Η ολιγαρχία δεν μπορεί να υπερασπιστεί αυτό που ταυτόχρονα εκμεταλλεύεται. Μόνο ο δημόσιος έλεγχος της πολεμικής παραγωγής μπορεί να κινητοποιήσει τους πόρους που απαιτεί η επιβίωση Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν πρέπει να θεωρείται – ή να ασκείται – ως ηθική σταυροφορία, αλλά ως υλική αναγκαιότητα... Το ερώτημα είναι αν οι απλοί Ουκρανοί μπορούν να αναλάβουν τον έλεγχο της πολεμικής οικονομίας πριν καταρρεύσει και το μέτωπο. Όπως το θέτει το Sotsialnyi Rukh: «Δημιουργήστε συνδικάτα στις επιχειρήσεις σας. Απαιτήστε να συμμετέχετε στις αποφάσεις που σας αφορούν. Οργανώστε συμβούλια στις κοινότητές σας. Μην περιμένετε την άδεια από τα ανώτερα κλιμάκια — διεκδικήστε αυτό το δικαίωμα για τον εαυτό σας. Μόνο μέσω της μαζικής οργάνωσης και της αλληλεγγύης είναι δυνατή η νίκη στον πόλεμο και η δίκαιη ανασυγκρότηση μετά από αυτόν» 

Michael Karadjis

Στις 27 Νοεμβρίου συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την ξαφνική επίθεση των Σύριων ανταρτών που τους οδήγησε στην κατάληψη του Χαλεπιού σε 3 ημέρες και της Δαμασκού σε 10 ημέρες, με την πλήρη κατάρρευση, σαν τραπουλόχαρτο, της 54χρονης κληρονομικής μοναρχίας της οικογένειας Άσαντ. Απ’ όπου περνούσαν, η μισητή τυραννία κατέρρεε· κανένας Σύριος στρατιώτης δεν θεωρούσε ότι άξιζε να ρισκάρει τη ζωή του για αυτήν. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώνονταν παντού όπου έφταναν οι αντάρτες, έκπληκτοι από την ιδέα ότι ο ολοκληρωτικός εφιάλτης που είχε φυλακίσει τις ζωές τους για όσο καιρό θυμόντουσαν είχε ξαφνικά εξαφανιστεί από την ιστορία. (Έγραψα γι’ αυτό πριν από περίπου ένα χρόνο).

Ενώ η νίκη του Μαμντάνι στις δημαρχιακές εκλογές της Νέας Υόρκης σηματοδοτεί έναν αυξανόμενο ριζοσπαστισμό και προκλήσεις για την ατζέντα του Τραμπ, η φιλική συνάντησή του με τον Τραμπ στο Λευκό Οίκο στις 21 Νοεμβρίου στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα για το τι δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι Δημοκρατικοί για να σταματήσουν τον Τραμπ. Εδώ, η Εθνική Επιτροπή του Tempest σημειώνει ότι η συνθηκολόγηση των Δημοκρατικών σχετικά με το σχέδιο νόμου για τον προϋπολογισμό είναι απλώς μια ακόμη ένδειξη ότι το κόμμα δεν έχει λύσεις για τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και οικολογικές κρίσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να οργανωθούμε για να υπερασπιστούμε τις κοινότητές μας, τα δικαιώματά μας, τις θέσεις εργασίας, τους μισθούς και τις παροχές μας ενάντια στις εντεινόμενες επιθέσεις του Τραμπ.

Karina Nohales

Pablo Abufom

Όλα δείχνουν ότι η Χιλή θα κυβερνηθεί τα επόμενα τέσσερα χρόνια από μια συμμαχία ακροδεξιών κομμάτων, με επικεφαλής μια από τις πιο ακραίες φράξιες της, με τον Χοσέ Αντόνιο Καστ στο τιμόνι. Αυτή η ακροδεξιά –ο πινοτσετισμός– υπάρχει στη χώρα εδώ και δεκαετίες, αλλά για πρώτη φορά θα έρθει στην εξουσία μέσω εκλογών, με την υποστήριξη λαϊκών στρωμάτων και σε ένα διεθνές πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από την παγκόσμια άνοδο των ακροδεξιών δυνάμεων.

UPRG Cassacá-64

Το απόγευμα της Τετάρτης 26 Νοεμβρίου, η τηλεόραση της Γουινέας-Μπισάου (TGB), ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Γουινέας-Μπισάου, ανακοίνωσε «τη δημιουργία μιας στρατιωτικής διοίκησης που αναλαμβάνει τον έλεγχο της χώρας, αναστέλλοντας το σύνταγμα και την τρέχουσα εκλογική διαδικασία έως ότου δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την επιστροφή στην ομαλότητα». Έτσι ανακοινώθηκε το πραξικόπημα στη Γουινέα-Μπισάου. Για εμάς, είναι απαραίτητο, πρώτα απ’ όλα, να είμαστε σαφείς: πρόκειται για αυτοπραξικόπημα του Ουμάρο Σισσόκο Εμπαλό και της στρατιωτικής ηγεσίας, όταν συνειδητοποίησαν την ήττα τους στις προεδρικές εκλογές της 23ης Νοεμβρίου, έπειτα από την αναμφισβήτητη έκφραση της βούλησης του λαού της Γουινέας-Μπισάου να απορρίψει το δικτατορικό τους σχέδιο.

