Γιατί παρά τις πολλές διαιρέσεις που υπάρχουν σήμερα στην αριστερά, η δύναμη της απόρριψης των πολιτικών λιτότητας, και το αυξανόμενο αίσθημα κοινωνικής αδικίας μπορούν, με την κινητοποίηση των οργανώσεων του κοινωνικού κινήματος όπως συνέβη το 2024, να αναγκάσουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλες τις πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς να ενωθούν εκλογικά μπροστά στον νεοφασιστικό κίνδυνο. Η αναστολή κάθε ενιαίας και επιθετικής δυναμικής στην αριστερά για αρκετούς μήνες καθιστά αυτή την προοπτική όλο και πιο δύσκολη κάθε μέρα, και το πιο πιθανό είναι μια διάσπαση των αριστερών υποψηφίων στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, αλλά είναι ωστόσο αυτός…

Υπάρχουν διάφορες μορφές αγώνα. Αλλά δεν υπάρχει εύκολος δρόμος για την καταπολέμηση του φασισμού. Για να αντισταθούμε σε αυτόν, χρειαζόμαστε την ενότητα -και όχι μόνο στις εκλογές- των συνδικαλιστικών και πολιτικών δυνάμεων που είναι αφοσιωμένες στον κοινωνικό μετασχηματισμό. Περισσότερο από ποτέ, πρέπει να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο μαζικό μέτωπο ικανό να κάνει τους φασίστες να υποχωρήσουν στις κάλπες, αλλά κυρίως στους δρόμους, στις γειτονιές, στις επιχειρήσεις. Είναι επείγον να κρατήσουμε μια ενιαία, λαϊκή και μαζική αντιφασιστική γραμμή απέναντι στο κύμα φαιάς πανούκλας που προμηνύεται. Αντιφασίστες για όσο χρειαστεί!

Το καθεστώς Τραμπ επιμένει στην σκληρή επίθεση για την ιμπεριαλιστική κατάληψη της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ. Έχουν χρησιμοποιηθεί όλα τα μέσα: πολιτικές, οικονομικές και ακόμη και στρατιωτικές απειλές. Σε αυτή την κατάσταση, η Αυτοδιοίκηση της Γροιλανδίας, ένα ενωμένο Inatsisartut, έχει επιλέξει, όπως είναι κατανοητό, να αναζητήσει καταφύγιο σε μια τακτική συμμαχία με την πρώην αποικιακή δύναμη (Δανία), την ΕΕ και τις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτή η συμμαχία μπορεί να σταματήσει τα σχέδια του Τραμπ να κατακτήσει επίσημα τη Γροιλανδία εδώ και τώρα. Ωστόσο, ούτε η Δανία ούτε η ΕΕ είναι αξιόπιστοι υπερασπιστές του δικαιώματος του λαού…

Η πολιτική και πολιτιστική εμβέλεια του κινήματος έχει ως αποτέλεσμα ακόμη και ο μέσος, όχι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένος πολίτης να συνειδητοποιεί ότι κάτι τρομερό διαπράττεται από το Ισραήλ και τον IDF...Η επίθεση στις ελευθερίες μας επιταχύνεται.  Αυτοί οι κατηγορούμενοι κρατήθηκαν στη φυλακή χωρίς να τους επιτρέπεται η αποφυλάκιση με εγγύηση για πολύ περισσότερο χρόνο από τον προβλεπόμενο από το νόμο – πολλοί κρατήθηκαν έως και 2 χρόνια.  Αθώοι άνθρωποι έχασαν σχεδόν 2 χρόνια από τη ζωή τους λόγω της σκληρής πολιτικής της κυβέρνησης των Εργατικών...Πρέπει να χαιρετίσουμε τη γενναιότητα και το θάρρος αυτών των συντρόφων που ήταν αρκετά αφοσιωμένοι ώστε να…

 Οκτώ κρατούμενοι που βρίσκονται προφυλακισμένοι, οι Qesser Zuhrah, Amu Gib, Heba Muraisi, Jon Cink, Teuta Hoxha, Kamran Ahmed, Lewie Chiaramello και Muhammed Umer Khalid. Όλοι βρίσκονται σε απεργία πείνας σε βρετανικές φυλακές – έξι από αυτούς έχουν συμπληρώσει τον δεύτερο μήνα. Πέντε από αυτούς έχουν ήδη νοσηλευτεί κατά τη διάρκεια της απεργίας τους και στη συνέχεια επέστρεψαν στη φυλακή. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους, τους απαγορεύτηκε να επικοινωνήσουν με τους συγγενείς τους και τη νομική τους ομάδα, κάτι που αποτελεί παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.