Phil Butland

Στις 6 Οκτωβρίου 1960, η ταινία «Σπάρτακος» έκανε πρεμιέρα στο θέατρο DeMille της Νέας Υόρκης. Το περιοδικό Time πανηγύρισε για «ένα νέο είδος ταινίας του Χόλιγουντ: ένα υπερθεαματικό έργο με πνευματική ζωντάνια και ηθική δύναμη». Ο επί σειρά ετών κριτικός κινηματογράφου των New York Times Μπόσλεϊ Κρόουθερ ήταν λιγότερο ενθουσιασμένος, απορρίπτοντας την ταινία ως «ηρωική αηδία», προσθέτοντας ότι «το μεσαίο μέρος είναι επιτηδευμένο και κουραστικό, επειδή ασχολείται με τις βαρετές διαμάχες της πολιτικής». Οι άνθρωποι που έμπαιναν στην ταινία έπρεπε να αψηφήσουν τις γραμμές περιφρούρησης που είχε οργανώσει η δεξιά Αμερικανική Λεγεώνα. Η Λεγεώνα είχε στείλει 17.000 επιστολές που ενθάρρυναν τους πατριώτες βετεράνους του πολέμου να διαμαρτυρηθούν για την ταινία.

Raoul Walawalker

Από την ποινικοποίηση των εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις μέχρι τις φυλακές με συρματόπλεγμα και τις επαναπροωθήσεις στη θάλασσα, η δεξιά κυβέρνηση της Ελλάδας διεξάγει πόλεμο κατά των μεταναστών και παρέχει ένα μοντέλο που η κυβέρνηση των Τόρις στη Βρετανία επιθυμεί να ακολουθήσει.

Iskra Krstic

Το απόγευμα της Κυριακής πολίτες γέμισαν την πλατεία Δημοκρατίας στο Βελιγράδι διαμαρτυρόμενοι για τη βία του καθεστώτος. Η διαμαρτυρία οργανώθηκε από την «Οικολογική Εξέγερση», τη «Δράση Ανοιχτή Πολιτική Πλατφόρμα» και το κίνημα «Μην πνίγετε το Βελιγράδι». Νωρίτερα την ίδια ημέρα, αρκετές χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν για να απαιτήσουν αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος στην τρίτη διαμαρτυρία για ασφαλή ατμόσφαιρα, που διοργανώθηκε από την «Οικολογική Φρουρά».

John Riddell

Τον Οκτώβριο του 1923, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας (KPD) ξεκίνησε μια εξεγερτική προσπάθεια για την κατάληψη της εξουσίας· μια προσπάθεια να επαναληφθεί η νίκη των Μπολσεβίκων τον Οκτώβριο του 1917 που έγινε γνωστή στους ιστορικούς ως «Γερμανικός Οκτώβρης». Η αποτυχία αυτής της προσπάθειας οδήγησε σε ευρεία απογοήτευση στο KPD, ένα αποτέλεσμα που βοήθησε να οδηγηθεί η Κομιντέρν στο σύνολό της σε μια διαδικασία υποχώρησης και παρακμής.

Alex de Jong

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, πολλοί κομμουνιστές και σοσιαλιστές από τη Γερμανία και την Αυστρία αναζήτησαν καταφύγιο από τους Ναζί στην ΕΣΣΔ. Αλλά σε μια συγκλονιστική προδοσία, η σοβιετική μυστική αστυνομία παρέδωσε εκατοντάδες από αυτούς στην Γκεστάπο του Χίτλερ.

Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης την 1/12/2021 με την από βήματος βουλής παρέμβαση του ξεπέρασε κάθε όριο. Προσπαθώντας να αποσείσει τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησής του για τους μαζικούς, άδικους θανάτους εκτός ΜΕΘ βαρέως πασχόντων, διασωληνωμένων μηχανικά αεριζόμενων ασθενών, δήλωσε πως «δεν υπάρχουν ενδείξεις» πως η θνητότητα του βαρέως πάσχοντα με Covid, επηρεάζεται από την Εντατική Θεραπεία. Όταν επίσημα ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας (όχι απλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Οικονόμου, όχι απλά ο «Επιτελικός» υπουργός κ. Σκέρτσος, όχι απλά ο κυβερνητικός βουλευτής κ. Παπαδημητρίου) παρουσιάζεται ως αρνητής της Εντατικής Θεραπείας, αρνητής της σύγχρονης Ιατρικής, αρνητής της ίδιας της Επιστήμης…

Τον τελευταίο μήνα, η ΜΚΟ Μετάδραση βρίσκεται για άλλη μία φορά στη σταθερή τροχιά καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων που έχει χαράξει εδώ και χρόνια. Συγκεκριμένα και με αφορμή φήμες για μείωση της χρηματοδότησης από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, η Μετάδραση προέβη σε απολύσεις “3 ταχυτήτων” (από όλα σχεδόν τα τμήματα) οι οποίες σε κάθε περίπτωση δυσχεραίνουν τη θέση των εργαζομένων και καταπατούν θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα. Είναι σαφές ότι για εμάς δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά ανάμεσα στις τρεις περιπτώσεις απολύσεων συναδέλφων/ισσων, αλλά αξίζει να εξετάσουμε την κάθε περίπτωση και ξεχωριστά.

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών: Αύξηση της συμμετοχής, θετικό αποτέλεσμα για την Αριστερή Πρωτοβουλία

Στις εκλογές του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ) που ολοκληρώθηκαν την Τρίτη, η συμμετοχή έσπασε το φράγμα των 2.000 ψηφισάντων, ενώ ιδιαίτερα θετικό και ελπιδοφόρο είναι το αποτέλεσμα της Αριστερής Πρωτοβουλίας Τεχνικών (ΑΠΤ).

