής εβραϊκής μειονότητας έχουν δεχθεί επιθέσεις.

Η ελευθερία του λόγου όσον αφορά τον ακτιβισμό υπέρ των Παλαιστινίων έχει επίσης κατασταλεί. Πρόσφατα, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εσωτερικών απαγόρευσε το σύνθημα «από τον ποταμό ως τη θάλασσα», θεωρώντας το κάλεσμα για την καταστροφή του Ισραήλ. Το κρατίδιο της Βαυαρίας χαρακτήρισε τη φράση ως «σύμβολο της τρομοκρατίας».

Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), ένα από τα μεγαλύτερα κόμματα της Γερμανίας, ξεκαθάρισε επίσης ότι οι λέξεις «ελεύθερη Παλαιστίνη» δεν έχουν θέση στη Γερμανία και κατήγγειλε τη φράση ως «πολεμική κραυγή μιας διεθνώς δρώσας τρομοκρατικής συμμορίας», υποστηρίζοντας ότι θα σήμαινε «τον αφανισμό του εβραϊκού κράτους, της μοναδικής δημοκρατίας στην περιοχή, από ισλαμιστές τρομοκράτες».

Η ελευθερία του λόγου δέχεται επιθέσεις και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Με τα γερμανικά πανεπιστήμια να ακολουθούν τη φιλοϊσραηλινή στάση της κυβέρνησης, οι φοιτητές που διαμαρτυρήθηκαν στην πανεπιστημιούπολη αντιμετώπισαν αστυνομική βία και εκστρατείες συκοφάντησης στα μέσα ενημέρωσης.

Τα σύμβολα υπέρ των Παλαιστινίων, όπως το μαντήλι κεφίγιε, έχουν απαγορευτεί από ορισμένα ιδρύματα. Σε ένα σχολείο στο Βερολίνο, ένας καθηγητής επιτέθηκε σωματικά σε μαθητή που ύψωσε την παλαιστινιακή σημαία^[8].

Αυτή η συστηματική καταστολή του ακτιβισμού υπέρ των Παλαιστινίων αντικατοπτρίζει τη δυστοπική πραγματικότητα στη Γερμανία, όπου η αντίθεση στη γενοκτονία θεωρείται πράξη μη αφοσίωσης στο γερμανικό κράτος και θα μπορούσε έτσι να δικαιολογήσει την ποινικοποίηση.

Οι γερμανικές αρχές έχουν σαφώς προσδιορίσει τον αντιπαλαιστινιακό αγώνα ως εθνικό συμφέρον και κρατική πολιτική. Υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα την ύπαρξη του Ισραήλ στη σημερινή μορφή του απαρτχάιντ, η οποία προϋποθέτει συνεχή βία εναντίον του αυτόχθονα παλαιστινιακού πληθυσμού. Αυτό, φυσικά, δεν έρχεται σε αντίθεση με τη γενοκτονική ιστορία και τον συνεχή ρατσισμό της ίδιας της Γερμανίας.

Κατηγορώντας τους μετανάστες για τον γερμανικό ρατσισμό

Η γενοκτονία στη Γάζα ενίσχυσε ακόμα περισσότερο τα ήδη πανταχού παρόντα ξενοφοβικά και ρατσιστικά αισθήματα στη Γερμανία. Οι γερμανικές αρχές προσπάθησαν έμπρακτα να παρουσιάσουν τους μουσουλμάνους και τους Άραβες ειδικότερα, και τις εθνικές μειονότητες γενικότερα, ως επικίνδυνους για τη γερμανική κοινωνία.

Στις 8 Νοεμβρίου, ο Γερμανός πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ κάλεσε τους Γερμανούς παλαιστινιακής και αραβικής καταγωγής να αποστασιοποιηθούν από τη Χαμάς και τον αντισημιτισμό^[9]. Έτσι, έθεσε εμμέσως ένα ολόκληρο δημογραφικό πληθυσμό υπό γενική υποψία τρομοκρατίας, καθώς το παλαιστινιακό κίνημα αντίστασης έχει χαρακτηριστεί «τρομοκρατική οργάνωση» από το γερμανικό κράτος.

Λίγο περισσότερο από μια εβδομάδα αργότερα, κατατέθηκε στο γερμανικό κοινοβούλιο ένα σχέδιο νόμου που συνέδεε τη γερμανική υπηκοότητα με την επίσημη δέσμευση για το «δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει». Ένα μήνα αργότερα, το κρατίδιο Σαξονίας-Άνχαλτ εξέδωσε το δικό του διάταγμα, απαιτώντας από τους αιτούντες την υπηκοότητα να δηλώσουν την υποστήριξή τους στο «δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει».

Τον Νοέμβριο, ο ομοσπονδιακός υπουργός Δικαιοσύνης Μάρκο Μπούσμαν δήλωσε σε συνέντευξή του: «Δεν θέλουμε οι αντισημίτες να γίνουν Γερμανοί πολίτες».

