Καθώς τα τραγικά αλλά και τόσο ελπιδοφόρα γεγονότα της Μινεάπολης κάνουν την κρίση των Ηνωμένων Πολιτειών του Τραμπ να δείχνει πως φτάνει τώρα στο αποκορύφωμά της και στο σημείο χωρίς επιστροφή, πρέπει να σταματήσουμε να μασάμε τα λόγια μας και να εξωραΐζουμε την φρικτή πραγματικότητα του τραμπισμού. Με άλλα λόγια, πρέπει να αρχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Γιατί; Μα, για να κάνουμε όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρες και συγκεκριμένες τις ιδέες μας σχετικά με τη φύση, τους στόχους και τις μεθόδους του Τραμπ και του τραμπισμού.

Η ταχεία προέλαση, στη βορειοανατολική Συρία, των στρατιωτικών δυνάμεων που ανήκουν στη μεταβατική κυβέρνηση της Συρίας, οι οποίες ανέλαβαν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους – κυρίως αραβικού – του εδάφους που μέχρι τότε βρισκόταν υπό την κυριαρχία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), αποτελεί αναμφίβολα μια σημαντική ανατροπή στις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή... Αυτά τα γεγονότα, που μεταβάλλουν ριζικά την ισορροπία των στρατιωτικών και πολιτικών δυνάμεων στη χώρα και θέτουν de facto τέλος στην αυτόνομη διοίκηση της βορειοανατολικής Συρίας, αποτελούν προφανώς μια σημαντική ήττα για τις SDF. Αυτές έχουν πλέον χάσει το πλεονέκτημα που τους παρείχε, στις διαπραγματεύσεις με τη Δαμασκό,…

 Οι οικογένειες των διαδηλωτών που δολοφονήθηκαν στο Ιράν περιγράφουν πώς οι αρχές κρατούν τα πτώματα των συγγενών τους για εβδομάδες, απειλώντας τους ίδιους για να μην μιλήσουν δημόσια για το θάνατό τους.

Alborz Ghandehari Η συνένωση των δικτύων βάσης απαιτεί χρόνια. Ενώ ορισμένοι εκφράζουν αβεβαιότητα ως προς το αν αυτός ο πόλος της κοινωνίας των πολιτών μπορεί να μετατραπεί σε μια βιώσιμη εναλλακτική λύση ικανή να καταλάβει την εξουσία, το γεγονός ότι έχουν ήδη συνενωθεί στο σημερινό τους επίπεδο παρά την τεράστια καταστολή, δείχνει ότι είναι δυνατή η περαιτέρω ενότητα και η ανάπτυξη μιας επαναστατικής στρατηγικής. Η συνεχής οικοδόμηση κοινωνικών βάσεων γύρω από αυτόν τον πόλο κινητοποίησης και η λαϊκή διεθνιστική αλληλεγγύη με τέτοια εγχώρια προγράμματα για τη δημοκρατία στο Ιράν, που έχουν δημιουργηθεί από τη βάση, προσφέρουν αναμφισβήτητα ισχυρότερες προοπτικές για…

Roland Rance Ο Ντόναλντ Τραμπ ήθελε να ανακόψει το κύμα κριτικής και τις επιζήμιες αναφορές των μέσων ενημέρωσης, ενώ ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ήθελε απλώς να κερδίσει χρόνο για να συνεχίσει το σχέδιό του για εθνοκάθαρση και γενοκτονία με λίγο πιο αργό ρυθμό και λιγότερη δημοσιότητα. Κανείς από τους δύο δεν είχε την πρόθεση να σταματήσει η καθημερινή σφαγή των Παλαιστινίων, να λάβει ο λαός της Γάζας τα τρόφιμα και τα ιατρικά εφόδια που χρειάζεται επειγόντως, να ανοικοδομηθεί η Γάζα προς όφελος του λαού της ή να πάρει οποιαδήποτε αποζημίωση. Ακόμα λιγότερο είχαν την πρόθεση να αντιμετωπίσουν τα βαθύτερα προβλήματα και…