Μπορεί τα ελληνικά ΜΜΕ να μην λένε σχεδόν ούτε λέξη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Γαλλία δεν συγκλονίζεται, αυτές τις μέρες, από τη μεγαλύτερη κοινωνική της έκρηξη των τελευταίων αρκετών δεκαετιών! Συγκεκριμένα, οι διαδηλώσεις της Τρίτης 31 Ιανουαρίου ενάντια στη συνταξιοδοτική (αντι)μεταρρύθμιση του Μακρόν, ήταν οι μαζικότερες που έχουν γίνει στη χώρα εδώ και 30 χρόνια (συνολικά 2,5 εκατομμύρια διαδηλωτές), μεγαλύτερες ακόμα και από εκείνες της ιστορικής νικηφόρας κινητοποίησης διαρκείας του 1995, που επιτάχυνε τότε την πτώση του Σιράκ!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το μεγαλύτερο και μακροβιότερο μέτωπο δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και ανένταχτων αγωνιστών. Δημιουργήθηκε εξαρχής και παραμένει αταλάντευτα ένα διακριτό πολιτικό σχέδιο από τα σχέδια της ρεφορμιστικής αριστεράς και από τα σχέδια ενσωμάτωσης στο αστικό μπλοκ, στον ρεφορμισμό ή στην διαχείριση. Από το 2009 απέφυγε τις σειρήνες τόσο της «συνεργασίας» με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τις σειρήνες του ψαλιδίσματος του πολιτικού πλαισίου στο όνομα δήθεν του «πλατέματος της απεύθυνσης». Κατάφερε να βάλει στο κίνημα ως ζωντανή συζήτηση –και όχι ως παραπομπή στο απώτερο μέλλον- το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα

Ζούμε μέσα σε έναν κόσμο σε αναταραχή! Στα τρία χρόνια που πέρασαν από το προηγούμενο συνέδριο του ΕΚΑ, δεν έλειψαν οι εργατικοί αγώνες και οι εξεγέρσεις, σε μια περίοδο που ο καπιταλισμός μέσα στην πολλαπλή ιστορική του κρίση αποκαλύπτει τον καταστροφικό του ρόλο για την ανθρωπότητα. Σε Παρίσι, Μαδρίτη, Λισαβόνα, Λονδίνο η εργατική τάξη σηκώνει το «γάντι» της ταξικής αντιπαράθεσης. Στην Γαλλία ο απεργιακός ξεσηκωμός κατά της αντιδραστικής μεταρρύθμισης «ταρακούνησε» την κυβέρνηση Μακρόν στο φόντο της ακρίβειας, του πληθωρισμού και των πολεμικών αναμετρήσεων που κατακλύζουν όλη την Ευρώπη.

H 5^η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τα χιλιάδες μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όλες τις συντρόφισσες και στους συντρόφους που πήραν μέρος στις μαζικές διαδικασίες αυτής της περιόδου. Με την μαζική τους συμμετοχή αποδείχτηκε ότι το πολιτικό ρεύμα της αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής αριστεράς στην Ελλάδα έχει βάθος και αντοχή. Αποδείχτηκε ότι υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες να μπούμε σε μια νέα φάση συγκέντρωσης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για τις μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές αναμετρήσεις που έρχονται. Να μπει σφήνα στην αντιδραστική αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος μέσω και της θετικής ανταπόκρισης ενός ευρύτερου πολιτικού δυναμικού, που επιμένει αντικαπιταλιστικά, επαναστατικά σε ανεξαρτησία από ρεφορμιστικά και νεορεφορμιστικά σχέδια.

Joseph Daher

Όπως σε κάθε ισραηλινή εκλογική αναμέτρηση τα τελευταία 20 χρόνια, τα μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν ότι αυτή η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση είναι η πιο δεξιά στην ιστορία του Ισραήλ. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Η νέα κυβέρνηση που σχηματίστηκε στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος εξακολουθεί να υπόκειται σε έρευνα για διαφθορά, δίνει πρωτοφανή εξουσία σε εξτρεμιστικές και φονταμενταλιστικές ισραηλινές ομάδες και άτομα.