Οι ισχυρισμοί ότι οι μετανάστες αποτελούν κίνδυνο τρομοκρατίας και μεταφέρουν και διαδίδουν τον αντισημιτισμό έχουν χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για την αλλαγή της μεταναστευτικής και προσφυγικής πολιτικής της Γερμανίας.

Ο ηγέτης του CDU Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι η Γερμανία δεν μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερους πρόσφυγες από τη Γάζα, υποστηρίζοντας: «Έχουμε αρκετούς νεαρούς αντισημίτες στη χώρα».

Ήδη, λαμβάνονται νομικά μέτρα για τον περιορισμό της μετανάστευσης. Τον Οκτώβριο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση υποστήριξε ένα σχέδιο νόμου που επιτρέπει μια αυστηρότερη πολιτική απέλασης που θα διευκολύνει την απέλαση των απορριφθέντων αιτούντων άσυλο.

Όμως τα ανιστόρητα ρατσιστικά και ξενοφοβικά αισθήματα στη χώρα δεν αντανακλώνται μόνο στις πολιτικές. Καθορίζουν τώρα αυτό που φαίνεται να είναι μια κοινωνική συναίνεση που αποτυπώνεται σε ένα μανιφέστο που δημοσίευσε η γερμανική δεξιά σκανδαλοθηρική εφημερίδα BILD, κάνοντας κήρυγμα στους μετανάστες για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται στη Γερμανία.

Αναφερόμενη στην άφιξη των Αράβων προσφύγων την τελευταία δεκαετία, η εφημερίδα παρουσίασε 50 σημεία οδηγιών σχετικά με το τι είναι επιτρεπτό ή μη αποδεκτό στη Γερμανία.

Στην εισαγωγή του μανιφέστου αναφέρεται: «Ο κόσμος μας βρίσκεται σε χάος και εμείς βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση του. Μετά την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ, βιώνουμε μια νέα διάσταση του μίσους στη χώρα μας – κατά των αξιών μας, της δημοκρατίας και κατά της Γερμανίας».

Στη συνέχεια δηλώνει ότι η Γερμανία πρέπει να πει «ΟΧΙ!» στον αντισημιτισμό και ότι «αγαπάμε τη ζωή, όχι τον θάνατο», «λέμε παρακαλώ και ευχαριστώ», «δεν φοράμε μάσκες ή πέπλα» και «δεν παντρεύουμε παιδιά. Και οι άνδρες δεν μπορούν να έχουν περισσότερες από μία γυναίκες».

Η λυσσαλέα ισλαμοφοβία του μανιφέστου είναι κάτι παραπάνω από έκδηλη. Αλλά πέρα από αυτό, αντικατοπτρίζει τον παραλογισμό των λευκών Γερμανών που θεωρούν τους εαυτούς τους «υπό απειλή» και «θύματα» τη στιγμή που ο παλαιστινιακός πληθυσμός αντιμετωπίζει γενοκτονία στην ίδια του την πατρίδα.

Εκθέτει επίσης τη βαθιά ριζωμένη λευκή υπεροχή στη γερμανική κοινωνία. Πράγματι, η αντίδραση των γερμανικών αρχών στα όσα συμβαίνουν στη Γάζα αποδεικνύει ότι θέλουν να ενισχύσουν και να παγιώσουν τις ρατσιστικές ιεραρχίες στη γερμανική κοινωνία: λευκοί Γερμανοί στην κορυφή και άνθρωποι από τον «Τρίτο Κόσμο», συμπεριλαμβανομένων των θυμάτων της ισραηλινής βίας, στον πάτο, που κάνουν σιωπηλά βρώμικες δουλειές και αναμένεται να επιδείξουν την ευγνωμοσύνη τους και να «ενσωματωθούν» στη γερμανική κοινωνία.

Συγκάλυψη του γερμανικού αντισημιτισμού

Αλλά υπάρχει κάτι ακόμη πιο ολέθριο στο να παρουσιάζεται ο αντισημιτισμός στη Γερμανία ως μια ξένη «εισαγωγή», που έφεραν στη χώρα μη λευκοί μετανάστες. Αυτό το ολοένα και πιο διαδεδομένο ψέμα συσκοτίζει τη βίαιη, αντιεβραϊκή ιστορία της Γερμανίας και με κάποιο τρόπο ρίχνει την ευθύνη για τα δεινά των Εβραίων στους Παλαιστίνιους, οι οποίοι είναι θύματα ενός ευρωπαϊκού ρατσιστικού καθεστώτος εποίκων-αποικιοκρατών.

Καλύπτει επίσης το αντισημιτικό παρόν της γερμανικής κοινωνίας. Το αντιεβραϊκό συναίσθημα εξακολουθεί να υφίσταται στη Γερμανία. Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, η συντριπτική πλειονότητα των καταγεγραμμένων αντισημιτικών περιστατικών διαπράττεται από την πολιτική δεξιά.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το ακροδεξιό κόμμα AfD έχει φτάσει σε ιστορικό αποκορύφωμα δημοτικότητας τις τελευταίες εβδομάδες. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις από τα μέσα Δεκεμβρίου, βρίσκεται τώρα στο 23%, δεύτερο μετά το δεξιό CDU και πολύ μπροστά από οποιοδήποτε από τα κόμματα του σημερινού κυβερνητικού συνασπισμού.

