Το κείμενο του Ισραηλινού πανεπιστημιακού Ron Dudai, έχει δύο σπάνιες αρετές: περιγράφει πιστά τη διολίσθηση της ισραηλινής κοινωνίας στη σημερινή οικτρή της απάνθρωπη πραγματικότητα, μέσα από την σχέση της με την αλήθεια των ίδιων των εγκληματικών πολιτικών και πράξεων της. Και ταυτόχρονα, εμβαθύνει την αναπόδραστη πορεία του Ισραηλινού Κράτους αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας των Εβραίων πολιτών του προς την παρούσα γενοκτονική και αγριανθρωπική τους πραγματικότητα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην τέλεια αποκτήνωση τους! Μοναδική ακτίνα φωτός σε αυτό το μαύρο και άραχνο τοπίο, είναι οι, δυστυχώς, λίγοι αλλά, ευτυχώς, αυξανόμενοι ηρωικοί Ισραηλινοί πολίτες που δεν σιωπούν, δεν το…

Michael G. Vann Σε μια κλιμάκωση που συγκλόνισε ακόμη και τους έμπειρους αναλυτές της πολιτικής της Νοτιοανατολικής Ασίας, η Ταϊλάνδη και η Καμπότζη μπήκαν σε πόλεμο τον περασμένο μήνα. Δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπίστηκαν. Η βία κυμάνθηκε από ανταλλαγές πυρών πεζικού έως βολές πυροβολικού και ρουκετών που χτύπησαν αστικά κέντρα. Ακόμη και μαχητικά αεροσκάφη που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί ποτέ πριν σε πραγματική μάχη τέθηκαν σε λειτουργία. Για ποιο λόγο; Για έναν ναό στα σύνορα, ερείπια αιώνων και ασαφείς αξιώσεις πολιτιστικής υπερηφάνειας. Ωστόσο, το να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον πόλεμο ως ένα παράλογο παροξυσμό ή μια παρεξήγηση θα σήμαινε ότι χάνουμε…

Σας γράφουμε από την Ουκρανία με σεβασμό για το θάρρος σας και σε αλληλεγγύη προς τον λαό της Παλαιστίνης. Έχοντας βιώσει εισβολή, κατοχή, αναγκαστική εκτόπιση και αποχωρισμό από τους αγαπημένους μας, πολλοί από εμάς γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνουν όλα αυτά. Θυμόμαστε επίσης την ιστορία που οδήγησε σε αυτή την ημέρα: την απαλλοτρίωση με τη Νακμπά, τη συνεχιζόμενη βία και την αρπαγή γης από τους εποίκους, την επίμονη άρνηση του δικαιώματος επιστροφής και τον ασφυκτικό αποκλεισμό που μετέτρεψε τη Γάζα σε μια υπαίθρια φυλακή. Βλέπουμε πώς οι άμαχοι, οι γυναίκες και τα παιδιά γίνονται δυσανάλογα στόχος, παγιδευμένοι σε μια στενή…

Joseph Grim Feinberg Στις 21 Φεβρουαρίου 1948, δεκάδες χιλιάδες εργάτες και φοιτητές ξεχύθηκαν στην πλατεία της Παλιάς Πόλης της Πράγας. Μέχρι το βράδυ, λαϊκές πολιτοφυλακές και επαναστατικές «επιτροπές δράσης» είχαν αρχίσει να σχηματίζονται σε όλη την Τσεχοσλοβακία, και τα συνδικάτα έστειλαν αντιπροσωπεία στον πρόεδρο Έντβαρτ Μπένες απαιτώντας να σεβαστεί τη λαϊκή βούληση και να διορίσει μια νέα, εξ ολοκλήρου σοσιαλιστική κυβέρνηση. Δύο ημέρες αργότερα, περίπου 2,5 εκατομμύρια εργάτες κατέβηκαν σε απεργία (σε συνολικό πληθυσμό περίπου 11 εκατομμυρίων) και επιτροπές δράσης κατέλαβαν γραφεία σε όλη τη χώρα. Στις 25 Φεβρουαρίου, οι διαδηλωτές γέμισαν την τεράστια πλατεία Βέντσεσλας και απείλησαν να διαδηλώσουν…

La Izquierda Diario Από τη Δευτέρα, οι διαδηλώσεις έχουν εξαπλωθεί σε όλη την Τζακάρτα και σε άλλες πόλεις της Ινδονησίας και έχουν αντιμετωπιστεί με αιματηρή καταστολή. Η λαϊκή οργή διογκώνεται ενάντια στα προνόμια των βουλευτών και την καταστολή της αστυνομίας. Την Παρασκευή, οι διαδηλώσεις εντάθηκαν μετά τη δολοφονία του Αφφάν Κουρνιαβάν, ενός διανομέα οδηγού μοτοσικλέτας που χτυπήθηκε σκόπιμα στο κέντρο της Τζακάρτα. Ο Αφφάν δεν συμμετείχε στη διαδήλωση· είχε πάει να παραδώσει μια παραγγελία φαγητού στην περιοχή όταν χτυπήθηκε. Ο θάνατός του, που καταγράφηκε σε βίντεο και διαδόθηκε ευρέως στο διαδίκτυο, πυροδότησε την οργή που έβγαλε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στους…