Ιστορική απεργία του δημόσιου τομέα στη Βόρεια Ιρλανδία,
καθώς αναδύεται μια κρίση στην τοπική αυτοδιοίκηση του Ηνωμένου Βασιλείου
ΠΗΓΗ: https://anticapitalistresistance.org
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr
Μια πρωτοφανής απεργία από 170.000 εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που ανήκουν σε 15 συνδικάτα της Βόρειας Ιρλανδίας πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιανουαρίου, λόγω της άρνησης της βρετανικής κυβέρνησης να καταβάλει ισότιμους μισθούς με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο Ηνωμένο Βασίλειο, αναδεικνύοντας την αυξανόμενη κρίση στην τοπική διακυβέρνηση και τη χρηματοδότηση του δημόσιου τομέα σε ολόκληρη τη Βρετανία.
Μια άνευ προηγουμένου απεργία πραγματοποιήθηκε στη Βόρεια Ιρλανδία στις 16 Ιανουαρίου από 170.000 εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που ανήκουν σε 15 συνδικάτα, οι οποίοι είναι εξοργισμένοι με την άρνηση της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου να τους καταβάλει ισότιμους μισθούς με τους υπόλοιπους εργαζόμενους του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η κρίση αυτή απορρέει από την άρνηση του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος [Σ.τ.Μ. : DUP- οι δεξιοί υποστηρικτές της ένωσης Βορείου Ιρλανδίας και Μεγάλης Βρετανίας] να εγκρίνει μια νέα κυβέρνηση με καταμερισμό της εξουσίας, μια άρνηση που διαρκεί εδώ και δύο χρόνια. Κανονικά θα χρειαζόταν εντολή από την εκτελεστική εξουσία της αποκεντρωμένης κυβέρνησης για την καταβολή μισθολογικών αυξήσεων, και αυτό χρησιμοποιείται κυνικά από τη συντηρητική κυβέρνηση του Λονδίνου, η οποία έχει βρει την ευκαιρία να κάθεται απλά αδρανής, στερώντας από τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα της Βορείου Ιρλανδίας τις μισθολογικές αυξήσεις που απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι σε άλλα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το DUP αρνείται να επιτρέψει μια νέα κυβέρνηση διαμοιρασμού της εξουσίας, επειδή αντιτίθεται στις συμφωνίες μετά το Brexit που ενσωματώνουν ουσιαστικά την οικονομία της Βορείου Ιρλανδίας σε εκείνη της Ιρλανδικής Δημοκρατίας.
Αλλά αυτή η αντίρρηση είναι προπέτασμα καπνού για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Μια νέα κυβέρνηση διαμοιρασμού της εξουσίας θα είναι μια κυβέρνηση που θα ελέγχεται από το Sinn Fein [Σ.τ.Μ. : Sinn Fein – το κεντροαριστερό κόμμα της ιρλανδικής ανεξαρτησίας και της ενιαίας Ιρλανδίας].
Αυτό θα ήταν μια μεγάλη ήττα για τον Ενωτισμό των έξι κομητειών και ένας οιωνός μεγαλύτερων ηττών για τον Ενωτισμό στο μέλλον.
Οι μισθολογικές διαφορές με το υπόλοιπο Ηνωμένο Βασίλειο γίνονται πολύ έντονες. Ένα παράδειγμα: ένας νέος εκπαιδευτικός στη Σκωτία κερδίζει 32.000 λίρες, ενώ ένας νέος εκπαιδευτικός στη Βόρεια Ιρλανδία κερδίζει 24.000 λίρες. Δεδομένης της κρίσης του κόστους ζωής, αυτή είναι μια παράλογη κατάσταση. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι μεταξύ Απριλίου 2022 και Απριλίου 2023, οι μισθοί του δημόσιου τομέα, προσαρμοσμένοι στον πληθωρισμό, μειώθηκαν κατά ένα εκπληκτικό ποσοστό 7,7%. [1]
Αυτή η μεγάλη επίδειξη δύναμης των συνδικάτων έρχεται μετά την αποκάλυψη ότι δεκάδες τοπικά συμβούλια στην Αγγλία βρίσκονται στα πρόθυρα να κηρύξουν πτώχευση σύμφωνα με το άρθρο 144 του νόμου περί τοπικής αυτοδιοίκησης του 1988. Οι αναγγελίες του άρθρου 144 ουσιαστικά παραδίδουν τον οικονομικό έλεγχο στην κυβέρνηση, η οποία μπορεί στη συνέχεια να υπαγορεύσει περικοπές, απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις και κλείσιμο υπηρεσιών. Έχουν υπάρξει επτά πρόσφατες αναγγελίες σύμφωνα με το άρθρο 144, τρεις από τις οποίες από το Μπέρμιγχαμ, το οποίο ανακοίνωσε 600 απολύσεις. Το Μπέρμιγχαμ, η μεγαλύτερη τοπική αρχή στην Ευρώπη, είχε βρεθεί αντιμέτωπη με μια ιστορική απόφαση για την εξίσωση των αμοιβών, με αποτέλεσμα οι δικές της αποτυχίες στον τομέα των ίσων αμοιβών να της γυρίσουν μπούμερανγκ. Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν τη μείωση της κρατικής στήριξης σε μια εποχή αυξανόμενης ζήτησης, το αποτέλεσμα της γήρανσης του πληθυσμού, και τα κατακόρυφα αυξημένα επίπεδα φτώχειας.
Σε μια χρονιά εκλογών, το μεγαλύτερο συνδικάτο της τοπικής αυτοδιοίκησης, η Unison, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με την ηγεσία των Εργατικών του Κίερ Στάρμερ, είναι απίθανο να θέλει να κηρύξει απεργίες στην τοπική αυτοδιοίκηση ή το ΕΣΥ. Όσον αφορά την ηγεσία των Τόρις, μια γενική εκλογική αναμέτρηση του 2024 που θα βασίζεται στο χτύπημα των απεργιών του δημόσιου τομέα, ενώ ο Ρίσι Σουνάκ θα τυλίγεται με την εθνική σημαία του αυξανόμενου μιλιταρισμού (χάρη στον Πούτιν και τον Νετανιάχου), δεν θα ήταν ανεπιθύμητη.
Πρόκειται για μια απόπειρα επανάληψης του 1983, όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ κέρδισε μια απροσδόκητη νίκη βασισμένη στην επικράτησή της στον πόλεμο των Φόκλαντς. Αλλά οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Το 1983, η Θάτσερ δεν επιβαρυνόταν από 13 χρόνια λιτότητας ούτε από ένα μαζικό αντιπολεμικό κίνημα, όπως υπάρχει σήμερα με τις πολλές εκατοντάδες χιλιάδες που βγήκαν στους δρόμους για αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη.
Οι Εργατικοί μπορεί να υποφέρουν από την άρνηση πολλών μουσουλμάνων ψηφοφόρων να ξαναψηφίσουν τους Εργατικούς, δεδομένης της απαράδεκτης θέσης τους στην κρίση της Γάζας.
Η διευθέτηση αρκετών σημαντικών μισθολογικών συμφωνιών του 2022-23 δεν καθορίζει τις διεκδικήσεις του 2023-4 που πρέπει τώρα να ικανοποιηθούν στον τομέα της υγείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και της εκπαίδευσης. Δώστε προσοχή σε αυτό το χρονικό διάστημα.
25 Ιανουαρίου 2024
https://internationalviewpoint.org/spip.php?article8393
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
[1] https://datavis.nisra.gov.uk/economy-and-labour-market/Employee-earnings-NI-2023.html