Ben Reiff

Παλαιστινιακές σημαίες κυμάτιζαν ψηλά, ενώ εντυπωσιακά μαύρα πανό ξεδιπλώνονταν, με συνθήματα όπως «Δεν υπάρχει δημοκρατία με απαρτχάιντ» και «Ένα έθνος που έχει υπό κατοχή ένα άλλο έθνος δεν θα είναι ποτέ ελεύθερο». Φώναζαν υπέρ των Ισραηλινών εφήβων που εκτίουν αυτή τη στιγμή ποινή φυλάκισης επειδή αρνήθηκαν να καταταγούν στο στρατό και μοίραζαν φυλλάδια που κατέληγαν στο συμπέρασμα «Αντί να θρηνούμε μια ψευδοδημοκρατία, ας απαιτήσουμε μια ριζική αλλαγή»!

Στο τέλος του τέταρτου μήνα της τρέχουσας εξέγερσης στο Ιράν, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι σε σύγκριση με τις προηγούμενες εξεγέρσεις του 2009, του 2017-18 και του 2019, ο βαθμός συμμετοχής της εργατικής τάξης είναι μεγαλύτερος και οι τρόποι με τους οποίους προβάλλονται τα δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων είναι πρωτοφανείς. Υπάρχει συμφωνία μεταξύ της πλειοψηφίας του ιρανικού πληθυσμού ότι χρειάζεται μια επανάσταση για να ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία μιας ειρηνικής και δημοκρατικής εναλλακτικής λύσης…Χρειαζόμαστε μια διαρκή και ισχυρή εκστρατεία αλληλεγγύης από φεμινίστριες σε όλο τον κόσμο για την παροχή ενημέρωσης σχετικά με το τι συμβαίνει…

Israel Dutra

Αυτή τη στιγμή διεξάγεται ένας πολύ σκληρός αγώνας στο Περού. Από τη μια πλευρά, μια λαϊκή εξέγερση, της οποίας το αποκορύφωμα ήταν η γενική απεργία την περασμένη Πέμπτη 19 Ιανουαρίου∙ από την άλλη, μια ολοένα και πιο απομονωμένη πραξικοπηματική κυβέρνηση, η οποία προσκολλάται στην καταστολή για να στηρίξει το πρόγραμμα και τις πρωτοβουλίες της. Αυτή η συνεχιζόμενη μάχη είναι καθοριστική για το μέλλον του Περού και της ηπείρου.

Μετά τη δολοφονία της Jina-Mahsa Amini στις 16 Σεπτεμβρίου από την αστυνομία ηθών, μια λαϊκή εξέγερση άνευ προηγουμένου σε έκταση, βάθος και διάρκεια έχει συγκλονίσει την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Σε λιγότερο από 48 ώρες, το σύνθημα "Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία" εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα και στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο. Σύντομα άνθισαν και άλλα συνθήματα: "Θάνατος στον δικτάτορα", "Θάνατος στον καταπιεστή, είτε πρόκειται για τον Σάχη είτε για τον Ανώτατο Ηγέτη", "Ψωμί, εργασία, ελευθερία", "Φτώχεια, διαφθορά, υψηλό κόστος ζωής, θα συνεχίσουμε μέχρι την ανατροπή". Ο αγώνας για την πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι σε εξέλιξη.

Αυτή η κινητοποίηση είναι μια δοκιμασία: όλα τα συνδικάτα και τα κόμματα, ολόκληρη η κοινωνική και πολιτική αριστερά, η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού, είναι αντίθετοι στη μεταρρύθμιση. Αν περάσει, η κυβέρνηση θα αισθανθεί ότι έχει φτερά και θα εντείνει τις επιθέσεις. Αντίθετα, αν κερδίσουμε, μπορούμε να αντιστρέψουμε το κλίμα, να κερδίσουμε την επιστροφή της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 60, αυξήσεις στους μισθούς, να δώσουμε αυτοπεποίθηση για την οικοδόμηση μιας πολιτικής εναλλακτικής λύσης που θα έρθει σε ρήξη με τον Μακρόν και τον κόσμο του, για μια δύναμη των εργατικών τάξεων ενάντια σε αυτό το σύστημα.