Sandra Bloodworth Τον Ιούνιο του 1976, χιλιάδες μαύροι μαθητές στο Σοβέτο –σύνθετη λέξη που προέρχεται από το «South Western Townships», τις εκτεταμένες αστικές οικιστικές ζώνες δυτικά-νοτιοδυτικά του Γιοχάνεσμπουργκ, της μεγαλύτερης πόλης της Νότιας Αφρικής κατά την εποχή του απαρτχάιντ– αποχώρησαν από τα σχολεία και διαδήλωσαν ενάντια στην καθιέρωση των αφρικάανς ως γλώσσας διδασκαλίας. Σχεδόν 200 μαθητές σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα, όταν η αστυνομία επιτέθηκε βίαια στους διαδηλωτές, οι οποίοι δεν ήθελαν να διδάσκονται στη γλώσσα των καταπιεστών τους. Η εξέγερση εξαπλώθηκε και διήρκεσε μήνες, αλλάζοντας την πολιτική κατάσταση, εμπνέοντας το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης και αποτελώντας έναν από τους καθοριστικούς σταθμούς…

Ο Πρόεδρος της Κούβας Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ το είπε αυτό, ίσως χωρίς να το θέλει: «Χωρίς πλούτο, δεν υπάρχει τίποτα να διανεμηθεί… Αν δεν υπάρχει πλούτος, δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη, και όλα τα άλλα είναι παραμύθι». Η υποταγή της κοινωνικής δικαιοσύνης στην παραγωγή πλούτου αποτελεί βασική αρχή του φιλελεύθερου καπιταλισμού εδώ και δύο αιώνες. Το γεγονός ότι αυτό παρουσιάζεται ως θεμέλιο του κουβανικού σοσιαλισμού το 2026 δεν αποτελεί αντίφαση στη ρητορική• διατρέχει ολόκληρο το κείμενο.

Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων Για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα συνεχίζουμε να διαδηλώνουμε και να αντιστεκόμαστε στην αλβανική κυβέρνηση που ξεπουλά τη γη της Αλβανίας! Το περασμένο Σάββατο η αλβανική κοινότητα στην Αθήνα έδειξε ότι δεν μένει με τα χέρια σταυρωμένα απέναντι στα «αίσχη» που συμβαίνουν στην Αλβανία.

Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας / Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων Θεσσαλονίκης Το Υπουργείο δωροδοκεί τους δικηγόρους με bonus 250 ευρώ, σε περίπτωση οικειοθελούς αναχώρησης από πλευράς του αιτούντος άσυλο!

Leonardo Arantes Η μακροχρόνια (πάνω από δύο δεκαετίες) έλλειψη επενδύσεων στις κοινωνικές υπηρεσίες, σε συνδυασμό με τη διαφθορά (και σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας αυτής), η κατάχρηση πόρων από τις εξαγωγές πετρελαίου, καθώς και η προτεραιότητα που δόθηκε στη χρήση αυτών των πόρων για τη διασφάλιση των κερδών των πολυεθνικών εταιρειών του τομέα και για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους, έχουν βυθίσει τη χώρα σε μια κοινωνική καταστροφή. Η χώρα βρίσκεται σε επισφαλή κατάσταση, με τις δημόσιες υπηρεσίες να καταρρέουν και ολόκληρη την υποδομή της να διαλύεται. Τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας είναι ερειπωμένα και στερούνται των φαρμάκων και των…