Παρακολουθούμε τα γεγονότα και επιμένουμε ότι τα ημίμετρα δεν είναι διέξοδος. Η πλήρης ανεξαρτησία του Εθνικού Γραφείου Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) και της Ειδικής  Εισαγγελίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς (SAPO) πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ωστόσο, οι πολίτες πρέπει να αναζητήσουν τη ρίζα του προβλήματος και να επιδιώξουν τη δήμευση της περιουσίας όλων των ολιγαρχών - των κύριων χορηγών της διαφθοράς. Συγχαίρουμε όλους τους ανθρώπους που συμμετείχαν στη νίκη του λαού ενάντια στα ψέματα και ελπίζουμε ότι η εμπειρία που αποκτήθηκε από τις διαμαρτυρίες θα βοηθήσει να κερδίσουμε πίσω τα αξιοπρεπή κοινωνικά δικαιώματα!

Οι ουτοπικοί σοσιαλιστές, Σαιν Σιμόν, Φουριέ και Όουεν, σημάδεψαν με το στοχασμό τους το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και εξακολουθούν να συζητούνται ως τις μέρες μας. Άνοιξαν νέους ορίζοντες στην προοδευτική σκέψη, διατύπωσαν τις πρώτες σοσιαλιστικές θεωρίες, πρόβαλαν το αίτημα της κατάργησης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και προετοίμασαν το έργο του Μαρξ. Στα δυο δοκίμια της παρούσας συλλογής ο Γκεόργκι Πλεχάνοφ, ο «πατέρας του ρωσικού μαρξισμού», συζητά με ευρυμάθεια, μεθοδικότητα και οξύνοια τους μεγάλους ουτοπικούς. Παρουσιάζει την εξέλιξη του ουτοπικού σοσιαλισμού στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην κοιτίδα του, τη Γαλλία, εντοπίζοντας τα επιτεύγματα και τις αντιφάσεις του.

Μετάφραση: Χρήστος Κεφαλής, Αντώνης Παντίδης Τις κυρίαρχες απόψεις για την οικογένεια και τη μοιχεία αμφισβητεί ο Πωλ Λαφάργκ στα δυο δοκίμια της συλλογής «Μητριαρχία. Η Μοιχεία». Γραμμένα σε μια εποχή όταν η πατριαρχία θεωρούνταν η φυσική, αιώνια μορφή της οικογένειας και η μοιχεία μια αμαρτία της γυναίκας και ένα δικαίωμα του άνδρα, εντυπωσιάζουν με το ευρύ πνεύμα και τις γνώσεις τους. Στο πρώτο δοκίμιο, ο Λαφάργκ συζητά τη μητριαρχική οικογένεια από την οποία πέρασαν όλοι οι λαοί στην αυγή του πολιτισμού. Ανιχνεύει τον αντίκτυπό της σε αρχαίους μύθους, όπως η Ορέστεια του Αισχύλου, και επισκοπεί τις έρευνες μεγάλων ανθρωπολόγων σε…

Χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις σε Σύρο, Ρόδο και Άγιο Νικόλαο. Χαιρετίζουμε τους οργανωτές και τους διαδηλωτές των κινητοποιήσεων για την στάση τους και την αποφασιστικότητά τους να βγουν στον δρόμο για να υπερασπιστούν τον λαό της Παλαιστίνης. Όπου και αν πάει το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, που μεταφέρει 1500 ισραηλινούς, η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού τους υποδέχεται με Παλαιστινιακές σημαίες και πανό κατά της γενοκτονίας και της κρουαζιέρας των υποστηρικτών και των στρατιωτών του IDF. Οι κινητοποιήσεις αυτές είναι πράξεις αλληλεγγύης στον τόσο σκληρά δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό και αντίστασης στη βαρβαρότητα του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ που εξοντώνει με λιμό ακόμα και τα…

Gilbert Achcar Η αναγνώριση από περισσότερες χώρες μιας υποθετικής οντότητας με την ονομασία «Κράτος της Παλαιστίνης» είναι θετική από την άποψη του συμβολικού της αντίκτυπου στην αναγνώριση του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού σε ένα κράτος, ένα δικαίωμα που αρνούνται οι περισσότερες συνιστώσες του σιωνιστικού κατεστημένου, ιδίως το ακροδεξιό σιωνιστικό φάσμα που κυβερνά σήμερα το Ισραήλ. Ωστόσο, οι σημασίες και οι επιπτώσεις αυτής της αναγνώρισης διαφοροποιούνται σε μεγάλο βαθμό με την πάροδο του χρόνου.