Colin Wilson Αυτό που ακολουθεί αποτελεί μέρος της ιστορίας της σεξουαλικότητας και του καπιταλισμού, και συγκεκριμένα αφορά την ιταλική Αναγέννηση από τον 14ο έως τον 17ο αιώνα, στο μεταίχμιο μεταξύ του καπιταλισμού και της φεουδαρχικής κοινωνίας που προηγήθηκε. Η μεσαιωνική, φεουδαρχική κοινωνία ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου αγροτική. Ο κρατικός μηχανισμός ήταν πολύ μικρότερος από τον καπιταλιστικό, ενώ η Εκκλησία αποτελούσε το κύριο ιδεολογικό στήριγμα της άρχουσας τάξης. Ο γάμος ήταν ουσιαστικά μια οικονομική ρύθμιση. Για την άρχουσα τάξη αποτελούσε έναν τρόπο να σφυρηλατήσει στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ διαφορετικών οικογενειών, ενώ οι αγρότες μπορούσαν να παντρευτούν μόνο αφού είχαν συγκεντρώσει αρκετούς πόρους…
Παρακολούθησα την κηδεία του Αλί Χαμενεΐ από την Αθήνα, μέσω των κρατικών καναλιών και των λήψεων από τα drones, όπως και η πλειονότητα των Ιρανών που ζουν στο εξωτερικό. Τίποτα σε αυτό το θέαμα δεν με εξέπληξε. Τα κράτη θάβουν τους ηγέτες τους χρησιμοποιώντας δημόσιους πόρους. Η Ισλαμική Δημοκρατία καθιέρωσε το πρότυπο το 1989, όταν περίπου δέκα εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν στην κηδεία του Χομεϊνί, ένας αριθμός που καταγράφηκε στο Βιβλίο Γκίνες ως η υψηλότερη συμμετοχή σε μια μεμονωμένη κηδεία στην ιστορία. Η διοργάνωση μεγαλοπρεπών τελετών για τον αποθανόντα ηγέτη της αποτελεί μέρος της συνήθους πολιτικής πρακτικής μιας κυβέρνησης. Το σκάνδαλο…
Μια σημαντική προσθήκη στην ελληνική φιλολογία για τον νεαρό Μαρξ κάνει το ως άνω βιβλίο που κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Ήτορ. Το βιβλίο περιλαμβάνει το δοκίμιο του επιφανούς Ούγγρου μαρξιστή Γκέοργκ Λούκατς Συμβολή στη φιλοσοφική εξέλιξη του νεαρού Μαρξ (1840-44), δημοσιευμένο το 1954 στα Deutsche Zeitschrift für Philosophie (μια ρωσική εκδοχή του μπορεί να είχε εμφανιστεί πιο πριν). Περιλαμβάνει ακόμη δυο αυτοβιογραφικά κείμενα του Λούκατς, «Ο δρόμος μου προς τον Μαρξ» (1933) και «Υστερόγραφο στο “Ο δρόμος μου προς τον Μαρξ”» (1957). Η προσεγμένη μετάφραση και επιμέλεια έγιναν αντίστοιχα από τον Νίκο Φούφα και τη Μαρία-Ηώ Δούκα.
Να αφεθεί ελεύθερος και χωρίς κατηγορίες ο συλληφθείς. Πρωτοφανή καταστολή, για τα δεδομένα της πόλης, γνώρισε το Άργος, το Σάββατο 25.07. Με διμοιρίες των ΜΑΤ, με ρίψεις δακρυγόνων, κρότου λάμψης και ξύλο, με απρόκλητη επίθεση, επιδίωξε η αστυνομία, κατ’ εντολή της κυβέρνησης ΝΔ, Χρυσοχοΐδη και τη δημαρχίας Μαλτέζου, να διαλύσει τη μεγάλη συγκέντρωση και πορεία ενάντια στη δολοφονία του 20χρονου Θοδωρή Ζαβραδινού-Καραμπαμπά, που οργάνωσαν συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις. Από την αρχή της πορείας, με προκλητικό τρόπο οι δυνάμεις των ΜΑΤ περικύκλωσαν την πορεία και τη χτύπησαν λυσσασμένα και απρόκλητα, όπως γίνεται φανερό και από όλα τα βίντεο.
Την Τρίτη 28/7 στο Α’ Νεκροταφείο στις 12:30 η πολιτική κηδεία του.  Έφυγε από τη ζωή την Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026, μετά από παρατεταμένη μάχη με ανίατη ασθένεια, ο αγωνιστής της επαναστατικής αριστεράς, ψυχίατρος Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου. Στρατευμένος στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης και της σοσιαλιστικής επανάστασης ήδη από τα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας, ο Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου ήταν πολυσχιδής προσωπικότητα. Σπουδαίος γιατρός και επίμονος αγωνιστής, αφήνει πίσω του σημαντικό επιστημονικό και πολιτικό συγγραφικό έργο. Κυρίως όμως αφήνει το παράδειγμα της ζωής του. Την σεμνή διαδρομή, την πολύχρονη θητεία στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Σε ποια άλλη χώρα του κόσμου οι απλοί πολίτες βγαίνουν ελεύθερα στους δρόμους, χωρίς να καταστέλλονται από την αστυνομία, για να ανατρέψουν έναν αρχηγό του Γενικού Επιτελείου που θεωρείται σφαγέας, ο οποίος είναι ύποπτος ότι καλύπτει τη διαφθορά στις παραδόσεις όπλων για την άμυνα, και να επηρεάσουν το διορισμό ενός υπουργού; Αρκεί να προσπαθήσει κανείς να φανταστεί ένα παρόμοιο κίνημα στη Ρωσία, εναντίον του Γκεράσιμοφ, ή στις ΗΠΑ, εναντίον του Χέγκσεθ -δύο φρικτών εγκληματιών πολέμου-, για να καταλάβει ότι αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία είναι εξαιρετικό.
Σελίδα 31 από 1826