Οι εκπρόσωποι του AfD έχουν εξυμνήσει τον γερμανικό εθνοτικό-εθνικισμό και υποβαθμίσει τα εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος, ενώ επιμένουν σταθερά ότι οι μετανάστες είναι αντισημίτες και απαιτούν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να θέσει ως προτεραιότητα την καταπολέμηση του «εισαγόμενου αντισημιτισμού».

Αυτός ο συνδυασμός σιωνισμού και τοξικού γερμανικού εθνικισμού μπορεί να τροφοδοτήσει ακόμη περισσότερο τη ρατσιστική βία κατά των μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της εβραϊκής κοινότητας.

Ο αντιπαλαιστινισμός της Γερμανίας πρέπει να θεωρηθεί όχι ως αντίδραση, αλλά μάλλον ως συνέχεια των ρατσιστικών εγκλημάτων της Γερμανίας. Οι Παλαιστίνιοι και άλλα θύματα της ισραηλινής και γερμανικής βίας δεν θεωρήθηκαν ποτέ αρκετά άνθρωποι.

Όπως οι αποικιοκρατικές γενοκτονίες της Γερμανίας και η υποστήριξή της στο απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής και σε ρατσιστικά καθεστώτα αλλού –που ποτέ δεν έτυχαν επαρκούς προσοχής στο δημόσιο διάλογο– έτσι και ο ρόλος της στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη διατηρεί τις ρατσιστικές ιεραρχίες και την αυτοεικόνα της ως «πολιτισμένου» και «ηθικά ανώτερου» έθνους.

Η υποστηριζόμενη από τη Γερμανία σφαγή των Παλαιστινίων χρησιμεύει έτσι στην ενίσχυση των φαντασιώσεων της λευκής, εθνοτικής γερμανικής υπεροχής.

Μετάφραση: elaliberta.gr

Denijal Jegić, “Why is Germany so viciously anti-Palestinian?”, Al Jazeera, 7 Ιανουαρίου 2024, https://www.aljazeera.com/opinions/2024/1/7/why-is-germany-so-viciously-anti-palestinian.

Ο Denijal Jegić είναι συγγραφέας και ερευνητής. Επί του παρόντος είναι επισκέπτης επίκουρος καθηγητής Επικοινωνίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Λιβάνου στη Βηρυτό.

Σημειώσεις

^[1] “Scholz: Germany’s ‘only place’ now is at Israel’s side”, DW, 12 Οκτωβρίου 2023, https://www.dw.com/en/scholz-germanys-only-place-now-is-at-israels-side/a-67072963.

^[2] “UN Special Rapporteur: Israel can’t claim ‘right of self-defence’”, Al Jazeera, 15 Νοεμβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/program/newsfeed/2023/11/15/un-special-rapporteur-israel-cant-claim-right-of-self-defence#:~:text=Francesca%20Albanese%2C%20UN%20Special%20Rapporteur,Press%20Club%20in%20Canberra%2C%20Australia.

^[3] Majed Abusalama, “Germany’s anti-Palestinianism is escalating”, Al Jazeera, 10 Ιουνίου 2023, https://www.aljazeera.com/opinions/2023/6/10/palestinians-should-not-have-to-pay-for-german-sins.

^[4] Denijal Jegić, “Germany’s relentless campaign to silence pro-Palestinian voices”, Al Jazeera, 22 Μαρτίου 2019, https://www.aljazeera.com/opinions/2019/3/22/germanys-relentless-campaign-to-silence-pro-palestinian-voices.

^[5] Cathrin Schaer, “German police crack down on pro-Palestine rallies, raising alarm”, Al Jazeera, 10 Νοεμβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/news/2023/11/10/germany-gaza-protests-crackdown.

^[6] Gouri Sharma, “‘Complete censorship’: Germany’s Palestinian diaspora fights crackdown”, Al Jazeera, 26 Οκτωβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/features/2023/10/26/complete-censorship-germanys-palestinian-diaspora-fights-crackdown.

^[7] “Germany announces complete ban of Hamas activities”, Al Jazeera, 2 Νοεμβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/news/2023/11/2/germany-announces-complete-ban-of-hamas-activities.

^[8] “Teacher in Germany assaults student who raises Palestinian flag”, Middle East Monitor, 10 Οκτωβρίου 2023, https://www.middleeastmonitor.com/20231010-teacher-in-germany-assaults-student-who-raises-palestinian-flag/.

^[9] “Steinmeier says Arabs in Germany should distance themselves from Hamas”, Al Jazeera, Νοεμβρίου 2023, https://www.aljazeera.com/news/2023/11/8/german-president-says-arab-citizens-must-distance-themselves-from-hamas.