United Left Platform

Η σημερινή συγκυρία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τα έθνη και τους λαούς της Λατινικής Αμερικής – και για τις κοινότητες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ενέργειες της αμερικανικής κυβέρνησης μας θέτουν όλους σε κίνδυνο. Ενώ οι δολοφονικές βομβιστικές επιθέσεις εναντίον μικρών σκαφών στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό Ωκεανό από το καθεστώς Τραμπ αποτελούν από μόνες τους εγκλήματα παγκόσμιας εμβέλειας, δεν συμβαίνουν μεμονωμένα. Σηματοδοτούν ανοιχτά την πρόθεση του Τραμπ και της κυβέρνησής του να κηρύξουν πόλεμο στη Βενεζουέλα, προκειμένου να εγκαταστήσουν ένα φιλοαμερικανικό καθεστώς-μαριονέτα στη χώρα αυτή – ή να αναγκάσουν την υπάρχουσα κυβέρνηση να παραδώσει τους πετρελαϊκούς πόρους της Βενεζουέλας στην εκμετάλλευση των αμερικανικών εταιρειών.

Elsa Collonges

Η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού και η οικολογική της διάσταση προκαλούν μια μεγάλη πολιτική κρίση. Στις χώρες του Βορρά, και ειδικότερα στη Γαλλία, η αστική τάξη επιδιώκει να ξεκαθαρίσει βίαια και γρήγορα τους λογαριασμούς της με τον κοινωνικό συμβιβασμό που επιτεύχθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ταξική πάλη σήμερα μοιάζει περισσότερο με ένα μείγμα του τέλους του 19ου αιώνα και της δεκαετίας του 1930 παρά με οτιδήποτε έχουμε βιώσει τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Πρέπει να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο, τόσο για να ανασυγκροτήσουμε την τάξη όσο και για να καταπολεμήσουμε την άνοδο της ακροδεξιάς – δηλαδή, να συνδυάσουμε στοιχεία αποσαφήνισης με μια ενοποιητική πολιτική προσέγγιση. Τα ιστορικά και θεωρητικά επιτεύγματα του πολιτικού μας ρεύματος αποτελούν εργαλεία που πρέπει τώρα να οικειοποιηθούμε, να επικαιροποιήσουμε και να εφαρμόσουμε συλλογικά.

Το ΚΚΕ αρνείται τη σημασία και την αξία του μεταβατικού προγράμματος, παρ’ ότι μας το διδάσκει η ιστορία του Μπολσεβίκικου Κόμματος και το επιβάλλουν οι θέσεις και αποφάσεις των 4ων πρώτων συνεδρίων της Κομμουνιστικής Διεθνούς, σαν αναντικατάστατο  εργαλείο στην ανάπτυξη της συνείδησης της εργατικής τάξης, στο δρόμο για την εξουσία. Το μεταβατικό καθιερώθηκε από την ΚΔ σε αντίθεση με τη σοσιαλδημοκρατία της οποίας το πρόγραμμα συνίστατο στο μίνιμουμ – άμεσες διεκδικήσεις – και στο μάξιμουμ όπου παρέπεμπε στη δικτατορία του προλεταριάτου τα μεταβατικά αιτήματα.

 Το Μέγαρο Μαξίμου, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η ηγεσία της δικαστικής ιεραρχίας, η κυβερνητική παράταξη στους δικηγόρους, το συνδικαλιστικό κατεστημένο και οι εργοδότες του κλάδου, τρέμουν την ιδέα ότι οι δικηγόροι θα αξιοποιήσουν τις εκλογές για να στείλουν μήνυμα ανατροπής. Το πρώτο βήμα έγινε στις εκλογές του 2021: το 10% των δικηγόρων στις κάλπες των συνδυασμών και το 15% στις κάλπες των προέδρων ανέδειξαν την Εναλλακτική Παρέμβαση σε ανερχόμενο πολιτικό και συνδικαλιστικό ρεύμα, φέρνοντάς μας στην τρίτη θέση, ενώ οι νέες κάλπες από 27 έως 40 ανέδειξαν τον υποψήφιο της Εναλλακτικής Θανάση Καμπαγιάννη πρώτο στις προτιμήσεις των νέων δικηγόρων. Σήμερα, το βήμα αυτό μπορεί να ολοκληρωθεί. Γι' αυτό λέμε ότι οι φετινές εκλογές είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Ο ρατσισμός τους συνοδεύεται συχνά από την ανοησία ότι «ήμασταν διαφορετικοί». Αυτός ο μύθος δεν πείθει. Ήμασταν ακριβώς όπως αυτοί. Αν η ακροδεξιά θέλει να γίνει συναισθηματική για την ιστορία, πρέπει να της υπενθυμίσουμε ότι οι καλύτεροι σύμμαχοί μας, οι ήρωές μας, αυτοί που πρέπει να θαυμάζουμε, ήταν εκείνοι στο Λίβερπουλ και το Λονδίνο, τη Βοστώνη, τη Νέα Υόρκη και τη Μελβούρνη που στάθηκαν σταθερά ενάντια στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό κατά των μεταναστών και είπαν: «Είστε ευπρόσδεκτοι εδώ!». Οι εχθροί μας, τότε όπως και τώρα, είναι οι φανατικοί που επιδιώκουν να διαιρέσουν τους εργαζόμενους, που προσπαθούν να κάνουν αποδιοπομπαίους τράγους τους φίλους, τους γείτονες και τους συναδέλφους μας. Ας το πούμε ξεκάθαρα: όλοι όσοι ζουν εδώ ανήκουν εδώ.