Στις αρχές Ιουνίου ξέσπασαν ταραχές στο Ballymena, στη Βόρεια Ιρλανδία. Ο Mark F. γράφει για τον ρατσισμό που πάντα υπήρχε στην πολιτική κουλτούρα των loyalists και που τώρα βρίσκει την αντιστοιχία του στον αντί-μεταναστευτικό ρατσισμό στο Νότο [Δημοκρατία της Ιρλανδίας].

Από τις αρχές Σεπτεμβρίου, στη Γαλλία συνυπάρχουν μια κοινωνική κρίση, μια πολιτική κρίση και η αρχή μιας νέας λαϊκής κινητοποίησης, που σηματοδοτήθηκε από τις κινητοποιήσεις της 10ης και της 18ης Σεπτεμβρίου και την προετοιμασία μιας νέας κινητοποίησης για τις 2 Οκτωβρίου, ενώ η χώρα βρίσκεται χωρίς κυβέρνηση μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Φρανσουά Μπαϊρού από την Εθνοσυνέλευση στις 8 Σεπτεμβρίου. Η χαοτική πολιτική κρίση έχει αναζωπυρωθεί επανειλημμένα από την επανεκλογή του Μακρόν το 2022. Τότε, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει για την κοινοβουλευτική του ομάδα στην Εθνοσυνέλευση παρά μόνο 250 έδρες... 

Εθνική ηγεσία της Sinistra Anticapitalista: Η γενική απεργία αντιπροσωπεύει ένα πραγματικό άλμα προς τα εμπρός στην κινητοποίηση, με την εδραίωση ενός ευρύτατου μαζικού κινήματος που φέρνει στους δρόμους όχι μόνο τις μαχητικές δυνάμεις, αλλά και ένα πολύ πλατύτερο λαϊκό στρώμα. Οι προκλήσεις του μέλλοντος είναι: η μαζική διάσταση, η οργάνωση από τα κάτω, η ριζοσπαστικότητα του περιεχομένου. Ένα συντριπτικό κύμα, μια πολιτική και ηθική εξέγερση ενάντια σε μια γενοκτονία που συνεχίζεται εδώ και μήνες, εδώ και χρόνια, ενάντια σε κάθε άμεση ή έμμεση σύμπραξη που υποστηρίζει και εγγυάται αυτόν τον ατέλειωτο τρόμο, αλλά και μια εξέγερση ενάντια σε όλες τις…

 Η κοινή δήλωση του ΝΑΤΟ, που υπογράφηκε στις 25 Ιουνίου στη συνάντησή του στη Χάγη, λίγο μετά τον 12ήμερο πόλεμο κατά του Ιράν, επιβεβαίωσε την υποταγή των ευρωπαϊκών δυνάμεων –με επικεφαλής τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και τη Γαλλία– στη στρατηγική του Τραμπ για επαναστρατιωτικοποίηση της Ευρώπης σε ένα παγκόσμιο πλαίσιο ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και συνυπευθυνότητας του ατλαντικού μπλοκ στη γενοκτονία που συνεχίζει να διαπράττει το κράτος του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού.

Το τεράστιο μέγεθος της πορείας της ακροδεξιάς από μόνο του αποτελεί σοβαρή προειδοποίηση, αλλά και η ευρεία συμμετοχή ήταν ανησυχητική...Το Σάββατο (13/9) θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία ως η μέρα που οι φασίστες έκαναν την είσοδό τους στη Βρετανία. Αλλά θα μπορούσε επίσης να μείνει στην ιστορία ως η μέρα που λειτούργησε ως αφύπνιση για την αριστερά και το εργατικό κίνημα, τα οποία στη συνέχεια μετέτρεψαν τα λόγια σε μαζική δράση και ανέτρεψαν την κατάσταση.