Μπορεί η κυβέρνηση με τον νόμο Χατζηδάκη αλλά και το αστικό πολιτικό σύστημα και η εργοδοσία να προσπαθούν να απομακρύνουν τους εργαζόμενους από τα σωματεία (ειδικά τα ταξικά) και να θέσουν πλήθος εμποδίων στη συμμετοχή τους, προωθώντας και τον έλεγχο της συνδικαλιστικής δράσης, αλλά στο ΣΜΤ η απάντηση των ίδιων των εργαζόμενων δείχνει τις δυνατότητες ανατροπής των σχεδιασμών των κυρίαρχων δυνάμεων.

Συγκεκριμένα έλαβαν μέρος στις εκλογές 2.024 εργαζόμενοι/ες, εκ των οποίων 1.708 στην Αθήνα. Το ΣΜΤ έχει παραρτήματα σε Πάτρα, Ηράκλειο, Χανιά, Λάρισα. Το 2018 είχαν ψηφίσει 1.539 τεχνικοί. Τα αποτελέσματα για το κεντρικό ΔΣ έχουν ως εξής:

Η ΕΣΑΚ (ΚΚΕ) έλαβε 665 ψήφους (519 στην Αθήνα) και ποσοστό 32,9% (2 έδρες). Το 2018 είχε 502 ψήφους.

Η Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχνικών πήρε 587 ψήφους (508 Αθήνα), ποσοστό 29% (2 έδρες). Το 2018 είχε πάρει 691 ψήφους αλλά με τη συμμετοχή δυνάμεων που στην πορεία αποχώρησαν από την ΑΠΤ, όπως η ΑΡΑΝ, η Αναμέτρηση και η ΑΡΙΣ.

Η Αγωνιστική Ριζοσπαστική Παρέμβαση (ΡΙΣΤάΡΤ και αριστερές δυνάμεις) πήρε 395 ψήφους (357 Αθήνα), ποσοστό 19,5% (2 έδρες). Το ψηφοδέλτιο στήριξαν η Συνάντηση-Αναμέτρηση, η ΑΡΑΝ, η ΑΡΑΣ κ.α. Το 2018 το ΡΙΣΤάΡΤ είχε λάβει 176 ψήφους, αλλά με συμμετοχή λιγότερων δυνάμεων.

Η Συνάρτηση (ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 196 ψήφους (175 Αθήνα), ποσοστό 9,7% (1 έδρα), από 123 το 2018.

Η Συσπείρωση Τεχνικών (ΑΡΙΣ) πήρε 120 ψήφους (110 Αθήνα), 5,9% (0 έδρες). Το 2018 συμμετείχε στην ΑΠΤ.

Η Ταξική Πορεία πήρε 33 ψήφους και η ΕΡΓΑΣ 11 ψήφους. Το 2018 είχαν κατέβει από κοινού και είχαν πάρει 33 ψήφους.

Μελανό σημείο των εκλογών ήταν η διαδικασία κατανομής των εδρών. Η ΕΣΑΚ (που είχε την πλειοψηφία στην εφορευτική επιτροπή) επικαλέστηκε την «αστική νομιμότητα» προχώρησε σε παραβίαση του καταστατικού και της απλής αναλογικής και εφάρμοσε τον Ν. 1264. Όλες οι υπόλοιπες παρατάξεις καταδίκασαν τη στάση της και την παραβίασή του καταστατικού. Με την αντιδημοκρατική στάση της ΕΣΑΚ στο τοπικό Δ.Σ. της Πάτρας «έφαγε» την έδρα από την Πρωτοβουλία Τεχνικών και στο κεντρικό ΔΣ η έδρα της Συσπείρωσης Τεχνικών πήγε στην Αγωνιστική Ριζοσπαστική Παρέμβαση.

Αριστερή Πρωτοβουλία Τεχνικών

Nenad Glišić

Η υπόθεση της άγριας εκμετάλλευσης των Βιετναμέζων εργατών στην κινεζική εταιρεία LingLong και η δουλική στάση των αρχών απέναντι στα συμφέροντα της πολυεθνικής εταιρείας Rio Tinto έχουν γίνει κεντρικά πολιτικά θέματα στη Σερβία. Η ταυτόχρονη ύπαρξη αυτών των ιστοριών διέλυσε τις γεωπολιτικές αυταπάτες σχετικά με την «αποδεκτή» προέλευση των επενδυτών, είτε δυτικών είτε Κινέζων, και έτσι «άνοιξε» το χώρο για έναν πιο αποτελεσματικό αγώνα ενάντια στη λεηλασία των πόρων, την καταστροφή του περιβάλλοντος και την ανθρώπινη εκμετάλλευση.

Πολιτική οργάνωση “Κόκκινο Νήμα”- Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε στις 6 Δεκέμβρη 2008 από τον αστυνομικό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Η επίσημη εκδοχή κυβέρνησης και ΜΜΕ ήταν «εξοστρακισμός της σφαίρας», ενώ υπήρχαν δεκάδες μάρτυρες και αδιάσειστα στοιχεία, που έδειχναν εν ψυχρώ προσχεδιασμένη δολοφονία.  Η εξέγερση ήταν άμεση, με κορμό τη νεολαία και ιδιαίτερα τη μαθητική. 35 χρόνια ύστερα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η «έννοια» της εξέγερσης ξαναμπήκε στο πολιτικό λεξιλόγιο καθώς μπήκε στην πραγματική ζωή. Στα χρόνια μετά το 2010, με τους μαζικούς και μαχητικούς αγώνες ενάντια στην ακραία λιτότητα των μνημονίων αποδείχτηκε ότι ο σπόρος είχε πέσει σε γόνιμο έδαφος.